บทที่ 18 ดัดแปลงสเตลลาเรเตอร์

บทที่ 18 ดัดแปลงสเตลลาเรเตอร์

ครึ่งเดือนต่อมา

ณ ห้องปฏิบัติการนิวเคลียร์ฟิสิกส์ มหาวิทยาลัยซานเต๋าโข่ว

ลวี่หย่งฉางนั่งเงียบๆ ในห้องทำงานส่วนตัวที่เพิ่งได้รับจัดสรร

เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ปากกาหมึกซึมในมือขีดเขียนสูตรคำนวณลงบนกระดาษ A4 อย่างรวดเร็ว

ครึ่งเดือนผ่านไป ลวดตัวนำยิ่งยวดอุณหภูมิห้องที่ทำจากท่อคาร์บอนนาโนได้ถูกผลิตขึ้นเรียบร้อยแล้ว

ต้องยอมรับว่า พลังของกลไกภาครัฐนั้นช่างยิ่งใหญ่จริงๆ!

ทันทีที่รู้ว่าเทคโนโลยีตัวนำยิ่งยวดอุณหภูมิห้องประสบความสำเร็จ ท่านรัฐมนตรีหงก็ออกคำสั่งผลิตด้วยตัวเองทันที

แม้ลวี่หย่งฉางจะมีแผนการผลิตท่อคาร์บอนนาโนที่สมบูรณ์แบบ แต่... ด้วยปัญหาด้านกรรมวิธีการผลิตในปัจจุบัน ทั่วทั้งประเทศเซี่ย มีเพียง 'เซี่ยเซิ่งกรุ๊ป' ซึ่งเชี่ยวชาญด้านการผลิตอุปกรณ์ความแม่นยำสูงเท่านั้น ที่สามารถผลิตลวดตัวนำยิ่งยวดที่ได้มาตรฐานในปริมาณมากได้

ส่วนบริษัทต่างชาติพวกนั้น...

หงฉี่หมิงไม่ได้โง่ ขืนส่งออเดอร์ให้พวกนั้น คาดว่าไม่เกินไม่กี่วัน มหาอำนาจตะวันตกคง "ค้นพบ" เทคโนโลยีตัวนำยิ่งยวดอุณหภูมิห้องกันถ้วนหน้าแน่!

ด้วยงบประมาณมหาศาลและคำสั่งเร่งด่วน กำลังการผลิตลวดตัวนำท่อคาร์บอนนาโนของเซี่ยเซิ่งกรุ๊ปจึงขยายตัวอย่างต่อเนื่อง!

เพียงครึ่งเดือน ลวดตัวนำยิ่งยวดอุณหภูมิห้องมูลค่ากว่าร้อยล้านก็ถูกขนส่งมาถึงห้องปฏิบัติการนิวเคลียร์ฟิสิกส์ มหาวิทยาลัยซานเต๋าโข่ว

ตอนนี้ในห้องปฏิบัติการนิวเคลียร์ฟิสิกส์ ได้ติดตั้งอุปกรณ์สเตลลาเรเตอร์รุ่นเก่าไว้แล้วหนึ่งเครื่อง

เพียงแต่ว่า ขดลวดเกลียวชั้นนอกของสเตลลาเรเตอร์เครื่องนี้ ถูกเจ้าหน้าที่ถอดออกจนหมดเกลี้ยง

ส่วนโพรงภายในของสเตลลาเรเตอร์ ก็ถูกแทนที่ด้วยโพรงใหม่ที่เพิ่งผลิตเสร็จเมื่อไม่กี่วันก่อน

วัสดุที่ใช้ทำโพรงใหม่ แน่นอนว่าเป็นวัสดุชนิดใหม่ที่ลวี่หย่งฉางคำนวณไว้บนกระดานดำ!

จากการทดสอบวัสดุ โพรงเตาปฏิกรณ์ที่ทำจากวัสดุชนิดใหม่นี้ สามารถทนความร้อนสูงนับร้อยล้านองศาขณะเกิดปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันได้อย่างสมบูรณ์แบบ!

นอกจากนี้ ตอนที่ฟางสวี่ทดสอบวัสดุ เขายังพบด้วยความประหลาดใจว่า วัสดุชนิดใหม่นี้ยังสามารถต้านทานความเสียหายจากการแผ่รังสีของนิวเคลียร์ฟิวชันได้อย่างดีเยี่ยมอีกด้วย

ในขณะที่ตื่นเต้นดีใจ ฟางสวี่ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเลื่อมใสในตัวลวี่หย่งฉางจากก้นบึ้งของหัวใจ

วัสดุที่ทรงพลังขนาดนี้ กลับถูกคำนวณออกมาบนกระดาษโดยนักศึกษาปริญญาตรีปีสอง!

ฟางสวี่รู้สึกละอายใจเล็กน้อย

เขาอายุขนาดนี้แล้ว ช่างเสียชาติเกิดจริงๆ!

ลวี่หย่งฉางไม่รู้ความคิดในใจของฟางสวี่ ตอนนี้เขากำลังนั่งตรวจสอบพารามิเตอร์ขนาดของสเตลลาเรเตอร์เครื่องนี้อย่างละเอียดในห้องทำงาน

ตามคำบอกเล่าของฟางสวี่ สเตลลาเรเตอร์เครื่องนี้ เดิมทีเป็นของที่สถาบันวิจัยทางฝั่งประเทศ D เคยใช้

ส่วนทำไมถึงเลิกใช้... ก็วนกลับมาที่ปัญหาเดิม

ความยากในการสร้างสเตลลาเรเตอร์นั้นมหาศาลมาก!

ต่างจากโทคาแมคที่มีรูปร่างเกลียวเป็นระเบียบ รูปร่างของสเตลลาเรเตอร์นั้น ดูไม่ต่างอะไรกับก้อนไหมพรมยุ่งเหยิง!

ตำแหน่งของลวดตัวนำแต่ละเส้นต้องผ่านการคำนวณอย่างแม่นยำ เพื่อให้แน่ใจว่าจะสามารถสร้างสนามแม่เหล็กในมุมที่เฉพาะเจาะจงได้!

ลวี่หย่งฉางในตอนนี้ กำลังทำงานส่วนนี้อยู่

เขาต้องคำนวณตำแหน่งที่แม่นยำของลวดตัวนำยิ่งยวดแต่ละเส้น โดยอิงจากพารามิเตอร์ขนาดของสเตลลาเรเตอร์ เพื่อให้แน่ใจว่าภายในโพรงของสเตลลาเรเตอร์ จะเกิดกรงแม่เหล็กวงแหวนที่ปิดสนิทและบิดเบี้ยว เพื่อกักเก็บพลาสมาอุณหภูมิสูงลิบลิ่วเอาไว้

……

"ฟู่ว..."

ลวี่หย่งฉางวางปากกาหมึกซึมลงช้าๆ พ่นลมหายใจยาวเหยียด

การคำนวณต่อเนื่องหลายวัน ในที่สุดก็ประสบความสำเร็จที่น่าพอใจ

ตามผลการคำนวณของเขา ขดลวดตัวนำยิ่งยวดเหล่านี้จะสามารถสร้างสนามแม่เหล็กความเข้มสูงถึง 100 เทสลา

นี่จะเป็นสนามแม่เหล็กที่มนุษย์สร้างขึ้นที่ทรงพลังที่สุดในโลก!

สนามแม่เหล็ก 100 เทสลานี้ จะสามารถกักเก็บพลาสมาฟิวชันอุณหภูมิร้อยล้านองศาไว้ใจกลางโพรงเตาปฏิกรณ์ได้อย่างสมบูรณ์แบบ!

เขาลุกขึ้น เดินช้าๆ ไปที่ประตูห้องทำงาน แล้วบิดลูกบิดประตูเบาๆ

เสียงเปิดประตูดึงดูดความสนใจของฟางสวี่

"หือ? คำนวณเสร็จแล้วเหรอ?"

เมื่อเห็นสีหน้าผ่อนคลายของลวี่หย่งฉาง ฟางสวี่ก็ถามด้วยความประหลาดใจ

นี่เพิ่งผ่านไปกี่วันเอง?

นับเต็มที่ ก็แค่สามวันนิดๆ เองมั้ง?

งานคำนวณซับซ้อนขนาดนี้ ลวี่หย่งฉางทำเสร็จภายในสามวัน?

ฟางสวี่ไม่เชื่อจากใจจริง

เหมือนจะดูออกถึงความสงสัยในแววตาฟางสวี่ ลวี่หย่งฉางหัวเราะเบาๆ: "แน่นอนครับ เสร็จแล้ว!"

พูดพลาง เขาก็ยื่นปึกกระดาษ A4 ในมือให้ฟางสวี่: "ลอง... ตรวจสอบดูหน่อยไหมครับ?"

ฟางสวี่รับปึกกระดาษ A4 มาด้วยความตกใจ

เมื่อเห็นสูตรคำนวณยั้วเยี้ยบนกระดาษ ฟางสวี่ก็กลืนน้ำลาย

แม้จะไม่อยากยอมรับ แต่ดูเหมือนเขาจะอ่านวิธีการคำนวณบนนั้นไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่

"อะแฮ่ม... ฉันเชื่อผลการคำนวณของเธอ!"

พูดจบ ฟางสวี่ก็คืนปึกกระดาษ A4 ให้ลวี่หย่งฉางด้วยสีหน้าเคร่งขรึม: "เอาอย่างนี้ไหม... ให้ 'เทียนเหอ-1' ช่วยตรวจสอบผลการคำนวณของเธออีกแรง?"

ลวี่หย่งฉางชะงักไปนิดหนึ่ง แล้วพยักหน้าเห็นด้วยกับข้อเสนอของฟางสวี่

เรื่องนิวเคลียร์ฟิวชันเป็นเรื่องใหญ่ ทรัพยากรการวิจัยทุกอย่างจึงถูกจัดสรรให้ห้องปฏิบัติการนิวเคลียร์ฟิสิกส์มหาวิทยาลัยซานเต๋าโข่วเป็นอันดับแรก

ทันทีที่ยื่นคำขอ เวลาใช้งานซูเปอร์คอมพิวเตอร์เทียนเหอ-1 ก็ถูกอนุมัติลงมา

ฟางสวี่ป้อนผลลัพธ์แต่ละรายการที่ลวี่หย่งฉางคำนวณได้ลงคอมพิวเตอร์อย่างระมัดระวัง จากนั้นให้เทียนเหอ-1 ทำการประมวลผล

ในเวลานี้เอง ประโยชน์ของซูเปอร์คอมพิวเตอร์ก็แสดงออกมาอย่างชัดเจน

เพียงครึ่งชั่วโมง ผลการคำนวณก็ปรากฏต่อหน้าฟางสวี่และลวี่หย่งฉาง

สำเร็จ!

……

การคลอดแผนผังการติดตั้งลวดตัวนำยิ่งยวด หมายความว่าโครงการดัดแปลงสเตลลาเรเตอร์ได้ดำเนินมาถึงขั้นตอนสุดท้ายแล้ว

โครงยึดขดลวดที่มีมุมเฉพาะเจาะจงถูกติดตั้งเข้ากับสเตลลาเรเตอร์ทีละชิ้น

โครงยึดเหล่านี้ทำหน้าที่ตรึงขดลวดให้อยู่กับที่

เพราะสำหรับสเตลลาเรเตอร์แล้ว หากขดลวดตัวนำยิ่งยวดภายนอกเคลื่อนที่ผิดตำแหน่งไปเพียงนิดเดียว ก็หมายถึงหายนะ

หากกรงแม่เหล็กวงแหวนภายในเสียหาย พลาสมาอุณหภูมิร้อยล้านองศาจะสัมผัสกับผิวโพรงเตาปฏิกรณ์โดยตรง!

เชื่อว่าคงไม่มีใครอยากเห็นผลลัพธ์แบบนั้นแน่!

ดังนั้น ในการดัดแปลงสเตลลาเรเตอร์ขั้นตอนสุดท้าย ไม่ว่าจะเป็นลวี่หย่งฉางหรือฟางสวี่ ต่างก็ตื่นตัวเต็มที่ กลัวว่าจะเกิดความผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ ขึ้น

……

สามวันต่อมา

งานดัดแปลงสเตลลาเรเตอร์รุ่นเก่าเสร็จสมบูรณ์

"หย่งฉาง เราจะเริ่มการทดลองจุดระเบิดครั้งแรกเมื่อไหร่?"

เสียงของฟางสวี่ดังมาจากด้านข้าง

โดยไม่รู้ตัว ฟางสวี่ได้มองลวี่หย่งฉางเป็นหัวหน้าไปแล้ว ก่อนตัดสินใจเรื่องการวิจัยใดๆ เขาจะต้องถามความเห็นของลวี่หย่งฉางก่อนเสมอ

"เริ่มได้เลยครับ!"

แววตาของลวี่หย่งฉางเป็นประกาย ละสายตาจากกระดาษทดบนโต๊ะทำงาน แล้วพูดเสียงเข้ม: "ศาสตราจารย์ฟางสวี่ รายงานขึ้นไปเถอะครับ"

"บ่ายนี้ เราจะเริ่มการทดลองจุดระเบิดครั้งแรกกันเลย!"

เมื่อฟางสวี่ยื่นเรื่องขออนุญาตทำการทดลองจุดระเบิดครั้งแรกต่อหงฉี่หมิง บรรยากาศภายในมหาวิทยาลัยซานเต๋าโข่วก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไป

ทหารหน่วยรบพิเศษนอกเครื่องแบบหลายสิบนายเข้ามาประจำการในมหาวิทยาลัย ถนนทุกสายที่มุ่งสู่ห้องปฏิบัติการนิวเคลียร์ฟิสิกส์ถูกปิดกั้นทั้งหมด

แม้กระทั่งบนตึกสูงรอบๆ ห้องปฏิบัติการ ก็มีพลซุ่มยิงประจำการพร้อมปืนไรเฟิลซุ่มยิงและอุปกรณ์สังเกตการณ์

พูดได้ไม่เกินจริงเลยว่า ห้องปฏิบัติการนิวเคลียร์ฟิสิกส์ในตอนนี้ แม้แต่นกตัวเดียวก็บินผ่านเข้าไปไม่ได้!

ทั้งหมดนี้ ก็เพื่อให้แน่ใจว่าการทดลองนิวเคลียร์ฟิวชันที่ควบคุมได้ จะไม่ถูกรบกวนจากปัจจัยภายนอกใดๆ ทั้งสิ้น!