บทที่ 44: ชุดเซ็ตดาราจันทรา

บทที่ 44: ชุดเซ็ตดาราจันทรา

เย็นวันนั้น

หน้าจอโทรศัพท์ของโจวหวยสว่างขึ้น พร้อมกับแรงสั่นเบาๆ

เป็นข้อความจากเย่ซี

"พี่โจวหวยคะ ฉัน... ฉันได้ยินมาว่า... คนที่ชื่อยาสึโอะคนนั้น เขา..."

ระหว่างบรรทัดเต็มไปด้วยการหยั่งเชิงอย่างระมัดระวังและความไม่สบายใจ

โจวหวยแตะนิ้วและตอบกลับ "ใช่ เขาตายแล้ว"

ทันทีที่ข้อความถูกส่งออกไป สายของเย่ซีก็โทรเข้ามาโดยตรง น้ำเสียงของเธอเจือสะอื้นและเต็มไปด้วยการโทษตัวเองอย่างชัดเจน

"ขอโทษนะคะ พี่โจวหวย! ทั้งหมดเป็นความผิดของฉันเอง! ถ้าไม่ใช่เพราะฉัน เขา... เขาก็คงไม่ไปยั่วโมโหลู่ฉี แล้วก็คงไม่..."

"ไม่เกี่ยวกับเธอหรอก" น้ำเสียงของโจวหวยอ่อนโยนและสงบนิ่ง แฝงไปด้วยพลังที่ทำให้คนรู้สึกสบายใจ

"นี่เป็นการตัดสินใจของฉันเอง ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเธอ"

"เธอไม่จำเป็นต้องคิดอะไร และไม่จำเป็นต้องทำอะไรทั้งนั้น"

ที่ปลายสาย เย่ซีสะอื้น และใช้เวลาสักพักกว่าจะสงบสติอารมณ์ได้

"แต่ว่า..."

"ไม่มีแต่" โจวหวยขัดจังหวะเธอ "ซีเอ๋อร์ ฟังนะ เรื่องนี้ให้จบลงที่นี่ ต่อหน้าใครก็ตาม อย่าเอ่ยชื่อ 'ยาสึโอะ' ขึ้นมาอีก"

"ข้อความที่เธอส่งมาหาฉัน และประวัติการโทรของเรา จำไว้ว่าต้องลบให้หมด"

"อื้ม... อื้ม! ฉันจำได้แล้วค่ะ!" เย่ซีพยักหน้าอย่างหนักแน่น น้ำเสียงของเธอยังคงขึ้นจมูก

เธอหยุดไปชั่วครู่ แล้วกระซิบ "พี่โจวหวยคะ ช่วงนี้... ฉันอาจจะไปเยี่ยมพี่ไม่ได้นะ"

"พ่อบอกว่าการสอบร่วมแห่งชาติใกล้เข้ามาแล้ว ท่านหาทีมติวพิเศษให้ฉันแล้ว ท่านอยากให้ฉันเก็บตัวแล้วพยายามอย่างเต็มที่"

โจวหวยหัวเราะเบาๆ "ก็ดีแล้ว การสอบสำคัญนะ ตั้งใจล่ะ"

"พอเธอได้คะแนนดีๆ แล้ว ฉันจะเตรียมเซอร์ไพรส์ใหญ่ไว้ให้"

"จริงเหรอ?" ในที่สุดน้ำเสียงของเด็กสาวก็ปรากฏแววตื่นเต้นขึ้นมาบ้าง

"แน่นอน"

หลังจากวางสาย โจวหวยก็ลบประวัติที่เกี่ยวข้องทั้งหมด

เขาเอนหลังพิงรถเข็น ทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างยามค่ำคืน ดวงตาของเขาสงบนิ่ง

...

ในขณะเดียวกัน ภายในสมาคมช่างตีเหล็กแห่งเมืองเทียนไห่

ห้องทำงานของผู้จัดการเฉินชิวสว่างไสว

เขาถือแหวนวงหนึ่งไว้ในมือทั้งสองข้าง ฝ่ามือของเขาสั่นเทาเล็กน้อยอย่างควบคุมไม่อยู่ สีหน้าของเขาเป็นการผสมผสานที่ซับซ้อนระหว่างความตกใจ, ความปีติยินดี, และความไม่อยากจะเชื่อ

"นี่... นี่เขาตีมันขึ้นมาวันนี้จริงๆ เหรอ?" น้ำเสียงของเฉินชิวผิดเพี้ยนไปเล็กน้อย

หลินเวยที่ยืนอยู่ตรงข้ามเขาพยักหน้าอย่างแรง ใบหน้าสวยของเธอก็เปล่งประกายด้วยความตื่นเต้นเช่นกัน

"จริงแท้แน่นอนค่ะ! ท่านผู้จัดการ!"

"ท่านปรมาจารย์โอวเย่จื่อ ช่วงสองสามวันที่ผ่านมานี้นอกจากจะพักผ่อนแล้ว ก็เอาแต่จดจ่ออยู่กับการตีแหวนอย่างเดียวเลยค่ะ!"

"เมื่อสักครู่นี้ เขาเพิ่งจะมอบแหวนวงนี้ให้ดิฉัน!"

เฉินชิวสูดหายใจเข้าลึก รู้สึกราวกับว่าหัวใจของเขากำลังจะกระโดดออกมาจากลำคอ

อุปกรณ์ระดับมหากาพย์!

ถึงแม้ว่าจะเป็นเพียงแหวนระดับ 10

ความหมายเชิงสัญลักษณ์ของมันนั้นไม่ธรรมดา!

นี่หมายความว่าสมาคมช่างตีเหล็กในเมืองเทียนไห่ของพวกเขา ในที่สุดก็ได้ปรมาจารย์ที่สามารถตีอุปกรณ์ระดับมหากาพย์ได้อีกคนแล้ว!

ต้องรู้ก่อนว่าวงการตีเหล็กของเมืองตงไห่นั้นถูกกดขี่โดยช่างตีเหล็กที่กิลด์นักผจญภัยต่างๆ และตระกูลผู้มีอิทธิพลบ่มเพาะมาโดยตลอด

ถึงแม้ว่าสมาคมจะเป็นองค์กรของทางการ แต่ก็ดูแข็งแกร่งภายนอกแต่อ่อนแอภายในเพราะไม่สามารถรักษาบุคลากรระดับท็อปไว้ได้

ช่างตีเหล็กที่มีพรสวรรค์ส่วนใหญ่ถูกตระกูลใหญ่เหล่านั้นซื้อตัวไปด้วยเงินจำนวนมหาศาล กลายเป็นช่างฝีมือส่วนตัวของพวกเขา

สิ่งนี้ยังนำไปสู่การที่สมาคมช่างตีเหล็กขาดผลผลิตอุปกรณ์ระดับไฮเอนด์ และอิทธิพลในแวดวงก็อ่อนแอลงเรื่อยๆ

ตอนนี้ ทุกอย่างแตกต่างไปแล้ว!

โอวเย่จื่อ!

เขายังหนุ่มขนาดนี้!

อนาคตของเขาไร้ขีดจำกัด!

"เร็วเข้า! ไปพบท่านประธานกับฉัน!" เฉินชิวไม่สามารถทนได้อีกต่อไป เขาเก็บแหวนอย่างระมัดระวัง และดึงหลินเวย รีบวิ่งไปยังห้องทำงานของประธาน

ประธานกู่เหยียนมาถึงในไม่ช้าเมื่อได้ยินข่าว

เมื่อเขารับแหวนที่เปล่งแสงสีม่วงจางๆ มาจากมือของเฉินชิว ประกายแสงที่น่าสะพรึงกลัวก็ปะทุขึ้นจากดวงตาที่คมกริบและผ่านโลกมามากของเขา

"ดี! ดี!"

กู่เหยียนลูบไล้แหวน กล่าวว่า "ดี" สองครั้ง น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความกระปรี้กระเปร่า

"ฉันอัดอั้นตันใจมานานเกินไปแล้ว ไอ้เฒ่าเอ๊ย!"

เขายกแหวนขึ้นสูง ส่องกับแสง ราวกับกำลังชื่นชมผลงานศิลปะที่ไม่มีใครเทียบได้

"เฉินชิว!"

"ครับ! ท่านประธาน!"

"จัดการทันที! ส่งแหวนวงนี้ไปที่บ้านประมูลในเครือสมาคมของเรา!" ดวงตาของกู่เหยียนเป็นประกายด้วยความหลักแหลม

"เราจะจัดการประมูลอย่างเปิดเผย! ทำให้มันเป็นข่าวใหญ่ที่สุดเท่าที่จะทำได้!"

"ฉันอยากให้ทุกคนในเมืองตงไห่รู้ว่าสมาคมช่างตีเหล็กของเราไม่ใช่ไม่มีคนมีความสามารถ!"

"พวกเรากลับมาแล้ว!"

...

โจวหวยไม่รู้ถึงการตัดสินใจของระดับสูงในสมาคม

ในขณะนี้ เขากำลังควบคุมโอวเย่จื่อ เลือกพิมพ์เขียวอุปกรณ์ใหม่ๆ อย่างระมัดระวังในห้องสมุดพิมพ์เขียวบนชั้นสองของสมาคม

ยาสึโอะจะฟื้นคืนชีพในอีกยี่สิบสี่ชั่วโมง และแกนดัล์ฟก็ถูกสร้างขึ้นแล้ว

ถึงเวลาที่จะต้องเตรียมอุปกรณ์ใหม่ให้พวกเขาแล้ว

สายตาของเขาจับจ้องไปที่ชุดพิมพ์เขียวเซ็ตหายากสีม่วงระดับ 15 อย่างรวดเร็ว

【ชุดเซ็ตเถื่อน (หายาก)】

ชุดอุปกรณ์นี้ถูกสร้างมาเพื่อยาสึโอะโดยเฉพาะ

เอฟเฟกต์ชุดเซ็ตไม่เพียงแต่เพิ่มความว่องไว 50% แต่ยังมีทักษะใช้งานอีกด้วย

【คลื่นคลั่งเถื่อน】: หลังจากเปิดใช้งาน เพิ่มความเร็วโจมตี 100% และความเร็วเคลื่อนที่ 100%, อัตราคริติคอลเพิ่มขึ้น 30%, คงอยู่สิบวินาที ผลเสียคือใช้ 100 MP พร้อมกับสูญเสีย 100 HP ต่อวินาทีในช่วงระยะเวลา

เป็นทักษะระเบิดพลังที่ทรงพลังอย่างยิ่ง

ส่วนผลเสียของการสูญเสียพลังชีวิต โจวหวยไม่สนใจ

ตราบใดที่หลอมออปชั่นดูดเลือดสักสองสามอย่างลงบนอุปกรณ์โดยใช้ 【สัมผัสหลอมวิญญาณ】 ปัญหานี้ก็จะถูกแก้ไขได้อย่างง่ายดาย

จัดการเรื่องอุปกรณ์ของยาสึโอะเสร็จแล้ว ต่อไปคือแกนดัล์ฟ

ในฐานะจอมเวทมนตราต้องห้ามแรงก์ SS โจวหวยไม่แม้แต่จะพิจารณาชุดเซ็ตธรรมดาๆ

เขาพลิกดูเป็นเวลานาน ในที่สุดสายตาของเขาก็จับจ้องไปที่พิมพ์เขียวระดับมหากาพย์ที่เปล่งแสงสีม่วงจางๆ

【ชุดเซ็ตดาราจันทรา (หมวก)】

【ระดับที่ต้องการ: LV15】

【เอฟเฟกต์ชุดเซ็ต (ยังไม่ทำงาน):】

【2/5: เพิ่มความเร็วในการฟื้นฟูเวทมนตร์ 50%】

【3/5: ลดเวลาคูลดาวน์สกิล 30%】

【5/5: เปิดใช้งานทักษะใช้งาน 【สำแดงมนตราคู่】】

【สำแดงมนตราคู่】: ใช้ 500 MP, ไม่สนคูลดาวน์, และร่ายทักษะเดียวกันสองครั้งทันที

ลมหายใจของโจวหวยสะดุดเล็กน้อย

เอฟเฟกต์ชุดเซ็ตนี้มันท้าทายสวรรค์เกินไปแล้ว!

โดยเฉพาะ 【สำแดงมนตราคู่】 ถ้าใช้ร่วมกับมนตราต้องห้าม - ฝนดาวตกอุกกาบาตของแกนดัล์ฟ...

ภาพนั้นมันช่างจินตนาการไม่ถูกเลยทีเดียว

อย่างไรก็ตาม ชุดเซ็ตดาราจันทรานี้แบ่งออกเป็นห้าชิ้น: หมวก, สนับแขน, กางเกง, เสื้อคลุม และรองเท้า

และในห้องสมุดพิมพ์เขียวตรงหน้าเขา มีเพียงพิมพ์เขียวสำหรับหมวกเท่านั้น

โจวหวยเรียกผู้ช่วยหลินเวยมาทันที

"ท่านปรมาจารย์โอวเย่จื่อ" หลินเวยยืนอยู่ข้างๆ อย่างนอบน้อม

โอวเย่จื่อชี้ไปที่พิมพ์เขียวดาราจันทราและถามด้วยสไตล์ที่กระชับตามปกติของเขา "มีแค่นี้?"

หลินเวยเข้าใจทันทีว่าเขาหมายถึงอะไร แววขอโทษปรากฏบนใบหน้าของเธอ

"ค่ะ ท่านปรมาจารย์ ปัจจุบันสมาคมของเราได้รวบรวมพิมพ์เขียวสำหรับหมวกมาได้เพียงชิ้นเดียวจริงๆ ค่ะ"

เธอหยุดไปชั่วครู่ อธิบายว่า "เพราะว่าพิมพ์เขียวสำหรับ 【ชุดเซ็ตดาราจันทรา】 นี้ดรอปจากที่เดียวเท่านั้นค่ะ"

"ถ้ำปีศาจหนองน้ำเงา"

"ยิ่งไปกว่านั้น ต้องเป็นบอสตัวสุดท้ายของระดับความยากหายนะเท่านั้น ซึ่งมีโอกาสดรอปต่ำมาก"

"สมาคมของเราได้จัดทีมสำรวจไปหลายครั้ง ใช้กำลังคนและทรัพยากรมหาศาล และโชคดีได้มาเพียงชิ้นเดียวค่ะ"

ถ้ำปีศาจหนองน้ำเงา งั้นเหรอ...

โจวหวยเข้าใจดีแก่ใจ

ดูเหมือนว่าจุดเก็บเลเวลต่อไปของเขาจะถูกตัดสินแล้ว

"เข้าใจแล้ว" โอวเย่จื่อพยักหน้า มอบพิมพ์เขียว 【ชุดเซ็ตเถื่อน】 ให้หลินเวย

"เตรียมวัตถุดิบ"

"ฉันต้องการจะตีชุดเซ็ตนี้"

หลินเวยรับพิมพ์เขียวมา เหลือบมองรายการวัตถุดิบอย่างละเอียด และใบหน้าของเธอก็แสดงความลำบากใจ

"ท่านปรมาจารย์คะ วัตถุดิบส่วนใหญ่ในรายการนี้มีอยู่ในโกดังของสมาคมค่ะ"

"แต่ว่า... 【ขนนกพายุกริฟฟอน】 และ 【เกล็ดผกผันของจิ้งจกยักษ์คลั่ง】 ทั้งสองอย่างเป็นวัตถุดิบชั้นสูงระดับ 15 ที่ค่อนข้างหายากค่ะ"

"ปัจจุบันสมาคมไม่มีสต็อกและจะต้องใช้เวลาในการจัดหาจากตลาด"

"อาจจะต้องใช้เวลาสักหน่อยค่ะ"

"ท่านกลับไปพักผ่อนก่อนก็ได้ค่ะ ทันทีที่วัตถุดิบครบแล้ว ฉันจะแจ้งให้ท่านทราบทันที"

โอวเย่จื่อพยักหน้าอย่างใจเย็น

จากนั้นโจวหวยก็ควบคุมเขา ออกจากสมาคมและกลับไปยังอพาร์ตเมนต์ระดับสูง

เมื่อทุกอย่างถูกจัดเตรียมเรียบร้อยแล้ว จิตสำนึกของโจวหวยในที่สุดก็ถอนออกจากร่างของร่างแยกและกลับคืนสู่ร่างหลัก

เขาต้องการการพักผ่อนที่ดีเพื่อเก็บแรงไว้สำหรับการเคลื่อนไหวครั้งต่อไป