บทที่ 41 กำไรมหาศาล
บทที่ 41 กำไรมหาศาล
สำหรับการหยั่งเชิงอ้อมๆ ของแฟรงค์ จางอู๋จี๋เตรียมคำตอบไว้แล้ว
เหมือนตอนที่เขาตกลงรับงานจากฮวน ทั้งสองฝ่ายต่างตกลงรายละเอียดกันเรียบร้อย
ศัตรูของแก๊งหมาบ้าไม่ได้มีแค่แก๊งพี่น้องฮวน และการปล่อยตัว 'นกน้อย' พวกนั้นไปก็มีเหตุผล
ทำแบบนี้ อิซาเบลลาจะกลายเป็นว่าหนีกลับบ้านเองได้ และแก๊งพี่น้องฮวนก็จะรู้จากปากอิซาเบลลาว่าเป็นฝีมือแก๊งหมาบ้า จากนั้นก็แค่ออกแถลงการณ์ประณาม ประกาศเป็นศัตรูคู่อาฆาตกับแก๊งหมาบ้า พร้อมร้องเรียนไปยังบริษัทว่าพวกมันล้ำเส้น แต่เนื่องจากแก๊งหมาบ้าถูกกวาดล้างไปแล้ว ก็ได้แต่แสดงความเสียใจที่ไม่สามารถแก้แค้นด้วยมือตัวเองได้
ขอแค่แก๊งพี่น้องฮวนไม่ถูกสงสัย มาตรการรักษาความปลอดภัยของจางอู๋จี๋นั้นรัดกุม ยิ่งเป็นไปไม่ได้ที่จะถูกแกะรอย
การที่แฟรงค์โทรมาครั้งนี้ คงเป็นการคาดเดาและลองเชิงมากกว่า
จางอู๋จี๋ใจสว่างโร่ ไม่ตอบโต้
แฟรงค์จึงพูดต่อ
"แต่ผู้บุกรุกปิดบังตัวตนได้แนบเนียนมาก ไม่มีกล้องตัวไหนจับภาพใบหน้าได้ชัดเจน ต่อให้ประธานาธิบดีมาเองก็คงหาตัวเขายาก"
"ถึงจะไม่มีใครรู้ตัวตนผู้บุกรุก แต่ผมมีเรื่องต้องเตือนคุณจางครับ"
"เหมือนกับที่องค์กรของเรา เวลาสินค้าลอตใหญ่หายไป เราจะใช้ระบบ 'เรียกค่าเสียหายจากผู้เกี่ยวข้อง' วิธีการของบริษัทก็ไม่ต่างกัน"
"กระบวนการยุติธรรม นั่นมันเรื่องของตำรวจเขาทำกัน"
"ถ้าแค่แก๊งหมาบ้าโดนถล่ม ยังไม่เท่าไหร่ แต่คนใหญ่คนโตจากวงการต่างๆ กับลูกชายหัวแก้วหัวแหวนตายไปเป็นสิบ"
"ตอนนี้บริษัทโกรธมาก โกรธสุดๆ และพอคนเราขาดสติ จะทำอะไรลงไปบ้างก็น่าจะพอนึกภาพออกนะครับ"
"บางทีแค่เบาะแสหรือการคาดเดาเล็กๆ น้อยๆ ก็เพียงพอให้โลกใต้ดินระดมกำลังมาบดขยี้เป้าหมายให้แหลกคามือ"
จางอู๋จี๋หรี่ตา คำพูดของแฟรงค์แฝงคำขู่ชัดเจน
พูดกันตามตรง สถานการณ์ในเม็กซิโกค่อนข้างต่างจากประสบการณ์ชีวิตยี่สิบกว่าปีที่ผ่านมาของเขาพอสมควร
แต่จางอู๋จี๋ไม่ได้ตื่นตระหนก
ข้อแรก การที่แฟรงค์มาหาเขาและพูดแบบนี้ แสดงว่าเดาได้แล้วว่าเป็นฝีมือเขา
นั่นหมายความว่าองค์กรมีความคิดบางอย่าง หรือแฟรงค์มีความคิดบางอย่าง
ข้อสอง ตัวเขาเองใช่ว่าจะไม่มีความมั่นใจ
ก่อนอื่นก็ย่อยของเซ่นไหว้ในมือให้หมด ถึงตอนนั้นเขาจะเป็นปรมาจารย์สำนัก จากข้อมูลที่มี อาวุธร้อนทั่วไปยากจะทำอันตรายเขาได้อีก
ถ้าบริษัทจะลงมือ อย่างน้อยต้องเอารถหุ้มเกราะ หรือปืนใหญ่อัตตาจร 20 มม. มาเล่นงาน
ต่อมา เขาได้เคล็ดวิชามาแล้ว จะฝึกได้ไหมยังไม่รู้ แต่ในโลกบำเพ็ญเพียรเขาสามารถเร่งเวลาได้
ขอแค่ไม่กี่วัน ก็เพียงพอให้เขาก้าวสู่วิถีเซียน เป็นผู้บำเพ็ญเพียร!
เหมือนที่แฟรงค์บอก พวกเขาก็มีหนี้สูญเหมือนกัน
เมื่ออิทธิพลของเขาเหนือกว่าราคาที่บริษัทพร้อมจ่ายเพื่อเรื่องนี้ เรื่องก็จะจบ
สุดท้าย การเพิ่มความแข็งแกร่งอาจต้องใช้เวลา แต่ตอนนี้เขามีค่าธูปเทียนเหลือเฟือ พอที่จะสร้างยาเม็ดคืนพลังขนานเล็กและยาเม็ดคืนพลังขนานใหญ่ออกมาสู่โลกความจริง
แค่เขาประกาศออกไปว่า มียาวิเศษที่ช่วยเสริมสร้างร่างกายและยืดอายุขัย จะมีสักกี่คนที่อยากทำการค้ากับเขา?
ถ้ากลัวว่าฤทธิ์ยาจะแรงเกินไป ก็แค่ละลายน้ำเจือจาง เป็นวิธีแก้ปัญหาที่ง่ายที่สุด
ก่อนหน้านี้ที่ติดหนี้องค์กรหนึ่งล้านแล้วไม่ได้ใช้วิธีนี้ เพราะมันไม่คุ้มค่า แค่ยืมเงินแก๊งมาเฟียก็จบเรื่อง จะเปลืองค่าธูปเทียนทำไม
ทั้งหมดนี้ยังเป็นแค่วิธีที่เขาจัดการได้ด้วยตัวเองโดยไม่ต้องพึ่งพาใคร
จางอู๋จี๋ยิ้มมุมปาก ตอบกลับไป
"แฟรงค์ คุณพูดตรงๆ เลยดีกว่า เมื่อก่อนผมประทับใจคุณนะ แต่ตอนนี้ชักรำคาญแล้ว"
แฟรงค์ที่พล่ามมายาวเหยียดเพื่อรอดูท่าทีของจางอู๋จี๋ถึงกับชะงัก
เขาไม่รู้ว่าทำไมอีกฝ่ายถึงได้มั่นใจขนาดนั้น แต่เขารู้ดีว่า
ถ้าทำให้ชายปลายสายไม่พอใจ เขาอาจเสียคอนเนคชั่นผู้มีพลังเหนือธรรมชาติไปหนึ่งราย และอาจพลาดงานใหญ่ที่เขาอาจจะแก้ปัญหาได้!
"เซบาสเตียน หัวหน้าแก๊งหมาบ้า ในมือเขามีข้อมูลชุดหนึ่งที่บริษัทต้องการมาก!"
"ถ้าคุณมีเบาะแสเกี่ยวกับข้อมูลชุดนี้ ไอ้น้ำลายที่ผมเพิ่งพ่นไปเมื่อกี้ถือว่าโมฆะ!"
"ถ้าช่วยให้เราได้ข้อมูลนี้มาอย่างครบถ้วน ผู้มอบให้จะกลายเป็นมิตรขององค์กร! บางทีคุณอาจไม่ทราบ ผมขอเตือนความจำหน่อย คนเม็กซิกันให้ความสำคัญกับคำว่ามิตรมาก มองว่าเป็น 'สองร่างวิญญาณเดียว'! หรือใช้สำนวนบ้านเกิดคุณก็คือ 'ใส่กางเกงตัวเดียวกัน'!"
"สำหรับมิตรขององค์กร ขอแค่อยู่ในขอบเขตที่ทำได้ องค์กรจะไม่ปฏิเสธคำขอใดๆ!"
คำพูดนี้ค่อยทำให้จางอู๋จี๋พอใจ
เขาหยิบซองเอกสารพิเศษออกมาจากกระเป๋า ซองมีการซีลปิดผนึกอย่างดี มองผ่านพลาสติกใสจะเห็นปึกเอกสารและแฟลชไดรฟ์
ก่อนหน้านี้จางอู๋จี๋กวาดตามองผ่านๆ มาแล้ว เป็นเทคโนโลยีเกี่ยวกับโทรศัพท์มือถือแบบใหม่ ซึ่งอย่างน้อยก็ไม่มีประโยชน์อะไรกับเขา
เขาเอ่ยปาก
"ใช่เทคโนโลยีใหม่เกี่ยวกับโทรศัพท์มือถือหรือเปล่า?"
แฟรงค์ที่ปลายสายลุ้นจนแทบหยุดหายใจ ตอนแรกนึกว่าจางอู๋จี๋จะปฏิเสธแบบอ้อมค้อม หรือดึงเกมสักหน่อย ไม่นึกเลยว่าผู้ชายคนนี้จะยอมรับดื้อๆ!
เมื่อคำศัพท์ที่เป็นคำต้องห้ามสำหรับแฟรงค์ดังขึ้น หัวใจเขาสั่นระรัว ริมฝีปากสั่นระริกแต่คุมเสียงให้สั่นน้อยที่สุด "ใช่! ใช่เลยครับ!"
"ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน? ผมจะรีบไปหา เดี๋ยวนี้เลย ขอแค่คุณยอมมอบให้องค์กร รวมหนี้หนึ่งล้านนั่นด้วย องค์กรจะติดหนี้บุญคุณคุณหนึ่งข้อ!!!"
อืม...
ไม่นึกว่าข้อมูลนี้จะสำคัญขนาดนี้
จางอู๋จี๋รู้ดี แต่เปลี่ยนเรื่องทันควัน
"เรื่องนั้นไม่รีบ ผมเจอของดีอีกอย่างในห้องทำงานเซบาสเตียน ยาลูกกลอนที่มีพลังเหนือธรรมชาติเหมือนกัน แค่กินเข้าไปก็ทำให้ร่างกายคนธรรมดาแข็งแกร่งกว่านักกีฬาระดับโลกได้ง่ายๆ แถมดูเหมือนจะช่วยยืดอายุขัยได้ด้วย"
บางทีคนตายก็ใช้ประโยชน์ได้ดีกว่าคนเป็น คำพูดนี้ไม่เกินจริง
"อะไรนะ?!"
แฟรงค์อุทานเสียงหลง แต่ก็ตั้งสติได้ไว ใบหน้าฉายแววปิติยินดีจนแทบคลั่ง
โชคสองชั้น!
"คุณอยู่ที่ไหน ผมจะไปหาเดี๋ยวนี้!"
"ดูสิ ใจร้อนอีกแล้ว"
จางอู๋จี๋กำลังจะดึงเกมแกล้งแฟรงค์ที่ปากอ้าตาค้าง ให้สาสมกับที่ตอนแรกเอาบริษัทมาขู่กดดัน
ติ๊ง——
เสียงประกาศเรียกขึ้นเครื่องดังขึ้น
ในเมื่อเป็นอย่างนี้ จางอู๋จี๋เลยไม่ยื้อต่อ พูดว่า
"ไปรอผมที่สนามบินนานาชาติเม็กซิโกซิตี้ อีกสี่ชั่วโมงผมจะไปถึง"
พูดจบเขาก็กดวางสาย ไม่เปิดโอกาสให้แฟรงค์พูดต่อ
ตู้ด——
ด้วยความพึงพอใจ จางอู๋จี๋เก็บมือถือ เดินไปยังเกต
การยืดอายุขัยเป็นแนวคิดที่จับต้องไม่ได้ แต่ขอแค่รับฤทธิ์ยาเม็ดคืนพลังขนานเล็กได้และดูดซับมัน
ร่างกายที่ผ่านการขัดเกลาย่อมแข็งแกร่งขึ้นมหาศาล!
ความชราโดยเนื้อแท้คือการเสื่อมถอยของสมรรถภาพร่างกาย การเสริมแกร่งร่างกายก็เท่ากับการยืดอายุขัย นี่เป็นแนวคิดที่พิสูจน์ไม่ได้ว่าเท็จ
ดังนั้นคำพูดของจางอู๋จี๋ไม่ได้โกหก
และตอนนี้ว่าที่ลูกค้าก็มีแล้ว เหลือแค่ทางฝั่งโลกบำเพ็ญเพียร ให้จางโซ่วได้รับพร เพื่อทำให้การปรากฏตัวของอาวุธปืนสมัยใหม่สมเหตุสมผล
ด้วยกำลังการผลิตในยุคปัจจุบัน การเอาปืนไปเทขายในโลกบำเพ็ญเพียร ก็ไม่ต่างอะไรกับยุคล่าอาณานิคมที่เอาลูกแก้วไปแลกที่ดินกับหัวหน้าเผ่า!
ค้ากำไรเกินควรชัดๆ!