บทที่ 64 หรือว่าเราเข้าใจผิดไปจริงๆ?

บทที่ 64 หรือว่าเราเข้าใจผิดไปจริงๆ?

โจวอี้ไม่สนใจเสียงตะโกนของสวี่เจียกวง รีบบิดลูกบิดประตูห้องน้ำทันที

ทันใดนั้นกลิ่นเหม็นเน่าก็โชยมาปะทะหน้า ทำให้เขาเกือบจะอาเจียนออกมา

แต่ในห้องน้ำ กลับไม่มีภาพที่น่าสยดสยองอย่างที่เขาจินตนาการไว้

สิ่งที่ทำให้เขาคลื่นไส้ คือคราบสกปรกสีเหลืองคล้ายอุจจาระจำนวนมาก ที่กระเด็นไปทั่ว ทำให้ห้องน้ำที่ไม่ใหญ่นักดูน่าสังเวชอย่างยิ่ง

สวี่เจียกวงรีบวิ่งมาปิดประตูห้องน้ำทันที ปากก็ขอโทษไม่หยุด “ขอโทษด้วยครับ เมื่อวานท่อระบายน้ำเสียพัง ของสกปรกเลยพุ่งออกมาจากโถส้วมหมดเลย ผมยังซ่อมไม่เสร็จเลยครับ ทำให้พวกคุณต้องมาเห็นอะไรน่าอายแบบนี้”

โจวอี้มองดูเสื้อกันฝนกับรองเท้าบูทบนตัวเขา ก็มีร่องรอยที่เห็นได้ชัดว่าถูกน้ำล้างมาจริงๆ

“แล้วทำไมไม่เรียกช่างมาซ่อมล่ะครับ?”

สวี่เจียกวงหัวเราะอย่างซื่อๆ “งานเล็กๆ น้อยๆ แค่นี้ ผมจัดการเองก็ได้ครับ เรียกช่างมาซ่อมมันแพง”

เฉียวเจียลี่ถาม “เมื่อวานพังตอนไหนคะ?”

“ก็หลังเที่ยงไปแล้วล่ะครับ ไม่รู้ว่าเป็นอะไรเหมือนกัน เดิมทีเจ้าหน้าที่ตำรวจโจวคนนี้บอกให้ผมไปหาเขาที่สำนักงานตำรวจเมือง แต่ผมกลัวว่าลูกสาวเลิกเรียนกลับมาแล้วจะอยู่ในบ้านไม่ได้ ก็เลยต้องทำความสะอาดก่อน”

สวี่เจียกวงพูดกับโจวอี้อย่างรู้สึกผิด “เจ้าหน้าที่ตำรวจโจวครับ ขอโทษจริงๆ นะครับ เดิมทีอยากจะโทรหาคุณ แต่ผมก็ไม่รู้เบอร์ ยังต้องรบกวนให้คุณต้องมาเองอีก”

โจวอี้กับเฉียวเจียลี่สบตากัน ต่างพบเห็นความประหลาดใจในแววตาของอีกฝ่าย

หรือว่าพวกเขาจะเข้าใจผิดไปเองจริงๆ?

เมื่อวานที่สวี่เจียกวงเบี้ยวนัด และวันนี้ที่ไม่ได้ออกไปแขวนป้ายประกาศตามหาคน ล้วนเป็นเพราะต้องซ่อมท่อระบายน้ำเสียงั้นเหรอ?

เหตุผลนี้ดูเหมือนจะสมเหตุสมผลอย่างมาก

“ไม่เป็นไรครับ ครั้งนี้ที่เรามา ก็เพื่อจะมาบอกคุณว่า เรื่องที่ภรรยาของคุณหายตัวไป ตำรวจเราไม่เคยนิ่งดูดาย ดังนั้นต่อไปคุณก็ไม่ต้องไปแขวนป้ายข้างนอกอีกแล้วนะ” โจวอี้กล่าว

“แต่ภรรยาของผมเธอหายตัวไปนานขนาดนี้แล้ว ผมก็จนปัญญาจริงๆ ครับ”

“คุณสวี่เจียกวงครับ ความรู้สึกของคุณเราเข้าใจได้ แต่การที่คุณทำแบบนี้มันได้ผลจำกัดมาก แถมยังส่งผลกระทบไม่ดีอีกด้วย คุณสามารถเลือกที่จะลงประกาศตามหาคนในหนังสือพิมพ์ได้ แบบนั้นคนที่เห็นก็จะเยอะมากกว่า”

สำหรับข้อเสนอของโจวอี้ สวี่เจียกวงตาเป็นประกาย ชี้ไปที่โทรทัศน์ในห้องนั่งเล่นแล้วถาม “งั้นผมลงประกาศตามหาคนในโทรทัศน์ได้ไหมครับ? คนดูโทรทัศน์เยอะกว่าคนอ่านหนังสือพิมพ์อีกนะ”

“ก็... ได้ครับ คุณสามารถติดต่อสถานีโทรทัศน์ท้องถิ่นของเมืองหงเฉิงเราได้ แต่การลงประกาศตามหาคนในโทรทัศน์ ค่าใช้จ่ายน่าจะสูงกว่าพอสมควร”

โจวอี้ยังไม่ทันจะพูดจบ สวี่เจียกวงก็ถามอย่างประหลาดใจ “สถานีโทรทัศน์นี่ มันต้องเสียเงินด้วยเหรอครับ?”

เฉียวเจียลี่กล่าว “ไม่เพียงแต่สถานีโทรทัศน์ การลงประกาศตามหาคนในหนังสือพิมพ์ก็มีค่าใช้จ่ายเหมือนกัน แต่หนังสือพิมพ์น่าจะถูกกว่าแน่นอน”

“งั้นผมก็ยังคงออกไปแขวนป้ายดีกว่า ผมจะไปเอาเงินเยอะขนาดนั้นมาจากไหนล่ะครับ”

เอ่อ...

ช่างเถอะ โจวอี้ขี้เกียจจะไปยุ่งกับปัญหานี้ต่อแล้ว เดิมทีที่เขาเสนอเรื่องนี้ ก็เพื่อจะเห็นแก่ทางฝั่งของเจ้าหน้าที่ตำรวจเหมียว ใครจะไปคิดว่าสวี่เจียกวงคนนี้จะเป็นคนหัวแข็งขนาดนี้

ดูเหมือนว่ายังคงต้องแก้ไขปัญหาที่ต้นเหตุ รีบหาให้เจอว่าจางฮุ่ยหายตัวไปได้ยังไงถึงจะเป็นกุญแจสำคัญ

“คุณสวี่เจียกวงครับ เกี่ยวกับเรื่องที่ภรรยาของคุณจางฮุ่ยหายตัวไป เรามีคำถามสองสามข้ออยากจะถามคุณ หวังว่าคุณจะให้ความร่วมมือกับการทำงานของเรา”

สวี่เจียกวงพยักหน้าซ้ำๆ “ผมพร้อมให้ความร่วมมือครับ ผมให้ความร่วมมือแน่นอน ขอแค่หาภรรยาของผมเจอ ให้ผมทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น”

โจวอี้ถาม “คืนวันที่ 13 มีนาคม หลังจากที่พวกคุณฉลองวันเกิดให้ลูกสาวเสร็จแล้ว ได้ทำอะไรกันบ้างครับ?”

สวี่เจียกวงชะงักไป พูดตะกุกตะกัก “ไม่... ไม่ได้ทำอะไรนี่ครับ ก็เข้านอนอย่างเดียว”

เมื่อเห็นสีหน้าของเขาผิดปกติเล็กน้อย เฉียวเจียลี่ก็เตือน “คุณอย่าได้ปิดบังอะไรเลยจะดีกว่า มิฉะนั้นถ้าเกิดปัญหาขึ้นมาคุณต้องรับผิดชอบเอง”

“ไม่ได้ทำอะไรจริงๆ ครับ หลังจากกล่อมลูกสาวนอนหลับแล้ว เราก็... ก็ทำเรื่องอย่างว่ากันนิดหน่อย”

โจวอี้กับเฉียวเจียลี่เข้าใจทันที มิน่าล่ะถึงได้พูดตะกุกตะกัก

โจวอี้ถาม “แล้วตอนกลางดึก คุณไม่ได้สังเกตเห็นความเคลื่อนไหวอะไรเลยเหรอครับ?”

สวี่เจียกวงเกาหัว พูดอย่างเขินๆ “คืนนั้นผมจัดไปสามรอบ แถมยังดื่มเหล้าไปนิดหน่อย เลยเหนื่อยมาก ผมก็เลยหลับเป็นตายครับ”

ให้ตายเถอะ สามีภรรยาวัยสี่สิบกว่าที่แต่งงานใหม่ คืนเดียวสามารถจัดไปสามรอบได้ เก่งจริงๆ

โจวอี้ก็นึกถึงตัวเองในชาติที่แล้วตอนอายุสี่สิบกว่า ทั้งคนรู้สึกเหมือนเป็นนักบวช งานอดิเรกเพียงอย่างเดียวคือการตกปลา

แต่เรื่องนี้ก็ถือเป็นการยืนยันข้อมูลที่คุณป้าให้มา ดูเหมือนว่าสามีภรรยาคู่นี้จะค่อนข้างจะชอบเรื่ออย่างว่ากันทั้งคู่

แต่โจวอี้ก็ยังคงสงวนท่าทีต่อคำพูดของสวี่เจียกวง เพราะเรื่องแบบนี้ นอกจากคู่กรณีสองคนแล้ว ก็ไม่มีบุคคลที่สามคนไหนสามารถพิสูจน์ได้

“คุณรู้ไหมครับว่า ปกติแล้วจางฮุ่ยเธอเคยมีเรื่องกับใครบ้าง? หรือว่าเคยมีเรื่องขัดแย้งอะไรกับใคร เพื่อนร่วมงาน ญาติ หรือเพื่อน ก็ได้ครับ”

“เฮ้อ นั่นก็ไม่น้อยเลยครับ เพราะเธออารมณ์ไม่ค่อยจะดี กับเพื่อนร่วมงานที่หน่วยงาน ญาติที่บ้าน หรือแม้กระทั่งเพื่อนบ้านในชุมชน เธอเคยทะเลาะมาหมดแล้ว”

คำพูดของสวี่เจียกวง สอดคล้องกับข้อมูลที่เจ้าหน้าที่ตำรวจเหมียวให้มาก่อนหน้านี้ ปกติแล้วจางฮุ่ยน่าจะสร้างศัตรูไว้ไม่น้อย

“แล้วเคยมีเรื่องขัดแย้งที่ค่อนข้างจะใหญ่โต ความแค้นค่อนข้างลึกซึ้ง อาจจะทำให้มีคนทำอะไรที่ไม่ดีกับภรรยาของคุณบ้างไหมครับ?”

สวี่เจียกวงสีหน้าเปลี่ยนไปทันที ตัวสั่นเทาแล้วถาม “คุณหมายความว่า ภรรยาของผมอาจจะถูกคนฆ่าตายเหรอครับ?”

เมื่อเห็นว่าชายร่างสูงผอมคนนี้ขอบตาแดงก่ำ โจวอี้ก็รีบปลอบ “คุณอย่าเพิ่งร้อนใจไปครับ เราก็แค่สอบสวนตามปกติ ไม่ได้กำลังจะสรุปอะไร ดังนั้นคุณลองคิดดูดีๆ นะครับ ว่ามีเป้าหมายที่น่าสงสัยอะไรบ้างไหม?”

สวี่เจียกวงเช็ดน้ำตาแล้วพูดว่า “ถ้าพูดอย่างนั้น ก็มีอยู่คนหนึ่งจริงๆ ครับ ที่มีความขัดแย้งกับฮุ่ยฮุ่ยอย่างมาก”

“ใครครับ?”

“น้องชายแท้ๆ ของเธอ จางอวี่”

...

โจวอี้กับเฉียวเจียลี่ออกมาจากบ้านของสวี่เจียกวง เฉียวเจียลี่ยกแขนขึ้นมาดม ขมวดคิ้วแน่น

“คิกๆๆ ฉันรู้สึกว่าตอนนี้ตัวฉันมีแต่กลิ่นอึ” เฉียวเจียลี่หัวเราะพูด

โจวอี้ก้มหน้าลงดมตัวเองแล้วพูดว่า “เหมือนจะใช่จริงๆ ด้วยครับ”

“ตอนนั้นที่นายพุ่งเข้าไปเปิดประตูห้องน้ำนั่น นายคิดว่าข้างในเป็นศพของจางฮุ่ยเหรอ?” เฉียวเจียลี่ถาม

โจวอี้ยอมรับพยักหน้า

“กลิ่นศพกับกลิ่นของเสียมันไม่เหมือนกันเลยนะ ต่อไปนายก็จะรู้เอง”

แน่นอนว่าโจวอี้รู้ดี แต่ตอนนั้นอันที่จริงเขาคิดไปไกลกว่านั้นอีกขั้นหนึ่ง ก็คือสงสัยว่ามีคนใช้กลิ่นของเสียมากลบกลิ่นศพ

แน่นอนว่าก็มีความเป็นไปได้ที่ฮอร์โมนของร่างกายที่หนุ่มแน่นนี้กำลังทำงาน ทำให้ตัวเองไม่ได้สุขุมเยือกเย็นเหมือนเดิม

“เกี่ยวกับเรื่องที่สวี่เจียกวงพูด นายคิดว่ายังไง?” เฉียวเจียลี่ถาม

“จางอวี่คนนี้ ต้องตรวจสอบดูแน่นอนครับ เพราะตามคำบอกเล่าของสวี่เจียกวง จางอวี่เป็นคนว่างงานที่มีประวัติเสพยาเสพติด คนแบบนี้มีความน่าจะเป็นในการก่ออาชญากรรมสูงกว่าคนทั่วไปมาก”

“แล้วก็สวี่เจียกวงบอกว่า เพราะปัญหาการแบ่งทรัพย์สินหลังจากที่พ่อแม่ของจางฮุ่ยเสียชีวิต จางอวี่กับพี่สาวของเขาทะเลาะกันมาหลายปีแล้ว ย่อมมีแรงจูงใจในการก่อเหตุด้วย”

เฉียวเจียลี่พยักหน้า แล้วถาม “แล้วสวี่เจียกวงคนนี้ล่ะ?”

โจวอี้หันกลับไปมองแวบหนึ่ง แล้วพูดว่า “ยังไม่สามารถตัดเขาออกจากผู้ต้องสงสัยได้ครับ”

เฉียวเจียลี่ตบไหล่โจวอี้แล้วพูดว่า “อย่าเพิ่งร้อนใจไป การสืบสวนคดีมันรีบร้อนไม่ได้”

“อ้อ จริงสิ พรุ่งนี้สารวัตรอู๋กลับมาแล้วนะ”