EP 107

By loop

"หลิงรันนายเป็นคนผ่าตัดเชื่อมปมประสาทวันนี้ใช่ไหม" หมอโจวถามด้วยน้ำเสียงนุ่มเมื่อเขาเห็นหลิงรันเข้ามาในสำนักงาน

ไม่มีความลับในโรงพยาบาลโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมันมาถึงเรื่องทางการแพทย์และเรื่องรักๆใคร่

"ใช่ครับ." หลิงรันที่เพิ่งเสร็จสิ้นการผ่าตัดดื่มน้ำดื่มจากขวดบนโต๊ะของเขาในครั้งเดียวเพื่อดับความกระหายของเขา

หลังจากรออย่างเงียบ ๆ ไม่กี่วินาทีหมอโจวก็ถามต่อไป "ผลลัพธ์เป็นอย่างไร นายนี้มันบ้าจริง ๆ "

แพทย์จะคุ้นเคยกับการอดอาหารและน้ำก่อนการผ่าตัดโดยเฉพาะอย่างยิ่งการผ่าตัดทั่วไปที่ใช้เวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมงเพราะโดยทั่วไปแล้วพวกเขาจะต้องกลั้นปัสสาวะระหว่างการผ่าตัด ยิ่งดื่มน้ำมากเท่าไหร่ก็ยิ่งทำให้พวกเขาลำบากเท่านั้น

แม้ว่าผ้าอ้อมผู้ใหญ่สามารถแก้ปัญหาส่วนใหญ่ได้เนื่องจากการคำนึงถึงภาพลักษณ์และราคาของผ้าอ้อมผู้ใหญ่ แต่แพทย์ก็พยายามอย่างดีที่สุดที่จะไม่หันไปใช้วิธีนี้

หลิงรันมองหน้าอย่างจริงจังครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "ผมคิดว่าถ้าการผ่าเส้นประสาทดีผลลัพธ์ก็น่าจะออกมาดีเช่นเดียวกัน"

หมอโจวดูราวกับว่าเขากำลังจะสำลักและพูดว่า "นายมั่นใจขนาดนั้นเลยหรอ?"

"ใช่." คำตอบของหลิงรันนั้นสั้นมากจนทำให้หมอโจวสับสนมากขึ้นเกี่ยวกับสถานการณ์ ณ ตอนนี้

"จากนั้นไปเตรียมตัวให้พร้อมผู้อำนวยการฮวงจะถามคุณเกี่ยวกับเรื่องนี้ในภายหลัง" หมอโจวเตือนหลิงรันและกลับไปที่ที่นั่งของเขาเพื่อดื่มชา

ในบรรดาสามประเภทของเส้นประสาท ปมประสาท, เส้นประสาทเชื่อมปมประสาม เป็นส่วนที่ไม่ได้รักษาให้หายดีได้ง่ายๆ

ตามปกติแพทย์ที่มีทักษะการเย็บแผลที่ดีสามารถลองรักษาโดยการรักษาที่ปอกเยื่อหุ้มเส้นประสาท ตัวอย่างเช่นผู้ที่มีทักษะการเย็บที่เทียบเท่ากับเทคนิคการเย็บปักแบบเรียบง่ายระดับกลางของหลิงรันจะมีพื้นฐานที่ทำให้พวกเขาสามารถทำ การรักษาที่ปอกเยื่อหุ้มเส้นประสาทได้หลังจากทำการฝึกฝนเพิ่มขึ้นจากเดิมเล็กน้อย อย่างไรก็ตามการรักษาแบบเชื่อมปมประสาทซึ่งต้องดำเนินการผ่าตัดภายใต้กล้องจุลทรรศน์ต้องใช้ทักษะที่ค่อนข้างเฉพาะเจาะจงมากขึ้น

ส่วนประเภทที่สาม - เยื่อหุ้มเส้นประสาทกับเส้นประสาทเชื่อมปมประสาทมันเป็นการรักษาที่ยากกว่าสองประเภทแรกเนื่องจากมันเอาปัญหาของสองประเภทแรกมาร่วมกัน

แต่ถ้าแพทย์รู้วิธีการจัดการกับปมประสาทของเส้นประสาทโดยไม่คำนึงถึงประเภทใดช่วงของการผ่าตัดที่เขาสามารถทำได้จะเพิ่มขึ้นทันทีในระดับหนึ่ง

ในอดีตเมื่อหลิงรันทำการผ่าตัดเส้นเอ็นกล้ามเนื้อในโซนสองทุกครั้งที่เขาพบผู้ป่วยที่มีความเสียหายของเส้นประสาทเขาจะเก็บไว้ในลำดับรองในการรักษาไม่ก็แจ้งให้กับผู้อำนวยการฮวงปฏิเสธกรณีเหล่านี้ทันที

เมื่อมาถึงผู้ป่วยที่มีความเสียหายของเอ็นกล้ามเนื้อในแผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลหยุนหัวจะรับเพียงผู้ป่วยที่มีอาการบาดเจ็บตรงเส้นเอ็นเพียวๆเท่านั้น อย่างมากพวกเขาจะรับเฉพาะผู้ป่วยเช่น ลีฮวงมินที่บาดเจ็บหนึ่งหรือสองเส้นประสาทที่ฉีกซึ่งแพทย์อาจเลือกที่จะไม่เย็บเส้นประสาทเหล่านั้น

ผู้ป่วยที่เกินขอบเขตนั้นสามารถหาวิธีรับการรักษานอกจังหวัดหรือไปที่แผนกศัลยกรรมมือเพื่อให้เอ็นกล้ามเนื้อถูกเย็บด้วยเทคนิคอื่นๆเช่นเทคนิคเย็บแผลแบบเคสเลอร์ก่อนที่พวกเขาจะไปรับการรักษาจากแผนกประสาท หากทั้งสองตัวเลือกนั้นไม่สามารถใช้งานได้พวกเขาก็คงต้องยอมแผลกัการรักษาปมประสาทของเส้นประสาทเท่านั้น สำหรับเคสที่ซับซ้อนมากขึ้นการตัดแขนขาอาจเป็นวิธีเดียวที่จะต้องทำ

อย่างไรก็ตามถ้าการเชื่อมปมประสาทที่ดำเนินการโดยหลิงรันนั้นมีอัตราความสำเร็จสูงมันจะเป็นเรื่องง่ายสำหรับผู้อำนวยการฮวงในการค้นหาผู้ป่วย ... เนื่องจากผู้ป่วยจำนวนมากที่มีอาการบาดเจ็บที่มือได้รับความเสียหายเช่นนี้จำนวนมาก

ที่สำคัญกว่านั้นแพทย์สามารถที่จะผ่าตัดปมประสาทของเส้นเอ็นในบริเวณไร้มนุษย์ร่วมกับการผ่าตัดปมของเส้นประสาทซึ่งมันเป็นขั้นตอนที่เหนือกว่าผู้ที่สามารถทำได้เพียงการผ่าตัดปมประสาทของเส้นเอ็นเท่านั้นแต่มันก็ด้อยกว่าเพียงเล็กน้อยกับแพทย์ที่สามารถทำการปลูกถ่ายแขนขาได้

ในด้านการผ่าตัดมือและเท้ามีโรงพยาบาลยนั้นมีแพทย์ไม่มากนักที่สามารถทำได้ หากคุณต้องพิจารณาอัตราความสำเร็จการผ่าตัดของหลิงรันก็คุ้มค่าที่จะรอดู

แต่อีกไม่นานผู้อำนวยการฮวงคงจะโกรธเป็นฝืนเป็นไฟเข้ามาในสำนักงาน

"หลิงรัน!" ผู้อำนวยการฮวงตะโกนเมื่อเขาเดินผ่านประตู ท่าทางของเขาช่างน่าประทับใจจนเขาฟังดูเหมือนจอมพลกำลังมองหาอัศวินที่หายไปด้วยความโกรธและผมของเขาก็ยุ่งเหยิงจนดูเหมือนแมวตัวแก่ที่มีขนบางๆ

หลิงรานหันมามองเขา

"นายทำการผ่าตัดเชื่อมปมประสาทมือใช่ไหม?" คำถามของผู้อำนวยการฮวงนั้นเกือบเหมือนกับที่หมอโจวเคยถามหลิงรันมาก่อนหน้านี้ หมอโจวยินดีกับตัวเองและยักคิ้วให้กับหลิงรัน หมอโจวไม่เคยพลาดในการทำนายการกระทำของคนอื่น

หลิงรันตอบผู้อำนวยการฮวงในลักษณะเดียวกับที่เขาตอบหมอโจว "ใช่" หลังจากคิดถึงเรื่องนี้เขากล่าวเสริมว่า "สภาพของเส้นประสาทหลังจากที่ถูกเย็บออกมานั้นค่อนข้างดีเราจะเห็นว่าผู้ป่วยฟื้นตัวได้อย่างไรหลังจากนี้"

"ไปกันเถอะไปดูผู้ป่วยกัน" แน่นอนว่าผู้อำนวยการฮวงจะไม่ปล่อยให้สิ่งต่าง ๆ ผ่านไปเพียงแค่ฟังสิ่งที่หลิงรันพูด

เมื่อหมอโจวเห็นว่าหลิงรันกำลังลุกขึ้นเขาสวมเสื้อคลุมสีขาวตัวใหญ่ของเขาแล้วตามด้วยหลิงรันโดยไม่ลังเล หมอคนอื่น ๆ ในสำนักงานที่ไม่ได้ทำอะไรในเวลาเดียวกันก็ทำเช่นเดียวกัน

ในห้องพักฟื้น

ลีฮวงมินตื่นแบ้ว แม้ว่ามือของเธอจะถูกพันผ้าพันแผลแต่เธอก็พยายามลุกขึ้นและตะโกนว่า "ฉันต้องการย้ายไปที่วอร์ดอื่นวอร์ดนี้ไม่ดีสำหรับการกู้คืนมือของฉัน"

ผู้อำนวยการฮวงขมวดคิ้วและคิดว่า 'นี่เป็นกรณีแรกของการเกิดอากาบาดเจ็บที่ปมประสาทของเส้นประสาทในแผนกของเรา มันจะไม่ดีสำหรับเราถ้าเธอฟื้นตัวได้ไม่ดี '

เขามองไปที่พยาบาลรอบตัวเขาทันที

เนื่องจากแรงกดดันจากผู้อำนวยการฮวงพยาบาลที่ตั้งใจจะเพิกเฉยฮวงลีมินจึงเดินเข้าไปหาเธอและถามเธออย่างสุภาพว่า "เกิดอะไรขึ้น"

“ฉันต้องการย้ายไปยังวอร์ดคนอื่น” ลีฮวงมินกล่าว

พยาบาลถามว่า "ทำไมคุณถึงต้องการย้ายไปอยู่แผนกอื่น?"

“วอร์ดนี้มีกำแพงสีเขียวฉันไม่สามารถอยู่ใกล้สิ่งสีเขียวได้” ถึงแม้เสียงของลีฮวงมินจะค่อนข้างแหบแต่พยาบาลก็สามารถได้ยินเสียงได้ชัดเจน

พยาบาลพูดเบา ๆ "ทำไมคุณถึงไม่อยากอยู่ใกล้กับสิ่งที่เป็นสีเขียว"

"ในบรรดาธาตุทั้งห้าเนาะฉันเกิดธาตุไม้มันจึงทำให้ไม่ถูกฉโลกกับสีเขียวและนี่คือเหตุผลที่ฉันไม่สามารถสวมใส่เสื้อผ้าสีเขียวนี่คือเหตุผลที่ฉันไม่สามารถอยู่ในบ้านที่มีกำแพงสีเขียวได้ มีวอร์ดอื่นหรือไม่ " ลีฮวงมิน ขยับร่างกายของเธอด้วยความรู้สึกไม่สบายสองสามครั้งและพูดว่า "ฉันจะไม่สามารถฟื้นตัวได้ดีในห้องที่มีกำแพงสีเขียวถ้าพวกคุณไม่ย้ายฉันไปที่หอผู้ป่วยอีกฉันจะไม่สามารถฟื้นตัวกับมาได้แน่ๆ."

พยาบาลพอใจเมื่อเธอได้ยินเช่นนั้น เธอวางมือบนสะโพกของเธอแล้วมองที่ผู้อำนวยการฮวงแต่ผู้อำนวยฮวงก็พูดไม่ออกเช่นกัน เขาคิดว่ามีปัญหาที่เกี่ยวกับสิ่งอำนวยความสะดวกของวอร์ดและสงสัยว่าเขาควรจะอะไรไหม ตอนนี้ผู้ป่วยบอกว่าเธอเป็นพวกธาตุไม้โดดเด่น เขาก็สับสนในทันที

หลิงรันรู้สึกเสียใจเล็กน้อยเช่นกัน เขาเย็บผู้ป่วยตั้งแต่ต้นจนจบและคิดว่าเขาอาจจะได้รับความจริงใจจากผู้ป่วย เมื่อเขาดูสถานการณ์ตอนนี้เขาทำมาไกลพอแล้วสำหรับลีฮวงมินนจะขอบคุณเขา

“ฉันไม่สนหรอกถ้าพวกคุณไม่ย้ายฉันไปที่วอร์ดคนอื่นฉันจะปลดสายพวกนี้เองฉนัไม่ต้องการอยู่ในวอร์ดที่มีกำแพงสีเขียว” ลีฮวงมินตะโกนอีกครั้งและพยายามทำรวมถึงจะกระโดดลงจากเตียงแม้ว่าดธอพยายามจำทำมันแต่ก็มีญาติของเธอคอยห้ามเธอไว้

"หอผู้ป่วยทั้งหมดในโรงพยาบาลของเรามีกำแพงสีเขียว" ผู้อำนวยการฮวงกล่าวอย่างอดทนพยายามประนีประนอมและทำสิ่งต่าง ๆ ให้ราบรื่น

“สำหรับผู้ที่เกิดธาตุไม้สีเขียวเป็นสีที่ไม่ดีสำหรับพวกเขาพวกคุณควรทาสีอื่นไว้ด้วย” ลีฮวงมิน แนะนำ

ผู้อำนวยการฮงวงถามอย่างใจเย็น "เราควรทาสีหอผู้ป่วยสีอะไรดี”

ลีฮวงมินพูดทันที "สีชมพูฉันต้องการวอร์ดที่มีผนังสีชมพู"

"ทำไมต้องเป็นสีชมพู?"

“สีชมพูเป็นสีที่บรรดานเงินในธาตุทั้งห้าเรื่องเงินนั้นโด่นเด่นที่สุดสำหรับฉัน”

ผู้อำนวยการฮวงจับจ้องที่เธอในเวลาไม่กี่วินาที เมื่อเขารู้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้ล้อเล่นจริงๆเขาโกรธมากทและเขาหันหลังและจากไป

ช่วงเวลาที่ผู้อำนวยการฮวงเดินออกจากประตูวอร์ดเขาพูดว่า "คนที่ไม่มีความรู้จะคิดว่าเส้นประสาทส่วนปลายนั้นเชื่อมต่อกับหัวกะโหลก"

หมอโจวหัวเราะเบา ๆ และพูดว่า "อาจเป็นผลกระทบของยาชาก็ได้นะ"

ในทางกลับกันหลิงรันดูราวกับว่าเขาเพิ่งค้นพบทวีปใหม่ เขาเห็นคนไข้ครั้งสุดท้ายเมื่อเธอถูกวางยาสลบ ในเวลานั้นเขารู้สึกถึงความรู้สึกถึงความสำเร็จที่คนเราได้รับเมื่อรักษาผู้บาดเจ็บและช่วยชีวิตเขาไม่ได้คาดหวังว่าผู้ป่วยจะทำเช่นนี้เมื่อเธอตื่นขึ้นมา

"ทำการตรวจคลื่นไฟฟ้ากับเธอ" ผู้อำนวยการฮวงกล่าวและเพิ่ม "วิเคราะห์การฟื้นตัวของเส้นประสาทท่อนบนของเธอ แต่อย่าให้ฉันเห็นเธออีกเป็นครั้งที่สอง

"เอาล่ะ." หลิงรันรับคำสั่ง

"นายต้องตรวจสอบให้แน่ใจว่ามีอัตราความสำเร็จที่แน่นอนในการผ่าตัดปมประสาทของเส้นประสาทที่นายทำโดยเมื่ออัตราความสำเร็จของนายเพิ่มขึ้นจะไม่มีผู้ป่วยมาอย่างไม่ขาดสาย" ผู้อำนวยการฮวงให้คำแนะนำพิเศษกับหลิงรันเพราะเขาตั้งตารอดูว่าหลิงรันจะทำอย่างไรกับความสามารถของเขาในการจัดการกับเส้นประสาท

ปัจจุบันแพทย์ในโรงพยาบาลหยุนหัวที่รู้วิธีการผ่าตัดปมประสาทของเส้นประสาท ส่วนใหญ่จะจัดการได้เพียงเบื้องต้นเท่านั้นเช่นเส้นประสาททั่วไปส่วนต้นของเส้นประสาทนั้นไม่ยากที่จะทำการรักษาเพราะความหนาของมันแต่สำหรับเส้นประสาทส่วนที่มีขนาดเล็กมันจะเป็นเรื่องยากมาๆเคสที่มีความเสียหายของเส้นประสาทมันเป็นยากที่จะจัดการกับเนื่องจากมีวิธีการผ่าตัดน้อยมากที่สามารถใช้ได้

อย่างไรก็ตาม ผู้อำนวยการฮวงคาดการณ์ว่าหลิงรันนั้นเป็นคนที่มีประสบการณ์เกี่ยวกับการการผ่าตัดปมประสาทของเส้นประสาทมาเป็นระยะเวลาหนึ่งและต้องการเวลาและเคาเพื่อยกระดับทักษะของเขา ตอนนี้เขาผ่าตัดและมีเบี้ยเลี้ยงเพียงเล็กน้อย ตราบใดที่หลิงรันรับประกันอัตราความสำเร็จที่แน่นอนเขาจะสนับสนุนหลิงรันในความพยายามของเขา

คุณหมอโจวหันศีรษะไปมองหลิงรัน เขาไม่ทราบว่าหลิงรันเข้าใจในสิ่งที่ผู้อำนวยการฮวงเพิ่งพูดไปหรือไม่

"การตรวจคลื่นไฟฟ้าเสร็จแล้วผมจะเอามาให้คุณ" คำตอบของหลิงรันยังคงสั้น

ผู้อำนวยการฮวงพูดอย่างเมินเฉย "มีความหวังไม่มากในผู้ป่วยลีฮวงมินจงจำไว้ว่าต้องทำการวิเคราะห์เคสการเชื่อมปมประสาทในอนาคตทั้งหมดที่กำลังจะมา"