EP 85

By loop

หลิงรันทานคุกกี้ผักดองซอสพริกและพุดดิ้งเต้าหู้เป็นอาหารเช้า จากนั้นเขาก็ค่อยๆเดินไปอย่างไม่เร่งรีบไปที่ Wyndham Hotel ซึ่งเขาก็สามารถมาได้ทันเวลา

ฉีฉี่ผู้ที่รออยู่ที่ประตูก็นั้นกำลังตื่นเต้นกับหลิงรันและพูดพร้อมด้วยรอยยิ้ม “หมอหลิงคุณมาถึงที่นี่แล้วนิ ฉันได้ยินมาว่าคุณพึ่งทำการผ่าตัดในเช้านี้จริงไหม?”

"ใช่ผมพึ่งทำการผ่าตัดครบไปสามเคสเมื่อเช้านี้" เมื่อหลิงรันพูดคุยเกี่ยวข้องกับการผ่าตัด   สีหน้าของเขาดูสนุก เขาไม่ได้มีสีหน้าเรียบเฉยอีกต่อไป แต่กับดูอ่อนโยน

ฉีฉี่ประหลาดใจกับรูปลักษณ์ที่หล่อเหลาของหลิงรัน ก่อนที่จะไอสองสามครั้งแล้วเอาโบรชัวร์ให้เขา เธอพูดด้วยรอยยิ้ม "นี่เป็นการแนะนำที่เราเขียนเกี่ยวกับคุณ ซึ่งฟอรัมจะเริ่มในช่วงบ่าย คุณสามารถดูหัวข้อที่คุณชอบก่อนได้เราเช่าห้องเล็กๆข้างโถงใหญ่ คุณอาจจะอยากใช้เวลาพักผ่อนก่อนแล้วเพื่อเติมพลังของคุณให้เต็มที่ "

"จะเริ่มในตอนบ่ายหรอ..." หลิงรันอ่านแผ่นพับและไม่ได้มีความคิดเห็นใดๆเกี่ยวกับเรื่องนี้ ภาพของเขาถูกแสดงใน Hall of Fame นับตั้งแต่เขาอยู่ในโรงเรียนอนุบาลและเขาไม่สนใจความจริงที่ว่ารูปภาพของเขามารวมอยู่ในแผ่นพับนี้ได้อย่างไร

ฉีฉี่มีความคุ้นเคยกับศัลยแพทย์มาก อาทิเช่นหลิงรันที่ใส่ใจกับการทำศัลยกรรมเท่านั้น เธออธิบายมันอย่างรวดเร็วว่า "นี่คือสิ่งที่จะให้ทุกคนคุ้นเคยกับตัวเองและช่วยในการทำความรู้จักกับคนอื่นๆ ในตอนเช้าคุณสามารถพูดคุยเป็นส่วนตัวกับหมอในหัวข้อด้านการแพทย์ที่เกี่ยวกับสิ่งที่คุณชอบและพูดคุยเกี่ยวกับสิ่งต่าง ๆของคุณเพิ่มเติมได้ ในมมุมมองของฉันด้วยวิธีนี้คุณสามารถเลือกการพูดที่เหมาะสมเมื่อฟอรัมเริ่มต้น "

"วัตถุประสงค์ของฟอรัมไม่ใช่เพื่อให้ทุกคนคุ้นเคยและทำความรู้จักกัน"

ฉีฉี่จำได้ว่าหลิงรัน เป็นมือใหม่ในวงการแพทย์และเขาพูดด้วยรอยยิ้ม "ฟอรัมคือหลังจากนั้นพื้นที่สาธารณะและทุกอย่างที่พูดจะถูกเก็บเป็นวิดีโอโดยการบันทึกไว้หากมุมมองของคุณขัดแย้งกับใครบางคนและคุณทั้งสองไม่สามารถหาฉันทามติได้ซึ่งเราจะมีเวลาสั้นๆในการจับคู่สนทนาในตอนเช้าและเลือกแพทย์และนักวิชาการที่มีทัศนคติตรงกันแล้วพวกเขามาจับคู่กันเพื่อทำการสนทนากับ ..."

"งั้น…ผู้อำนวยการฮวงอยู่ที่นี่หรือยัง?" หลิงรันคิดด้วยความสมเหตุสมผลสำหรับเขาผู้อำนวยการฮวงนั้นมักจะเถียงกับทุกคนด้วยน้ำเสียงและท่าที่ที่ไม่เป็นมิตร

ใบหน้าของฉีฉี่แข็งทื่อและเธอก็รู้สึกเจ็บในหัวใจของเธอ เธอเริ่มจัดฟอรัมนี้เพื่อให้กับแพทย์อย่างผู้อำนวยการฮวงที่ชอบ 'พูดคุยแลกเปลี่ยนความคิด'

อย่างไรก็ตามเธอยังรู้น้อยเกินไปในเวลานั้น เธอไม่เคยจินตนาการผู้อำนวยการฮวงเป็นคนประเภทไหนสำหรับการ ‘สนทนา’กับเขาและคนอื่นๆ เพราะมันจะกลายเป็นการสนทนาที่ร้อนแรงมากๆ หากเธอจัดการประชุมด้วยตนเองที่และนี่คือประสบการณ์ครั้งแรกของเธอ เธอควรจะคิดให้มากขึ้นกว่านี้ บุคคลประเภทใดที่จะไม่ได้รับคำเชิญจากการประชุมทางวิชาการมากมายที่เขาต้องขอตัวแทนขายยาเพื่อจัดการประชุมของพวกเขา ...

อย่างไรก็ตามในเวลานั้นถ้าเธอคิดมากเกินไปจนไม่คิดจะจัดประชุมครั้งนี้ เธอก็เหมือนกับในอดีตที่ไม่มีสถานะและชื่อเสียงที่มีอยู่ในวันนี้

ฉีฉี่ฝืนยิ้มแล้วพูดว่า "เนื่องจากเขาเป็นแขกรับเชิญและมีสิ่งที่ต้องทำมากมายผู้อำนวยกนฮวง สามารถมาได้ในช่วงบ่ายเท่านั้นหืมโปรดมากับฉันเรามีเครื่องดื่มเบาให้หมอหลิง เดี๋ยวฉันเติมให้คุณเอง เอาไว้รองท้องก่อน… "

เธอเชิญหลิงรันไปที่ห้องโถงเล็กข้างห้องโถงใหญ่ มีโต๊ะยาวสองสามชุดที่จัดเรียงเป็นรูปร่าง 'U' ในห้องโถงกว้างที่ว่างเปล่า โต๊ะทั้งหมดวางด้วยผ้าปูโต๊ะสีขาวบริสุทธิ์และมีอาหารที่ประณีตว่างเล็กๆอยู่บนโต๊ะ

มีคนเกือบหนึ่งร้อยคนยืนอยู่รอบโต๊ะยาวพูดคุยและหัวเราะ นอกจากนี้ยังมีคนที่กินดื่มหรือดูโทรศัพท์มือถือของพวกเขา คนเหล่านั้นดูมีความสุขและพึงพอใจอย่างมาก

หลิงรันได้รับผลกระทบจากบรรยากาศรอบๆในไม่ช้า เขาเดินไปตามแถวโต๊ะยาวและวางแผนที่จะกินในขณะที่เขาจะดำเนินการขั้นต่อไป

เมื่อหลิงรันจ้องที่อาหารก็มีบางคนจ้องที่หลิงรันเหมือนกัน พวกเขาทั้งหมดลังเลและยังไม่มีใครตัดสินใจที่จะเข้าไปดูหลิงรันใกล้

มีรอยยิ้มที่บรรเทาและบนใบหน้าที่บอบบางของฉีฉี่โผล่ขึ้นมาใกล้กับหลิงรัน

แพทย์หญิงจำนวนมากเข้าร่วมการจับคู่ในวันนี้…ไม่ใช้มาเพราะฟอรัม ดังนั้นหมอผู้ชายหลายคนถูกบังคับให้มา จำนวนผู้เข้าร่วมที่เพิ่มขึ้นนั้นทำให้มีแพทย์เป็นจำนวนมากโดยถือว่ามากันเยอะติดอันดับหนึ่งของงาน

ตอนนี้ฉีฉี่ได้รับความชื่นชมอย่างมากจากผู้อำนวยการแผนกไปร์จากโรงพยาบาลแม่และเด็กแห่งชาติ สิ่งที่เธอต้องทำคือแก้ไขโปสเตอร์เพียงไม่กี่โพสต์เพื่อเพิ่มผู้อำนวยการฝ่ายไปร์และเพิ่มอีกสองสามหน้าเกี่ยวกับผู้อำนวยการฝ่ายไปร์ในแผ่นพับและผลลัพธ์จะออกมาดีได้ทันที

บางทีมันก็ต้องขอบคุณมันสมองที่รวมกันของทุกคนในการจัดการประชุมนี้

หลังจากที่พวกเขาออกมาด้วยแนวคิดของเซกชั่นการนัดบอดจับคู่ได้มีการประชาสัมพันธ์มันทำให้บริษัทสามารถบรรลุเป้าหมายได้เร็วกว่าถึงแม้หลังจากใช้เงินจำนวนมากในการเผยแพร่กิจกรรมออกไปก่อนหน้านี้ก็ตาม

สิ่งสำคัญที่สุดคือมีหมอชายและแพทย์หญิงที่ดึงดูดซึ่งกันและกัน

โดยทั่วไปแม้ว่าแพทย์จะเป็นพวกที่มีพร้อมทุกอย่าง แต่พวกเขามีเวลาน้อยมากในการทำกิจกรรมส่วนตัวต่อวัน นอกจากนี้ยังยากมากสำหรับการหาคู่แต่งงานที่จะเข้าใจสถานการณ์ของพวกเขา พวกเขาไม่ค่อยมีการติดต่อกับโลกภายนอก นอกเหนือจากความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์กับผู้ป่วย สิ่งนี้ทำให้อายุในการเริ่มจะแต่งงานเฉลี่ยของแพทย์เพิ่มขึ้นทุกปี

แม้ว่าจะเป็นเซกชั่นการจับคู่แบบเดียวกับฟอรัมเหมือนที่จัดขึ้นโดยองค์กรอื่น ๆ

แพทย์ที่มีโอกาสเข้าร่วมฟอรั่มนี้เป็นคนที่ยอดเยี่ยมและส่วนใหญ่เป็นคนที่โดดเด่นในระบบการแพทย์ อย่างน้อยที่สุดแพทย์เหล่านี้เป็นคนที่มีค่าจ้างสูงจากการเป็นระดับหัวหน้า แต่ในทางตรงกันข้ามมันก็ง่ายกว่าสำหรับแพทย์สองคนที่จะเข้าใจซึ่งกันและกันและสำหรับครอบครัวของพวกเขา สิ่งสำคัญที่สุดคือพวกเขาสามารถเข้าใจได้ดีว่าอีกฝ่ายเป็นอย่างไร

เมื่อเธอเห็นว่าหลายคนมีรอยยิ้มบนใบหน้าฉีฉี่รู้สึกว่าเธอประสบความสำเร็จอย่างมาก นอกจากนี้เธอยังชื่นชอบหลิงรันซึ่งเป็นเหมือนตัวกระตุ้นในความสำเร็จของฟอรัม

"คุณหมอหลิง?" แพทย์หญิงวัยกลางคนตัดสินใจที่จะเป็นคนแรกที่เข้าหาหลิงรัน เธอไปที่ด้านหน้าของหลิงรันและมองที่หน้าของเขาอย่างระมัดระวัง จากนั้นเธอก็ยิ้มและพูดว่า "ฉันคือเหมาหวนฉีผู้อำนวยการแผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลเด็กจังหวัด ฉันเห็นวิดีโอของคุณแสดงการควบคุมเลือดออกด้วยมือเปล่าและอยากทราบว่าคุณเรียนรู้ทักษะจากที่ไหนกัน"

แม้ว่าเธอจะดูเฉพาะวิดีโอของหลิงรันที่ควบคุมการตกเลือดด้วยมือเปล่าเมื่อเธอค้นหาชื่อของหลิงรันในอินเทอร์เน็ตซึ่งมันถือได้ว่าเป็นบทสนทนาที่เริ่มต้นได้ดีมาก

ตามที่คาดไว้ หลิงรันเหมือนถูกหลอกลวง เขาพูดว่า "ผมเรียนรู้จากคลินิกของครอบครัว"

“โอ้ครอบครัวของคุณเปิดคลินิกหรอเนี่ย ตอนนี้ธุรกิจคลินิกเป็นอย่างไรบ้างล่ะ”

"มันค่อนข้างไปได้ดีเลยล่ะ"

"พ่อของคุณเปิดคลินิกเหรอ?"

"ใช่."

"เขาเป็นหมอด้วยหรือไม่"

"ไม่ ..."

"ครอบครัวของคุณมีกี่คนน่ะ"

หนึ่งนาทีต่อมาเหมาหวนฉี ทำความเข้าใจกับภูมิหลังของหลิงรัน เธอโบกมือให้ลูกสาวที่ซ่อนตัวในฝูงชน จากนั้นเธอก็พูดว่า "คุณหมอหลิงคุณอายุเท่าๆกับลูกสาวของฉันเลย คุณช่วยเล่าประสบการณ์ของคุณให้เธอฟังหน่อยได้ไหม ลูกยี่เพิ่งสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเซียะเหมินในปีนี้และยังไร้เดียงสา จะเริ่มทำงานเลยหรือเพื่อหรือเรียนต่อปริญญาโทก่อน คนหนุ่มสาวทั้งคู่ควรคุยกัน "

ลูกสาวของเหมาฮัวฉีมีผมยาวประบ่าและใช้เครื่องสำอางอย่างพิถีพิถันเธออาจถือได้ว่าเป็นผู้หญิงที่สวย เธอเดินไปอย่างสง่างามทำให้กลุ่มหญิงสาวที่นั่นขาดความมั่นใจต้องตกใจ

เหมาหวนฉีมองไปรอบๆอย่างพอใจกับตัวเอง เธอเป็นแพทย์ที่มีประสบการณ์สูงในโรงพยาบาลเด็กและสามีของเธอมีบทบาทนำในสำนักก่อสร้าง ลูกสาวของเธอสวยมากและจบจากมหาวิทยาลัยชื่อดัง สิ่งที่เธอต้องการตอนนี้คือลูกเขยที่เธอภาคภูมิใจและชีวิตของเธอจะสมบูรณ์แบบ ซึ่งแน่นอนว่าจะเป็นการดีที่สุดหากคู่รักหนุ่มสาวสามารถให้กำเนิดลูกชายและลูกสาวที่เชื่อฟังและหน้าตาดี โดยเธอไม่สนใจว่าลูกชายจะมีส่วนร่วมในการเมืองการเริ่มธุรกิจหรือทำงานในธนาคาร แต่เธอไม่ต้องการให้เขาเป็นหมอ ส่วนลูกสาวจะทำอะไรก็ได้ที่เธอต้องการ แต่คงจะดีถ้าเธอจะแต่งงานกับหมอด้วย

"หมอหลิงคุณมีส่วนร่วมในฟอรัมด้วยเหรอ?" สะท้อนเสียงที่คมชัดที่ทำให้บรรยากาศในห้องประชุมเครียดแปลกๆ

หญิงสาวคนหนึ่งสวมเสื้อรัดรูปกางเกงฮอตและรองเท้าผ้าใบสูงๆ เดินเข้าไปในห้องโถงพร้อมกับคางและหน้าอกที่อวบอึ๋ม เธอไม่สนใจว่าผู้คนรอบๆ ที่กำลังจ้องมองเธอและเดินตรงไปที่หลิงรัน

ใบหน้าของเหมาฮัวฉีหล่นออกมา "คุณมาจากโรงพยาบาลไหนหรอ"

"ฉันคือลูจินหลิง จากบริษัทกวางทองคำ. " ลูจินหลิงเหลียวมองที่เหมาฮวนฉีมองอย่างถ่อมตัวและถามว่า "ป้า!! คุณกับหลิงรันรู้จักกันหรอ?"

เหมาหวนฉีโกรธทันทีเมื่อได้ยินคำว่า 'ป้า' เธอดูลูจินหลิงเหมือนกำลังจะฆ่าเธอ "บริษัท รถพยาบาลมีส่วนร่วมในฟอรัมด้วยหรอเนี่ย"

"เราเป็นผู้สนับสนุนเวทีสนทนานี้" ลูจินหลิงพูดอย่างไม่เกรงกลัวเลย ประวัติของเธอเคยลุกขึ้นต่อสู้กับแม่ค้าในตลาดปลาและความรู้สึกของเธอก็เหมือนกับของเหมาฮัวฉีในตอนนี้

หลิงรันรู้สึกงุนงงเมื่อเขาดูพวกเธอ เขาพบว่าสภาพแวดล้อมของเขาค่อนข้างจะเสียงดังและเริ่มถอยห่างออกไปอย่างเงียบๆจากสองโต๊ะ จากนั้นเขาก็หยิบเค้กน้ำผึ้งและลองชิมมัน

เขาเคยผล็อยหลับไปในวันก่อนประมานสองทุ่มและตื่นขึ้นมาตอนตีสาม เขามาถึงโรงพยาบาลตอนสี่โมงและทานอาหารเช้าหลังจากการผ่าตัดสามครั้งติดต่อกัน ตอนนี้เขารู้สึกหิวมาก

"หมอหลิงคุณชอบของหวานเหรอ?" หญิงสาวผู้รักสัตว์ใช้โอกาสนี้เข้าใกล้หลิงรัน

หลิงรันกลืนอาหารเข้าไปในปากของเขาและตอบอย่างสุภาพว่า "ผมหิวนิดหน่อยผมเลยกินอะไรหวานๆก่อน"

“ลองหมูกระตุกตัวนี้ดูกระดูกมันหวานเล็กน้อย แต่คุณจะได้ลิ้มรส รสชาติอื่นๆด้วยเมื่อคุณเคี้ยวต่อไป” เสียงของหญิงสาวนิ่มนวลและขี้อายเหมือนกับรูปลักษณ์ของเธอ

หลิงรันหยิบหมูกระตุกอย่างสุภาพและยัดเข้าไปในปากของเขาและเคี้ยวอย่างหนัก

มีดาวอยู่ในดวงตาของหญิงสาวขณะที่เธอดูหลิงรันกิน ผู้ชายควรกินด้วยคำใหญ่ๆ

"คุณจะพูดเกี่ยวกับมันไหม ฉันได้ยินมาว่าคุณทำศัลยกรรมหลายครั้งเมื่อไม่นานมานี้ หญิงสาวร่างสูงคนหนึ่งเข้าร่วมการสนทนาจากอีกด้านหนึ่ง

หญิงสาวที่อ่อนนุ่มและขี้อายยอมรับทันที เสื้อยืดกุชชี่และกระโปรงยาวถึงเข่าของดิออร์ที่หญิงสาวร่างสูงสวม เธออดไม่ได้ที่จะยกผมขึ้นเพื่อให้เห็นสร้อยคอ Bulgariที่คอของเธอ

หลิงรันไม่เคยสนใจอะไรที่เกิดขึ้นรอบๆเขา เขาตอบเพียงคำถาม "ผมมาที่นี่เพื่อเข้าร่วมการประชุมกับผู้อำนวยการแผนกของผมวันนี้เท่านั้น"

"คุณมาจากแผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลหยุนหัวใช่มั้ยฉันเคยได้พบกับผู้อำนวยการฮวงสองสามครั้ง เขาเป็นคนจริงจังจริงๆมากใช่ไหม?" หญิงสาวร่างสูงมีประกายยิ้มและจากคะแนนความงามของธอเพิ่มขึ้นทันทีที่จากคะแนน 7 จาก 10 ไปเป็นความงามเป็น 8.23 ​​จาก 10 ทันที

หลิงรันคิดอย่างจริงจังและพูดว่า "เขาค่อนข้างเข้มงวดนะ"

"ก็ฟังดูเข้มงวดมากเมื่อคุณพูดขึ้นมา" หญิงสาวร่างสูงหัวเราะโดยใช้มือปิดที่ปากของเธอแล้วพูดว่า "เมื่อฉันกลับไปฉันจะบอกผู้อำนวยการของเราว่าเราต้องสนับสนุนโรงพยาบาลหยุนหัวในการวิจัยนี้"

"ขอบคุณสำหรับการสนับสนุนของคุณมากๆเลยนะครับ" หลิงรันตอบต่ออย่างสุภาพ

"นี้เป็นโรงพยาบาลสำหรับคนที่ๆสองที่ฉันรู้จัก ฉันมาจากโรงพยาบาลได้รับการจัดสรรสามองค์ประกอบในฐานะคณะกรรมการการจัดงานในครั้งนี้" หญิงสาวผู้รักสัตว์เลี้ยงไม่ยอมแพ้

"หมอหลิงลองสิ่งนี้ดู" ลูจินหลิง ยื่นปลาหมึกแผ่นเล็กแห้งหั่นให้กับหลิงรัน

ไม่น่าแปลกใจเลยที่หญิงสาวสวยที่มีผมยาวประบ่ายืนอยู่ข้างหลังลูจินหลิงเธอจะรู้สึกขุ่นเคือง

"เอาล่ะ." หลิงรันคงหิวแล้วและเขาก็มีโอกาสหยิบปลาหมึกหั่นฝอยหลายชิ้นแล้วยัดเข้าไปในปากของเขา

ลูจินหลิงมองไปรอบๆ เขาพอใจกับตัวเอง จนถึงตอนนี้หลิงรันได้กินอาหารจากจานของเธอมากที่สุด

"หมอหลิงลองซูชิปลาไหลปลาไหล"

ทีรามิสุตัวนี้รสชาติดีจริงๆ "

"ผักดองห่อเนื้อย่าง"

"แคนตาลูป."

"คาเวียร์".

"เปิดปากของคุณ."

"ปลาแซลมอนเสียบแล้ว"

... ..

ในห้องวีไอพีบนชั้นสองมีเพียงไม่กี่คนที่มองไปที่ห้องประชุมชั้นล่างผ่านหน้าต่างแก้วในความวุ่นวายที่มีศูนย์กลางอยู่รอบๆตัวหลิงรันที่ยืนเงียบ บางคนรู้สึกอึกอัด แต่ต้องขุ่นเคืองและถูกกล่าวหาถึงผู้อำนวยการฮวง "นี่คือการแข่งขันที่ไม่เป็นธรรม

ผู้อำนวยการฮวงเข้าสู่โหมดการประชุมด้วยการแสดงออกที่เงียบสงบ เขายิ้มเล็กน้อยแล้วพูดว่า "มาเริ่มกันเลย.".