EP 73

By loop

เมื่อเปรียบเทียบการรักษากับสามรายที่ผ่านมาที่มีอาการบาดเจ็บที่นิ้ว จากปริมาณงานการผ่าตัดโดยใช้เทคนิคเอ็มถัง น้อยกว่าผู้ป่วยรายล่าสุดที่พึ่งเข้ามานี้ เนื่องกรณีที่นิ้วของผู้ป่วยมีเส้นเอ็นที่ฉีกขาดถึงสามนิ้วทำให้การผ่าตัดค่อนข้างยากลำบาก

ถ้าหลิงรันมีทางเลือกเขาก็เต็มใจที่จะรักษาผู้ป่วยสามคนที่บาดเจ็บเพียงนิ้วเดียว น่าเสียดายที่เขาไม่มีทางเลือกมากนัก

จากการผ่าตัดสี่ครั้งโดยใช้เทคนิคเอ็มถัง ภายในหนึ่งวันเขาได้ทำการจัดการรักษาผู้ป่วยทุกรายที่ได้รับบาดเจ็บจากการบาดเจ็บของเอ็นกล้ามเนื้อในเขตรอบเมืองหยุนหัวในวันนี้ แม้ว่าหยุนหัวจะเป็นเพียงเขตปริมณฑลแต่มีแรงงานในระบบอุตสาหกรรมเกือบล้านคน แต่ที่นี่ก็ไม่ใช่เพียงเขตเดียวที่มีระบบอุตสาหกรรม มันยังมีที่อื่นๆอีก เช่นกวางโจวและตงกวน สองมณฑลนี้เป็นเขตที่ค่อนข้างเจริญและมีปัญหาจากการที่ถูกเครื่องจักรตัดนิ้วมากกว่าสิบครั้งภายในหนึ่งคืนซึ่งสถานที่เหล่านี้มีโรงพยาบาลศัลยกรรมมือส่วนตัวเป็นของตนเอง ความจริงที่ว่าสถานที่เหล่านั้นมีโรงพยาบาลที่ทำศัลยกรรมด้วยมือของเอกชนนั้นถูกอธิบายได้ว่า

คุณสามารถเข้าใจแนวคิดของสถานที่ที่มีโรงงานที่มีอัตราการปฏิบัติงานสูงค่าใช้จ่ายต่ำและประสิทธิภาพที่ยอดเยี่ยมโดยการดูจำนวนผู้ป่วยที่บาดเจ็บจากนิ้วมือถูกตัดจนฉีกหรือขาดในโรงพยาบาลท้องถิ่นในเวลากลางคืน

เมื่อหลิงรันพิจารณาความจริงว่าการผ่าตัดจะใช้เวลานานและอาจใช้เวลาสี่หรือห้าชั่วโมงเขาก็ดื่มเซรั่มพลังงานหนึ่งขวดโดยไม่ลังเล

ผู้ป่วยที่มีอาการบาดเจ็บบริเวณนิ้วถึงสามนิ้วโดยกล้ามเนื้อเอ็นฉีกขาดออกจากกันซึ่งปีนี้มีเพียงยี่สิบสี่คนเท่านั้น โดยมีเพื่อนร่วมงานของเขาและเขาเท่านั้น ซึ่งเขายังไม่มีแฟนดังนั้นเขาอาจจำเป็นต้องใช้มือซ้ายของเขาในใช่ในชีวิตประจำวัน หลิงรันตัดสินใจว่าเขาต้องพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อเย็บแผลของผู้ป่วย

แน่นอนศัลยแพทย์ไม่ใช่พระเจ้า และการเย็บเป็นเพียงขั้นพื้นฐานของการรักษา การพักฟื้นหลังจากนี้ต่างหากที่มีความสำคัญและส่วนใหญ่ถ้าโชคดีก็อาจจะเจอกับสิ่งไม่คาดคิดระหว่างการรักษา

การใช้ประโยชน์จากความจริงที่ว่าเขายังคงร่างกายแข็งแรงเต็มไปด้วยพลังงาน หลังจากการใช้เซรั่มพลังงานหนึ่งขวด หลิงรันเริ่มต้นด้วยการเย็บเอ็นกล้ามเนื้อของนิ้วชี้ของผู้ป่วย เมื่อเปรียบเทียบกับนิ้วกลางและนิ้วนางค่าการทำงานของนิ้วชี้จะสูงกว่า นั่นเป็นเหตุผลที่หลิงรันต้องการพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อเพิ่มความสามารถของการทำงานของนิ้วชี้

หลิงรันเป็นคนที่พิถีพิถันมาโดยตลอดและในวันนี้ก็ไม่มีข้อยกเว้น เขาจริงจังมากเพราะมันเป็นการผ่าตัดครั้งที่สามของเขาของวันนี้หรือเพราะเขาต้องการเย็บเอ็นกล้ามเนื้อสามนิ้วอย่างต่อเนื่อง

เขานั่งบนเก้าอี้และมุ่งความสนใจไปที่การเย็บเอ็นกล้ามเนื้อของผู้ป่วย มันง่ายกว่าตอนที่เขายืนอยู่เล็กน้อย อย่างไรก็ตามมันตรงกันข้ามกับหมอลู่

ในระหว่างการผ่าตัดหัวหน้าศัลยแพทย์เป็นผู้ที่อยู่ในตำแหน่งที่ดีที่สุดในหน้าเตียงผ่าตัด นี่เป็นความจริงโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับการผ่าตัดโดยใช้กล้องจุลทรรศน์เพราะหัวหน้าศัลยแพทย์จะทำงานในช่วงแคบๆ และไม่จำเป็นต้องย้ายไปรอบๆ

ในการเปรียบเทียบ หมอลู่ต้องเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่องจากเป็นผู้ช่วยของหลิงรัน

ถ้าหลิงรันเย็บด้ายไปทางซ้ายเมื่อทำปมเขาจะต้องไปทางซ้าย เมื่อหลิงรันแทงด้ายไปทางขวาเขาจะต้องไปทางขวา เขาจะต้องเดินไปรอบๆในขณะที่ต้องหลีกเลี่ยงหัวหน้าศัลยแพทย์เมื่อต้องทำงานต่างๆในเวลาเดียวกันด้วย เช่นการฉีดพ่นสารฆ่าเชื้ออย่างกะทันหันและการใส่น้ำเกลือ

ในขณะที่ทุกคนยืนทำงานหมอลู่ไม่รู้สึกเหนื่อยแม้เพียงต้องเลื่อนไปทางซ้ายและขวา แต่ตอนนี้ที่ตั้งของแผลของผู้ป่วยมีความเหมาะสมที่จะดำเนินการในขณะที่นั่ง หมอลู่ไม่มีทางเลือกนอกจากต้องก้มลงเมื่อเขาทำภารกิจกะทันหัน

มันคงจะดีถ้ามันเกิดขึ้นเพียงครั้งเดียวหรือสองครั้ง แต่การผ่าตัดนั้นใช้เวลาไม่กี่ชั่วโมงและหมอลู่ก็รู้สึกราวกับว่าเอวของเขากำลังจะเป็นตะคริว

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป ... จากนั้นสองชั่วโมง . .

เมื่อหลิงรันเย็บเส้นเอ็นกล้ามเนื้อทั้งสามนิ้วเสร็จแล้วมันเกือบจะเป็นเวลาสำหรับมื้อเย็นแล้ว

ผลของเซรุ่มพลังงานหลิงรันยังคงดื่มอยู่ หลังจากที่เขาวางกรรไกรผ่าตัดและทำการตรวจขั้นจอนสุดท้ายเขาก็ถามด้วยความกระตือรือร้น "ผู้ป่วยรายต่อไปอยู่ที่นี่หรือไม่"

“รถพยาบาลเพิ่งออกจากทางหลวงและการจราจรค่อนข้างแออัดเพราะมันเป็นชั่วโมงเร่งด่วนในขณะนี้มันอาจต้องใช้เวลาอีกหนึ่งชั่วโมงกว่าที่ผู้ป่วยจะมาถึง” พยาบาลผ่าตัดที่ไปเรียกไม่ได้ยินเสียงตอบกลับเมื่อเธอพูดเสร็จ .

เมื่อ หมอลู่ เห็นนางหาวพยาบาลเขาก็หาวหาวดังขึ้นเพื่อกำจัดหาวของนางพยาบาล เขาอยากที่จะนอนราบไปกับพื้นและนอนหลับได้ไปเลย

“ไปเถิดและพักถ้าคุณเหนื่อยมากแล้ว” หลิงรันมองไปที่ลูวินบินผู้ซึ่งเซไปนิดหน่อยขณะที่เขาเดินและพูดว่า“ด้วยอาการของคุณตอนนี้คุณคงจะผ่าตัดผู้ป่วยรายต่อไปไม่ไหวแน่ๆ”

หมอลู่หัวเราะเยาะอยู่ข้างใน 'คนทั่วไปจะมีชีวิตชีวาและกระปรี้กระเปร่าได้อย่างไรหลังจากทำการผ่าตัดตลอดทั้งวัน?การที่ไม่สามารถจะผ่าตัดต่อได้นี้ไม่ใช่เรื่องปกติใช่ไหม?

"อย่างงั้นฉันขอไปพักที่ห้องรับรองก่อนนะ" หมอลู่ หยุดอยู่พักหนึ่งแล้วพูดว่า "หลังจากฉันทำความสะอาดห้องผ่าตัดเสร็จแล้ว"

"ผมจะช่วยล้างและก็ไปงีบรับสักพักหนึ่งรอเสียงนาฬิกาปลุกดัง... " หลิงรันเงยหน้าขึ้นมองนาฬิกา "มาที่ห้องผ่าตัดก่อนสองทุ่ม"

“เอาล่ะ” ถึงแม้ว่าหมอลู่ต้องการที่จะลาอย่างสุภาพ แต่เขาก็ไม่มีพลังที่จะทำเช่นนั้น เขาเดินกลับมาอย่างแข็งทื่อไปที่ห้องแพทย์สายแรก เขาไม่ได้สนใจที่จะถอดเสื้อคลุมสีขาวขนาดใหญ่ของเขาและเริ่มกรนทันทีที่เขาล้มตัวลงนอน

ในห้องปฏิบัติการผ่าตัดพยาบาลนิวไล่หลิงรันออกไปก่อนเนื่องจาก เขาจะสามารถช่วยทำความสะอาดได้

พยาบาลนิวพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังว่า "คุณเหนื่อยจากการผ่าตัดมาทั้งวันแล้วอย่าเสียเวลากับการจัดการเรื่องพวกนี้เลยเอาเวลาไปพักผ่อนก่อนเถอะ"

จากนั้นเธอก็ออกไปข้างนอกผ่าตัดและมีแม่บ้านเข้าช่วยเธอทำความสะอาด ในไม่ช้าพวกเขาก็ทำความสะอาดห้องปฏิบัติการจนเสร็จ

โดยที่เขาไม่ต้องการให้หลิงรันทำต่อไปดั้งนั้น หลิงรันจึงเดินออกมาไปพักผ่อนในห้องรับรองข้างห้องผ่าตัด

ห้องรับรองข้างห้องผ่าตัดปฏิบัติการนั้นแตกต่างจากห้องเรียกของแผนกตรงที่ไม่มีเตียงเก้าอี้เท่านั้น หลิงรันนำโทรศัพท์มือถือของเขาออกมาโดยอัตโนมัติและเปิดแอปพลิเคชันเกม

"คุณไม่เหนื่อยเหรอ?" หมอโจวซึ่งซ่อนตัวอยู่ที่มุมหนึ่งพูดด้วยความประหลาดใจ

"ไม่." หลิงรันอยู่ไกลจากความเหนื่อยล้า เขามีพลังเขาเต็มเปี่ยม

หมอโจวดูเมื่อหลิงรันยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วหันไปทางซ้ายแล้วเลี้ยวไปทางขวา เขาพูดได้อย่างอิจฉาว่า "เป็นเด็กนี้ดีนะเมื่อฉันยังเด็กฉันมีพละกำลังในการเล่นเกมบอลแม้หลังจากเข้าเวรกะดึแต่ตอนนี้ฉันไม่สามารถทำอย่างนั้นได้อีกแล้วในตอนนี้"

"การนอนไม่ได้เป็นเพียงสิ่งเดียวที่คุณทำตอนที่คุณอยู่กะกลางคืน?" หลิงรันกำลังจ้องมองที่หน้าจอโทรศัพท์มือถือของเขา เขาดูค่อนข้างงุนงง

“บางครั้ง…ฉันหลับๆตื่นๆนะ” หมอโจวหัวเราะเบาๆ และหยิบโทรศัพท์มือถือของเขาออกมาอย่างรวดเร็ว

บรรยากาศในห้องรับรองเหมาะสำหรับการพักผ่อนอีกครั้ง

เวลาหนึ่งทุ่มสิบสี่ฟ้าเริ่มมืด

ผู้ป่วยมาถึงที่โรงพยาบาลและมาหยางลิน แพทย์ประจำบ้านเป็นคนแรกที่เข้าไปในห้องผ่าตัด

มาหยางหลินมาจากเมืองเล็กๆในสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซีเมือเขายังเป็นเด็ก เขาชอบพูดกับพยาบาลที่มีอายุมากกว่าทในฐานะ 'น้องสาว' และชอบเอาของขวัญให้ทุกคนตลอดเวลา เช่นปลาเค็มแห้งปลาย่างแห้งปลาดองแห้งและปลาทอดแห้ง ในไม่ช้าผู้คนในแผนกฉุกเฉินก็เอ็นดูเขามาก การผ่าตัดที่เขาจะต้องทำจะเริ่มขึ้นอีกไม่กี่นาที่พร้อมหมอหลิง

เขาช่วยพยาบาลตรวจสอบชื่อผู้ป่วยเพศและหมายเลขเตียง จากนั้นเขาซักเกี่ยวกับประวัติอาการแพ้ของผู้ป่วยและช่วยให้แพทย์วิสัญญีแพทย์ติดตั้งอุปกรณ์และเชื่อมต่อท่อ พอถึงเวลาหลิงรันก็ไม่มีใครคิดว่าจะเรียกหมอลู่มาก่อน

หลิงรันก้มระดับศีรษะลงเพื่อมองผู้ป่วย เมื่อเขาตระหนักว่าการเตรียมการก่อนผ่าตัดเสร็จสมบูรณ์และลูกทีมทุกคนอยู่ที่นั่นเขาพูดว่า "มาเริ่มการผ่าตัดก่อนแล้วเรียกหมอลู่มาด้วย…"

“ฉันไปเรียกหมอลู่มาเขาดูเหนื่อยมาก” มาหยานลินหยุดครู่หนึ่งแล้วพูดว่า“ฉันจะยืนจะแทนเขาก่อน”

หลิงรันคิดและทำท่าที่เห็นด้วย เขาไม่ถามคำถามเพิ่มเติมพยักหน้าแล้วยื่นมือออกไป "ปากกา"

พยาบาลสาวส่งปากกามาร์กเกอร์ผิวผ่าตัดให้เขาทันที

หลิงรันก้มลงและทำเครื่องหมายบริเวณที่จะทำการทำแผล ผู้ป่วยรายที่สี่ถูกส่งตัวจากอ่างเก็บน้ำซึ่งห่างออกไปหนึ่งร้อยห้าสิบไมล์ แม้ว่ามันจะเป็นการเดินทางที่ยาวนานอาการของผู้ป่วยก็เรียบง่าย - เอ็นกล้ามเนื้อนิ้วของเขาฉีกขาดจำนวนหนึ่งนิ้ว ไม่ยากที่จะรักษาเลย

มาหยางลินมีความสุขและตื่นเต้นเหมือนกับทหารที่กระโดดร่มเป็นครั้งแรก แม้หลังจากจินตนาการว่าตัวเองกระโดดลงจากเครื่องบินมานับครั้งไม่ถ้วนเขาก็แทบจะไม่สามารถหยุดวิตกกังวลได้เลยตอนที่เขานั่งบนเครื่องบิน

"สแคปเปอร์" หลิงรันพูดด้วยเสียงนุ่มๆ จากนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้นมองจอภาพเพื่อให้แน่ใจว่าค่าทั้งหมดเป็นปกติ

ใต้จอมอนิเตอร์ซู่เจียฟุนั่งตัวตรงบนเก้าอี้กลม เขากำลังเหยียบอยู่บนเก้าอี้ทรงกลมอีกสองตัวตัวหนึ่งมีขาซ้ายและอีกตัวมีขาขวา

ในขณะที่เขาถือมีดผ่าตัดอย่างผู้เชี่ยวชาญตามสไตล์ของหลิงรัน เขาก็ทำแผลเป็นประจำสม่ำเสมออยู่แล้วเขามีความมั่นใจและใบหน้าของเขามีเพียงรอยยิ้มเท่านั้น

นี่คือการผ่าตัดครั้งที่สิบของเขาหลังจากได้รับภารกิจ 'ฝึกฝนเทคนิค เอ็มถัง'

แม้ว่าหีบสมบัติพื้นฐานมักจะมอบเซรั่มพลังงานให้เขา แต่เทคนิค เอ็มถัง นั้นมีต้นกำเนิดมาจากสมุดทักษะเดี่ยวที่ได้รับจากหีบสมบัติขั้นพื้นฐาน หากเขาต้องใจเย็น และวิเคราะห์ความน่าจะเป็นก็ยังคงเป็นไปได้ที่จะได้รับสิ่งที่ดีจากหีบสมบัติขั้นพื้นฐาน

สำหรับหลิงรันมันเป็นวิธีการผ่าตัดแบบง่ายๆ อาจมีประโยชน์มากกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับทักษะทั่วไปที่เกี่ยวข้องกับวิทยาศาสตร์การแพทย์พื้นฐานหรือการแพทย์ทางคลินิกในขณะนี้

"ฉันมาแล้วฉันมาแล้ว... "

สามสิบนาทีหลังการผ่าตัดเริ่มขึ้น หมอลู่ทำธุระส่วนตัวจนเสร็จและทำการล้างมือและก้าวผ่านประตูทางเข้าสูญญากาศของห้องปฏิบัติการผ่าตัด

“เราเกือบจะเสร็จแล้ว” หลิงรันพูดโดยไม่เงยหน้าขึ้น เขาทำผมอย่างรวดเร็วด้วยมือเดียว

เมื่อหมอลู่ยิ้มอย่างมีความสุขเมื่อเห็นมาหยางลิน เขาคำรามอยู่ภายใน 'ฉันแค่อยากนอนอีกหน่อยแล้วนายก็มีอีกคนหนึ่งอยู่แล้ว”.