บทที่ 51 ความผิดเพี้ยนของอนุภาควิญญาณ

สัปดาห์ถัดจากที่หลี่เหยียนมารายงานข่าวจากอาหลิว เรื่องวุ่นวายก็เกิดขึ้น

คาบวิชาอนุภาควิญญาณคาบแรก อู่เจียงนั่งบนโต๊ะจ้องฟางจิ่วเหมือนเคย ประเมินความแตกต่างจากสุดสัปดาห์ที่แล้ว

คะแนนฟางจิ่วอยู่ที่ 81 เท่าเดิมไม่เปลี่ยน นี่แหละที่ "ไม่ปกติ" เพราะตั้งแต่ 60 คะแนน เขาขึ้นเฉลี่ยอาทิตย์ละสองคะแนน ครึ่งหนึ่งมาจากช่วงสุดสัปดาห์

สุดสัปดาห์ล่าสุด นอกจากพลังวิญญาณไม่ขยับ พลังชีวิตยังถดถอยนิดหน่อยด้วย!

และน้ำหนักตัวเขาในสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ก็ไม่เปลี่ยนแปลง

ประเมินสามด้าน การเติบโตของฟางจิ่วเหมือนจะหยุดชะงัก ดูเหมือนจะเป็นข่าวดี

แต่อู่เจียงคิดว่า เขาไปทำอะไรมาเมื่อสุดสัปดาห์ และจ่าย "ค่าตอบแทน" ไปนิดหน่อย

ค่าตอบแทนแค่นี้เล็กน้อยมาก ไม่เท่าการปะทะกันของผู้ใช้พลังสองคนด้วยซ้ำ แต่ถ้ามองว่าเป็น "เมล็ดพันธุ์แห่งการแพร่เชื้อ" ล่ะ?

แค่นี้เหลือเฟือ

ถ้าเดาถูก เรื่องใหญ่แน่

ไม่ทันรอถึงเที่ยง ตอนเดินเปลี่ยนคาบไปตึกรอง อู่เจียงกระซิบหลี่เหยียนตอนเดินสวนกัน

"ฉันอยากเจออาหลิวของนาย"

"ด่วนเหรอ?"

"ฟางจิ่วอาจจะลงมือทำอะไรบางอย่าง ฉันอยากเช็กให้แน่ใจ"

"รู้ไหมว่าทำอะไร?"

"ฉันไม่ใช่พี่เลี้ยงเขานะ" อู่เจียงยักไหล่ "อาทิตย์ก่อนนายบอกว่าฟางจิ่วปล่อยจิตมุ่งร้ายใส่อาเขา ลองดูซิว่าอาเขาเป็นอะไรไหม"

หลี่เหยียนใจหายวาบ นึกขึ้นได้ว่าอาหลิวรับปากจะมาดูลาดเลาทุกเช้าวันจันทร์ หรือว่าเกิดเรื่องเมื่อเช้านี้?

"ได้ เดี๋ยวรีบติดต่อให้"

คุยกันไม่กี่ประโยคก็ถึงตึกรอง

คาบฝึกฝน อู่เจียงเลิกสนใจฟางจิ่ว

สนใจไปก็เท่านั้น ลงมือก่อนไม่ได้ก็ได้แต่รอรับมือ อู่เจียงเองก็ไม่อยากทำลายชีวิตปกติสุข เพราะคงเหลือเวลาสงบสุขอีกไม่นาน ต้องกอบโกยไว้ก่อน

คาบนี้เขาใช้เวลาเรียบเรียงข้อมูลจากวิทยานิพนธ์ที่เจอในบอร์ดเมื่อสุดสัปดาห์

"การศึกษาความสัมพันธ์เบื้องต้นระหว่างการหลอมรวมวิญญาณกับความผิดเพี้ยน"

ตามชื่อเรื่อง เป็นงานวิจัยร่วมของสองมหา'ลัยดังจากทวีปมหาสมุทรลึกและทวีปหน้า กับกลุ่มการแพทย์ข้ามชาติ

บทนำตัดเรื่องความพิการทางกายภาพของคนทั่วไปออก เน้นแค่สามประเภทที่เกี่ยวกับการหลอมรวม มีตารางข้อมูลและบทสรุปความสัมพันธ์

ที่พบบ่อยสุดคือ ความผิดเพี้ยนไร้ระเบียบ

เป็นโรคแทรกซ้อนหลังใช้พลัง อาการคือเนื้องอก ก้อนเนื้อโตเร็ว สายตาแย่ลง

ทีมวิจัยเจอเคสจริง 28 ราย น้อยมาก แต่ที่น่าสนใจคือ สัดส่วนผู้ป่วยสองทวีปต่างกันราวฟ้ากับเหว

เทียบจากประชากรในพื้นที่ ทวีปมหาสมุทรลึกเจอ 1.7 รายต่อล้านคน ทวีปหน้าเจอแค่ 0.3 ราย

นี่นับรวมคนธรรมดาด้วย ถ้าคิดเฉพาะผู้ใช้พลังสายหลอมรวม จะกลายเป็น 1 ใน 3,000 กับ 1 ใน 20,000

ตัวอย่างน้อยก็จริง แต่ความต่างขนาดนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญทางสถิติแน่ น่าสนใจทีเดียว

แต่เพราะหลุดจากกรอบงานวิจัยไปไกล เลยสรุปได้แค่คลุมเครือว่า "มีความแตกต่างทางจิตใจและเชื้อชาติ"

แบบที่สองคือ ความผิดเพี้ยนเชิงฟังก์ชัน

ต่างจากแบบแรกตรงที่ส่วนที่งอกออกมาใช้งานได้ เช่น มีคนงอกหนวดสองเส้นใต้สะบัก ฝึกหน่อยก็ใช้หยิบจับได้เหมือนหนวดจริง

อู่เจียงสะดุดตาตรงเคสนี้แหละ

คนขายปลาที่ตลาดก็มีหนวด แต่ในวิทยานิพนธ์เป็นหนวดเนื้อหนังมองเห็นได้ ส่วนของคนขายปลาเป็นความผิดปกติ ไม่มีตัวตนในโลกวัตถุ แต่ส่งผลต่อวัตถุได้

กลับมาที่วิทยานิพนธ์ ทีมวิจัยเจอเคสนี้ 3 ราย 2 รายยืนกรานไม่รักษา

ก็เข้าใจได้ อวัยวะที่งอกมาใช้งานได้จริง อาจมองว่าเป็นวิวัฒนาการก็ได้

ถ้าไม่รักษา ต่อไปเราอาจต้องชินกับการอยู่ร่วมกับคนรูปร่างประหลาด

แบบที่สาม ทีมวิจัยตั้งขึ้นมาลอยๆ ยังไม่เจอเคสจริง เรียกว่า ความผิดเพี้ยนตำนาน

ทีมวิจัยสร้างโมเดลคณิตศาสตร์ อู่เจียงอ่านไม่ออกหรอก แต่อ่านคำอธิบายก็รู้ว่าพวกเขากพยายามพิสูจน์ว่ามันต้องมีอยู่จริง เมื่อผู้ใช้พลังมากพอ และเวลาผ่านไปนานพอ ความน่าจะเป็นจะเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์

นิยามก็น่าสนใจ คือมีลักษณะความสามารถ ร่างกาย หรือรูปลักษณ์เหมือนตัวตนในตำนาน เทพนิยาย หรือเรื่องเล่าขาน

ความผิดปกติที่เขาเจอ จะใช่ความผิดเพี้ยนตำนานไหมนะ?

เกินกำลังอู่เจียงไปหน่อย เขาแค่เด็กประถม ศาสนศาสตร์ไม่เคยแตะ นิยายผีสางก็ไม่อ่าน

จริงๆ ก็เคยอ่านผ่านตา แต่เบื่อพวกบัณฑิตตกยากกับสาวงาม ไม่ว่าจะเป็นปีศาจสาวหรือลูกคุณหนู ก็พล็อตเดิมๆ เอาใจคนอ่านยุคโบราณ เรื่องผีสางเป็นแค่ฉากบังหน้า

นั่งในห้องฝึกสมาธิ อู่เจียงทบทวนวิทยานิพนธ์และความรู้จากความฝัน ประเมินความเป็นไปได้ที่ "ความผิดปกติเท่ากับความผิดเพี้ยนตำนาน"

สรุปคือ ไม่ใช่

ไม่ใช่เพราะจำนวนคนผิดปกติที่เจอเยอะเกินไป แต่เพราะต้นตอมันผิด

ความผิดเพี้ยนเกิดจากการเปลี่ยนเป็นวิญญาณ บวกกับผลข้างเคียงของการใช้พลัง จนร่างกายผิดรูป

ไม่นับว่ามันเป็นโรคหรือช่องทางทำเงินของบริษัทยา โดยเนื้อแท้ ความผิดเพี้ยนคือ "ราคาที่ต้องจ่ายจากการใช้พลัง"

ผลลัพธ์ต่างกัน แต่โดยธรรมชาติก็เหมือนการจ่ายพลังชีวิต พลังจิต หรือบุคลิกภาพนั่นแหละ

ถ้าความผิดปกติคือความผิดเพี้ยนตำนาน ราคาที่ต้องจ่ายก็คือทุกอย่างของตัวเอง วิญญาณ ร่างกาย พลัง ความทรงจำ โดนสิ่งที่ฟักตัวอยู่ข้างในแย่งไปหมด

อู่เจียงรับได้กับกฎ "ทุกอย่างมีราคาที่ต้องจ่าย" เขาเองกว่าจะถึงระดับห้าก็จ่ายไปไม่น้อย

แต่ไอ้สี่ตัวที่เจอนั่น เอาปัญญาที่ไหนมาจ่าย?

ในโลกวิญญาณ ไม่ใช่ใครอยากจ่ายก็จ่ายได้

ความเข้มแข็งของจิตใจและประเภทของพลัง คือเงื่อนไขพื้นฐานในการจ่ายค่าตอบแทน

ขัดแย้งกันเห็นๆ หวงจิงตอนเริ่มกลายพันธุ์ยังไม่ถึงระดับหนึ่งด้วยซ้ำ พลังก็ไม่มี จะเอาอะไรมาจ่าย?

เทียบกันแล้ว ฟางจิ่วที่มี [หมอกชื้น] พลังผสมสสารกับพลังงาน พอจะรีดเค้นร่างกายได้ แต่ครูคนหนึ่งทำไมจู่ๆ ต้องยอมตายเพื่อสร้างหนอนมาสอนหนังสือ?

ไม่มีเหตุผล ไร้ตรรกะ นี่สิความผิดปกติของจริง

ความผิดเพี้ยนยังไม่ถึงขั้นนั้น

ที่เกี่ยวข้องกัน เมื่อสุดสัปดาห์มีเรื่องที่อู่เจียงสนใจยิ่งกว่า

วิทยานิพนธ์เผยแพร่ในบอร์ดวันศุกร์ วันเสาร์มีคลิปเรื่องเดียวกันโผล่ในเว็บ วันอาทิตย์คลิปความรู้มียอดวิวทะลุล้าน

มีเงื่อนงำ

ไม่นับทฤษฎีสมคบคิด จากวิทยานิพนธ์และคลิปความรู้ อู่เจียงมั่นใจเรื่องหนึ่งที่เคยสงสัยมานาน — ยิ่งเข้าใจอนุภาควิญญาณลึกซึ้งเท่าไหร่ ความผิดเพี้ยนก็ยิ่งเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้