EP 19

By loop

"หมอหลิง เบามือหน่อยนะ เพราะเรายังมีอีกหลายคนที่จะต้องรักษา"นางพยาบาลทุกคนและพยาบาลหวังต่างก็เตือนหลิงรันในขณะที่เธอเตรียมการผ่าตัดไว้ล่วงหน้า

วันนี้เป็นวันที่คึกคักที่สุดในแผนกฉุกเฉิน โดยเริ่มจากช่วงเวลาที่หลิงรันมาถึงโรงพยาบาลหยุนหัว 'และคิดว่าจะมีรถพยาบาลมาให้ด้วย ... ' หลิงรันยิ้มเห็นฟัน "ไม่ต้องกังวล"

ภารกิจของเขานั้นสำหรับผู้ป่วยทุกสิบคนที่เขารักษา เขาจะได้รับหีบสมบัติพื้นฐานหนึ่งชิ้น เมื่อไม่นานมานี้เขายังคงกังวลว่าจะมีผู้ป่วยจำนวนไม่เพียงพอ และภารกิจของเขาจะต้องล้มเหลว มันจะเป็นการดียิ่งขึ้นสำหรับหลิงรันเมื่อรถพยาบาลมาถึง

พยาบาลหวังไม่คาดหวังว่าจะได้รับคำตอบจากหลิงรันแบบนี้ หลังจากเจอเหตุการณ์ไม่ขาดคิดขึ้น เธอก็อดคิดไม่ได้ 'ตาของหมอหลิงแตกต่างจากผู้ชายคนอื่น ที่ดูมีอาการตกใจอย่างมากเมื่อเจอกับสถานการณ์แบบนี้’

หมอประจำบ้านที่มีรายได้น้อย ซึ่งพวกเขาดูธรรมดามากจนไม่มีใครจำชื่อของเขาได้เลยอยู่ที่ห้องรักษา ตอนนี้เต็มไปด้วยผู้ป่วยทุกซอกทุกมุม จากนั้นเขาก็พูดว่า "หากผู้ป่วยมามากกว่านี้ เราเองก็จะต้องออกไปทำงานด้วยเช่นกัน"

"การรักษาพยาบาลฉุกเฉินจะไม่ส่งผู้ป่วยออกไปในขณะนี้ แต่มันก็ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ด้วย"หมอโจวซึ่งอย่างน้อยก็จำชื่อสกุลของเขาได้ แม้ว่าเขาจะค่อนไร้มารยาท แต่ก็เป็นการแนะนำสั้น ๆ เกี่ยวกับสถานการณ์ในความพยายามที่จะทำให้ตัวเองโดดเด่น “ผู้ป่วยปกติจะไม่ถูกมาที่นี่อย่างแน่นอน อย่างไรก็ตามผู้ที่อยู่ในสภาพวิกฤติจะถูกส่งมาที่นี่ หากพวกเขาอยู่ใกล้กับเราผู้ป่วยจะถูกกำหนดโดยครอบครัวของเขาให้มาในแผนกนี้ มีผู้ป่วยที่เพิ่งจะมาถึงหน้าประตูบ้านของเราด้วยตนเอง”

"ผู้ป่วยส่วนใหญ่จะถูกขอให้ส่งไปยังโรงพยาบาลหยุนหัวของเรา" หมอประจำบ้านที่เข้ามาเพื่อช่วยเหลือที่โรงพยาบาลหยุนหัวเราะ ที่นี้ถือว่าเป็นหนึ่งในโรงพยาบาลระดับใหญ่ในเมืองหยุนหัวแม้แต่คนธรรมดาก็จะมาที่นี่เพื่อรับบริการผู้ป่วยนอกโดยเฉพาะ และมันจะยิ่งมีมากขึ้นในกรณีเกิดอุบัติเหตุแบบนี้

“ตัดสินจากสถานการณ์ปัจจุบัน ถ้าเราสามารถโอนพวกเขาไปยังแผนกอื่นๆได้ เราก็ควรทำมันแม้ว่าเราจะยุ่งมากเราก็ยังต้องกัดฟัน”

“ผู้ป่วยจะถูกย้ายไปที่โรงพยาบาลอื่นหลังจากที่พวกเขาถูกส่งมาที่นี่ใช่ไหม?”

หมอโจวอายุมากที่สุดเขาเป็นคนที่มีอารมณ์อ่อนไหวง่าย เขาแค่พูดว่า "พวกเธอจะได้รู้เกี่ยวกับเรื่องนี้หลังจากที่พวกเธออยู่ที่นี่นานพอ สำหรับโรงพยาบาลขนาดใหญ่เช่นเราเราจะต้องทำงานอย่างสุดความสามารถ รอจนกว่าพวกเธอจะมีประสบการณ์จากนั้นพวกเธอจะได้เรียนรู้วิธีการจัดสรรพลังงานในการปฏิบัติงานและการกำหนดความสำคัญของงาน "

หมอประจำบ้านที่ได้ฟังแบบนั้นต่างก็ทำหน้าบูดบึ้งด้วยความเจ็บปวด แต่ก็เห็นด้วย

อย่างไรก็ตามในทันทีที่หลิงรันถามว่า "ในกรณีนี้! ถ้าผมได้ทำการรักษาผู้ป่วยที่ได้รับการเซ็นยินยอมกับเราแล้ว ผมจะสามารถทำการรักษาได้หรือไม่?"

หมอโจวตกใจอยู่ครู่หนึ่ง เขาไม่เคยพิจารณาคำถามนั้นมาก่อน การพักผ่อนหลังจากทำงานของคุณเองดีกว่าไหม?

หมอทำงานเพื่อรักษาทุกวัน ในฐานะแพทย์ด้วย ตัวเองคุณไม่ต้องการพักผ่อนเหรอ?

ด้วยความตั้งใจที่จะให้กำลังใจหมอฝึกงาน และไม่เปิดเผยความมีฝีมือของชายวัยกลางคนต่อหน้าหมอฝึกงานและพยาบาล หมอโจวกล่าวว่า "ไม่มีใครหยุดเธอได้ถ้าเธอต้องการช่วยเหลือผู้อื่น แต่มันต้องอยู่ในขอบเขตความสามารถของเธอ "

หมอประจำบ้านที่อยู่ถัดจากเขาดูเหมือนจะได้รับแรงบันดาลใจจากหลิงรัน เขามีจิตวิญญาณที่มุ่งมันขึ้นมา

"หลังจากนี้เราต้องทำงานให้เร็วขึ้น"

"พวกเธอเพียงติดตามฉันอย่างเชื่อฟังก็พอแล้วในวันนี้" หมอโจวทำลายความฝันของหมอประจำบ้านด้วยประโยคเดียว

หมอโจวอาจดูเหมือนเป็นคนดีที่มีทักษะทางการแพทย์เป็นที่ยอมรับ แต่เขาอยู่โรงพยาบาลมานานประมาณสิบปีแล้วและเขาก็ตัดสินใจได้ดีอยู่เสมอ

เขาตกลงที่จะให้หลิงรันทำการรักษา โดยเขาจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวและถือว่าเป็นการพิสูจน์ว่าเขามีความสามารถในการเย็บที่ไม่มีใครเทียบได้

นี่เป็นขั้นตอนที่สำคัญมาก มันเป็นสิ่งที่หมอประจำบ้านหลายคนไม่สามารถทำได้ในหนึ่งปีเช่นหมอประจำบ้านทั่วไป และน่าเกลียดที่ฝันของเขาคงแตกสลาย หมอโจวจะกังวลกับตัวเองอย่างแน่นอนถ้าเขาอนุญาตให้หมอประจำบ้านนั้นทำการรักษาโดยการเย็บแบบดีทายได้อย่างอิสระ

ความจริงที่ว่าหลิงรันนั้นสามารถแยกแยะความแตกต่างได้อย่างอิสระ โดยไม่ทำให้ผู้อื่นต้องกังวลนั่นหมายความว่าเขาสามารถช่วยเหลือและแบ่งเบาภาระการทำงานของพวกเขาได้ และไม่ก่อให้เกิดภาวะแทรกซ้อนใหม่ๆจากแผลแน่นอน

หมอประจำบ้านตรงข้ามกับหลิงรัน เขายังต้องการหมอโจวเพื่อนำทางและดูแลเขา บางครั้งหมอโจต้องให้คำแนะนำทีละขั้นตอน ในสายตาของหมอโจวมันง่ายกว่าที่จะทำการผ่าตัดเองมากกว่าสอนคนอื่นว่าทำอย่างไร

มันจะใช้เวลาน้อยลงและผลลัพธ์ก็จะดีขึ้น เขาจะไม่ต้องจัดการกับความไม่พอใจของผู้ป่วยมากน้อยในการท่องคำสั่งต่างๆ ในข้อควรระวังมาตรฐานสำหรับผู้ป่วย

อย่างไรก็ตาม จากมุมมองของหมอโจว ซึ่งตัดสินจากการอาการบาดเจ็บของผู้ป่วยทั้งหกคนที่ได้รับ เขาให้คนทั้งหกเป็นภาระงานของหลิงรัน มันอาจจะเป็นภาระงานที่หนักเกินไปที่แพทย์ฝึกหัดคนหนึ่งจะรับได้ ดังนั้นหลิงรันอาจจะต้องการผู้อื่นเพื่อช่วยเหลือเขา

หลังจากนั้นผู้ป่วยทั้งหมดที่ได้รับบาดเจ็บเกิดจากการระเบิด อาจมีบาดแผลมากกว่าหนึ่งแผลในผู้ป่วยหนึ่งคน นอกจากนี้ยังมีสารปนเปื้อนทุกประเภทที่ครอบคลุมบาดแผลไว้

หลังจากที่หมอโจวสวมถุงมือของเขา เขาได้เข้าร่วมรักษาแผลของผู้ป่วยซึ่งอาการบาดเจ็บที่ดูร้ายแรงมาก - ผู้ป่วยที่มีคิ้วแตกและมีรอยฉีกเป็นรอยยาว

เขาดำเนินการเพื่อฆ่าเชื้อและดำเนินการเย็บแผลแบบดีทายให้ผู้ป่วย เขาใช้อีเธอร์เช็ดสิ่งสกปรกรอบ ๆ แผล และจากนั้นก็แนบผ้าลองแผล หลังจากนั้นเขาจุ่มแปรงขนอ่อนลงในน้ำยาฆ่าเชื้อก่อนที่จะใช้ทำความสะอาดผิว เขายังล้างแผลให้สะอาดด้วยน้ำกลั่น และใช้ตาข่ายน้ำยาฆ่าเชื้อเพื่อทำให้แห้ง

หมอโจวมีทักษะสูงในกระบวนการนี้ แต่เขาก็ยังต้องใช้เวลามากกว่าสิบนาทีเพื่อทำทุกอย่างให้เสร็จ

เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง เขาก็ประหลาดใจเมื่อเห็นว่าหลิงรันได้ทำการรักษาผู้ป่วยบนเตียงถัดจากเขา ผู้ป่วยรายนั้นมีบาดแผลเล็ก ๆ กระจายอยู่ทั่วขาข้างหนึ่งของเขา

"มาที่นี่และเย็บ" หมอโจวเรียกหลิงรันไปที่ด้านข้างของเขาทันที ในขณะที่เขาเดินไปที่เตียงใกล้เคียงเพื่อตรวจดูการเย็บของหลิงรัน

เขาเป็นห่วงว่าหลิงรันจะทำผิดพลาด เพราะเขาพยายามทำมันเร็วเกินไป การทำผิดพลาดในขณะที่รีบไปเป็นสิ่งที่เห็นได้ทั่วไปในหมู่หมอมือใหม่

อย่างไรก็ตามเมื่อหมอโจวตรวจสอบรอยประสานทั้งหมดเขาก็ตกใจมากขึ้นเรื่อย ๆ

ผู้ป่วยได้รับบาดเจ็บจากเศษเหล็กกระทบขามา และเขามีบาดแผลมากกว่าสิบแห่งของขาข้างหนึ่ง บางแผลก็ดูลึกและบางแผลก็ใหญ่และเล็กสลับกันไป เพื่อการรักษาที่เหมาะสมกับแผล หลิงรันได้ใช้เทคนิคการเย็บแผลที่แตกต่างกัน

มีรอยประสานที่เรียบง่ายซึ่งมีหลายนอตผูกอยู่ด้านหนึ่ง และยังมีรอยเย็บอย่างต่อเนื่องอย่างง่าย ๆ ที่ใช้ด้ายยาวเพื่อต่อเนื่องรอยเย็บ แผลขึ้นก่อนที่จะผูกเงื่อนที่ปลายของมัน นอกจากนี้ยังมีรอยประสานที่นอนข้ามในรูปของ 'X'(ตัวเอ๊กซ์) ซึ่งเป็นผลมาจาก การเย็บแบบไขว้ที่พบบนแผลที่ใหญ่ที่สุดและลึกที่สุด

หมอโจวยังเห็นรอยเย็บประสานใต้เข่า

การเย็บแบบนั้นเป็นรูปแบบที่ไม่คุ้นเคยกับหมอในแผนกฉุกเฉิน แม้ว่ามันมักจะเห็นอยู่ในหนังบ่อยๆ นั่นเป็นเพราะการเย็บแผลแบบต่อเนื่องง่ายๆ นั้นต้องใช้กับแผลก่อนที่หมอจะสามารถเชื่อมด้ายได้  ไม่เพียงแต่ความยากลำบากในการประสานรอยเย็บ ซึ่งมีมากขึ้นและใช้พลังงานไปกับการเย็บมากยิ่งขึ้น

แม้ว่าเทคนิคการประสานนั้นเหมาะมากสำหรับการจัดการผิวหนังบาง และส่วนต่างๆของร่างกายที่เคลื่อนไหวไปมา แต่โดยทั่วไปแพทย์มักจะบอกผู้ป่วยว่าอย่าขยับไปมาเพื่อแก้ปัญหา

ถ้าเขาไม่ได้อยู่ในแผนกฉุกเฉิน บางทีหมอโจวอาจจะคิดว่าเขากำลังมองใครซักคนที่บรรยายเรื่องเย็บแผลอยู่

ที่จริงแล้วการเย็บของหลิงรันนั้นดีกว่าที่เคยเห็นในการบรรยายเกี่ยวกับการเย็บอย่างมาก เนื่องจากการเย็บของหลิงรันนั้นเขาจะเลือกการเย็บที่เหมาะสมในแต่ละแผล ไม่มีใครสามารถจับข้อผิดพลาดใดๆจากมันได้

การทำการประสานรอยประสานบนแผลที่อยู่ใต้เข่า การเย็บแบบไขว้แบบฟูกนั้นจะทำบริเวณที่แผลนั้นมีแรงดึงที่สูง รอยประสานที่เรียบง่ายถูกกระทำบนแผลที่ยาวขึ้น การแย็บอย่างต่อเนื่องที่เรียบง่ายได้ดำเนินการในบาดแผลตื้นๆช่วยประหยัดเวลา และลดความเจ็บปวดของผู้ป่วยได้เป็นอย่างหมดจด

ดูเหมือนว่าหลิงรันจะเชี่ยวชาญการเย็บแผลที่หลากหลาย และการตัดสินใจของเขาที่ใช้เย็บแผลก็ถูกต้องเช่นกัน หมอโจวอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาพร้อมกับอารมณ์ที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ 'ชายคนนี้ได้รับพรอย่างแท้จริง และยังได้รับการคุ้มครองจากบรรพบุรุษของเขาอีกด้วย'

ผู้ป่วยดูกังวลเล็กน้อยเมื่อเขาถามว่า "หมอมีปัญหากับการเย็บแผลของฉันไหม?"

"ไม่มีปัญหา การเย็บค่อนข้างดีเลยที่เดียว" หมอโจวหยุดครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "ขอเวลาหน่อยเถอะขอให้ฉันถ่ายรูปเหล่านี้ เพื่อเราจะได้ใช้เป็นสื่อการเรียนการสอนสำหรับหมอฝึกหัดครั้งต่อไป"

หลังจากที่เขาพูดคำเหล่านี้ผู้ป่วยก็รู้สึกโล่งใจทันที หมอโจวรีบเรียกหาพยาบาลหวัง ที่ยืนอยู่ข้างเขาเพื่อถ่ายรูปสักสองสามภาพ

หลังจากเสร็จสิ้นหมอโจวก็หันหน้ากลับมาอีกครั้ง จากนั้นหลิงรันก็เย็บแผลเช่นเคยกับผู้ป่วยที่คิ้วแตกและมีรอยฉีกขาด

ด้ายที่หลิงรันใช้สำหรับเย็บแผล คือด้ายราคาประหยัด [1] ซึ่งสามารถดูดซึมได้ และด้วยเหตุนี้จึงเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวาง

ความต้านทานแรงดึงของไหมเย็บแผลนั้นอ่อนแอกว่า ดังนั้นหมอของแผนกฉุกเฉินจึงไม่ชอบใช้มันโดยเฉพาะแพทย์ที่มีอายุมาก พวกเขาปฏิบัติตามแนวทางของการช่วยชีวิตและมีความกังวลว่าด้ายจะขาด พวกเขาไม่ได้กังวลเกี่ยวกับแผลเป็นที่มีขนาดใหญ่เกิน

นอกจากนี้เธรดทินเนอร์หมายความว่าพวกเขาจะต้องเย็บแผลรอบๆมากขึ้น ทำให้พวกเขาเสียเวลาโดยไม่มีเหตุผล

อย่างไรก็ตามหลิงรันไม่ได้มีคิดเช่นนั้น เขาใช้สิ่งที่เขาเห็นว่าเหมาะสม

หมอโจวทำได้เพียงหัวเราะอย่างขมขื่นหลังจากที่เขาเห็นสิ่งนี้ จากนั้นเขาก็พูดว่า "โรงพยาบาลเอกชนด้านนอกจะเรียกเก็บเงินผู้ป่วยมากกว่าหนึ่งหรือสองพันเพราะคุณใช้ด้ายดูดซับ 0.39 นิ้ว"

หลิงรันยกคิ้วขึ้นเล็กน้อยแล้วถามว่า "งั้น ... ฉันเพิ่งเพิ่มรายได้ให้โรงพยาบาลของเราหรือ"

"นายไม่ได้แจ้งผู้ป่วยมาก่อนใช่มั้ย"

หลิงรันส่ายหัว

"คิดค่าบริการตามอัตราปกติเรามาป้องกันไม่ให้เกิดปัญหาซับซ้อนขึ้น" เมื่อหมอโจวพูดจบเรื่องนี้เขาพูดต่อ "ฉันจะแจ้งให้ผู้อำนวยการฮวง ภายหลังด้วยวาจาเอง"

ผู้ป่วยที่แต่งคิ้วเป็นยังเป็นวัยรุ่น เขาได้ยินการสนทนาระหว่างพวกเขาสองคนและขอบคุณพวกเขาอย่างรวดเร็ว จากนั้นเขายังแสดงความดูถูกค่าใช้จ่ายสูงที่เรียกเก็บจากโรงพยาบาลเอกชน อย่างไรก็ตามมันยังไม่ชัดเจนสำหรับพวกเขาทั้งหมดหากเด็กหนุ่มรู้สึกว่าดูถูกต่อ 'ทฤษฎีสร้างรายได้' ซึ่งหลิงรันพูดถึง

หมอโจวหัวเราะอย่างร่าเริงและพูดว่า "คุณโชคดีที่ได้พบกับหมอหลิง ถ้าเป็นหมอคนอื่นพวกเขาอาจจะไม่สามารถแสดงการเย็บที่ดีเช่นนี้บนคิ้วที่แตกของคุณได้ "

"ในกรณีนี้ฉันจะไม่มีแผลเป็นหลังใช้ไหม?" เด็กหนุ่มรู้สึกอึดอัดใจเล็กน้อย หลังจากที่เขาถามคำถามดังนั้นเขาจึงเสริมว่า "ฉันยังไม่มีแฟนคุณหมอรู้ใช้ไหม ว่าการมีแผลเป็นจะทำให้หาแฟนยากขึ้น"

"คุณจะไม่มีแผลเป็น" นางพยาบาลเจียง. รับประกันให้กับวัยรุ่นจากผลการเย็บของหลิงรัน

หลิงรันเงยหน้าขึ้นและพูดสองสามคำว่า "แต่นั้นไม่ช่วยให้คุณหาแฟนได้นะ"

"หมอหลิง! คุณไม่ต้องพูดออกมาดัง ๆ ... " นางพยาบาลหวังพยายามปิดปากขณะที่เธอกำลังหัวเราะ นอกจากนี้เธอยังส่ายเอวของเธอเพื่อให้หลิงรันเห็นความอ่อนโยนของเธอ

เด็กหนุ่มที่กำลังนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย รู้สึกราวกับว่าเขาได้รับบาดเจ็บ จากการกระแทกที่แรงของแรงระเปิด...

จากนั้นหลิงรันเตือนเด็กหนุ่มโดยเฉพาะว่า“อย่าลืม! คุณต้องระมัดระวังใบหน้าด้วยความปลอดภัยมิฉะเช่นนั้นด้ายอาจแตกออก”

"คุณหมอหลิงดูใส่ใจมาก" พยาบาลสาวสองคนชะลอตัวลงมากเมื่อพวกเธออยู่ข้างๆหลิงรัน พวกเธอยังปล่อยหัวเราะเบา ๆ เล็กน้อยที่มีเสียงคล้ายกับระฆังกำลังดัง

หมายเหตุผู้แปล:

[1] ด้าย ราคาประหยัด: ด้ายชนิดหนึ่งที่เตรียมจากเส้นใยธรรมชาติที่พบในผนังลำไส้ของสัตว์