บทที่ 29 จิตใจของคนตระกูลสาขากระจ่างแจ้งและตื่นเต้น!

บทที่ 29 จิตใจของคนตระกูลสาขากระจ่างแจ้งและตื่นเต้น!

เมื่อเห็นภาพเหตุการณ์นี้ โค่วชิงก็หวาดกลัวจนขวัญหนีดีฝ่อทันที

เขาอยากจะหนีสุดชีวิต แต่เพราะแขนขาพิการ จึงทำได้เพียงลากสังขารอย่างยากลำบาก คืบคลานไปตามพื้นอันเย็นเฉียบ ทิ้งรอยเลือดเป็นทางยาว

ขณะที่ดิ้นรนจะขยับตัว เขาก็ร้องขอชีวิตทั้งน้ำตานองหน้า "เจียงเหยียน เมื่อกี้ข้าทำผิดไป ถ้าเจ้าอยากได้ถานไถอวี้เอ๋อร์ ข้ายกให้นางเจ้าก็ได้!"

"ได้โปรดอย่าฆ่าข้าเลยนะ แค่ข้าได้กลับสำนัก ข้าจะรับรองว่าท่านพ่อจะไม่เอาความเรื่องวันนี้ ข้าจะให้ท่านพ่อรับเจ้าเป็นศิษย์สายตรงด้วยตัวเอง และสอนเคล็ดวิชาระดับลึกลับของสำนักเชียนซานให้เจ้าด้วย..."

เมื่อเผชิญกับคำสัญญาต่างๆ นานาของโค่วชิง เจียงเหยียนกลับไม่หวั่นไหว เขาเพียงแสดงสีหน้าดูแคลน และเดินตรงไปหยุดข้างกายโค่วชิงอย่างไม่ลังเล

จากนั้น ภายใต้สายตาที่หวาดกลัวสุดขีดของโค่วชิง

ฉัวะ—

มือเงื้อ กระบี่ฟัน

ชั่วพริบตา คมดาบกรีดผ่านผิวหนัง ฉีกกระชากเนื้อ และแทงทะลุหัวใจ

ใบหน้าของโค่วชิงบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด ร่างกายกระตุกเกร็งสองสามครั้ง แล้วก็นิ่งสนิทไป

เมื่อเห็นโค่วชิงตายด้วยน้ำมือของตน เจียงเหยียนดึงกระบี่ยาวที่ปักคาหน้าอกอีกฝ่ายออกอย่างแรง มองดูเลือดสีแดงฉานบนตัวกระบี่ เขารู้สึกราวกับอยู่ในความฝัน ทุกอย่างดูไม่จริงไปหมด

ก่อนที่เจียงเหยียนจะได้สติกลับมา เสียงนุ่มนวลของเจียงเต้าเสวียนก็ดังขึ้น "ทำได้ดี ต่อไปก็ผู้หญิงคนนี้ เจ้าอยากปล่อยนางไป หรือจะ... ฆ่านาง?"

เจียงเหยียนชะงัก หันไปมองถานไถอวี้เอ๋อร์โดยสัญชาตญาณ

เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาของเจียงเหยียน ถานไถอวี้เอ๋อร์ก็หวาดผวา

นางไม่คาดคิดเลยว่าหลังจากไช่คุนและโค่วชิงตาย ตอนนี้จะถึงคราวนางบ้างแล้ว

ความปรารถนาที่จะมีชีวิตรอดพวยพุ่งขึ้นจากก้นบึ้งของหัวใจ เพื่อไขว่คว้าโอกาสรอด

ถานไถอวี้เอ๋อร์ทิ้งศักดิ์ศรีและหน้าตาทั้งหมด แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่อ่อนหวานที่สุดอย่างน่าสงสารว่า "เจียงเหยียน เรื่องถอนหมั้นโค่วชิงเป็นคนบังคับข้า เขาบอกว่าถ้าข้าไม่แต่งงานกับเขา เขาจะเล่นงานตระกูลถานไถของพวกเรา ข้าไม่อยากทำแบบนี้จริงๆ แต่อำนาจของโค่วชิงยิ่งใหญ่เกินไป ข้าขัดขืนไม่ได้"

"ตอนนี้โค่วชิงตายแล้ว ข้าไม่ต้องถอนหมั้นแล้วก็ได้ ขอแค่เจ้าให้โอกาสข้าอีกครั้ง วันนี้เรากลับมาดีกัน พรุ่งนี้เราแต่งงานกันเลยก็ได้..."

ดวงตาของถานไถอวี้เอ๋อร์คลอไปด้วยน้ำตา เส้นผมดำขลับกระจัดกระจายระใบหน้า ร่างกายบอบบางทรุดฮวบลงกับพื้นอย่างหมดแรง ดูน่าเวทนายิ่งนัก

แต่ทันทีที่นางเอ่ยปาก ความสับสนในแววตาของเจียงเหยียนก็หายวับไปทันที เขาตะโกนลั่น "ถึงตอนนี้! เจ้ายังเห็นหน้าตาของตระกูลเจียงเป็นเรื่องเล่นๆ อยู่อีกหรือ? นึกอยากจะถอนก็ถอน นึกอยากจะเลิกก็เลิก ผู้หญิงอย่างเจ้ามันน่ารังเกียจที่สุด!"

เมื่อนึกถึงภาพที่ถานไถอวี้เอ๋อร์เดินจูงมือเข้ามาพร้อมกับโค่วชิง เจียงเหยียนก็โกรธจัดขึ้นมาทันที เขากระชับกระบี่ในมือแน่น เตรียมพุ่งเข้าไปสังหาร!

เมื่อเห็นว่าการอ้อนวอนไร้ผล ถานไถอวี้เอ๋อร์ก็สลัดคราบความอ่อนแอทิ้งทันที ใบหน้าเปลี่ยนเป็นดุร้ายอย่างน่ากลัว

นางรีบกวาดตามองไปรอบๆ เมื่อไม่เห็นใครเข้ามาขวาง นางก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มเยาะอย่างเย็นชา

แขนขาของนางยังอยู่ครบ บวกกับตบะระดับขอบเขตโฮ่วเทียน ขั้นที่ห้า นางจะยอมให้เจียงเหยียน ขยะที่ไร้พลังยุทธ์มาฆ่านางได้ยังไง?

เมื่อคิดได้ดังนั้น นางเตรียมจะจับตัวเจียงเหยียนทันที หวังใช้เป็นตัวประกันข่มขู่ทุกคน เพื่อเปิดทางให้นางหนีรอดจากตระกูลเจียง

ระยะห่างระหว่างทั้งสองลดน้อยลง

ถานไถอวี้เอ๋อร์ซ่อนฝ่ามือขวาไว้ด้านหลังอย่างเงียบเชียบ แอบเดินพลังภายใน เตรียมจะจับตัวเจียงเหยียนก่อนที่ใครจะทันได้ตั้งตัว

ทว่า การกระทำเล็กๆ น้อยๆ นี้ ถูกเปิดเผยอย่างหมดเปลือกภายใต้ 'สัมผัสเทพ' ที่เจียงเต้าเสวียนแผ่ออกมา

เมื่อเห็นดังนั้น เขารวบรวม 'ปราณแท้หยางบริสุทธิ์' ไว้ที่ปลายนิ้วทันที ดีดนิ้วออกไป พลังปราณที่รวดเร็วปานสายฟ้าแลบพุ่งแหวกอากาศ!

ในจังหวะที่ทั้งสองห่างกันเพียงหนึ่งเมตร สีหน้าของถานไถอวี้เอ๋อร์เปลี่ยนเป็นอำมหิต แววตาฉายแววผู้ชนะ นางยกมือขึ้น ซัดฝ่ามือเข้าใส่เจียงเหยียน!

ขณะที่ฝ่ามือนี้ห่างจากเจียงเหยียนเพียงสองนิ้ว พลังปราณแท้หยางบริสุทธิ์ที่เจียงเต้าเสวียนปล่อยออกมาก็มาถึงในพริบตา เจาะทะลุฝ่ามือของถานไถอวี้เอ๋อร์อย่างแม่นยำ และระเบิดมืออันบอบบางของนางจนกลายเป็นหมอกเลือดสีแดงฉาน!

กรี๊ดดด!

ถานไถอวี้เอ๋อร์รู้สึกเจ็บปวดเจียนตาย เสียงของนางสูญเสียความอ่อนหวานไปจนสิ้น กลายเป็นเสียงกรีดร้องที่น่าสยดสยองและแสบแก้วหู ราวกับเสียงวิญญาณอาฆาต!

เจียงเหยียนตะลึงไปชั่วขณะ แต่ก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว จากนั้นฉวยโอกาสนี้ จับกระบี่ด้วยสองมือแล้วแทงสวนออกไป!

ฉึก—

ปลายกระบี่แหลมคมแทงทะลุหน้าอกของถานไถอวี้เอ๋อร์ในทันที ตัวกระบี่ที่เปื้อนเลือดทะลุออกมาทางด้านหลัง

รูม่านตาของถานไถอวี้เอ๋อร์หดเกร็ง นางยื่นมือซ้ายที่สั่นเทาออกไป หวังจะลากเจียงเหยียนลงนรกไปด้วยกัน

แต่เจียงเหยียนจะยอมให้โอกาสนางหรือ?

เขาดึงกระบี่ออกอย่างเย็นชา ทำให้ร่างของถานไถอวี้เอ๋อร์สั่นสะท้าน เลือดจำนวนมากทะลักออกจากบาดแผลที่หน้าอก

ในที่สุด ความอ่อนแรงก็เข้าครอบงำร่างกาย นางล้มลงกับพื้น แน่นิ่งไป สิ้นลมหายใจ

เจียงเหยียนกำกระบี่แน่น มองดูศพของโค่วชิงและถานไถอวี้เอ๋อร์ คู่ชายโฉดหญิงชั่วคู่นี้ เขารู้สึกปลอดโปร่งและโล่งใจอย่างที่สุด

จากนั้น เขาเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย และอดไม่ได้ที่จะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างสุดเสียง!

ในเวลานี้ อารมณ์ที่ถูกกดทับมานาน ในที่สุดก็ได้รับการปลดปล่อย

ในขณะเดียวกัน ข้อความแจ้งเตือนจากระบบก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเจียงเต้าเสวียนอีกครั้ง

[ติ๊ง~ ตรวจพบว่าจิตใจของเจียงเหยียน บุตรแห่งโชคชะตา กระจ่างแจ้งแล้ว ค่าโชคชะตาตระกูล +100]

[ติ๊ง~ วิกฤตคลี่คลาย เปลี่ยนชะตาฝืนลิขิตฟ้า ช่วยให้ตระกูลสาขารอดพ้นหายนะ ค่าโชคชะตาตระกูล +200]

เมื่อเห็นดังนั้น เจียงเต้าเสวียนเผยสีหน้า 'ตามคาด'

ตั้งแต่เขาช่วยให้เจียงเฉินกลับมามีจิตวิญญาณการต่อสู้ในครั้งก่อน และได้รับรางวัลค่าโชคชะตาตระกูล

เขาคาดเดาว่าหากช่วยให้เจียงเหยียน บุตรแห่งโชคชะตาผู้นี้ เรียกความมั่นใจกลับคืนมาได้ เขาอาจได้รับรางวัลค่าโชคชะตาตระกูลอีกครั้ง

การปรากฏของข้อความระบบยืนยันข้อสันนิษฐานของเขาอย่างไม่ต้องสงสัย

ในเวลานี้ เจียงเหยียนที่สงบสติอารมณ์ได้แล้ว เดินมาหยุดตรงหน้าเจียงเต้าเสวียนและคุกเข่าลงดังตุบ "ขอบพระคุณท่านผู้นำตระกูลที่ช่วยพวกเรา!"

เจียงเต้าเสวียนพยักหน้า "ลุกขึ้นเถอะ ตระกูลเจียงหลักและสาขาเป็นหนึ่งเดียวกัน ไม่ต้องขอบอกขอบใจให้มากความ"

พูดจบ เขาหันไปมองรอบๆ สังเกตเห็นความหวาดกลัวและความกังวลบนใบหน้าของทุกคนในที่นั้น

จากนั้น เขาส่งสายตาให้เจียงหงเหวิน

เจียงหงเหวินเข้าใจทันที แล้วเดินไปที่กลางห้องโถง

เมื่อเห็นอดีตผู้นำตระกูลเดินออกมาเตรียมจะพูด สมาชิกตระกูลเจียงทุกคนในที่นั้นก็เงียบลงทันที

ภายใต้สายตาของทุกคน เจียงหงเหวินเริ่มกล่าวช้าๆ "ก่อนออกจากตระกูลเจียง ท่านผู้นำตระกูลกล่าวว่า หลังจากเรื่องนี้จบลง พวกเราทุกคนสามารถออกจากเมืองเสวียนและย้ายไปตั้งรกรากที่เมืองอูตาน อยู่ร่วมกับตระกูลเจียงหลัก จากนี้ไป ทั้งสองตระกูลจะแยกจากกันไม่ได้ จะก้าวหน้าและถอยหลังไปด้วยกัน!"

สิ้นเสียงอันทรงพลังของอดีตผู้นำตระกูล

สมาชิกตระกูลเจียงที่เดิมทีตึงเครียดอย่างมาก ต่างตะลึงงันไปชั่วครู่ ก่อนจะได้สติ สีหน้าผ่อนคลายลง

หัวใจที่หลับใหลมานานของพวกเขาก็ฟื้นคืนชีพขึ้นมาในเวลานี้ เต้นระรัวอย่างรุนแรง!

ใบหน้าของทุกคนเริ่มเปื้อนรอยยิ้ม และดวงตาเป็นประกายด้วยความหวัง

พวกเขาไม่เคยคาดฝันเลยว่า ความปรารถนาที่จะกลับคืนสู่ตระกูลหลัก ซึ่งตระกูลของพวกเขาเฝ้ารอมาตลอดชีวิตชั่วลูกชั่วหลาน จะเป็นจริงในวันนี้!

นับจากวันนี้ไป พวกเขาไม่ต้องแบกรับความผิดพลาดของบรรพบุรุษอีกต่อไป และสามารถกลับสู่ตระกูลเจียงเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ได้!