บทที่ 580 อานุภาพวาจาสัจจะ

"กระบี่รวมหนึ่งปลิดชีพ!" หลิวอวี้พุ่งทะยานเข้าประชิดตัวมารร้าย ประกายกระบี่สว่างวาบ รัวแทงเก้ากระบี่ซ้อน แต่ละเพลงกระบี่รวดเร็วยิ่งกว่าครั้งก่อน ทว่าทุกกระบวนท่ากลับคว้าน้ำเหลว ความเร็วของมารร้ายผู้นี้เหนือชั้นกว่าเขาเสียอีก ในที่สุดเก้ากระบี่หลอมรวมเป็นหนึ่ง ระเบิดประกายกระบี่คมกริบ แปรเปลี่ยนเป็นโล่กระบี่ พลิกจากการรุกเป็นรับ

"น่าสนใจมิเบา!" บุรุษหน้าตาชั่วร้ายหลบหลีกเพลงกระบี่ต่อเนื่อง อ้อมไปทางด้านข้างนักพรตตงโจว ง้างคทาเตรียมจู่โจม แต่ถูกประกายกระบี่สุดท้ายบีบให้ถอยร่น ครั้นจะลงมือซ้ำ นักพรตตงโจวก็ทิ้งระยะห่างออกไปเสียแล้ว วิชาตัวเบามิเลวเลยทีเดียว

"ตูม!" เบื้องหลัง ลิงหิมะเหวี่ยงหมัดมหึมาเท่าโม่หินเข้ามาอีกครา บุรุษหน้าตาชั่วร้ายจำต้องหลบฉาก อีกด้านหนึ่ง มีดน้ำแข็งก็พุ่งแหวกอากาศเข้ามา พลันที่หลบมีดน้ำแข็งพ้น นักพรตตงโจวก็ถือกระบี่ประชิดตัวเข้ามาอีก การโจมตีประสานของทั้งสาม ทำให้เขาหายใจแทบไม่ทัน

"ฮึ! จักให้พวกเจ้าได้ประจักษ์ 'วิชาเหินเงาพราย' ที่แท้จริง!" ผู้ฝึกวิชามารสูดหมอกโลหิตคำใหญ่จากคทา ความเร็วพุ่งทะยานขึ้นอีกขั้น กลายเป็นภาพติดตาต่อเนื่อง ดุจสายลมวูบหายไปในอากาศ ความเร็วของเขานั้นเกินกว่าจักษุธรรมดาจะจับทัน ราวกับล่องหนหายตัว

"ระวัง!" เงาพรายวูบผ่าน อ้อมผ่านเคทและหลิวอวี้เบื้องหน้า พุ่งตรงไปหาอวิ๋นหูเบื้องหลัง ทั้งสองหมายจะสกัดกั้น แต่ความเร็วของเงาพรายนั้นเกินกำลัง หลิวอวี้และเคทตามมิทัน ได้แต่ตะโกนเตือน

"อึก!" อวิ๋นหูถอยร่น ยังมิทันได้ร่ายเวทป้องกัน "ยันต์คุ้มกาย" และเกราะป้องกันจากเสื้อคลุมก็ทำงานโดยอัตโนมัติ ทว่าก็ยังมิอาจหลบพ้นการโจมตีนี้ คทาหยกเลือดทะลวงท้องอวิ๋นหู เกิดบาดแผลฉกรรจ์

"ไป!" ขณะที่มารร้ายจะลงมือซ้ำ หอกแสงทองสามเล่มก็พุ่งเข้ามา เป็นหลิวอวี้ที่ตามมาทัน ใช้วิชา "หอกหินบินแสงทอง" อวิ๋นหูกระตุ้น "ยันต์โล่ปราณ" แล้วกุมแผลที่หน้าท้องถอยกรูด ยามนั้นลิงหิมะก็มาถึง เอาตัวกำบังอวิ๋นหูไว้เบื้องหลัง

"ช้าไปแล้ว!" มารร้ายเห็นดังนั้น ก็พลิกกายกลายเป็นลมทมิฬพุ่งเข้าใส่หลิวอวี้ หลิวอวี้รีบกาง "โล่แก่นวิญญาณ" ขวางหน้า พร้อมเบี่ยงกายหลบ ทว่ามารร้ายเร็วกว่า พุ่งชนโล่แตกกระจาย ชั่วพริบตาก็ประชิดตัว ซัดลูกบอลโลหิตใส่จนหลิวอวี้กระเด็น

"อั้ก!" แม้จะมี "ยันต์โล่ปราณ" และ "โล่พายุหมุนน้ำแข็ง" รวมถึงเกราะป้องกันจากชุดนักพรต แต่แรงระเบิดก็ยังทำให้กระอักโลหิตออกมาคำโต

เคทปล่อยหมัดจากระยะไกล บีบให้มารร้ายที่ไล่ล่าหลิวอวี้ถอยร่น หลิวอวี้จึงหนีมาสมทบข้างลิงหิมะได้ สีหน้าย่ำแย่ ตบะไม่ถึงขั้น ความเร็วก็ตามมิทัน ในใจรู้สึกหมดหนทางสู้

"เป็นเช่นไรบ้าง!" ลิงหิมะร่างยักษ์พิทักษ์หลิวอวี้และอวิ๋นหูไว้ เคทขมวดคิ้วถาม

"มิเป็นไร!" หลิวอวี้กัดฟันตอบ แม้เส้นชีพจรจะบอบช้ำบ้าง แต่เขายังสู้ไหว เพียงแต่ในใจนึกเสียใจ ถ้ารู้ว่ามารร้ายผู้นี้รับมือยากปานนี้ มิน่าฝืนรั้งตัวไว้เลย

"ยังมิตายดอก!" อวิ๋นหูโคจรพลังห้ามเลือดที่แผลหน้าท้อง สีหน้าซีดเผือดลุกขึ้นยืน

"สหายเต๋า ท่านถอยไปรักษาตัวในค่ายกลก่อน ทางนี้ปล่อยให้ข้ากับสหายเต๋าเสวียนอวี้รับมือเอง!" ใครดูก็รู้ว่าอวิ๋นหูบาดเจ็บสาหัส เรี่ยวแรงแทบสิ้น ที่ยืนหยัดอยู่ได้ก็เพียงฝืนทน

"ปีศาจตนนี้รวดเร็วเกินไป เดี๋ยวข้าจะใช้วิชาลดทอนความเร็วมัน สหายเต๋าทั้งสองฉวยโอกาสสังหารมันเสีย!" อวิ๋นหูหยิบ "โอสถใจแมงป่อง" ออกมากิน แล้วกล่าวอย่างเด็ดเดี่ยว แค้นของน้องสามและ "จิ้งจอกน้อย" ต้องชำระ

ฤทธิ์ยา "หัวใจแมงป่อง" อันรุนแรงแผ่ซ่านไปทั่วร่าง จุดไฟเผาผลาญทุกอณูเนื้อหนังและเส้นเอ็น ขับ "ปราณชีวิตบริสุทธิ์" ที่ซ่อนลึกในจุดชีพจรออกมา อวิ๋นหูร้อนรุ่มดั่งไฟเผา แรงกดดันวิญญาณพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ จนเกือบเทียบเท่าเคทที่ยืนอยู่เคียงข้าง

"สหายเต๋า อย่ากระทำเช่นนั้น!" เห็นอวิ๋นหูกินยาสีน้ำตาลแดงเข้าไปแล้วกลิ่นอายรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ประจักษ์ชัดว่าใช้ฤทธิ์ยาฝืนเร่งพลัง ซึ่งยาเยี่ยงนี้มักมีผลข้างเคียงร้ายแรง มิกระไรกับยาพิษ

"ข้าต้านทานได้มินาน สหายเต๋าทั้งสองรีบลงมือ!" อวิ๋นหูปล่อยให้ฤทธิ์ยาเผาผลาญแก่นชีวิต ลอยตัวขึ้น ประสานอินรวดเร็ว เร่งพลังเวทใช้วิชาชั้นสูง "วายุเหมันต์เกล็ดน้ำแข็ง" สร้างพายุน้ำแข็งยะเยือกหมุนวนรอบกาย แผ่ขยายปกคลุมทั่วถ้ำ พื้นดินและผนังถ้ำจับตัวเป็นน้ำแข็ง

เห็นเงาของบุรุษหน้าตาชั่วร้ายปรากฏขึ้นอีกคราในพายุน้ำแข็ง ประจักษ์ชัดว่าความเร็วลดทอนลงมากจากการถูกพายุน้ำแข็งสกัดกั้น วิชาที่อวิ๋นหูใช้พลังชีวิตแลกมานี้ เกือบจะเป็นอาณาเขตแดน มารร้ายที่อยู่ในนั้นจะถูกไอเย็นกัดกร่อนตลอดเวลา มิเพียงความเร็วลดลง พลังเวทก็ถูกเผาผลาญอย่างรวดเร็ว

"ลุย!" เคทและหลิวอวี้เห็นโอกาส สบตากันแล้วรีบระดมพลังเวททั้งร่างพุ่งทะยานออกไป

"วายุคลั่งฟันต่อเนื่อง" หลิวอวี้ฟันปราณกระบี่จากกระบี่เรือนทองออกไปเจ็ดแปดสาย พอมารร้ายหลบได้ หลิวอวี้ก็เข้าประชิดตัว แทงกระบี่รัวเร็วเล็งจุดตาย มารร้ายที่ถูกไอเย็นกัดกร่อน ความเร็วตกลงไปมากโข

ส่วนหลิวอวี้เพียงถูกลมต้านเล็กน้อย ไอเย็นในอาณาเขตไร้ผลต่อเขา ความเร็วเลยมิได้ลดลงมากนัก เมื่อเทียบกันแล้ว ความเร็วของเขาบัดนี้มิช้ากว่ามารร้ายเลย เพลงกระบี่ต่อเนื่องกดดันจนมารร้ายต้องหลบหลีกพัลวัน

"ไสหัวไป!" บุรุษหน้าตาชั่วร้ายหลบหมัดยักษ์ของลิงหิมะ กัดฟันกระตุ้นพลัง "คทาโลหิตวิญญาณ" ระเบิดคลื่นกระแทกผลักนักพรตตงโจวที่เกาะแกะออกไป แต่เบื้องหลังมีหมัดของชายร่างยักษ์พุ่งมา รีบเรียกโล่มารออกมากัน แต่หมัดนั้นรุนแรงเกินต้าน ทะลวงโล่แตก กระแทกเข้าใส่ร่างเต็มเปา

"อั้ก!" บุรุษหน้าตาชั่วร้ายกระอักเลือดสีคล้ำ หน้าซีดเป็นกระดาษ รู้งี้สังหารเจ้าอวิ๋นหูนั่นแต่แรก ลมหนาวพวกนี้ทำให้เขาหนาวสั่นสะท้าน พลังเวทลดฮวบ ความเร็วก็ตกต่ำ แถมยังโดนรุม สถานการณ์บัดนี้เริ่มอันตรายถึงชีวิต

"หนามโลหิตวิญญาณ!" เมื่อฝ่ามือลิงยักษ์ตบลงมา ชายหนุ่มจำต้องกัดฟันฝืนกระตุ้น "คทาโลหิตวิญญาณ" ยอมสละพลังวิญญาณของอาวุธมาร ใช้วิชาสังหารที่ติดมากับคทา เห็นคทากลายเป็นหนามเลือด พุ่งทะลุฝ่ามือหนาของลิงหิมะในพริบตา

หนามเลือดทะลุฝ่ามือลิงแล้วพุ่งไปหาเคท ถูกเคทชกกระเด็น วนกลับมาพุ่งใส่หลิวอวี้ หลิวอวี้รีบถอยหลัง ใช้ตัวกระบี่เรือนทองเป็นโล่รับไว้ แต่ก็ยังถูกแรงกระแทกมหาศาลซัดกระเด็น เลือดไหลซึมมุมปากอีกครา

"แย่แล้ว!" เห็นมารร้ายรีบหนีไปทางบ่อลาวาก้นถ้ำ เคทมิทันดูอาการบาดเจ็บของลิงหิมะ รีบไล่ตามไปทันที

บริเวณบ่อลาวามีอุณหภูมิสูงลิ่ว อาณาเขตไอเย็นแทบไร้ผลในบริเวณนั้น หากมารร้ายหนีไปถึงเหนือบ่อลาวาได้ และฟื้นคืนความเร็ว ความพยายามทั้งหมดจักสูญเปล่า

"รนหาที่ตาย!" ชายหนุ่มกำลังจะบินไปถึงเหนือบ่อลาวา เห็นนักพรตตงโจวขวางหน้า ก็โกรธเกรี้ยว รีบดึงปราณโลหิตบริสุทธิ์ในคทาออกมา สร้าง "ระเบิดโลหิตมาร" เตรียมจะโยนใส่ให้ม้วยมรณา

"โองการปรมาจารย์สวรรค์ ปราณบริสุทธิ์สื่อเทพ ตามล่าวิญญาณสะกดดวงจิต หยุด!" ช้าเร็วเพียงพริบตา หลิวอวี้ประสานอินปรมาจารย์สวรรค์รวดเร็ว ชี้ไปเบื้องหน้า ตะโกนก้อง ใช้วิชา "วาจาสัจจะปรมาจารย์สวรรค์ · วาจาสะกด"

"อ๊าก!" ขณะที่ชายหนุ่มกำลังจะโยน "ระเบิดโลหิตมาร" ความมึนงงรุนแรงก็เข้าจู่โจม ดวงจิตชะงักงัน ว่างเปล่าไปชั่วขณะ แม้ความรู้สึกนี้จะคงอยู่เพียงครึ่งอึดใจ แต่ระเบิดในมือก็เสียการควบคุมและระเบิดออก

แขนข้างหนึ่งของชายหนุ่มถูกระเบิดแหลกเหลว ร่างถูกแรงอัดกระเด็น ยังมิทันได้สติ เคทก็เข้าประชิดตัว อัดพลังวิญญาณเข้า "สนับผลึกวายุ" ใช้วิชาไม้ตายศาสตราวิญญาณ "หมัดผลึกทลายกะโหลก" ชกชายหนุ่มจนร่างระเบิดกระจาย

ส่วนหลิวอวี้หลังใช้วิชาวาจาสะกด ก็หน้ามืด ร่วงหล่นจากกลางเวหา แม้จะฝึก "คัมภีร์จิตวิญญาณเต๋า" มาหลายปี แต่ความแกร่งของดวงจิตยังห่างชั้นกับมารร้ายผู้นี้ การฝืนใช้วิชาใส่ ทำให้ดวงจิตได้รับผลสะท้อนกลับจนสลบเหมือดทันที

การโจมตีครานี้สำเร็จได้ ต้องขอบคุณอาณาเขตไอเย็นของอวิ๋นหู ที่ลดความเร็วของมารร้ายลงอย่างมาก มิเช่นนั้นหลิวอวี้คงล็อคเป้ามิได้ โอกาสมีเพียงคราเดียว หากพลาดท่า คนแรกที่จะดับดิ้นก็คือเขา หลิวอวี้