บทที่ 525 ของขวัญจาก "สมาคมดอกไม้เขียว"

หลิวอวี้คุยกับหวงเจียนต่ออีกสักพัก ศิษย์สำนักบรรพชนศักดิ์สิทธิ์ก็นำถุงเก็บของที่หลิวอวี้ยึดได้มาส่งให้หลังตรวจสอบเสร็จ ของบางอย่างในถุงที่เป็นเรื่องละเอียดอ่อนถูกทางสำนักยึดไปแล้ว

เช่น ของที่ปล้นมาจากศิษย์สามสำนัก หรือของต้องห้ามอย่างเลือดมนุษย์ เนื้อคน ยาพิษ แน่นอนว่าไม่ใช่เลือดเนื้อคนธรรมดา แต่เป็นของผู้บำเพ็ญเพียร

หลิวอวี้รับถุงเก็บของ ลาหวงเจียน แล้วออกจากสำนักส่งสาส์นสกุลหวง ตรงกลับไปที่บ้านพักท้ายตรอกถนนวิญญาณเหลือง

"ท่านเซียน กลับมาแล้วหรือขอรับ เชิญนั่งก่อน!" พอหลิวอวี้กลับถึงบ้าน ครอบครัวกัวหนิวกำลังกินข้าวอยู่ที่โต๊ะหินในลาน กัวหนิวรีบลุกขึ้นทักทายอย่างนอบน้อม

"ท่านเซียนนั่งก่อนเจ้าค่ะ เดี๋ยวอิฉันจะรีบไปตลาดซื้อเนื้อมาทำกับข้าวให้!" บนโต๊ะหินมีแค่โจ๊กหนึ่งอ่าง แป้งทอดหยาบๆ สองสามแผ่น และผักดองสองจาน กลัวจะต้อนรับท่านเซียนไม่ดี ซิ่วเหนียงรีบเอ่ยปาก

"ไม่ต้องหรอก พวกเจ้ากินเถอะ ข้ากินมาจากข้างนอกแล้ว!" หลิวอวี้เพิ่งกินมาจากสำนักส่งสาส์นสกุลหวง จึงโบกมือปฏิเสธ

"เสี่ยวหูจื่อ เอานี่ไป!" หลิวอวี้หยิบผลไม้ป่าสีแดงสดสองสามลูกยื่นให้เด็กชายหัวเสือที่หลบอยู่หลังกัวหนิว เป็นผลไม้ที่หลิวอวี้เก็บมาจากในป่า รสชาติหวานกรอบชื่นใจ

"ลูกรัก ขอบคุณท่านเซียนเร็ว!" ซิ่วเหนียงสะกิดลูกชาย

"ขอบคุณครับท่านเซียน!" เด็กชายขยับมารับผลไม้ ยิ้มแก้มปริ

"อืม!" หลิวอวี้ลูบหัวเด็กน้อยด้วยความเอ็นดู

หลิวอวี้เดินเข้าห้องใน ล้วงถุงเก็บของออกมาเป็นกอง รวมกับที่ค้นได้จากศพเฝิงเพ่ย มีทั้งหมดเก้าใบ สีสันลวดลายต่างๆ ส่วนใหญ่เป็นระดับสอง พื้นที่ประมาณหนึ่งลูกบาศก์เมตร ถุงของเฝิงเพ่ยใหญ่หน่อยเกือบสามลูกบาศก์เมตร

แต่ถุงพวกนี้เทียบไม่ได้เลยกับถุงเก็บของสีทองเข้มระดับสี่ของหลิวอวี้ที่มีพื้นที่ถึงห้าลูกบาศก์เมตร ซึ่งได้มาจากการสังหารฮูเหยียนสือ ถุงระดับสูงแบบนี้ราคาไม่ต่ำกว่าสามสี่หมื่นหินวิญญาณ

อาจมีคนสงสัยว่า ถ้าเอาถุงระดับต่ำหลายๆ ใบมาใส่ซ้อนกัน พื้นที่เก็บของจะไม่เยอะกว่าถุงระดับสูงใบเดียว แถมยังถูกกว่าหรือ?

ความจริงไม่เป็นอย่างนั้น แม้ถุงเก็บของจะใส่ในถุงเก็บของอีกใบได้ แต่ต้องเป็นถุงที่มีพื้นที่ใหญ่กว่าใส่ถุงที่มีพื้นที่เล็กกว่า และต้องมีที่ว่างเหลือพอด้วย

ยกตัวอย่างเช่น ถุงขนาดสามลูกบาศก์เมตร ใส่ถุงขนาดสองลูกบาศก์เมตรลงไป ก็จะเหลือที่ให้ใส่ของได้อีกแค่หนึ่งลูกบาศก์เมตร ถ้าก่อนหน้านั้นในถุงสามลูกบาศก์เมตรมีของอยู่เกินหนึ่งลูกบาศก์เมตรแล้ว ก็จะยัดถุงสองลูกบาศก์เมตรลงไปไม่ได้ เพราะที่เต็ม

หลิวอวี้เปิดถุงเก็บของทีละใบ เริ่มนับของ แยกประเภทอาวุธวิเศษ โอสถ ยันต์ หินวิญญาณ ตั๋วเงิน แค่หินวิญญาณกับตั๋วเงินรวมกันก็เกือบแสนหินวิญญาณระดับต่ำ โดยเฉพาะในถุงของเฝิงเพ่ยมีเยอะที่สุด

จากนั้นหลิวอวี้ก็แยกประเภทสมุนไพรคุณภาพดีจำนวนมากที่เก็บได้ตลอดสองเดือนมานี้ มีกว่าสี่ร้อยต้น แต่ละต้นอายุไม่น้อย หลิวอวี้ประเมินว่าแค่ขายสมุนไพรพวกนี้ก็น่าจะได้สักสองหมื่นหินวิญญาณ

หลังจากจัดของที่ยึดมาได้ทั้งหมดเสร็จ หลิวอวี้แบ่งเป็นสองส่วน แล้วบรรจุลงถุงเก็บของใหม่ ของจิปาถะจำนวนมากอย่างอาวุธวิเศษระดับต่ำ-กลาง โอสถ วัตถุดิบวิญญาณ เขาจะหาเวลาเอาไปขายให้กลุ่มตาเขียวที่ลานห้าทะเลสาบ เปลี่ยนเป็นหินวิญญาณให้เร็วที่สุด

ส่วนของดีๆ จำนวนหนึ่ง เช่น อาวุธวิเศษและวัตถุดิบคุณภาพดี ก็ใส่ไว้ในถุงเก็บของระดับสาม รออีกไม่กี่วันเขียนยันต์เสร็จ จะฝากเรือสินค้าของสถานโอสถร้อยพฤกษาส่งกลับไปขายที่หอยันต์หยก ของดีแบบนี้ไม่ต้องกลัวขายไม่ออก แถมได้ราคาดีด้วย

"ขอถามหน่อย นี่ใช่บ้านท่านนักพรตเสวียนอวี้หรือเปล่า?"

"ท่านเซียนกำลังพักผ่อนอยู่ข้างใน เชิญเข้ามาเจ้าค่ะ เดี๋ยวอิฉันไปตามให้"

หลิวอวี้เพิ่งจัดของเสร็จ ก็ได้ยินเสียงคนมาหา รีบเก็บถุงเก็บของที่เต็มไปด้วยสมบัติ แล้วเดินออกไป

"ท่านเซียน มีแขกมาหาเจ้าค่ะ" หลิวอวี้สวนกับซิ่วเหนียงที่หน้าประตูพอดี นางชี้ไปที่ชายฉกรรจ์สวมเกราะหนังที่ยืนอยู่ในลาน

"ข้าน้อยศิษย์หอคุมกฎสมาคมดอกไม้เขียว คารวะท่านนักพรตเสวียนอวี้" ชายฉกรรจ์เห็นหลิวอวี้ก็รีบประสานมือคารวะ

"มีธุระอะไร?" หลิวอวี้ขมวดคิ้วถาม

"ท่านหัวหน้าพรรคจัดงานเลี้ยงขอขมาที่ 'หอหยกงาม' กรณีที่คนชั่วในพรรคทำร้ายศิษย์สำนักท่าน ขอเชิญท่านนักพรตเสวียนอวี้ให้เกียรติไปร่วมงานด้วย ท่านนักพรตหมิงอวี้และผู้ดูแลท่านอื่นๆ ของสำนักท่านก็จะไปร่วมงานเช่นกัน" ชายฉกรรจ์กล่าว

"วันนี้ข้าเหนื่อย ขอบคุณในน้ำใจของพรรคท่าน!" หลิวอวี้ไตร่ตรองครู่หนึ่ง แล้วปฏิเสธอย่างสุภาพ

การที่สมาชิกสมาคมดอกไม้เขียวซุกซ่อนคนชั่วอย่างเฝิงเพ่ยไว้ แถมยังฆ่าศิษย์สำนักบรรพชนศักดิ์สิทธิ์ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก สมาคมดอกไม้เขียวต้องชดใช้มหาศาลแน่ แต่เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับหลิวอวี้ และเขาก็ไม่อยากเข้าไปยุ่ง

"ท่านนักพรตช่วยกำจัดเฝิงเพ่ยและพวกกบฏให้สมาคม ท่านหัวหน้าพรรคกำชับว่าต้องเชิญท่านไปให้ได้ เพื่อขอบคุณด้วยตัวเอง!" ชายฉกรรจ์รีบเชื้อเชิญต่อ

"การช่วยศิษย์ร่วมสำนัก และสังหารเฝิงเพ่ยกับพวกโจร เป็นหน้าที่ของข้า ไม่ต้องพูดมาก เชิญกลับไปเถอะ!" พูดจบหลิวอวี้ก็หันหลังเดินกลับเข้าห้อง สมาคมดอกไม้เขียวเชิญเขาไปก็แค่ต้องการแสดงท่าที บทสรุปของเรื่องนี้ต้องให้ซ่างกวนหมิงและผู้ดูแลคนอื่นๆ ตัดสิน ไม่เกี่ยวกับเขา

เช้าวันรุ่งขึ้น หลิวอวี้รีบไปที่ลานห้าทะเลสาบ ขายถุงเก็บของแปดใบพร้อมของข้างในทั้งหมด ทั้งอาวุธวิเศษ โอสถ วัตถุดิบวิญญาณ ให้กับ "กลุ่มตาเขียว" เจียงอินยิ้มแก้มปริที่เห็นของเยอะขนาดนี้ ได้กำไรอีกแล้ว

จากนั้นหลิวอวี้ซื้อเลือดสัตว์วิญญาณจาก "กลุ่มตาเขียว" เตรียมกลับไปสกัดเลือดเขียนยันต์ที่บ้าน อีกครึ่งเดือนข้างหน้าเขาต้องรีบเขียนยันต์ระดับต่างๆ ให้ได้จำนวนพอสมควร เพื่อส่งให้ "กลุ่มตาเขียว" และ "หอยันต์หยก" ที่เขาสุริยันเหลือง คำนวณดูแล้ว ยันต์ที่สต็อกไว้ที่ร้านน่าจะใกล้หมดแล้ว

หลิวอวี้เหาะกลับมาที่บ้าน เห็นชายชราผมขาวนั่งรออยู่ที่โต๊ะหินในลาน พอร่อนลงพื้นก็พบว่าเป็นสหายเก่า เถียนฉี ผู้ที่เขาแลกวิชาลับ "โอสถคู่หลอมตันเถียน" มานั่นเอง จึงรีบทักทาย "ท่านผู้เฒ่าเถียน รอนานไหมครับ!"

"ได้ยินว่าสหายตัวน้อยสร้างฐานสำเร็จแล้ว ยินดีด้วย!" เถียนฉียิ้มตอบ

"ต้องขอบคุณท่านผู้เฒ่าที่มอบวิชาลับสร้างฐานให้!" หลิวอวี้คารวะด้วยความซาบซึ้ง ถ้าไม่ได้วิชาลับ "โอสถคู่หลอมตันเถียน" ด้วยพรสวรรค์รากวิญญาณสามสายของเขา โอกาสเปิด "จื่อฝู่" แทบจะริบหรี่

"ของแลกของ สหายตัวน้อยไม่ต้องขอบคุณหรอก!" เถียนฉีเข้ามาประคองหลิวอวี้ขึ้น

"ชานี้มาจากยอดเขาราชันย์วารีในสำนักข้า ชื่อ 'ชาเข็มเงินแห่งจวินซาน' เดี๋ยวท่านลองชิมดู!" พอนั่งลง หลิวอวี้ก็หยิบชาห่อเล็กที่ได้มาจากอาจารย์จางหยวนเจินมาชง ปกติหลิวอวี้ยังไม่ค่อยกล้าดื่มเองเลย

"หอมจริง!" ครู่ต่อมา กลิ่นหอมอบอวลไปทั่วลาน เถียนฉีเป็นคอชา ตาเป็นประกาย เอ่ยชม

"จริงสิ ท่านผู้เฒ่ามาหาข้ามีธุระสำคัญอะไรหรือเปล่า?" หลิวอวี้หยิบชุดถ้วยชาชั้นดีมาวางบนโต๊ะหิน พลางถาม

"เฮ้อ! เมื่อวานท่านหัวหน้าพรรคเชิญสหายตัวน้อยไปงานเลี้ยง แต่ท่านปฏิเสธ เลยส่งข้ามามอบของขวัญเล็กน้อย เพื่อขอบคุณที่ช่วยกำจัดคนทรยศให้พรรคเรา" ชายชรากล่าวอย่างตรงไปตรงมา แล้วหยิบกล่องไม้สี่เหลี่ยมออกมา

"ดูความจำข้าสิ ลืมไปเลยว่าท่านผู้เฒ่าก็อยู่สมาคมดอกไม้เขียว ไม่งั้นเมื่อวานข้าคงไปเยี่ยมท่านแล้ว!" หลิวอวี้ลืมไปจริงๆ ว่าเถียนฉีเข้าสมาคมดอกไม้เขียวไปแล้ว รีบแก้ตัว

"ไม่เป็นไร! ได้ยินว่าสหายตัวน้อยยังตามหาวัตถุดิบสี่อย่างสำหรับ 'น้ำยาชำระนา' อยู่ 'มันเทศดำลายเลือด' หัวนี้ สมาชิกในพรรคบังเอิญได้มา ท่านหัวหน้าพรรคเลยฝากข้ามาให้ท่าน!" เถียนฉีเปิดกล่องไม้ บนโต๊ะปรากฏหัวพืชคล้ายมันเทศ ผิวดำมีจุดแดงเหมือนเลือด นั่นคือ "มันเทศดำลายเลือด" หายาก

คราวนี้ "สมาคมดอกไม้เขียว" เดือดร้อนเพราะเฝิงเพ่ยและพวกจริงๆ นอกจากต้องจ่ายค่าทำขวัญก้อนโตแล้ว ยังเกือบต้องยกพื้นที่ล่าสัตว์ใน "หุบเขาโลหิตทมิฬ" ให้กับ "หอเมฆาเหิน" อีกด้วย โชคดีที่ "นักพรตเต๋าหลิงถัน" แห่งตระกูลมู่แห่งตำหนักน้ำแข็งวิญญาณออกหน้าเจรจา ซ่างกวนหมิงถึงไม่เอาเรื่องมาก

เรื่องนี้เกี่ยวพันกับผลประโยชน์แอบแฝงระหว่างตำหนักน้ำแข็งวิญญาณและสำนักบรรพชนศักดิ์สิทธิ์ พื้นที่ล่าสัตว์ที่อุดมสมบูรณ์อย่าง "หุบเขาโลหิตทมิฬ" ตอนนี้ถูกครอบครองโดยสามสมาคมใหญ่ คือ "สมาคมดอกไม้เขียว", "หอเมฆาเหิน" และ "พรรคเกล็ดมังกร" ซึ่งเบื้องหลังมักมีเงาของสามสำนักใหญ่

"สมาคมดอกไม้เขียว" มีตระกูลมู่แห่งตำหนักน้ำแข็งวิญญาณหนุนหลัง "หอเมฆาเหิน" สนิทสนมกับสำนักบรรพชนศักดิ์สิทธิ์ ส่วน "พรรคเกล็ดมังกร" ส่งขายสมุนไพรให้หุบเขาหมื่นโอสถเป็นหลัก ซ่างกวนหมิงตั้งใจจะฉวยโอกาสนี้เขี่ยสมาคมดอกไม้เขียวออกจาก "หุบเขาโลหิตทมิฬ"

"งั้นฝากท่านผู้เฒ่าขอบคุณหัวหน้าพรรคแทนข้าด้วย ข้าขอรับไว้ด้วยความยินดี!" ศิษย์น้องถังจือต้องการใช้วิชา "โอสถคู่หลอมตันเถียน" สร้างฐาน และ "มันเทศดำลายเลือด" ก็หายากที่สุดในบรรดาวัตถุดิบทั้งสี่ แม้จะไม่รู้ตื้นลึกหนาบางว่าทำไมสมาคมดอกไม้เขียวถึงให้ของขวัญชิ้นใหญ่ขนาดนี้ แต่รับไว้ก็คงไม่เสียหาย

ถ้าหลิวอวี้ไม่ไปเจอพวกเฝิงเพ่ย "สมาคมดอกไม้เขียว" คงไม่ตกที่นั่งลำบากขนาดนี้ ตามหลักน่าจะมาหาเรื่องหลิวอวี้มากกว่า แต่เพื่อเอาใจสำนักบรรพชนศักดิ์สิทธิ์และแสดงความรับผิดชอบ ของขวัญชิ้นนี้จึงจำเป็นต้องให้

แม้จะมีตระกูลมู่ช่วยพูด แต่เรื่องฆ่าศิษย์สำนักบรรพชนศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่เรื่องเล็ก "สมาคมดอกไม้เขียว" ปฏิเสธความรับผิดชอบไม่ได้ หากจัดการไม่ดี สมาคมอาจถูกกวาดล้างได้ในชั่วข้ามคืน

และสมาคมดอกไม้เขียวก็ไม่ได้ให้ของขวัญแค่หลิวอวี้คนเดียว พวกผู้ดูแลสำนักบรรพชนศักดิ์สิทธิ์ในเมืองเป่ยหลวนอย่างซ่างกวนหมิง ได้ของมีค่ามากกว่าหลิวอวี้เยอะ