EP.360

EP.360

ณ แคว้นลม ที่ซึนะงาคุเระ

ภายใต้สายลมและฝุ่นทรายที่พัดกระหน่ำ อาคารดินทรงโดมอันเป็นเอกลักษณ์ของหมู่บ้านตั้งตระหง่านอยู่ทุกหนทุกแห่ง ไม่ว่าจะเป็นชาวบ้านหรือนินจา ผู้คนส่วนใหญ่บนท้องถนนต่างสวมผ้าพันคอสีขาวเพื่อป้องกันตัวเองจากฝุ่นทราย

ขณะนั้น ลมและทรายพัดโหมกระหน่ำอยู่นอกกระจก

ภายในห้องมีเทมาริอยู่ 2 คน

"การประชุม 5 คาเงะกำลังจะเริ่มต้นขึ้น ฉันไม่คิดเลยว่าคาเสะคาเงะในโลกนี้จะเป็นกาอาระ"

เทมาริทั้ง 2 คนนั้นหน้าตาเหมือนกันมากจนแยกไม่ออก

การแทรกซึมจากอีกโลกนึงได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

เทมาริของโลกนี้พยักหน้า พร้อมดวงตาหรี่ลง :

"ใช่ ตอนแรกฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องปลอกลวง ถ้าฉันไม่ได้ไปเยือนโลกของเธอเป็นเวลา 3 เดือน ฉันคงไม่เชื่อหรอก"

ในโลกนั้น กาอาระเป็นเพื่อนของซาสึเกะด้วยซ้ำ และคาเสะคาเงะรุ่นที่ 5 คือปากุระ โดยมีเธอ เทมาริ เป็นคาเสะคาเงะรุ่นที่ 6 ในอนาคต!

"เทมาริกับเทมาริต่างกันตรงไหน ? เราก็คือเรา 2 คน เราจะบริหารหมู่บ้านซึนะงาคุเระด้วยกัน เธอก็เห็นแล้วนี่ ว่าในหมู่บ้านซึนะโลกนี้ มีคนไม่กี่คนที่ไว้ใจกาอาระจริงๆ..."

แม้ว่าสำหรับพวกเธอแล้วมันจะแค่ 3 เดือน—หรือแค่ไม่กี่วันสำหรับที่นี่—แต่มันก็เปิดโลกทัศน์และขยายขอบเขตความรู้ของเธอให้กว้างขึ้น

"ไม่ว่ากาอาระจะทำได้ดีแค่ไหนในโลกนี้ สำหรับคนส่วนใหญ่ในซึนะงาคุเระ เขาเป็นเพียงคาเซคาเงะชั่วคราว ที่จำเป็นแค่รอจนกว่าจะมีคนแข็งแกร่งกว่ามาแทนที่

สถานะของเขาในฐานะพลังสถิตร่าง ประกอบกับความเสียหายและความหวาดกลัวที่เขาก่อขึ้นในอดีต ทำให้มีผู้คนมากมายต่อต้านเขา หากไม่ใช่เพราะเขายอมเสี่ยงชีวิตปกป้องหมู่บ้านระหว่างการโจมตีของกลุ่มแสงอุษา เขาคงไม่ได้รับการสนับสนุนอย่างที่ได้รับในตอนนี้...”

เทมาริของโลกนี้ได้ดูเศร้าหมองลงเล็กน้อย

ใช่แล้ว กาอาระเพิ่งเป็นคาเสะคาเงะได้เพียง 3 ปี แต่ก่อนหน้านั้น เขาคือบุคคลที่น่าหวาดกลัวและก่อให้เกิดการทำลายล้าง เป็นพลังสถิตร่างที่อาละวาดไปทั่วหมู่บ้าน

พวกเขาลืมได้เร็วขนาดนั้นได้ยังไง ?

นอกจากนี้ หลังจากที่ได้เห็นหมู่บ้านซึนะและหมู่บ้านโคโนฮะรวมกันในอีกโลกนึง และแม้กระทั่งถูกดึงดูดใจโดยเทมาริจากอีกโลกนึง เธอก็อยากเข้าร่วมครอบครัวใหญ่ครอบครัวนั้นด้วยเช่นกัน

"เพื่อปกป้องหมู่บ้าน... เพื่อปกป้องกาอาระและคนอื่นๆ"

เทมาริพึมพำ ดวงตาของเธอดูแน่วแน่ขึ้น

เธอได้เผชิญกับบททดสอบที่แท้จริงในอีกโลกนึง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีตัวตนอีกคนของเธออยู่เคียงข้าง! เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เธอจึงมองไปยังเทมาริอีกคน—ที่ดูสดใสกว่า มั่นใจกว่า และสง่างามราวกับราชินี

ไม่มีใครในหมู่บ้านซึนะงาคุเระรู้ว่าเจ้าหญิงเทมาริมีตัวตนอยู่ 2คน

ทั้ง 2 ได้ผลัดกันออกไปข้างนอกหรืออยู่บ้าน โดยใช้ตัวตนเดียวกันในโลกนี้

หมู่บ้านซึนะงาคุเระในโลกนี้อ่อนแอเกินไป อ่อนแอจนเทมาริได้แต่ส่ายหัว ไม่จำเป็นต้องวางแผนซับซ้อนอะไร พวกเธอก็สามารถรวมเข้าด้วยกันได้อย่างง่ายดาย

ไม่เหมือนกับซามุอิและคนอื่นๆในหมู่บ้านคุโมะ ที่กลุ่มนั้นต้องวางแผนกันอย่างยากลำบาก

...

วันถัดมา

"ท่านคาเสะคาเงะ โปรดระมัดระวังในการเดินทางด้วย!"

“ท่านคันคุโร่ ท่านเทมาริ พวกเราหวังพึ่งท่าน!”

ท่ามกลางผืนทรายสีเหลืองอร่าม เหล่านินจาจากหมู่บ้านซึนะกำลังส่งพวกเขาไป บางคนหวังว่าคาเสะคาเงะคนใหม่จะนำเกียรติยศมาสู่หมู่บ้าน ขณะที่บางคนถอนหายใจ—หากซึนะงาคุเระมีทางเลือกอื่น พวกเขาคงไม่เลือกคาเสะคาเงะที่อายุน้อยเช่นนี้

และยังคงเป็นพลังสถิตร่าง!

พวกเขากำลังไปส่งคาเสะคาเงะรุ่นที่ 5 ซึ่งกำลังจะไปเข้าร่วมการประชุมสุดยอด 5 คาเงะ ซึ่งจะเป็นการปรากฏตัวครั้งแรกในฐานะคาเสะคาเงะ

กาอาระเป็นคาเงะที่อายุน้อยที่สุด ดังนั้นจึงมีความกังวลอยู่บ้างเป็นธรรมดา

"เอาล่ะ ไปกันเถอะ"

เทมาริโบกมือทักทายทุกคนพร้อมรอยยิ้ม

"คันคุโร่ กาอาระเป็นคาเงะที่อายุน้อยที่สุด ดังนั้นหน้าที่ของเราคือต้องแน่ใจว่าไม่มีใครดูถูกเขา..."

ทั้ง 3 คนได้เดินออกจากหมู่บ้านไป

คันคุโร่ดูเคร่งขรึมขึ้นมาก เขาพยักหน้าอย่างหนัก

"การประชุม 5 คาเงะ! ฉันสงสัยจังว่าคาเงะคนอื่นๆเป็นยังไงบ้าง!"

จากน้ำเสียงของพวกเขา เราสามารถบอกได้ว่า เทมาริมีความมั่นใจและมีเสน่ห์โดยธรรมชาติ ในขณะที่คันคุโร่เป็นนินจาที่แท้จริงมากกว่า

กาอาระหันไปมองพี่สาวด้วยความสงสัย

"กาอาระ เป็นอะไรไป ?"

เมื่อสังเกตเห็นความลังเลของกาอาระ เทมาริจึงถามด้วยความงุนงง

กาอาระเงียบไปครู่นึง ก่อนจะส่ายหัว "ไม่มีอะไร... แค่รู้สึกว่าช่วงนี้เธอเปลี่ยนไปนะ เทมาริ"

ก่อนที่เทมาริจะทันตอบ คันคุโร่ก็หัวเราะออกมาเสียงดัง

"กาอาระ เทมาริเพิ่งมีแฟนแล้วนะ"

เมื่อเผชิญกับการแซวของคันคุโร่ เทมาริก็แค่ยิ้มอย่างสดใส ดวงตาเป็นประกาย—โดยไม่ปฏิเสธเลย

คันคุโร่หวังจะเห็นพี่สาวตัวเองอาย แต่กลับผิดหวัง กาอาระพยักหน้าด้วยความเข้าใจ

งั้นเธอก็มีแฟนแล้วสินะ ไม่แปลกใจเลยที่เธอเปลี่ยนไปในช่วงนี้ ตอนนี้เข้าใจแล้ว

"เอาล่ะ พอได้แล้ว คันคุโร่ แทนที่จะล้อเล่น นายควรอ่านหนังสือเล่มนี้ดูสิ มันมาจากโคโนฮะนะรู้ไหม"

เทมาริพูดอย่างหงุดหงิด แล้วทั้ง 3 ก็เดินออกจากหมู่บ้านไป

ในขณะเดียวกัน กาอาระก็ยิ้มเมื่อได้ยินเรื่องหนังสือเล่มนั้น พร้อมกับหยิบหนังสือสีแดงออกมาจากกระเป๋าของนินจา

การต่อสู้ของฉัน

ไม่มีใครในโลกนินจาสังเกตเห็น แต่จากโคโนฮะ เจตจำนงแห่งไฟสีแดงกำลังแพร่กระจายไปทั่วโลกนินจาอย่างเงียบๆ

...

ณ แคว้นดิน ที่อิวะงาคุเระ

"ท่านอาคัตสึจิ ท่านคุโรสึจิ พวกเราฝากความหวังไว้กับท่านทั้ง 2 ให้ช่วยดูแลท่านซึจิคาเงะด้วย!"

"ซึจิคาเงะรุ่นที่ 3 เดินทางปลอดภัย!"

"ท่านสึจิคาเงะ โปรดแสดงให้เหล่าคาเงะคนอื่นๆเห็นว่าพวกเราเก่งแค่ไหน!"

ต่างจากความรู้สึกที่ปะปนกันของเหล่านินจาของซึนะงาคุเระ เหล่านินจาของอิวะงาคุเระนั้นกลับยิ้มอย่างภาคภูมิใจและจงรักภักดีต่อคาเงะของตนอย่างเต็มที่

"อายุขนาดนี้แล้ว ฉันยังต้องไปร่วมประชุม 5 คาเงะ... ไม่มีใครสนใจหรอกว่าคนแก่แบบฉันรู้สึกยังไง"

โอโนกิ หรือ ซึจิคาเงะรุ่นที่ 3 ได้ถอนหายใจอย่างหมดหวังขณะที่ชาวบ้านมาส่งเขา บรรยากาศในหมู่บ้านดีเยี่ยม ทุกคนฝึกฝนอย่างหนัก

แต่ทำไมจึงไม่มีคนรุ่นใหม่ที่โดดเด่นมาสืบทอดตำแหน่งต่อจากเขา ?

โอโนกิรู้สึกเหนื่อย

"ฮ่าๆ งั้นก็เกษียณไปซะเถอะ ปู่"

คุโรสึจิแซว และโอโนกิก็จ้องมองหลานสาวที่พูดจาตรงไปตรงมาของเขาอย่างไม่พอใจ

ราวกับว่าเขาไม่อยากทำอย่างนั้นซะงั้น!

อาคัตสึจิยิ้มพลางสะพายกระเป๋าเดินทางขึ้นบ่า ทั้ง 3 คนเดินออกไปท่ามกลางเสียงเชียร์จากฝูงชน

“เดินทางโดยสวัสดิภาพ ท่านสึจิคาเงะ...”

โอโนกิยิ้มให้กับเสียงเชียร์ที่อยู่ด้านหลังเขา บรรยากาศในหมู่บ้านแบบนี้เองที่ทำให้เขามีแรงใจที่จะทำต่อไป

...

ณ แคว้นน้ำ ที่คิริงาคุเระ

ท่ามกลางหมอกบางๆ และตึกสูงระฟ้า หมู่บ้านคิริกากุระเต็มไปด้วยความเขียวขจี รองจากโคโนฮะในบรรดาหมู่บ้านใหญ่ทั้ง 5 แห่ง

เทรุมิ เมย์ มิซึคาเงะรุ่นที่ 5 ของโลกนี้ ยกหมวกมิซึคาเงะขึ้นพร้อมรอยยิ้มท่ามกลางเสียงเชียร์

"ท่านมิซึคาเงะจงเจริญ!"

องครักษ์ของเธอ โจจูโร่และอาโอยืนอยู่เคียงข้างเธอ คราวนี้ เมย์ยิ้มขณะสวมหมวก แต่แววตาของเธอกลับเคร่งขรึมเมื่อหันหลังเดินจากไป

โจจูโร่และอาโอต่างก็รู้สึกได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ

"โจจูโร่ ท่านมิซึคาเงะดูเหมือนจะสนใจหนังสือเล่มนั้นมากเลยนะ"

เมย์นั้นถือหนังสือสีแดงเล่มนึงไว้ โดยตัวอักษรบนปกเขียนว่า "การต่อสู้ของฉัน" อย่างชัดเจน

โจจูโร่พยักหน้าเบาๆ "ใช่ ผมได้ยินมาว่ามันมาจากแคว้นไฟ ตอนนี้มีคนอ่านกันเยอะเลย"

แต่อาโอผู้ช่างสังเกตกลับขมวดคิ้ว เขารู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง เพราะท่านมิซึคาเงะจ้องมองหนังสือนี้มา 2 เดือนแล้ว

คนอื่นๆนั้นต่างพลิกดูแต่ละหน้าหน้าหนังสือ แต่เธอกลับจ้องมองเพียงไม่กี่หน้า

ด้วยความกังวล อาโอจึงถอยหลังอย่างเงียบๆ ประสานอิน และเปิดใช้งานเนตรสีขาวที่ซ่อนอยู่หลังผ้าปิดตาอย่างฉับพลัน

เนตรสีขาว : เปิดใช้งาน!

ในชั่วพริบตาเดียว อาโอก็เห็นเนื้อหาในหนังสือที่เมย์กำลังดูอยู่—มันคือรูปถ่าย!

ดวงตาของอาโอได้เบิกกว้างด้วยความไม่เชื่อ

ภาพเหล่านั้นเป็นภาพของมิซึคาเงะรุ่นที่ 5 อย่าง เมย์ ที่เธอนั้นกำลังกอดผู้ชายคนนึงอย่างใกล้ชิด

ทั้ง 2 ในภาพนั้นดูสนิทสนมกันมาก บางคนอยู่ในชุดแต่งงานที่ยืนอยู่โบสถ์ บางคนอยู่ในชุดที่เข้ากันในแคว้นน้ำ และบางคนอยู่ในสวนสนุกในดินแคว้นไฟ

ในทุกภาพถ่าย เมย์นั้นดูมีความสุข และมักจะเอนตัวเข้าไปกอดชายคนนั้น

"อาโอ!"

ทันใดนั้น เสียงของเมย์ก็ดังลั่นราวกับมาจากนรก อาโอถึงกับหน้าซีดเผือดและเหงื่อแตกพลั่ก

ถูกจับได้แล้ว!

"ท่านมิซึคาเงะ ผมขอโทษ! ผมไม่ได้ตั้งใจ!"

อาโอรีบปิดเนตรสีขาวของเขาพลางขอโทษด้วยความหวาดกลัว เขากลัวว่ามิซึคาเงะคนนี้จะถูกเนตรวงแหวนบงการ แต่ที่จริงแล้ว เขาบังเอิญไปพบเรื่องส่วนตัวของเธอเข้า

ไม่แปลกใจเลยที่เธอไม่ยอมแต่งงาน เพราะที่จริงเธอนั้นได้แอบไปแต่งงานอย่างลับๆมาตลอด!

ไม่แปลกเลยที่เธอเกลียดการถูกบังคับให้แต่งงาน เพราะเธอนั้นมีคนรักอยู่แล้ว

เมื่อนึกถึงช่วงเวลาแห่งหมอกโลหิตในคิริงาคุเระ อาโอก็เข้าใจ—บางทีอาจเป็นเพื่อปกป้องครอบครัวของเธอ

เมย์จ้องมองอาโอด้วยความโกรธ โจจูโร่นั้นรู้สึกงุนงงและสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น

"อาโอ! ถ้านายกล้าเอ่ยคำแม้แต่คำเดียว ฉันจะฆ่านายซะ!"

คำขู่ที่แฝงด้วยเจตนาฆ่าทำให้เอาพยักหน้าอย่างรวดเร็ว เหงื่อท่วมตัว

แสดงว่าท่านมิซึคาเงะมีสามีแล้วสินะ!

แต่เมย์แค่ส่งเสียงฮึดฮัดแล้วเก็บหนังสือลามกเล่มนั้นไป

ภายในใจของเมย์นั้นกำลังเดือดดาล บ้าเอ้ย! ตัวเธออีกคนนั้นคิดจะมีความละอายบ้างไม่ได้เลยหรือไง ?

ไม่ใช่แค่กอดและคลอเคลีย แต่ยังใส่ชุดแต่งงานอีก ?!

ทำไมเมย์ในอีกโลกนึงถึงได้ผู้ชายหล่อเหลาขนาดนั้น แต่เธอนั้นไม่มีล่ะ ? แม้แต่ตัวเองในอีกโลกนึงเธอก็ยังให้อภัยไม่ได้!

ใส่ชุดแต่งงาน! ถ่ายรูปเยอะแยะ! ถึงแม้จะเป็นตัวเองในอีกโลกนึง เธอก็ให้อภัยไม่ได้!

เมื่อทูตจากโคโนฮะนำของขวัญชิ้นนั้นมาให้ เธอนั้นนึกว่าเป็นเรื่องตลก แต่เมื่อเธอเปิดมันออก คาถาลวงตาของเนตรวงแหวนก็ทำงาน มันดึงเธอเข้าไปสู่โลกแห่งภาพลวงตา

ที่นั่น เธอได้เห็นโลกนินจาอันมหัศจรรย์อีกโลกนึง ซึ่งมีประวัติศาสตร์ที่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง

เหมือนฝันเลย!

นอกจากนี้ หนังสือเล่มนั้นยังประกอบด้วยภาพถ่ายส่วนตัวที่แสดงรายละเอียดร่างกายของเธออย่างชัดเจน แม้กระทั่งไฝสีแดงที่เธอไม่เคยสังเกตมาก่อน และเธอเพิ่งค้นพบหลังจากแอบตรวจดูเองที่บ้าน

หลังจากสืบสวนเพิ่มเติม—ด้วยพลังสายเลือดมังกรของโรแรน และข้อมูลจากโคโนฮะ—เธอเริ่มเชื่อว่าโลกอีกมิตินั้นมีอยู่จริง

"บ้าเอ๊ย!"

เมื่อนึกถึงตัวเธออีกคน เมย์ก็อดรู้สึกกระวนกระวายใจไม่ได้ “ยัยจิ้งจอกน้อย ช่างไร้ยางอายจริงๆ”

เธอยังได้นัดหมายไว้ด้วย—โดยเธอตั้งใจไปพบกับหญิงคนนี้ในการประชุมสุดยอด 5 คาเงะในครั้งนี้

"ฉันจะหน้าด้านขนาดนั้นได้ยังไง—ถ่ายรูปแบบนั้น แถมยังทำหน้าตายั่วยวนอีก!"

เมื่อนึกถึงรูปถ่ายที่ถูกแนบมากับหนังสือ เมย์ก็หน้าแดงก่ำด้วยความอับอายอย่างที่สุด

"แต่! การรวมโลกนินจาเข้าด้วยกัน ความทะเยอทะยานของชายผู้นั้นยิ่งใหญ่กว่ารูปลักษณ์ภายนอกของเขาเสียอีก!"

เมื่อนึกถึงความทะเยอทะยานของอีกโลกนึง เมย์ก็ขมวดคิ้ว

ถ้ามันเป็นเรื่องจริง—ถ้าโลกนั้นมีอยู่จริง—แล้วเธอ...

แต่ถ้ามันเป็นเรื่องโกหก เธอจะไม่มีวันยอมรับ ไม่ว่าตัวตนอีกด้านของเธอจะมีส่วนเกี่ยวข้องด้วยก็ตาม!

อารมณ์ของเมย์ได้เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ทำให้อาโอนั้นเริ่มรู้สึกกังวล

ไม่ดีแล้ว! ท่านมิซึคาเงะไม่ใช่คนที่ควรประมาท!

"โจจูโร่ อย่าพูดถึงเรื่องนี้อีกเด็ดขาด—"

อาโอซึ่งปกติเป็นคนเงียบๆ แต่เขามักนินทาคนอื่นในที่ส่วนตัว และเตือนโจจูโร่อย่างเงียบๆ

โจจูโร่ซึ่งซื่อตรงเหมือนเคย ดูงุนงง "ทำไมเหรอ ?"

"เพราะท่านมิซึคาเงะแต่งงานแล้ว หรือไม่ก็แอบคบกับผู้ชายคนอื่นอยู่"

โจจูโร่นั้นรู้สึกตกใจมาก

แต่ขณะที่พวกเขากำลังพูดคุยกัน พวกเขากลับไม่ได้สังเกตว่าใบหน้าของเมย์เริ่มมืดครึ้มลงเรื่อยๆ

"หุบปาก! ถ้าพูดอีกแม้เพียงคำเดียว ฉันจะฆ่าพวกนายทั้งคู่!"

"ครับ—ครับ!"

ทั้ง 2 ร้องตะโกนด้วยความหวาดกลัว ขณะที่เมย์หน้าดำคล้ำราวเหล็ก พร้อมเดินตรงไปยังแคว้นเหล็กด้วยความโกรธเกรี้ยว

คราวนี้ เธอจะไปพบกับชายคนนั้น—และหญิงร้ายไร้ยางอายจากอีกโลกนึง เธอต้องไปดูให้รู้...ว่าตัวเธออีกคนนั้นเสียสติไปแล้วหรือเปล่า ?

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________