บทที่ 105 อาณาจักรลับแห่งเมืองลอยฟ้าเปิดออก หลิงหยุนหลงเข้าไปในแนวหลังของศัตรู

บทที่ 105 อาณาจักรลับแห่งเมืองลอยฟ้าเปิดออก หลิงหยุนหลงเข้าไปในแนวหลังของศัตรู

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เผลอแป๊บเดียวก็เข้าสู่วันรุ่งขึ้น! ผ่านการ 'ป้อนอาหาร' มาครึ่งค่อนวันบวกกับอีกหนึ่งคืน วิเวียนและยาเบลล่าก็กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ส่วนบาร์บาร่าที่มาเนียนกินเนียนดื่มด้วย ก็สลัดความเหนื่อยล้าจากเมื่อวานทิ้งไปจนหมด กลับมากระปรี้กระเปร่าอีกครั้ง

หลิงหยุนเริ่มทำการสำรวจน่านฟ้าต่อไป ตอนนี้ เขากำลังต้องการให้ทหารอัปเลเวลอย่างเร่งด่วน ท้ายที่สุดแล้ว ขีดจำกัดเลเวลของทหารเขาก็สูงถึงเลเวล 22 การจะอัปให้ถึงเลเวลตันได้นั้น จำเป็นต้องใช้ค่าประสบการณ์มหาศาล และทหารเลเวล 1 กับทหารเลเวลตันนั้น ความแตกต่างมันราวกับฟ้ากับเหวเลยทีเดียว ดังนั้น การเพิ่มเลเวลให้ทหาร ก็ถือเป็นอีกหนึ่งวิธีในการเพิ่มความแข็งแกร่งเช่นกัน

ประการที่สอง หลิงหยุนยังขาดทหารอีกเพียงไม่กี่ล้านนาย ก็จะบรรลุเป้าหมายเล็กๆ ที่ 30 ล้านนายแล้ว เขาจำเป็นต้องรวบรวมทรัพยากร เพื่อใช้ปั๊มทหารต่อไป

ด้วยเหตุนี้ หลิงหยุนจึงนำกองทัพบุกตะลุยสำรวจพื้นที่ใจกลางของน่านฟ้าแหลมสมุทรอย่างบ้าคลั่ง เกาะลอยฟ้าทุกเกาะที่พบเจอระหว่างทาง ล้วนถูกเขากวาดล้างจนเหี้ยนเตียน เวลาล่วงเลยผ่านไปอย่างรวดเร็วในระหว่างการสำรวจ เพียงสองวัน หลิงหยุนก็แทบจะกวาดล้างเกาะลอยฟ้าในใจกลางน่านฟ้าแหลมสมุทรไปจนหมดสิ้น

หลังจากกวาดล้างจนหมด หลิงหยุนก็ไม่คิดจะรั้งอยู่ต่อ เขาเปิดใช้งาน 'ประตูแห่งความว่างเปล่า' เพื่อเทเลพอร์ตไปยัง 'น่านฟ้าดาราราย' ที่อยู่ใกล้เคียงแทน

แม้ว่าประตูแห่งความว่างเปล่า จะเป็นสิ่งปลูกสร้างที่ตั้งอยู่ภายในอาณาจักรแห่งความตายก็ตาม แต่เมื่อเปิดใช้งานฟังก์ชันเทเลพอร์ตของมัน ก็สามารถสร้างประตูเทเลพอร์ตที่มีขนาดเหมาะสมกับความต้องการออกมาได้ถึงสามบาน ยกตัวอย่างเช่นตอนนี้ หลิงหยุนต้องการเทเลพอร์ตเกาะกำเนิดของเขาไปด้วย ดังนั้น ประตูเทเลพอร์ตที่เขาสร้างขึ้นจากประตูแห่งความว่างเปล่า จึงมีขนาดใหญ่โตมโหฬารมาก ใหญ่มากพอที่จะกลืนกินประตูแห่งความว่างเปล่าทั้งบานเข้าไปได้เลยทีเดียว

อย่างเช่นตอนนี้ ประตูเทเลพอร์ตขนาดยักษ์ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางหลายหมื่นเมตร ปรากฏขึ้นที่ใต้เกาะกำเนิดของหลิงหยุน มันดูราวกับหลุมดำขนาดมหึมา ที่อ้าปากกว้างกลืนกินเกาะกำเนิดของหลิงหยุนเข้าไป

ในขณะเดียวกัน ณ ตำแหน่งหนึ่งในใจกลางน่านฟ้าดาราราย มิติเกิดการบิดเบี้ยว วินาทีต่อมา สิ่งก่อสร้างขนาดมหึมา ก็ค่อยๆ บินโผล่ออกมาจากมิติที่บิดเบี้ยว ซึ่งนั่นก็คือเกาะกำเนิดของหลิงหยุนนั่นเอง เพียงเวลาแค่ไม่กี่วินาที เขาก็เทเลพอร์ตจากใจกลางน่านฟ้าแหลมสมุทร มาโผล่ที่ใจกลางน่านฟ้าดารารายได้สำเร็จ สะดวกสบายสุดๆ ไปเลย ช่วยประหยัดเวลาในการเดินทางไปได้มหาศาล

ไม่อย่างนั้น หากหลิงหยุนต้องเดินทางจากใจกลางน่านฟ้าแหลมสมุทรมาที่นี่ เขาจะต้องบินผ่านขอบเขตน่านฟ้าแหลมสมุทร และขอบเขตน่านฟ้าดาราราย ซึ่งนั่นจะต้องใช้เวลาอย่างน้อยสองวัน หรืออาจจะนานกว่านั้นด้วยซ้ำ และที่สำคัญ ในระหว่างการเดินทาง โอกาสที่หลิงหยุนจะได้พบเจอกับลอร์ดคนอื่นๆ ก็จะเพิ่มสูงขึ้นมาก แม้ว่าด้วยความแข็งแกร่งของหลิงหยุนในตอนนี้ จะไม่เกรงกลัวลอร์ดหน้าไหนเลยก็ตาม แต่ร่างกายที่ดึงดูดตีนดึงดูดความเกลียดชังของเขามันก็เป็นปัญหาอยู่ดี หากพิกัดถูกเปิดเผยออกไป ดีไม่ดีอาจจะโดนรุมล้อมอีกก็ได้ ยุ่งยากจะตายชัก

ดังนั้น เมื่อมาถึงน่านฟ้าดาราราย การสำรวจจึงดำเนินต่อไป หลิงหยุนออกคำสั่งเพียงครั้งเดียว กองทัพก็แบ่งออกเป็นสามสายทันที หลิงหยุนกับโอเดนที่บินไม่ได้ จับคู่กันเป็นหนึ่งสาย บาร์บาร่าขี่หลังวิเวียน เป็นอีกหนึ่งสาย ยาเบลล่าลุยเดี่ยว เป็นสายที่สาม แต่สายมีกำลังรบหลักล้าน หรือกระทั่งทะลุสิบล้านนาย เรื่องความปลอดภัยไม่ใช่ปัญหา สามารถแยกย้ายกันสำรวจได้อย่างสบายใจ

ด้วยเหตุนี้ หลิงหยุนจึงแบ่งกองทัพออกเป็นสามสาย เพื่อสำรวจและกวาดล้างทรัพยากรอย่างบ้าคลั่ง จุดฟาร์มทรัพยากร, กล่องสมบัติ, มอนสเตอร์, บอส, ดันเจี้ยน รวมไปถึงทุกสิ่งทุกอย่างที่สามารถเพิ่มความแข็งแกร่งให้หลิงหยุนได้ เขาไม่ปล่อยผ่านไปแม้แต่อย่างเดียว กวาดล้างทั้งหมดและขนกลับอาณาเขตไปจนเกลี้ยง ความแข็งแกร่งของหลิงหยุน ก็ค่อยๆ เพิ่มสูงขึ้นอย่างมั่นคงในระหว่างการสำรวจ

และในขณะที่หลิงหยุนกำลังกวาดล้างเกาะลอยฟ้าไร้เจ้าของอย่างบ้าคลั่ง เพื่อยกระดับความแข็งแกร่งอยู่นั้น ณ 'น่านฟ้าอาชาสวรรค์' ที่อยู่ห่างออกไปจากน่านฟ้าดารารายนับแสนกิโลเมตร ลอร์ดจากประเทศอินทรี, ประเทศซากุระ และประเทศเกาหลีจำนวนมหาศาล กำลังมุ่งหน้ามาที่นี่

บนเกาะลอยฟ้าแห่งหนึ่งในใจกลางน่านฟ้าอาชาสวรรค์ สถานที่แห่งนี้ มีลอร์ดประเทศศัตรูที่แข็งแกร่งมารวมตัวกันอยู่เป็นจำนวนมาก ผู้นำของพวกเขา ได้แก่ แจ็กซ์ รองหัวหน้าพันธมิตรเสรีจากประเทศอินทรี คาเมดะ อิจิโร่ รองหัวหน้าพันธมิตรฟูจิจากประเทศซากุระ คิมจองฮี รองหัวหน้าพันธมิตรซัมซุงจากประเทศเกาหลี เป็นต้น

ในขณะนี้ คนเหล่านี้กำลังจับกลุ่มรวมตัวกัน สายตาทุกคู่จับจ้องไปยังศิลาหินขนาดยักษ์ที่อยู่เบื้องหน้า แววตาของพวกเขาเป็นประกายเจิดจ้า เต็มไปด้วยความปรารถนาอย่างแรงกล้า หากหลิงหยุนอยู่ที่นี่ เขาคงจะจำได้ในพริบตา ว่านี่คือ 'ศิลาดินแดนลับ' "ลอร์ดจากประเทศพันธมิตรของเรา เดินทางมาถึงกี่คนแล้ว?" แจ็กซ์เอ่ยถาม คาเมดะ อิจิโร่, คิมจองฮี และคนอื่นๆ มองหน้ากัน

"ประเทศซากุระของฉัน มีลอร์ดกว่าแสนคนเข้ามาในน่านฟ้าอาชาสวรรค์แล้ว และยังมีอีกจำนวนมากที่กำลังเดินทางมา" "ประเทศเกาหลีของฉัน ก็มีลอร์ดประมาณเจ็ดแปดหมื่นคนเดินทางมาถึงน่านฟ้าอาชาสวรรค์แล้ว" "ประเทศจิงโจ้ของฉันก็..." แจ็กซ์ฟังรายงานของทุกคนจบ ก็พยักหน้าด้วยความพอใจ

"ดีมาก เวลาเหลือน้อยเต็มทีแล้ว พวกเราต้องเริ่มแผนขั้นต่อไปทันที" "ถ่ายทอดคำสั่งลงไป ให้ลอร์ดประเทศพันธมิตรทุกคนที่เข้ามาในน่านฟ้าอาชาสวรรค์ สร้างวงล้อมตามพิกัดที่เรากำหนดไว้ ปิดกั้นไม่ให้ลอร์ดที่ไม่ได้อยู่ในกลุ่มพันธมิตรผ่านเข้ามาในวงล้อมได้เด็ดขาด" "แล้วลอร์ดประเทศศัตรูที่อยู่ข้างในวงล้อมล่ะ? พวกเขามีจำนวนไม่น้อยเลยนะ แถมดูเหมือนจะสังเกตเห็นสถานการณ์ทางฝั่งนี้แล้วด้วย" คาเมดะ อิจิโร่ถามขึ้น

แจ็กซ์แค่นเสียงเย็นชา ประกายความโหดเหี้ยมวาบผ่านดวงตา "ไล่ต้อนพวกมันออกไป ใครขัดขืน ฆ่าทิ้งให้หมด" "รอจนกว่าจะไล่พวกมันออกไปจนหมด พวกเราถึงจะเปิดใช้งานดินแดนลับ ถึงตอนนั้น พวกเราจะคุ้มกันทางเข้าดินแดนลับเอาไว้ เพื่อผูกขาดดินแดนลับแห่งนี้แต่เพียงผู้เดียว" คาเมดะ อิจิโร่, คิมจองฮี และคนอื่นๆ ได้ยินดังนั้น ต่างก็พยักหน้าเห็นด้วย จากนั้นก็รีบจัดการตามที่ตกลงกันไว้ทันที

พวกเขาเปิดช่องแชทประเทศของตัวเองขึ้นมาแล้วประกาศออกไป เร่งรัดให้ลอร์ดประเทศพันธมิตรที่เข้ามาในน่านฟ้าอาชาสวรรค์ เริ่มสร้างวงล้อมตามพิกัดที่พวกเขาทำเครื่องหมายไว้ พร้อมกันนั้นก็ให้ขับไล่และสังหารลอร์ดประเทศศัตรูที่อยู่ภายในวงล้อมไปด้วย เป้าหมายหลักในการกวาดล้าง ก็คือลอร์ดจากประเทศเซี่ย, ประเทศหมีขาว, ประเทศอียิปต์, ประเทศปากีสถาน และประเทศอื่นๆ เพื่อไล่ตะเพิดพวกเขาออกไปจากน่านฟ้าอาชาสวรรค์ให้หมด

แล้วคำถามก็คือ จุดประสงค์ที่ลอร์ดประเทศพันธมิตรซึ่งนำโดยประเทศอินทรี ทำแบบนี้คืออะไรกันแน่? เรื่องนี้ต้องย้อนกลับไปเมื่อสามวันก่อน เมื่อสามวันก่อน มีลอร์ดจากประเทศอินทรีคนหนึ่ง ค้นพบทางเข้าดินแดนลับที่ยังไม่ถูกเปิดใช้งานบนเกาะลอยฟ้าแห่งหนึ่งในใจกลางน่านฟ้าอาชาสวรรค์ ซึ่งก็คือศิลาหินขนาดยักษ์ที่พวกแจ็กซ์กำลังล้อมรอบอยู่ในตอนนี้นั่นเอง

นี่คือศิลาดินแดนลับ เพียงแค่ทำลายมันลง ก็จะสามารถเปิดดินแดนลับขนาดใหญ่ขึ้นมาได้ ของอย่างดินแดนลับนั้น มีความแตกต่างกับดันเจี้ยนอย่างสิ้นเชิง ประการแรกคือของรางวัล รางวัลของดันเจี้ยน จะต้องรอให้เคลียร์ด่านสำเร็จเสียก่อนถึงจะรับได้ แถมรางวัลยังมีจำนวนไม่มากนัก แต่ดินแดนลับนั้น ไม่มีคำว่าเคลียร์ด่าน เข้าไปปุ๊บก็สามารถกวาดล้างทรัพยากรได้เลย แถมทรัพยากรยังอู้ฟู่กว่าดันเจี้ยนเป็นร้อยเท่าทวีคูณ ไม่จำกัดจำนวนอีกด้วย

ประการที่สองคือกลไก ดันเจี้ยนคือ 1 ผู้ท้าชิง ต่อ 1 โลกดันเจี้ยน แยกกันท้าทาย แต่ดินแดนลับ มีเพียงโลกเดียว ลอร์ดทุกคนที่เข้าไปข้างใน จะต้องไปปะปนรวมกันอยู่ในนั้น ดังนั้น ดินแดนลับจึงมีรางวัลเยอะกว่า อู้ฟู่กว่า แต่ก็อันตรายกว่าดันเจี้ยนมากเช่นกัน เพราะตามทฤษฎีแล้ว เมื่อดินแดนลับเปิดออก ลอร์ดจากทุกประเทศล้วนสามารถเข้าไปได้ แต่ทรัพยากรภายในดินแดนลับนั้นมีจำกัด

เมื่อลอร์ดจากหลายประเทศเข้าไปปะปนรวมกัน ก็ย่อมต้องเกิดการแก่งแย่งและเข่นฆ่ากันอย่างแน่นอน และเพื่อหลีกเลี่ยงการเข่นฆ่ากันเอง รวมไปถึงเพื่อที่จะฮุบทรัพยากรทั้งหมดในดินแดนลับมาเป็นของตัวเอง ลอร์ดจากประเทศอินทรี จึงร่วมมือกับลอร์ดจากประเทศพันธมิตรอื่นๆ เพื่อผูกขาดดินแดนลับแห่งนี้ร่วมกัน การผูกขาดคืออะไร? ก็คือกวาดล้างทรัพยากรและรางวัลทั้งหมดในดินแดนลับมาเป็นของตัวเองไงล่ะ ไม่ยอมให้ลอร์ดจากประเทศอื่นๆ มีส่วนร่วมแม้แต่น้อย

วิธีการปฏิบัติก็คือ คุ้มกันทางเข้าเพียงหนึ่งเดียวของดินแดนลับเอาไว้ อนุญาตให้เฉพาะลอร์ดจากประเทศพันธมิตรเข้าไปสำรวจและเก็บเกี่ยวทรัพยากรเท่านั้น ส่วนลอร์ดจากประเทศอื่นๆ จะถูกสกัดกั้นให้อยู่ข้างนอกทั้งหมด ด้วยวิธีนี้ ลอร์ดที่เข้าไปในดินแดนลับ ก็จะมีเพียงลอร์ดจากประเทศพันธมิตรเท่านั้น และเนื่องจากเป็นประเทศพันธมิตรกัน จึงไม่เกิดการแก่งแย่งหรือเข่นฆ่ากันเอง

สิ่งที่แจ็กซ์และพรรคพวกกำลังทำอยู่ในตอนนี้ ก็คือการให้ลอร์ดประเทศพันธมิตรสร้างวงล้อม คุ้มกันทางเข้าดินแดนลับเอาไว้ พร้อมกันนั้นก็ขับไล่ลอร์ดที่ไม่ได้อยู่ในกลุ่มพันธมิตรออกไปให้หมด รอจนกว่าทุกอย่างจะเรียบร้อย พวกเขาก็จะเปิดใช้งานดินแดนลับทันที

อันที่จริงแล้ว ในสมรภูมิระดับหนึ่ง ระดับสอง และระดับสาม ของโลกแห่งลอร์ด เหตุการณ์การผูกขาดดินแดนลับ หรือผูกขาดดันเจี้ยนขนาดใหญ่ มักจะเกิดขึ้นให้เห็นอยู่บ่อยครั้ง และนี่ก็เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ว่า ทำไมประเทศอินทรีถึงพยายามดึงดูดประเทศพันธมิตรเข้ามาร่วมกลุ่มอยู่เสมอ ยิ่งมีประเทศพันธมิตรมาก จำนวนลอร์ดที่สามารถควบคุมและเรียกใช้งานได้ก็จะยิ่งมากตามไปด้วย ยิ่งมีลอร์ดมาก ก็จะยิ่งสามารถใช้กำลังบังคับผูกขาดดินแดนลับและดันเจี้ยนบางแห่งได้ ไม่ยอมให้ลอร์ดจากประเทศอื่นๆ เข้าไปแตะต้องทรัพยากรข้างใน พฤติกรรมบ้าอำนาจเช่นนี้ ทำให้ลอร์ดจากประเทศอื่นๆ โกรธแค้นเป็นอย่างมาก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี

ในขณะนี้ ภายใต้การขับไล่ของลอร์ดประเทศพันธมิตรซึ่งนำโดยประเทศอินทรี ลอร์ดจากประเทศเซี่ย ประเทศหมีขาว และประเทศอื่นๆ ที่เดิมทีกำลังสำรวจอยู่ในน่านฟ้าอาชาสวรรค์อย่างสงบสุข ก็ถูกไล่ตะเพิดออกไปทีละคนๆ วงล้อมรูปวงกลมในใจกลางน่านฟ้าอาชาสวรรค์ ก็ค่อยๆ เป็นรูปเป็นร่างขึ้น ลอร์ดจากประเทศอินทรี ประเทศซากุระ และประเทศอื่นๆ นำเกาะกำเนิดของตนเองมาเชื่อมต่อกัน ใช้เกาะกำเนิดสร้างเป็นแถบวงแหวน มีเพียงลอร์ดที่อยู่ในกลุ่มพันธมิตรเดียวกันเท่านั้น ถึงจะสามารถผ่านวงล้อมเข้าไปยังใจกลางน่านฟ้าอาชาสวรรค์ได้ แล้วจึงจะสามารถเข้าใกล้ทางเข้าดินแดนลับได้

แน่นอนว่า ถึงแม้จะเป็นการผูกขาดดินแดนลับ แต่พวกเขาก็จะเก็บ 'ค่าผ่านประตู' จากลอร์ดประเทศพันธมิตรที่จะเข้าไปในดินแดนลับเช่นกัน นี่แหละคือเหตุผลว่าทำไมแจ็กซ์ คาเมดะ อิจิโร่ คิมจองฮี และคนอื่นๆ ถึงต้องอุตส่าห์เดินทางมาไกลถึงที่นี่ เพราะพวกเขาต้องเป็นตัวแทนของพันธมิตรที่อยู่เบื้องหลัง เพื่อทำหน้าที่เป็นคนเก็บค่าผ่านประตูยังไงล่ะ ไม่อย่างนั้นคุณคิดว่า ทำไมพันธมิตรของพวกเขาถึงสามารถเติบโตและแข็งแกร่งจนกลายเป็นพันธมิตรที่ทรงอำนาจที่สุดในประเทศของตนเองได้ล่ะ?

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว หกชั่วโมงผ่านไป วงล้อมในใจกลางน่านฟ้าอาชาสวรรค์ก็ก่อตัวขึ้นอย่างสมบูรณ์ ลอร์ดจากประเทศเซี่ย ประเทศหมีขาว และประเทศอื่นๆ ที่อยู่ในน่านฟ้าอาชาสวรรค์ ก็ถูกขับไล่ออกไปจนแทบจะไม่เหลือแล้ว ดังนั้น ก็ถึงเวลาที่จะเปิดใช้งานดินแดนลับเสียที ภายใต้การโจมตีผสานของพวกแจ็กซ์ ศิลาดินแดนลับก็ถูกทำลายลงอย่างรวดเร็ว วินาทีต่อมา เสียงประกาศก็ดังก้องขึ้นที่ข้างหูลอร์ดทุกคนในสมรภูมิระดับหนึ่ง

"ประกาศสมรภูมิระดับหนึ่ง: ลอร์ดประเทศอินทรี [แจ็กซ์] เปิดใช้งานดินแดนลับ 'นครลอยฟ้า' พิกัดทางเข้า: น่านฟ้าอาชาสวรรค์ 7851215, -2354885 ลอร์ดทุกประเทศสามารถเข้าไปสำรวจได้" "ประกาศสมรภูมิระดับหนึ่ง..." สิ้นเสียงประกาศทั้งสามครั้ง หลิงหยุนที่อยู่ไกลออกไปในน่านฟ้าดาราราย ก็เลิกคิ้วขึ้น "ดินแดนลับ!" ตามมาด้วยดวงตาที่เบิกกว้างเป็นประกาย นี่มันของดีชัดๆ อู้ฟู่กว่าดันเจี้ยนตั้งเยอะ เป็นสถานที่ชั้นยอดในการฟาร์มทรัพยากรเลยล่ะ แต่ในขณะที่หลิงหยุนกำลังเตรียมตัวมุ่งหน้าไปยังทางเข้าดินแดนลับนั้นเอง ในช่องแชทโลก ก็มีข้อความปักหมุดดังขึ้น

"@ลอร์ดทุกคน ดินแดนลับนครลอยฟ้าในน่านฟ้าอาชาสวรรค์ ประเทศอินทรีของฉันขอผูกขาดแล้ว อนุญาตให้เฉพาะลอร์ดจากประเทศอินทรี, ประเทศซากุระ, ประเทศเกาหลี, ประเทศจิงโจ้... และประเทศพันธมิตรอื่นๆ เข้าไปสำรวจเท่านั้น ลอร์ดจากประเทศอื่นๆ ห้ามเข้าใกล้เด็ดขาด ผู้ใดฝ่าฝืน ฆ่าโดยไม่ละเว้น!"

ข้อความนี้ถูกส่งมาโดยแจ็กซ์ จุดประสงค์ก็เพื่อประกาศความเป็นเจ้าของ และข่มขู่ลอร์ดจากประเทศอื่นๆ ทันทีที่ข้อความนี้ปรากฏขึ้น ก็สร้างความไม่พอใจให้กับลอร์ดจำนวนมากจากประเทศเซี่ย ประเทศหมีขาว และประเทศอื่นๆ ทันที "ไอ้พวกประเทศอินทรีเวรเอ๊ย ฉันก็ว่าอยู่ทำไมพวกแกถึงแห่กันไปที่น่านฟ้าอาชาสวรรค์ แถมยังไล่พวกเราออกมาอีก ที่แท้ก็เพื่อเรื่องนี้นี่เอง"

"ดินแดนลับเป็นทรัพยากรสาธารณะ ลอร์ดจากทุกประเทศควรจะมีสิทธิ์เข้าไปสำรวจสิวะ พฤติกรรมบ้าอำนาจแบบพวกแกนี่แม่งโคตรน่าขยะแขยงเลย" "เชี่ยเอ๊ย พวกเราบุกไปถล่มพวกมันเลยดีไหม ฉันอยู่ใกล้น่านฟ้าอาชาสวรรค์พอดี มีพี่น้องคนไหนเอาด้วยไหม?" "พี่น้องเรปบนใจเย็นก่อน ทางฝั่งประเทศอินทรีเตรียมการมาดีแล้ว ตอนนี้มีลอร์ดประเทศพันธมิตรไปรวมตัวกันที่น่านฟ้าอาชาสวรรค์กว่าล้านคนแล้ว แถมยังมีที่กำลังเดินทางไปอีกเพียบ พวกเราบุกเข้าไปไม่หรอก ขืนบุกไปรังแต่จะได้ไม่คุ้มเสีย" "บ้าเอ๊ย หรือพวกเราต้องทนดูพวกมันฮุบดินแดนลับไปหน้าตาเฉยแบบนี้วะ?" "แล้วจะให้ทำไงได้ล่ะ?"

ลอร์ดจากประเทศเซี่ยและประเทศหมีขาวต่างโกรธแค้นอย่างมาก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ท้ายที่สุดแล้ว เรื่องแบบนี้ก็ไม่ได้เกิดขึ้นเป็นครั้งแรก ก่อนหน้านี้ก็เคยมีอยู่หลายครั้ง ที่พวกเขาร่วมมือกันต่อต้านและบุกทะลวงวงล้อม แต่ผลลัพธ์สุดท้ายกลับไม่ค่อยดีนัก ไม่ต้องพูดถึงเรื่องบุกเข้าไปได้หรือเปล่าหรอก ต่อให้บุกเข้าไปได้ ก็ต้องสูญเสียอย่างหนัก สุดท้ายก็จบลงด้วยการเกิดสงครามครั้งใหญ่ ได้ไม่คุ้มเสียเลยสักนิด ดังนั้น เมื่อต้องเผชิญกับเหตุการณ์แบบนี้อีกครั้ง ลอร์ดจากประเทศเซี่ยและประเทศอื่นๆ ก็ทำได้เพียงแค่ระบายความโกรธในช่องแชทโลกเท่านั้น แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้เลย

ภายในน่านฟ้าดาราราย หลิงหยุนเห็นเสียงก่นด่าของลอร์ดประเทศเซี่ยในช่องแชทโลก ก็ขมวดคิ้วแน่น ในฐานะคนที่กลับชาติมาเกิด เขาไม่แปลกใจเลยกับพฤติกรรมการผูกขาดดันเจี้ยนของประเทศพันธมิตร ในชาติก่อน เขาอ่อนแอเกินไป เมื่อต้องเผชิญกับพฤติกรรมบ้าอำนาจเช่นนี้ ก็ทำได้เพียงกลืนความโกรธแค้นลงคอไป แต่ในชาตินี้ เขาไม่ได้คิดแบบนั้นอีกแล้ว เมื่อต้องเผชิญกับวงล้อมของลอร์ดประเทศอินทรีและประเทศพันธมิตร ลอร์ดจากประเทศเซี่ยและประเทศอื่นๆ อาจจะไม่มีทางออก แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าหลิงหยุนจะไม่มีทางออกนี่นา เขามีประตูแห่งความว่างเปล่า สามารถเปิดประตูเทเลพอร์ตเพื่อเดินทางระยะไกลได้ แถมกำลังรบใต้สังกัดในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ก็พุ่งสูงถึง 30 ล้านนายแล้ว

เมื่อรวมเข้ากับตำหนักอมตะ ดาบแห่งราชันย์ สกิลดาบแห่งราชันย์ รวมไปถึงไพ่ตายอย่างอุปกรณ์ระดับเทพนิยายและฮีโร่อีกมากมาย ถึงจะไม่เรียกได้ว่าไร้เทียมทาน แต่ก็มีพลังมากพอที่จะปกป้องตัวเองได้ ในเมื่อเป็นแบบนี้ แล้วทำไมหลิงหยุนถึงจะไม่ลองเข้าไปในดินแดนลับนครลอยฟ้า เพื่อกวาดล้างทรัพยากรสักรอบดูล่ะ? ดินแดนลับอู้ฟู่ขนาดนั้น ถ้ากวาดมาได้สักรอบ หลิงหยุนก็รวยเละแล้ว ต่อให้เจอเรื่องยุ่งยาก ก็ยังมีประตูแห่งความว่างเปล่าให้เทเลพอร์ตหนีได้ตลอดเวลา

คิดได้ดังนั้น หลิงหยุนก็หรี่ตาลง กำหมัดแน่น "ลุยแม่งเลย!" พูดจบ เขาก็เรียกฮีโร่และทหารทั้งหมดกลับมารวมตัวกันที่อาณาเขต พร้อมกับเปิดหน้าต่างควบคุมการเทเลพอร์ตของประตูแห่งความว่างเปล่าขึ้นมา กรอกพิกัดทางเข้าดินแดนลับลงไป เขาเตรียมที่จะเทเลพอร์ตไปที่หน้าทางเข้าดินแดนลับโดยตรง แล้วมุดเข้าไปข้างในเลย พยายามจะไม่ให้ลอร์ดประเทศศัตรูจับได้ ไม่ใช่เพราะกลัวหรอกนะ แต่เพื่อลดความยุ่งยากต่างหากล่ะ ท้ายที่สุดแล้ว ที่หลิงหยุนไปที่นั่น ก็เพื่อทรัพยากรนี่นา ไม่ได้ไปเพื่อหาเรื่องชกต่อยกับใครสักหน่อย แล้วทำไมถึงต้องไปแกว่งเท้าหาเสี้ยนยั่วยุลอร์ดประเทศศัตรูก่อนที่จะเข้าไปในดินแดนลับด้วยล่ะ?

ไม่นาน ฮีโร่ที่แยกย้ายกันไปสำรวจตามเกาะลอยฟ้าต่างๆ ก็กลับมาถึงอาณาเขต หลิงหยุนจึงเปิดประตูเทเลพอร์ตแห่งความว่างเปล่า ที่เชื่อมต่อไปยังทางเข้าดินแดนลับในน่านฟ้าอาชาสวรรค์ เมื่อประตูเทเลพอร์ตเป็นรูปเป็นร่าง เกาะกำเนิดของหลิงหยุนก็หายวับไปจากจุดเดิม

ในขณะเดียวกัน ณ ใจกลางน่านฟ้าอาชาสวรรค์ ทางเข้าดินแดนลับได้เปิดออกแล้ว ประตูเทเลพอร์ตขนาดยักษ์ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางหลายแสนเมตรตั้งตระหง่านอยู่ภายในน่านฟ้า ในเวลานี้ มีลอร์ดจากประเทศอินทรี ประเทศซากุระ ประเทศเกาหลี และประเทศอื่นๆ เป็นจำนวนมาก กำลังขับเคลื่อนเกาะกำเนิดของตน มุ่งหน้าเข้าไปในทางเข้าดินแดนลับ จากนั้นก็จมหายเข้าไปข้างในจนหมด

ในบรรดาลอร์ดเหล่านี้ มีลอร์ดมือใหม่จำนวนไม่น้อย ที่เพิ่งเคยมาสำรวจดินแดนลับเป็นครั้งแรก เมื่อได้เห็นทางเข้าดินแดนลับอันยิ่งใหญ่ตระการตาอยู่เบื้องหน้า ลอร์ดมือใหม่เหล่านี้ก็ทำตาโตราวกับบ้านนอกเข้ากรุง "นี่คือทางเข้าดินแดนลับงั้นเหรอ? โคตรใหญ่เลย!" "แค่ทางเข้ายังใหญ่ขนาดนี้ แล้วดินแดนลับที่อยู่ข้างในจะ... ขนาดไหนเนี่ย?"

ลอร์ดรุ่นเก๋ากลุ่มหนึ่งได้ยินเสียงอุทานของลอร์ดมือใหม่เหล่านี้ ก็มองด้วยสายตาดูแคลน "ไอ้พวกไก่อ่อนไม่เคยเห็นโลกเอ๊ย โอกาสแบบนี้ วันข้างหน้ายังมีอีกเยอะ!" "ทำตัวให้มันนิ่งๆ หน่อย เช็ดน้ำลายที่มุมปากด้วย" และในขณะที่ลอร์ดประเทศศัตรูเหล่านี้ กำลังจะก้าวข้ามทางเข้าดินแดนลับไปนั้นเอง ที่บริเวณด้านซ้ายของเกาะกำเนิดของพวกเขา มิติก็เกิดการบิดเบี้ยว เกาะกำเนิดของหลิงหยุนทะยานออกมาจากมิติที่บิดเบี้ยวนั้น จากนั้นก็ส่งเสียง 'ฟุ่บ' พุ่งหายเข้าไปในประตูเทเลพอร์ตของดินแดนลับอย่างรวดเร็ว ภาพนี้ ดันไปตกอยู่ในสายตาของลอร์ดมือใหม่จากประเทศอินทรีคนหนึ่งเข้าพอดี เขาขยี้ตาตัวเองแรงๆ "เกิดอะไรขึ้น? ฉันเหมือนจะเห็นเกาะกำเนิดของประเทศเซี่ยพุ่งเข้าไปในดินแดนลับเลย"

ประโยคนี้ เรียกเสียงหัวเราะเยาะจากลอร์ดรุ่นเก๋าที่อยู่รอบๆ ทันที "ฮ่าๆๆ สตีฟ นี่เป็นมุกตลกมุกใหม่ที่แกเพิ่งไปหัดมาเหรอ?" "วงล้อมของประเทศพันธมิตรเราไร้รอยโหว่ ลอร์ดทุกคนที่ไม่ได้อยู่ในพันธมิตรที่อยู่ในใจกลางน่านฟ้าอาชาสวรรค์ ก็ถูกกวาดล้างไปจนหมดแล้ว แกบอกฉันทีสิ ว่าเกาะกำเนิดของประเทศเซี่ยมันโผล่มาจากไหน?" "อย่าว่าแต่เกาะกำเนิดของประเทศเซี่ยเลย ต่อให้เป็นแมลงวันของประเทศเซี่ยสักตัว ก็ไม่มีทางโผล่มาที่นี่ได้หรอก แกตาฝาดไปเองแล้วล่ะ"

เมื่อต้องเผชิญกับเสียงหัวเราะเยาะของทุกคน สตีฟก็ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ เมื่อกี้เขาเห็นจริงๆ นะ ว่าเกาะกำเนิดที่ประดับธงประเทศเซี่ย พุ่งเข้าไปในทางเข้าดินแดนลับ หรือว่า เขาจะตาฝาดไปเองจริงๆ งั้นเหรอ?