บทที่ 48 ต่อหน้าพลังที่แข็งแกร่งอย่างแท้จริง แผนการใดๆ ก็เป็นแค่เรื่องตลก

บทที่ 48 ต่อหน้าพลังที่แข็งแกร่งอย่างแท้จริง แผนการใดๆ ก็เป็นแค่เรื่องตลก

พูดจบ หวังอวี่ก็บีบป้ายคำสั่งในมือจนแตกละเอียด

ประตูมิติที่นำไปสู่ดันเจี้ยนลับ [ตำหนักแห่งห้วงลึก] ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

เขาสะบัดมือ นำฮีโร่และกองทัพเดินหายเข้าไปในประตูมิติ

เมื่อปรากฏตัวอีกครั้ง หวังอวี่และกองทัพก็ได้มาอยู่ในโลกที่มีแสงสลัว

อากาศร้อนอบอ้าว คลื่นความร้อนพัดปะทะใบหน้าไม่ขาดสาย ปนเปมากับกลิ่นกำมะถันฉุนกึก

หวังอวี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย เสียงแจ้งเตือนยังคงดังต่อเนื่องข้างหู

“ยินดีต้อนรับผู้ท้าชิง เข้าสู่ดันเจี้ยนลับ [ตำหนักแห่งห้วงลึก]”

“รายชื่อลอร์ดที่เข้าร่วมการท้าทายในดันเจี้ยนเดียวกับท่านมีดังนี้: หลินเฉียนเฉียน, หยางอ้าวเทียน, หลิงหยุน, โอวหยางเฉิน, ซุนเฉา...”

หวังอวี่กวาดตามองรายชื่อลอร์ด

เมื่อเห็นชื่อหลิงหยุน ใบหน้าของหวังอวี่ก็ดำคล้ำลงทันที

“หลิงหยุน? คู่เวรคู่กรรมจริงๆ...”

หวังอวี่รู้สึกชาไปทั้งตัว

แม่งเอ๊ย ทำไมหลิงหยุนถึงเข้ามาด้วยวะ?

พอเห็นชื่อนี้ ลางสังหรณ์อัปมงคลก็ปกคลุมจิตใจของหวังอวี่โดยไม่รู้ตัว

……

ทางฝั่งหลิงหยุน

เขาเองก็นำฮีโร่และกองทัพ เข้าสู่ดันเจี้ยนตำหนักแห่งห้วงลึกแล้วเช่นกัน

เนื่องจากไม่รู้สถานการณ์ทางนี้แน่ชัด

ดังนั้น เขาจึงพายูนิตทหารทั้งหมด รวมถึงทหารโครงกระดูกระดับหนึ่งเข้ามาด้วย

เวลานี้ เขากำลังตั้งใจอ่านกฎของดันเจี้ยน

[กฎดันเจี้ยนตำหนักแห่งห้วงลึก]

ผู้ท้าชิงที่เข้าสู่ดันเจี้ยนนี้ มีทั้งหมด 20 คน

ผู้ท้าชิงแต่ละคนเมื่อเข้าสู่ดันเจี้ยน จะปรากฏตัวบนเกาะลอยฟ้าอิสระ เรียกว่า 'เกาะเริ่มต้น'

เกาะเริ่มต้นทั้ง 20 เกาะ ล้อมรอบศูนย์กลาง ซึ่งก็คือ 'เกาะศูนย์กลาง' ที่ตั้งของตำหนักแห่งห้วงลึก

เกาะเริ่มต้นแต่ละเกาะ มีทางเดินเชื่อมต่อไปยังเกาะศูนย์กลาง แต่จะมีม่านพลังกั้นอยู่

ต้องสังหารมอนสเตอร์บนเกาะเริ่มต้นให้หมดสิ้น ม่านพลังถึงจะหายไป และสามารถผ่านทางเดินเข้าสู่เกาะศูนย์กลางได้

บนเกาะศูนย์กลาง ก็มีมอนสเตอร์จำนวนมหาศาลเช่นกัน ต้องสังหารพวกมันให้หมด ถึงจะเข้าสู่ภายในตำหนักแห่งห้วงลึกเพื่อรับรางวัลได้

อ่านกฎของดันเจี้ยนตำหนักแห่งห้วงลึกจบ หลิงหยุนก็เลิกคิ้วขึ้น

ดันเจี้ยนนี้มีลูกเล่นน่าสนใจแฮะ!

หลักๆ มีจุดยากอยู่สองจุด หนึ่งคือ มอนสเตอร์บนเกาะเริ่มต้น

ต้องฆ่าให้หมด ม่านพลังที่กั้นทางไปเกาะศูนย์กลางถึงจะหายไป

สองคือ มอนสเตอร์บนเกาะศูนย์กลาง

ต้องฆ่ามอนสเตอร์บนเกาะศูนย์กลางให้หมด ถึงจะเข้าไปรับรางวัลในตำหนักแห่งห้วงลึกได้

ดูจากภายนอก ดันเจี้ยนนี้ก็คือการแข่งความเร็ว

ใครฆ่ามอนสเตอร์บนเกาะเริ่มต้นหมดก่อน ก็เข้าสู่เกาะศูนย์กลางได้ก่อน

แต่การเข้าสู่เกาะศูนย์กลาง หมายความว่าคุณจะได้รับรางวัลเลยงั้นหรือ?

ไม่ บนเกาะศูนย์กลางยังมีมอนสเตอร์จำนวนมหาศาลรออยู่

ต้องฆ่าพวกมันให้หมด คุณถึงจะเข้าไปรับรางวัลในตำหนักแห่งห้วงลึกได้

ดังนั้น ตรงนี้จึงเกิดปัญหาที่ย้อนแย้งกันอยู่

ถ้าคุณเก่ง นำหน้าคนอื่นไปถึงเกาะศูนย์กลางก่อน

งั้นคุณก็ต้องเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์บนเกาะศูนย์กลางเพียงลำพัง

ถ้าคุณอ่อนแอ ไปถึงเกาะศูนย์กลางทีหลังคนอื่น

มอนสเตอร์บนเกาะศูนย์กลางถูกคนอื่นโจมตีไปแล้ว

คุณกลับอาจจะกลายเป็นตาอยู่ ผู้ได้รับผลประโยชน์โดยไม่ต้องลงแรง

ตกลงว่า จะเร่งความเร็วไปถึงเกาะศูนย์กลางก่อนดีกว่า?

หรือจะช้าหน่อย รอให้ลอร์ดคนอื่นไปถึงเกาะศูนย์กลางก่อน แล้วค่อยไปชุบมือเปิบดีกว่า?

สองทางเลือก ล้วนมีข้อดีข้อเสีย

ชั่วขณะหนึ่ง ผู้ท้าชิงทุกคนต่างตกอยู่ในห้วงความคิด

มีเพียงหลิงหยุน ที่มีสีหน้าเด็ดเดี่ยว

เขาคิดแผนการรบที่เป็นรูปธรรมไว้แล้ว

มีแค่สี่คำ บดขยี้! ฆ่าล้าง!

มอนสเตอร์บนเกาะเริ่มต้น ฆ่าให้เกลี้ยงด้วยความเร็วสูงสุด แล้วบุกขึ้นเกาะศูนย์กลาง

มอนสเตอร์บนเกาะศูนย์กลางจะขวางทางงั้นหรือ

ก็ฆ่าให้เกลี้ยงเหมือนกันนั่นแหละ

เพราะหลิงหยุนตรวจสอบขนาดกองทัพมอนสเตอร์บนเกาะศูนย์กลางมาแล้ว

เขาสามารถบดขยี้ด้วยตัวคนเดียวได้สบายๆ

ดังนั้น ขอแค่หลิงหยุนเร็วพอ เขาก็จะสามารถทิ้งห่างลอร์ดคนอื่นๆ และเข้าสู่ตำหนักแห่งห้วงลึกได้ก่อนใคร

ต่อหน้าพลังที่แข็งแกร่งอย่างแท้จริง แผนการใดๆ ก็เป็นแค่เรื่องตลก

เวลาเร่งรัด หลิงหยุนเข้าสู่สภาวะเตรียมพร้อมรบทันที

“โอเดน นำทัพอัศวินอันเดดอยู่แนวหน้า”

“บาร์บาร่า นำเนโครแมนเซอร์และพลธนูโครงกระดูกเงาตามหลัง กวาดล้างมอนสเตอร์บนเกาะเริ่มต้นให้เร็วที่สุด”

“ลงมือ!” สิ้นเสียงคำสั่ง การต่อสู้เริ่มขึ้น

โอเดนและบาร์บาร่าทำหน้าที่ของตน นำกองทัพเปิดฉากโจมตีอย่างหนักหน่วง

ภายในดันเจี้ยนตำหนักแห่งห้วงลึก

ขนาดกองทัพมอนสเตอร์บนเกาะเริ่มต้นของผู้ท้าชิงแต่ละคน จะเหมือนกันหมด

ประกอบด้วย ปีศาจชั้นต่ำระดับสี่ *10,000, ยักษ์เพลิงระดับห้า *6,000, ปีศาจลาวาระดับหก *4,000

รวมทั้งสิ้น 20,000 ตัว ระดับชั้นก็ไม่ต่ำเลย

ต่อให้เป็นระดับท็อปของเขตการแข่งขันประเทศเซี่ยอย่าง หยางอ้าวเทียน, โอวหยางเฉิน, หรือหวังอวี่

ต่างก็รู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาล

แน่นอนว่าหลิงหยุนไม่อยู่ในข่ายนั้น

ก็แค่มอนสเตอร์ระดับสี่, ห้า, หกผสมกัน 20,000 ตัวเองไม่ใช่เหรอ!

แม่มเอ๊ย รวมกันยังไม่เท่ายอดทหารของเขาเลย

ไม่มีแรงกดดันสักนิด! เวลานี้ หลิงหยุนออกคำสั่ง การโจมตีเริ่มขึ้น

โอเดนนำอัศวินอันเดดพุ่งชนใส่ฝูงมอนสเตอร์อย่างบ้าคลั่ง ปั่นป่วนจังหวะการโจมตีของพวกมัน

เนโครแมนเซอร์และพลธนูโครงกระดูกเงาตามมาติดๆ

สาดเทระดมยิงใส่ฝูงมอนสเตอร์เบื้องหน้าอย่างบ้าคลั่ง

ตูม ตูม ตูม, ฟี้ยว ฟี้ยว ฟี้ยว!

ลูกไฟทมิฬลูกแล้วลูกเล่า

ลูกศรกระดูกอันคมกริบดอกแล้วดอกเล่า

กลายเป็นม่านกระสุนสาดเทลงมา

ปกคลุมมอนสเตอร์เป็นวงกว้าง สร้างความเสียหายเป็นตันๆ

โดยเฉพาะพลธนูโครงกระดูกเงา ดาเมจสูงจนน่าเกลียด

ลูกศรกระดูกพาดผ่านไปที่ใด มอนสเตอร์ตรงนั้นตายเรียบในพริบตา

การฆ่ามอนสเตอร์บนเกาะเริ่มต้น ง่ายดายเหมือนเชือดไก่

ด้วยเหตุนี้ บนเกาะเริ่มต้นของหลิงหยุน

จำนวนมอนสเตอร์จึงลดลงด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ

ห้านาที ฆ่ามอนสเตอร์ไปเกินครึ่ง

สุดท้ายไม่ถึงสิบนาที มอนสเตอร์บนเกาะเริ่มต้นก็ถูกฆ่าจนเกลี้ยง

พร้อมกับการล้มลงของมอนสเตอร์ตัวสุดท้าย

เสียงประกาศของดันเจี้ยน ก็ดังขึ้นข้างหูลอร์ดทั้งยี่สิบคนพร้อมกัน

“ผู้ท้าชิง [หลิงหยุน] เคลียร์เกาะเริ่มต้นสำเร็จ ม่านพลังสู่เกาะศูนย์กลางถูกยกเลิก”