บทที่ 37 ถ้าอย่างนั้นคำถามก็คือ หลิงหยุนแข็งแกร่งขนาดไหนกันแน่?

บทที่ 37 ถ้าอย่างนั้นคำถามก็คือ หลิงหยุนแข็งแกร่งขนาดไหนกันแน่?

เมื่อก้าวผ่านประตูมิติ และปรากฏกายขึ้นอีกครั้ง

ทั้งสามคนก็ได้เข้าสู่โลกแห่งดันเจี้ยน 'เส้นทางแห่งวีรชน' เรียบร้อยแล้ว

ภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าทั้งสามคนในขณะนี้ คือเกาะลอยฟ้าสิบเกาะที่เรียงต่อกันเป็นเส้นตรง

เกาะลอยฟ้าทั้งสิบเชื่อมต่อกันด้วยทางเดินทอดยาว บนเกาะลอยฟ้าแต่ละเกาะ จะมีมอนสเตอร์เกิดขึ้นใหม่อยู่เสมอ

ยิ่งเป็นเกาะที่อยู่ลึกเข้าไป มอนสเตอร์ก็จะยิ่งเยอะ ยิ่งเก่ง และความยากในการเคลียร์ก็จะยิ่งสูงขึ้น

และรางวัลของเส้นทางแห่งวีรชน จะมอบให้ตามคะแนนประเมิน ยิ่งคะแนนสูง รางวัลก็ยิ่งอุดมสมบูรณ์

ถ้าอย่างนั้น อะไรคือตัวตัดสินคะแนนประเมินล่ะ?

คำตอบคือ ความเร็ว และจำนวนการฆ่ามอนสเตอร์

ยิ่งเคลียร์เร็ว คะแนนยิ่งสูง ยิ่งฆ่ามอนสเตอร์เยอะ คะแนนยิ่งสูง

แน่นอนว่า ลอร์ดแทบทุกคน ไม่สามารถเคลียร์จนจบครบทุกเกาะได้

หนึ่งคือกิจกรรมเส้นทางแห่งวีรชน มีระยะเวลาแค่สิบชั่วโมง

เวลาในการท้าทายมีจำกัด สองคือความสูญเสีย

การต่อสู้ หมายถึงความสูญเสีย การเร่งความเร็วในการต่อสู้ หมายถึงความสูญเสียที่มากขึ้น

คงไม่มีใครยอมปล่อยให้กองทัพของตัวเองล้มตายจนหมด เพียงเพื่อเส้นทางแห่งวีรชนหรอกจริงไหม?

ถ้าสุดท้ายได้คะแนนสูงก็ยังพอทน สามารถเอารางวัลมาชดเชยส่วนที่เสียไปได้

แต่ถ้าคะแนนออกมาต่ำล่ะ? นั่นไม่เท่ากับขาดทุนย่อยยับหรือ?

ดังนั้น ลอร์ดส่วนใหญ่ที่ท้าทายเส้นทางแห่งวีรชน

จึงเลือกใช้วิธี 'มั่นคงและปลอดภัย' ค่อยๆ หาจังหวะตอดเลือดมอนสเตอร์ให้ตายไปทีละตัว

แม้ทำแบบนี้จะลดความสูญเสียได้มากที่สุด

แต่เวลาในการเคลียร์ก็จะยืดเยื้อออกไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

ในชาติที่แล้ว หลิงหยุนเองก็เป็นหนึ่งในลอร์ดประเภทนี้

แต่ในชาตินี้ ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป หลิงหยุน จะไม่ปกปิดตัวตนอีกต่อไป

“โอเดน นำทัพอัศวินอันเดดอยู่แนวหน้า”

“บาร์บาร่า นำทัพเนโครแมนเซอร์หนุนหลัง”

“บุก!”

สิ้นเสียงคำสั่งหลิงหยุน

โอเดนและบาร์บาร่าก็เริ่มเคลื่อนไหวทันที

นำกองทัพมุ่งหน้าสู่เกาะลอยฟ้าเกาะแรก

หลิงหยุนในฐานะผู้ท้าทาย สามารถตรวจสอบข้อมูลมอนสเตอร์บนแต่ละเกาะได้

เกาะแรก ความยากต่ำที่สุด

มอนสเตอร์ได้แก่: สไลม์ระดับหนึ่ง *1,000, ก็อบลินระดับหนึ่ง *1,000, หมาป่าดำระดับหนึ่ง *1,000

รวมทั้งหมด 3,000 ตัว ดูเหมือนเยอะ แต่ทั้งหมดเป็นแค่ระดับหนึ่ง

ลอร์ดแทบทุกคนสามารถผ่านได้

เพียงแต่เป็นเรื่องของเวลาช้าหรือเร็วเท่านั้น สำหรับหลิงหยุน ยิ่งไม่ต้องพูดถึง

เนโครแมนเซอร์และอัศวินอันเดดในสังกัดเขารวมกัน มีมากถึง 10,000 นาย

ยังไม่นับทหารโครงกระดูกอีก 12,000 ตัว

จำนวนทหาร มากกว่ามอนสเตอร์หลายเท่าตัว

การต่อสู้นี้ยังต้องลุ้นอีกเหรอ? คำตอบคือ ไม่!

ภายใต้การนำทัพของโอเดน อัศวินอันเดด 5,000 นาย จัดขบวนเป็นทัพสี่เหลี่ยมหลายสิบขบวน

ควบตะบึงผ่านทางเดินเชื่อมต่อ และขึ้นฝั่งเกาะแรกอย่างรวดเร็ว

จากนั้นพุ่งชาร์จเข้าใส่ฝูงมอนสเตอร์

กีบเหล็กของม้าโครงกระดูกยกสูง แล้วกระทืบลงอย่างบ้าคลั่ง

นักรบอันเดดบนหลังม้า แทงหอกยาวออกไปดุจมังกรทะยาน เจาะร่างมอนสเตอร์ตัวแล้วตัวเล่าจนพรุน

มอนสเตอร์ระดับหนึ่งสามพันตัวส่งเสียงร้องโหยหวน

ล้มตายลงด้วยความเร็วที่น่าตกใจ

ยังไม่ทันที่หลิงหยุนและบาร์บาร่าจะนำเนโครแมนเซอร์และทหารโครงกระดูกขึ้นเกาะ

การต่อสู้ทางฝั่งนั้นก็จบลงแล้ว ใช้เวลาไปไม่ถึงหนึ่งนาที

ทำเอาหลิงหยุนต้องอุทานว่า "โคตรเจ๋ง"

ส่วนโอเดน หลังจากจบการต่อสู้ตรงนี้

ก็นำทัพอัศวินอันเดดพุ่งตรงไปยังเกาะที่สองโดยไม่หยุดพัก

เกาะที่สอง มอนสเตอร์ได้แก่: พลโล่ดาบก็อบลินระดับสอง *1,000, หมูป่าหลังดำระดับสอง *1,000, น็อมเกราะเหล็กระดับสอง *1,000 ยังคงเป็นมอนสเตอร์ 3,000 ตัว

แต่ระดับชั้นเพิ่มเป็นระดับสอง

โอเดนนำอัศวินอันเดดห้าพันนายพุ่งเข้าใส่ขบวนมอนสเตอร์

บุกตะลุยชนดะ ฆ่าฟันไปทั่วทิศ ไม่ถึงสองนาที การต่อสู้จบลง

ทิ้งไว้เพียงซากศพเกลื่อนพื้น แล้วมุ่งหน้าสู่เกาะที่สามทันที

เกาะที่สาม มอนสเตอร์: ดอกไม้กินคนระดับสาม *1,000, โทรลล์โล่ดาบระดับสาม *1,000, พลธนูยาวระดับสาม *1,000 ยังคงเป็น 3,000 ตัว แต่ระดับชั้นเพิ่มเป็นระดับสาม

ทว่า ภายใต้การพุ่งชาร์จของอัศวินอันเดด ผลลัพธ์ก็เหมือนเดิม

ตายเรียบในทีเดียวทั้งหมด

การกดข่มด้วยระดับชั้น, การกดข่มด้วยค่าสถานะ, และการกดข่มด้วยจำนวน

เจอสามแรงกดดันนี้เข้าไป มอนสเตอร์ระดับสามทำอะไรไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว

ใช้เวลาสามนาที เคลียร์สำเร็จ ต่อด้วยเกาะที่สี่

มอนสเตอร์ระดับสี่ 3,000 ตัว ใช้เวลาห้านาที

เกาะที่ห้า มอนสเตอร์ระดับห้า 3,000 ตัว ใช้เวลาเจ็ดนาที

พูดตามตรง ความเร็วในการเคลียร์ระดับนี้ แม้แต่หลิงหยุนเองเห็นแล้วยังขนลุก

ในดันเจี้ยนเส้นทางแห่งวีรชน มีตารางจัดอันดับการเคลียร์ด่านอยู่ด้วย

[ตารางจัดอันดับเส้นทางแห่งวีรชน]

อันดับที่ 1: [หลิงหยุน], ชั้นปัจจุบัน: 6

อันดับที่ 2: [หยางอ้าวเทียน], ชั้นปัจจุบัน: 3

อันดับที่ 3: [โอวหยางเฉิน], ชั้นปัจจุบัน: 2

อันดับที่ 4...

เวลานี้ หลิงหยุนครองอันดับหนึ่งอย่างเหนียวแน่น

และทิ้งห่างอันดับสอง สาม และคนอื่นๆ ชนิดไม่เห็นฝุ่น ราวกับอยู่คนละโลก

ลอร์ดทุกคนที่เห็นตารางนี้ ต่างมีเครื่องหมายคำถามสีดำผุดขึ้นเต็มหน้า

กลุ่มแชทมหาวิทยาลัยลอร์ดเจียงหนาน

“เชี่ย เชี่ย เชี่ย ทุกคนดูตารางอันดับเส้นทางแห่งวีรชนเร็ว หลิงหยุนไปชั้น 6 แล้ว”

“ชั้น 6? หมดคำจะพูด ฉันยังไม่ผ่านชั้น 2 เลย”

“ชั้น 2? ฉันยังอยู่ชั้น 1 เลยโว้ย ฉันบ่นอะไรหรือยัง?”

“ท่านเทพหลิงหยุนเก่งแบบหลุดโลกไปแล้ว เท่าที่ฉันรู้มา อันดับสองอย่างหยางอ้าวเทียน คือลอร์ดที่เก่งที่สุดของมหาวิทยาลัยจิงตูเชียวนะ แต่ตอนนี้กลับตามหลังหลิงหยุนอยู่ตั้งไกล”

“ถ้าอย่างนั้นคำถามก็คือ หลิงหยุนแข็งแกร่งขนาดไหนกันแน่?”

หลิงหยุนแข็งแกร่งขนาดไหนกันแน่?

คำถามนี้ ผุดขึ้นในใจของลอร์ดมือใหม่ทั้งสามสิบล้านคนในเขตการแข่งขันประเทศเซี่ยพร้อมกัน

ก่อนหน้านี้ พวกเขารู้แค่ว่าหลิงหยุนคืออันดับหนึ่งของการทดสอบ

คะแนนทิ้งห่างอันดับสองอย่างหยางอ้าวเทียนอยู่พอสมควร

แต่คะแนนเป็นสิ่งที่หาได้จากหลายช่องทาง มันไม่ได้พิสูจน์ความแข็งแกร่งที่แท้จริงได้ชัดเจนนัก

แต่ตอนนี้ กิจกรรมเส้นทางแห่งวีรชนเปิดขึ้นแล้ว

พวกเขาถึงได้เห็นช่องว่างระหว่างหลิงหยุนกับหยางอ้าวเทียนอย่างชัดเจน

ช่องว่างที่กว้างจนน่าเหลือเชื่อ กลับมาดูที่หยางอ้าวเทียน เวลานี้เขาเองก็ตัวชาไปหมดแล้ว

เขารู้ว่าหลิงหยุนเก่งกว่าเขา แต่เขาไม่นึกเลยว่า หลิงหยุนจะเก่งกว่าเขามากขนาดนี้

ประเมินคร่าวๆ ความแข็งแกร่งของหลิงหยุน น่าจะเหนือกว่าเขาเป็นสิบเท่า

ต้องรู้นะว่า หยางอ้าวเทียนในตอนนี้ มียูนิตระดับหกกว่าสี่ร้อยตัว, ระดับห้าห้าร้อยตัว, และระดับสี่อีกแปดร้อยตัว! ความแข็งแกร่งระดับนี้ ในระยะปัจจุบัน ไม่ว่าจะไปอยู่เขตการแข่งขันไหน ก็ต้องเป็นระดับท็อปหัวแถวแน่นอน แต่ทำไมพออยู่ต่อหน้าหลิงหยุน ถึงได้ดูกระจอกงอกง่อยขนาดนี้ล่ะ?