บทที่ 29 หัวหน้าแก๊งขายตรง: หวังอวี่

บทที่ 29 หัวหน้าแก๊งขายตรง: หวังอวี่

หลังปั๊มทหารเสร็จ หลิงหยุนก็แวะไปที่นาไร่วิญญาณอีกรอบ เขานำต้นไม้ผลแห่งจิตวิญญาณที่บาร์บาร่าขุดย้ายมา ลงปลูกในนา จนถึงตอนนี้ หลิงหยุนมีต้นไม้ผลแห่งจิตวิญญาณสองต้นแล้ว

รอเพียงแค่มันออกผล ก็จะสร้างรายได้มหาศาลให้กับหลิงหยุน กลับมาที่ห้องโถงลอร์ด หลิงหยุนนำของอื่นๆ ที่ได้จากบนทวีปออกมา เปิดหีบสมบัติอุปกรณ์ทั้งหมด ได้ระดับทองแดงสิบกว่าชิ้น

ระดับเงินเจ็ดแปดชิ้น และยังมีระดับทองอีกสองชิ้น คัดเลือกชิ้นที่บาร์บาร่าและโอเดนใช้ได้ออกมา

ส่วนที่เหลือโยนลงกระเป๋า รอสร้างตลาดเสร็จค่อยเอาไปขาย เรื่องช่วงเวลาสร้างตลาด หลิงหยุนคิดว่าวันพรุ่งนี้น่าจะกำลังดี พรุ่งนี้เป็นวันที่สี่ของการทดสอบมือใหม่ ลอร์ดที่เริ่มต้นด้วยยูนิตระดับสูง โดยพื้นฐานแล้วน่าจะพัฒนาตนเองจนมีขนาดกองทัพในระดับหนึ่งแล้ว ในมือพวกเขาย่อมมีทรัพยากรเพียงพอที่จะสร้างตลาด

และมีกำลังซื้อสินค้า

แน่นอน ยังมีเหตุผลสำคัญอีกข้อหนึ่ง นั่นคือวันที่ห้าของการทดสอบมือใหม่ จะมีกิจกรรม 'เส้นทางแห่งวีรชน' เปิดขึ้น ลอร์ดส่วนใหญ่ย่อมเลือกที่จะเร่งเพิ่มความแข็งแกร่งของตนเองให้มากที่สุดก่อนเวลานั้นจะมาถึง

ดังนั้น ไม่ว่าจะเป็นยูนิตทหาร อุปกรณ์ฮีโร่ หรืออุปกรณ์ยูนิตทหาร ของหลิงหยุน

พรุ่งนี้จะต้องขายดีเป็นเทน้ำเทท่าแน่นอน จริงสิ พูดถึงยูนิตทหาร

วันนี้หลิงหยุนกับบาร์บาร่าเปิดหีบสมบัติไปไม่น้อย

แถมยังฆ่าบอสไปตั้งสามตัว ได้รับยูนิตระดับสองมาสามอัน, ระดับสามสองอัน, และระดับสี่อีกหนึ่งอัน

พรุ่งนี้จะได้เอาออกมาขายเปลี่ยนเป็นเงินพร้อมกันทีเดียว ถึงตอนนั้น ความแข็งแกร่งของหลิงหยุนก็จะพุ่งทะยานขึ้นไปอีกระลอก กลับมาที่ห้องโถงลอร์ด หลิงหยุนเปิดแผนที่ขึ้นมา

ตรวจสอบจุดที่ทำเครื่องหมายไว้ ก่อนหน้านี้ตอนสำรวจทวีป

ทุกพื้นที่ที่สำรวจแล้ว หลิงหยุนจะทำเครื่องหมายไว้บนแผนที่เสมอ

แค่วันนี้วันเดียว พื้นที่ที่หลิงหยุนสำรวจก็ปาเข้าไปหนึ่งในสามของทวีปแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น นอกจากหลิงหยุน วันนี้ยังมีลอร์ดคนอื่นๆ ขึ้นฝั่งทวีปและร่วมสำรวจด้วย

ดูจากสถานการณ์แล้ว อย่างช้าที่สุดเที่ยงวันพรุ่งนี้ ทรัพยากรทั้งหมดบนทวีปคงถูกขนย้ายจนเกลี้ยง

ถึงตอนนั้น ก็คงได้เวลาที่หลิงหยุนต้องจากไป ปิดแผนที่ลง บาร์บาร่ายกอาหารเย็นเดินเข้ามา

จากนั้นก็เรียกหลิงหยุนทานข้าว ส่วนโอเดน มันเป็นสิ่งมีชีวิตเผ่าอันเดดขนานแท้

ทั้งตัวมีแต่โครงกระดูก ไม่มีเนื้อหนังมังสานสักนิด ดังนั้น มันจึงไม่ต้องกินอาหาร

กลับกัน หลิงหยุนที่เป็นมนุษย์ จำเป็นต้องกิน

ส่วนบาร์บาร่า แม้จะเป็นสิ่งมีชีวิตเผ่าอันเดดชนิดหนึ่ง แต่สังกัดเผ่าปีศาจสาว มีเลือดมีเนื้อ จึงยังต้องกินอาหาร

ยี่สิบนาทีผ่านไป อิ่มหนำสำราญ หลิงหยุนใช้ทรัพยากรที่เหลือ สร้างที่พักให้โอเดนหนึ่งหลัง เพื่อให้มันอยู่อาศัย

ส่วนตัวหลิงหยุนเอง แน่นอนว่าต้องนอนกับบาร์บาร่าสิ!

กลางคืนอากาศมันหนาว นอนสองคนจะได้ช่วยกันให้ความอบอุ่นไม่ใช่เหรอ?

……

ในขณะเดียวกัน บนเกาะกำเนิดพันธมิตรของหวังอวี่

หวังอวี่ยืนอยู่ข้างกองไฟ คอยรับทรัพยากรจากลอร์ดมือใหม่มหาวิทยาลัยลอร์ดจิงไห่ทีละคน

“เก็บทรัพยากรที่พวกนายต้องใช้ปั๊มทหารในวันพรุ่งนี้เอาไว้ ที่เหลือส่งมาให้ฉัน รวบรวมมาเพิ่มความแข็งแกร่งให้ฉัน”

“ขอแค่ฉันแข็งแกร่งพอ ฉันจะพาพวกนายบินไปด้วยกัน ถึงตอนนั้นพวกเราจะกวาดล้างเขตมือใหม่ ทุกคนจะได้ขึ้นครองอันดับบนตาราง”

“อีกอย่าง พรุ่งนี้เร่งมือขนย้ายทรัพยากรบนทวีป แล้วหาตัวหลิงหยุนให้เจอ ล้างแค้นให้จงได้”

หวังอวี่ในตอนนี้ ดูเหมือนหัวหน้าแก๊งขายตรง แชร์ลูกโซ่ไม่มีผิด

กำลังโม้เรื่องแผนงานในอนาคตอันยิ่งใหญ่ให้ลูกน้องฟัง แต่พวกนั้นดันเชื่อคนง่ายซะด้วยสิ

ภายใต้การปลุกระดมของหวังอวี่ ทั้งจางเหว่ยและคนอื่นๆ

รวมถึงลอร์ดมือใหม่อีกหลายสิบคนที่เพิ่งเข้าร่วมพันธมิตรในวันนี้

ต่างเต็มใจส่งมอบทรัพยากรในมือให้กับหวังอวี่

หวังอวี่มองดูคลังทรัพยากรของตัวเองที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ ดวงตาฉายแววเย็นเยียบ

“ย่อยสลายทรัพยากรพวกนี้หมดเมื่อไหร่ ความแข็งแกร่งของฉันจะพุ่งกระฉูด”

“หลิงหยุน แกเตรียมตัวรับการโจมตีของฉันหรือยัง?”

……

เวลาผ่านไป เข้าสู่วันใหม่!

หลิงหยุนตื่นขึ้น กินมื้อเช้าเรียบร้อย ก็เรียกบาร์บาร่าและโอเดน ให้นำกองทัพเตรียมตัวขึ้นเกาะ

วันนี้ หลิงหยุนตั้งใจจะไปดูอีกฝั่งของทวีป ทางนั้นเมื่อวานยังไม่ได้ไป น่าจะยังมีทรัพยากรเหลืออยู่อีกเพียบ

ดังนั้น หลิงหยุนจึงควบคุมเกาะกำเนิด อ้อมไปเทียบท่าที่ด้านหลังของทวีป

บริเวณขอบทวีปแถบนี้ จำนวนเกาะกำเนิดน้อยกว่าเดิมมากจริงๆ

จากนั้น ทั้งสามก็นำกองทัพขึ้นเกาะอีกครั้ง

ส่วนเกาะกำเนิด หลิงหยุนทิ้งเนโครแมนเซอร์ 500 ตนไว้เฝ้าบ้าน ยังไงซะทางเชื่อมต่อระหว่างเกาะกำเนิดกับทวีปก็มีแค่ทางเดินเล็กๆ ให้เนโครแมนเซอร์ 500 ตนประจำการเฝ้าทางเดินนี้ไว้

ในระยะนี้ ไม่มีลอร์ดหน้าไหนบุกขึ้นมาได้แน่นอน ดังนั้น ความปลอดภัยของเกาะกำเนิดจึงหายห่วง

เมื่อขึ้นฝั่ง ปฏิบัติการก็เริ่มขึ้น เพื่อแย่งชิงทรัพยากรให้ได้มากที่สุดในเวลาที่จำกัด

หลิงหยุนตัดสินใจแบ่งกำลังเป็นสามทาง

บาร์บาร่านำเนโครแมนเซอร์ 1,500 ตน เป็นกลุ่มที่หนึ่ง

โอเดนนำอัศวินอันเดด 1,200 ตน เป็นกลุ่มที่สอง

หลิงหยุนนำทหารโครงกระดูกทั้งหมด เป็นกลุ่มที่สาม

แผนการปฏิบัติงานที่เป็นรูปธรรมคือ

กองทัพของบาร์บาร่าและโอเดน รับหน้าที่เคลียร์มอนสเตอร์และยึดครองจุดทรัพยากรอยู่แนวหน้า

หลิงหยุนนำทหารโครงกระดูกตามหลัง คอยเก็บเกี่ยวทรัพยากร เก็บกวาดสนามรบ และเก็บของดรอป

เริ่มปฏิบัติการ ทั้งสามแยกย้าย มุ่งหน้าไปคนละทิศทาง

จุดทรัพยากรถูกยึดครองจุดแล้วจุดเล่า มอนสเตอร์ถูกสังหารกลุ่มแล้วกลุ่มเล่า

หลิงหยุนที่ตามมาข้างหลัง ทรัพยากรที่ได้รับก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

อีกด้านหนึ่ง พวกหวังอวี่ก็เริ่มเคลื่อนไหว

แต่การจะหาตำแหน่งของหลิงหยุนบนทวีปที่กว้างใหญ่ขนาดนี้ มีความยากระดับหนึ่ง

ดังนั้น หลังจากขึ้นฝั่ง หวังอวี่จึงออกคำสั่งให้ทุกคนกระจายกำลังกันออกไป

หนึ่งคือเพื่อขนย้ายทรัพยากรต่อ สองคือเพื่อตามหาร่องรอยของหลิงหยุน

“ติดต่อกันไว้ตลอดเวลา เจอหลิงหยุนเมื่อไหร่รีบแจ้งฉัน แล้วทุกคนค่อยโอบล้อมเข้าไป ฉันจะทำให้มันหนีไปไหนไม่รอดแม้แต่จะติดปีกบิน”

ทุกคนพยักหน้ารับทราบ นำกองทัพของตนแยกย้ายกันออกไปในทิศทางต่างๆ