บทที่ 14 หอคอยสังเกตการณ์, นาไร่วิญญาณระดับเทพนิยาย

บทที่ 14 หอคอยสังเกตการณ์, นาไร่วิญญาณระดับเทพนิยาย

กล่าวโดยสรุป คทาหัวแพะเป็นอุปกรณ์ยูนิตทหารชั้นยอดที่หาได้ยากยิ่ง

หลิงหยุนจึงนำมันไปติดตั้งให้กับเหล่าเนโครแมนเซอร์ทันที

วินาทีถัดมา ค่าสถานะของเหล่าเนโครแมนเซอร์ก็พุ่งสูงขึ้นอีกระดับหนึ่ง

จากนั้นมาดูของรางวัลชิ้นถัดไป

[พิมพ์เขียวหอคอยสังเกตการณ์]

ระดับชั้น: สิ่งปลูกสร้างระดับทองแดง

สิ่งที่ต้องใช้ในการก่อสร้าง: ไม้, หิน, เหล็ก *500

คำอธิบาย: หลังจากสร้างเสร็จ สามารถตรวจสอบสถานการณ์โดยรอบในรัศมี 50 กิโลเมตร โดยมีเกาะลอยฟ้าเป็นศูนย์กลาง ของสิ่งนี้ใช้ได้เลย เปรียบเสมือนฟังก์ชันกล้องส่องทางไกล

เพราะโดยปกติลอร์ดระดับหนึ่ง จะมีระยะสายตามองเห็นได้ไกลสุดเพียง 30 กิโลเมตรเท่านั้น

พูดง่ายๆ ก็คือ ลอร์ดระดับหนึ่งจะมองเห็นสิ่งต่างๆ ได้เฉพาะในรัศมี 30 กิโลเมตร

เกินกว่าระยะนี้ไป ก็เหมือนคนตาบอด แต่ถ้ามีหอคอยสังเกตการณ์ ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป

ระยะการมองเห็นจะขยายออกไปถึง 50 กิโลเมตร

สถานการณ์ภายในรัศมี 50 กิโลเมตร จะถูกมองเห็นได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง

ซึ่งสิ่งนี้มีประโยชน์อย่างมากในการค้นหาเกาะลอยฟ้า

“ของดี เดี๋ยวค่อยสร้าง” หลิงหยุนคิดในใจ

ดูรางวัลชิ้นต่อไป

[นาไร่วิญญาณระดับเทพนิยาย]

ผลลัพธ์เพิ่มเติม: ความเร็วในการเติบโตของพืชผล1,000%, ผลผลิตของพืชผล1,000%

เมื่อเห็นสิ่งนี้ มุมปากของหลิงหยุนก็ยกขึ้น นาไร่วิญญาณ แถมยังเป็นระดับเทพนิยาย

นี่มันของดีชัดๆ

ในโลกแห่งลอร์ด ลอร์ดสามารถเพาะปลูกพืชผลภายในดินแดนของตนเองได้

ยกตัวอย่างเช่น ผลไม้แห่งจิตวิญญาณ

หรือจะพูดให้ถูกก็คือ ต้นไม้ผลแห่งจิตวิญญาณ สามารถนำมาปลูกในดินแดนได้

เมื่อมีต้นไม้ผลแห่งจิตวิญญาณ ก็จะสามารถผลิตผลไม้แห่งจิตวิญญาณออกมาได้เรื่อยๆ อย่างไร้ขีดจำกัด

อะไรนะ? คุณจะบอกว่าลอร์ดและฮีโร่กินผลไม้แห่งจิตวิญญาณได้จำกัดจำนวน

ผลิตออกมาไม่อั้นจะมีประโยชน์อะไร? ไม่เน่าเสียคาดินเหรอ?

ผิด ผิดมหันต์เลย

ลอร์ดและฮีโร่แต่ละคน สามารถกินผลไม้แห่งจิตวิญญาณแต่ละระดับชั้นได้เพียง 10 ผลก็จริง

แต่ จำนวนของลอร์ดและฮีโร่ในโลกนี้มีไม่จำกัดนี่นา!

หลิงหยุนสามารถเก็บเกี่ยวผลไม้ส่วนเกิน แล้วนำไปขายให้กับลอร์ดคนอื่นๆ ได้

แถมยังขายได้ราคาแพงอีกด้วย

ดังนั้น จะเรียกว่าต้นไม้ผลแห่งจิตวิญญาณก็ไม่ถูกเสียทีเดียว เรียกว่าต้นไม้เงินต้นไม้ทองน่าจะถูกกว่า

ชาติที่แล้วก็มีลอร์ดประเภทนี้อยู่ ที่เน้นสร้างดินแดนของตนให้เป็นสวนผลไม้โดยเฉพาะ

ภายในปลูกต้นผลไม้หลากหลายชนิด อาศัยการขายผลผลิตเพื่อหาทรัพยากรมาพัฒนาตนเองจนแข็งแกร่ง

ทีนี้ปัญหาก็มาถึง ตอนนี้หลิงหยุนมีนาไร่วิญญาณแล้ว แต่จะหาต้นไม้ผลแห่งจิตวิญญาณมาจากไหน?

อืม อันที่จริงต้นไม้ผลแห่งจิตวิญญาณ มีโอกาสพบได้บนเกาะลอยฟ้าไร้เจ้าของบางแห่ง

เมื่อเจอแล้ว ก็แค่ขุดย้ายมาปลูกในนาไร่วิญญาณก็จบ ปัญหาไม่ใหญ่

และหลิงหยุน ก็บังเอิญรู้พิกัดของเกาะลอยฟ้าที่มีต้นไม้ผลแห่งจิตวิญญาณอยู่พอดี

“ดูท่า ฉันคงต้องเร่งความเร็วในการสำรวจให้มากขึ้นแล้วสิ” หลิงหยุนคิดในใจ

ชาติที่แล้ว ลำพังแค่เอาชีวิตรอดก็ยากเต็มกลืน

ทุกวันต้องพยายามอย่างหนักเพื่อเป้าหมายเดียว นั่นคือการมีชีวิตรอดต่อไป

ชาตินี้ หลิงหยุนเริ่มต้นจากจุดที่สูงกว่ามาก หลายสิ่งที่ชาติก่อนทำไม่ได้ ชาตินี้เขาสามารถทำได้หมด

ดังนั้น เขาจึงเริ่มยุ่งวุ่นวายขึ้นมา โยนนาไร่วิญญาณระดับเทพนิยายเข้ากระเป๋า รอให้กลับถึงดินแดนค่อยหาที่วาง First Kill บอสก็ได้มาแล้ว แต่เกาะจันทร์เสี้ยวยังสำรวจไม่หมด

ดังนั้น เวลาต่อจากนี้

หลิงหยุนและบาร์บาร่าจึงแยกกันเป็นสองทาง เดินหน้าสำรวจเกาะจันทร์เสี้ยวต่อ

กวาดล้างทรัพยากรทุกจุด อะไรที่ขนได้ ก็ขนกลับไปให้หมด

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

ทั้งสองคนพร้อมกองทัพ ก็กลับมายังดินแดนพร้อมผลงานเต็มไม้เต็มมือ

จากนั้น หลิงหยุนก็ควบคุมเกาะลอยฟ้า มุ่งหน้าไปยังเกาะลอยฟ้าที่ยังไม่ได้สำรวจเมื่อครู่นี้

พร้อมกับเปิดหน้าต่างดินแดน ตรวจสอบทรัพยากรคงคลังไปด้วย

[อาณาจักรแห่งความตาย]

ลอร์ด: หลิงหยุน

เลเวล: 1

พันธมิตร: ไม่มี

จำนวนยูนิตทหาร: 1,336/ ∞

แท่นบูชายูนิต: ทหารโครงกระดูกระดับหนึ่ง, เนโครแมนเซอร์ระดับห้า

ไม้: 21,100

หิน: 20,500

เหล็ก: 20,300

เหรียญทอง: 20,800

อาหาร: 20,800

สิ่งที่ต้องใช้ในการอัปเกรด: ไม้, หิน, เหล็ก *1,000

ทรัพยากรพื้นฐานทั้งห้าชนิด มีปริมาณสำรองเกิน 20,000 หน่วย

เพียงพอสำหรับการปั๊มทหารระลอกต่อไปพอดี

แน่นอน ก่อนจะปั๊มทหาร หลิงหยุนต้องสร้างหอคอยสังเกตการณ์ก่อน

เขาเลือกพื้นที่ว่างด้านหน้ากระท่อมลอร์ด แล้วสั่งก่อสร้าง

“ท่านได้สร้างหอคอยสังเกตการณ์ สิ้นเปลืองไม้, หิน, เหล็ก *500”

สิ้นเสียงแจ้งเตือน หอคอยไม้สูงสิบกว่าเมตรก็ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่าตรงหน้าหลิงหยุน

ด้านบนหอคอยเป็นระเบียงกว้าง ติดตั้งอุปกรณ์ที่มีลักษณะคล้ายกล้องส่องทางไกลตาเดียว

เมื่อมองผ่านกล้องนี้ จะสามารถมองเห็นสิ่งต่างๆ ในระยะ 50 กิโลเมตรได้

หอคอยสังเกตการณ์สร้างเสร็จแล้ว ทรัพยากรที่เหลือ หลิงหยุนตัดสินใจทุ่มหมดหน้าตักเพื่อปั๊มทหาร

เริ่มจากแลกเปลี่ยนเป็นเหรียญทองทั้งหมดก่อน

“ท่านได้เปลี่ยน ไม้ 20,600 เป็น เหรียญทอง 20,600”

“ท่านได้เปลี่ยน หิน 20,000 เป็น เหรียญทอง20,000”

“ท่านได้เปลี่ยน...”

ไม่นาน ทรัพยากรทั้งสี่ชนิด ไม้ หิน เหล็ก และอาหาร ก็เกลี้ยงกระเป๋า

แทนที่ด้วยเหรียญทองจำนวนมหาศาลถึง 101,500 เหรียญ หรือก็คือแสนกว่าเหรียญ

ไม่ต้องพูดเยอะ เทเหรียญทองทั้งหมดนี้ปั๊มเนโครแมนเซอร์

“ท่านได้ฝึกฝนเนโครแมนเซอร์ระดับห้า*507, สิ้นเปลืองเหรียญทอง 101,400”

สิ้นเสียงแจ้งเตือน แท่นบูชาเนโครแมนเซอร์ก็เริ่มผลิตทหาร

ส่วนหลิงหยุน อาศัยจังหวะนี้เดินไปทางทิศตะวันออกของกระท่อมลอร์ด

ที่นี่มีพื้นที่ว่างขนาดใหญ่ที่ถูกถางเอาไว้แล้ว หลิงหยุนเตรียมจะวางนาไร่วิญญาณระดับเทพนิยายทั้งหกแปลงไว้ตรงนี้ หยิบนาไร่วิญญาณออกมา แล้วโยนขึ้นไปกลางอากาศ

วินาทีถัดมา นาไร่วิญญาณระดับเทพนิยายทั้งหกแปลงก็ขยายใหญ่ขึ้นปะทะสายลม

และหลอมรวมเข้ากับเกาะลอยฟ้าเริ่มต้นอย่างรวดเร็ว

แต่ละแปลงเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ยาวด้านละ 100 เมตร

ดินภายในแปลงดูร่วนซุย และมีละอองแสงสีทองระยิบระยับเปล่งประกายออกมา

ตอนนี้ นาไร่วิญญาณพร้อมแล้ว รอแค่หลิงหยุนหาต้นไม้ผลแห่งจิตวิญญาณมาได้

ก็จะมีสวนผลไม้เป็นของตัวเอง

ปัดฝุ่นดินออกจากมือ หลิงหยุนเดินกลับมาที่หน้ากระท่อมลอร์ด แล้วปีนขึ้นไปบนหอคอยสังเกตการณ์

เขาอยากจะดูว่ารอบๆ นี้มีเกาะลอยฟ้าอยู่กี่แห่ง มองผ่านกล้องส่องทางไกลขนาดยักษ์

ชั้นเมฆที่ซ้อนทับกันหนาทึบในระยะไกลจางหายไปอย่างรวดเร็ว

สิ่งแรกที่ปรากฏในสายตา คือเกาะลอยฟ้าที่หลิงหยุนเจอเมื่อครู่แต่ยังไม่ได้ขึ้นไปสำรวจ

พอมองไกลออกไปอีก ก็ไม่เห็นอะไรแล้ว

ทิศทางนั้น ตอนนี้เห็นแค่เกาะลอยฟ้าเกาะเดียว

จากนั้นหลิงหยุนก็หมุนหอคอยสังเกตการณ์ หันไปมองทิศทางอื่นอีกสามทิศ

พบว่านอกจากทิศตะวันตกแล้ว

ทิศเหนือและทิศตะวันออกที่เหลือ ต่างก็มีเกาะลอยฟ้าอยู่อย่างละหนึ่งแห่ง

งั้นต่อไป หลิงหยุนจะไล่ยึดเกาะลอยฟ้าพวกนี้ทีละเกาะ ทำเครื่องหมายพิกัดลงบนแผนที่

หลิงหยุนกระโดดลงจากหอคอยสังเกตการณ์

แท่นบูชาเนโครแมนเซอร์ยังคงปั๊มทหารออกมาอย่างต่อเนื่อง

เนโครแมนเซอร์เดินออกมาทีละตน จากนั้นภายใต้คำสั่งของบาร์บาร่า พวกมันก็ไปเข้าแถวอย่างเป็นระเบียบบนลานกว้าง รอจนกระทั่งเนโครแมนเซอร์ห้าร้อยกว่าตนถูกฝึกออกมาจนครบ

เกาะลอยฟ้าของหลิงหยุน ก็เข้าเทียบท่ากับเกาะลอยฟ้าเป้าหมายพอดี

เชื่อมต่อสำเร็จ หลิงหยุนสะบัดมือ “ลุย!”

พูดจบ เขากับบาร์บาร่าก็นำกองทัพทั้งหมด มุ่งหน้าตรงไปยังเกาะลอยฟ้าแห่งนั้นทันที