บทที่ 11 โหมดทำฟาร์ม

วันนี้เธอต้องปลูกข้าวและข้าวสาลีให้เสร็จทั้งหมด เพื่อที่อีก 15 วันข้างหน้าจะได้เก็บเกี่ยวธัญพืชชุดแรก และไม่ต้องมาคอยพะวงเรื่องอาหารการกินกับน้ำดื่มอีก

ผักสามชนิดที่ปลูกไว้เมื่อวานต่างพากันแตกยอดอ่อน ดูเขียวชอุ่มและเปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวา

หลี่เย่ลงมือพรวนดินทั้งหมด แค่ขั้นตอนนี้ก็กินเวลาไปกว่าสองชั่วโมงแล้ว เธอทั้งร้อนทั้งเหนื่อยล้า ปวดเมื่อยไปทั้งเอวและแขนจนแทบจะยืดตัวไม่ขึ้น

เธอเดินกลับเข้าบ้าน กินแตงโมไปสองสามชิ้นกับขนมปังอีกหนึ่งแผ่น หลังจากนั่งพักจนคลายความเหนื่อยล้าลงบ้างแล้ว จึงกลับเข้าสู่โหมดทำฟาร์มต่อ

เธอทำตามขั้นตอนจากคลิปวิดีโอที่เคยดูมาก่อนหน้า โดยเริ่มจากขุดดินเป็นร่องยาว โรยเมล็ดพันธุ์ลงไปให้ทั่วอย่างสม่ำเสมอ แล้วจึงใช้ดินกลบปิดท้ายเป็นอันเสร็จสิ้น

เมื่อเดินไปที่ห้องอเนกประสงค์ กะละมังรองน้ำก็มีน้ำอยู่เกือบเต็ม เธอจึงจัดการเปลี่ยนเอากะละมังเปล่ามารองน้ำต่อ ทว่าน้ำในกะละมังนั้นหนักเกินกว่าที่เธอจะยกออกไปรวดเดียวไหว จึงต้องใช้หม้อตักแบ่งเดินไปเดินมาอยู่หลายรอบ กว่าจะรดน้ำแปลงเกษตรจนเสร็จสิ้น

กว่าจะจัดการทุกอย่างเสร็จ ท้องฟ้าก็เริ่มมืดสลัว เธอยังไม่ได้จัดการกับเสบียงที่ได้จากลังไม้ของวันนี้เลย

เธอจัดการสับไก่ออกเป็นชิ้นใหญ่แล้วนำไปต้มจนหมด พร้อมกันนั้นก็ต้มไข่อีกสองฟองไปด้วย อาหารเช้าสำหรับวันพรุ่งนี้จึงเป็นอันเตรียมเสร็จสรรพ

เนื้อไก่พวกนี้ไม่ได้ทำไว้สำหรับกินในตอนนี้ เธอฉีกเนื้อไก่ต้มสุกเป็นฝอยๆ ด้วยมือเปล่า แล้วจับโยนลงไปคั่วในหม้อ เธอเติมน้ำตาลและเกลือลงไปเล็กน้อย ค่อยๆ คั่วด้วยไฟอ่อนอย่างใจเย็น เมื่อความชื้นระเหยออกไปจนหมดและไก่ฉีกเปลี่ยนเป็นสีเหลืองทอง ไก่หยองแสนอร่อยก็เป็นอันเสร็จเรียบร้อย

เมื่อรอจนไก่หยองเย็นตัวลง หลี่เย่ก็นำไปบรรจุใส่กระบอกน้ำเก็บอุณหภูมิที่ว่างอยู่จนหมด หากเก็บรักษาไว้อย่างดี มันสามารถอยู่ได้นานหลายเดือนโดยไม่เน่าเสีย

สำหรับมื้อค่ำ เธอไม่อยากทำอะไรยุ่งยากนัก จึงนำเส้นบะหมี่แห้งไปต้มในน้ำซุปไก่แล้วตอกไข่ใส่ลงไป แม้จะปรุงรสด้วยเกลือเพียงเล็กน้อย แต่รสชาติก็อร่อยกลมกล่อม

วันนี้เธออยากอาบน้ำให้ชื่นใจ แต่เนื่องจากยังรวบรวมน้ำได้ไม่มากพอ หลี่เย่จึงต้องเริ่มจากการเตรียมตัวก่อน

เธอยืนหน้ากระจกห้องน้ำ จัดการตัดผมที่ยาวสยายถึงเอวให้สั้นลง โดยเหลือความยาวไว้พอให้มัดหางม้าเล็กๆ ได้ หลี่เย่ไม่ชอบไว้ผมสั้นจนเกินไป เพราะถ้าสั้นเกินไปก็จะมัดผมไม่อยู่ เวลาโดนลมพัด เส้นผมก็จะปลิวมาปรกหน้าปรกตา ซึ่งสร้างความรำคาญยิ่งกว่าตอนไว้ผมยาวเสียอีก

ด้วยความรู้สึกที่อยากจะลองดู เธอจึงพบว่าร้านค้ามีระบบรับซื้อเส้นผมด้วย แม้จะไม่รู้เลยว่าพวกเขารับซื้อไปทำอะไรก็ตาม เส้นผมกระจุกใหญ่แลกมาได้ตั้ง 50 คะแนน เมื่อคิดว่านี่คือลาภลอย หลี่เย่ก็รู้สึกเบิกบานใจเป็นอย่างมาก

เนื่องจากขาดแคลนอุปกรณ์ทำความสะอาด หลี่เย่จึงยอมจ่าย 20 คะแนนเพื่อซื้อสบู่นมแพะมาสองก้อน สบู่แต่ละก้อนมีน้ำหนักจุใจถึง 200 กรัม สามารถใช้ได้ทั้งสระผม อาบน้ำ และล้างหน้าในก้อนเดียว ในช่วงเวลาที่ยากลำบากเช่นนี้ ไม่จำเป็นต้องมามัวพิถีพิถันแยกใช้แชมพู ครีมอาบน้ำ โฟมล้างหน้า หรือโลชั่นทาผิวหรอก แค่รักษาเนื้อตัวให้สะอาดสดชื่นได้ก็ถือว่าดีเยี่ยมแล้ว

เธอใช้จ่ายไปอีก 25 คะแนนสำหรับแก้วบ้วนปาก ยาสีฟันสองหลอด และแปรงสีฟันอีกสองด้าม เธอรู้สึกว่าสินค้าพวกนี้อาจมีสต็อกเหลือไม่มากนัก การได้กักตุนเผื่อไว้สักหน่อยจึงช่วยให้เธอรู้สึกอุ่นใจขึ้น

เธอยังควักคะแนนอีก 50 คะแนนเพื่อซื้อซีอิ๊วขาวสองขวด เต้าเจี้ยวสองกระปุก และซอสพริกอีกหนึ่งกระปุก ด้วยทักษะการทำอาหารอันน้อยนิดของหลี่เย่ เครื่องปรุงเพียงเท่านี้ก็เพียงพอสำหรับการปรุงอาหารในแต่ละวันของเธอแล้ว

ส่วนเรื่องผ้าเช็ดตัว เนื่องจากยังไม่มี หลี่เย่จึงนำเศษแขนเสื้อสามชิ้นที่ตัดทิ้งไว้ก่อนหน้านี้มาใช้แทน เธอตัดพวกมันออกเป็นผ้าผืนแบนๆ ผืนแรกเอาไว้เช็ดหน้า ผืนที่สองเอาไว้เช็ดตัว และผืนสุดท้ายเอาไว้ใช้เป็นผ้าขี้ริ้ว

ถึงเวลาต้มน้ำสำหรับอาบน้ำเสียที ระหว่างที่รอน้ำเดือด หลี่เย่ก็จัดการกินแตงโมสองชิ้นสุดท้ายที่เหลืออยู่จนเกลี้ยง ด้วยปริมาณผลไม้ที่กินเข้าไปในแต่ละวัน ต่อให้ช่วงนี้เธอจะไม่ได้กินผักเลย ร่างกายก็ยังได้รับวิตามินอย่างเพียงพอ

หลังจากได้อาบน้ำชำระล้างร่างกายจนสบายตัว หลี่เย่ก็รู้สึกผ่อนคลายไปทั่วทุกสรรพางค์กาย เธอใช้น้ำที่เหลืออยู่มาซักเสื้อผ้าที่สกปรก ก่อนที่ร่างกายจะชะงักค้างไปในทันที

เธอ! ไม่! มี! เสื้อ! ผ้า! ไว้! เปลี่ยน! เลย! เสื้อผ้าทุกชิ้นที่เสี่ยวไป๋เคยให้มาก่อนหน้านี้ ถูกเธอเอาไปขายคืนให้ร้านค้าจนหมดเกลี้ยงแล้วน่ะสิ!

หลี่เย่อยากร้องไห้แต่กลับไร้น้ำตา เธอช่างสะเพร่าเกินไปจริงๆ! โชคยังดีที่อากาศค่อนข้างร้อนจัด เธอจึงวิ่งเปลือยกายเข้าไปซุกตัวใต้ผ้าห่ม แล้วเปิดดูหน้าเว็บบอร์ดระหว่างรอให้ผมแห้งสนิท ก่อนจะรีบข่มตาหลับไปอย่างรวดเร็ว