EP.229 สวัสดีปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ฉันคือสไปเดอร์แมน

EP.229 สวัสดีปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ฉันคือสไปเดอร์แมน

"ฉันไม่แนะนำให้ทำแบบนั้นอย่างน้อยก็ในตอนนี้"

บรูซส่ายหัวแล้วพูดว่า "ความเข้าใจของเราเกี่ยวกับโลกคู่ขนานนี้มันจำกัดอยู่แค่คำอธิบายภารกิจเท่านั้น ถ้าเกิดมันแตกต่างไปจากอนาคตที่พวกนายคาดไว้อย่างสิ้นเชิงล่ะ ? เรามารวบรวมข้อมูลกันก่อนดีกว่า"

โทนี่ลูบคางด้วยมือของเขา "มันสนุกดีที่จะคิดว่าถ้าฉันได้ไปพบตัวเอง"

พวกเขาใช้เวลา 1 วันในการรวบรวมข้อมูล อินเทอร์เน็ตกำลังพัฒนาอย่างรวดเร็วในปัจจุบัน เพราะตราบใดที่คุณมีคอมพิวเตอร์หรือโทรศัพท์มือถือ คุณก็สามารถค้นหาข้อมูลจำนวนมากบนอินเทอร์เน็ตได้

พาดหัวข่าวที่ร้อนแรงในอินเทอร์เน็ตในวันนี้คือว่ากลุ่ม อเวนเจอร์สได้ล่าผู้หลบหนีในไนจีเรียและฆ่าคนในท้อง ถิ่นโดยไม่ได้ตั้งใจ ซึ่งทำให้เกิดการถกเถียงและความ สงสัยเกี่ยวกับซูเปอร์ฮีโร่ตั้งแต่รัฐบาลไปจนถึง ประชาชนทันที

"ไม่มีปัญหา นี่คืออนาคตของสงครามกลางเมืองของเหล่าอเวนเจอร์ส! โหนดเวลาน่าจะยังเร็วอยู่ ราชาแห่งวาคานด้ายังไม่ถูกสังหาร และอเวนเจอร์สยังไม่แยกทาง!"

สตีฟกล่าวว่า "เรามีโอกาสที่จะหยุดสิ่งนี้ได้!"

โทนี่ได้กางมือออก "จะหยุดมันยังไง ? เราช่วยราชาแห่งวาคานด้าได้ แต่การแยกตัวของเหล่าอเวนเจอร์สนั้นหลีกเลี่ยงไม่ได้! ข้อตกลงโซโคเวียเป็นสาเหตุ หลักที่ทำให้เหล่าอเวนเจอร์สแตกแยก สตีฟ เว้นแต่นายจะโน้มน้าวให้โลกนี้ยอมลงนามในสนธิสัญญา แต่ฉันคิดว่าเป็นไปไม่ได้ เพราะนายไม่อยากทำมันเลย!"

สตีฟได้เหลือบมองเขา "ใช่ ฉันไม่อยากทำแบบนี้ ภายใต้การคุกคามของผู้มีอำนาจมากมายอย่างธานอส อีโก้ และดอร์มัมมู พวกเราไม่ได้สามัคคีกัน โทนี่ นายควรจะเข้าใจให้ชัดเจนว่าสิ่งที่เรียกว่าการกำกับดูแลของรัฐบาลนั้น มักจะทำให้เราถูกล่ามโซ่ในหลายๆกรณี! ลองนึกถึงชิลด์สิ ชิลด์จะคงอยู่ได้ไหมหากไม่มีเกมตอบคำถามที่เปิดโปงแผนการของไฮดร้า ฉันสงสัยว่าชิลด์ในโลกคู่ขนานนี้คงไม่มีอยู่อีกแล้ว และนี่คือผลลัพธ์ของการกำกับดูแลของรัฐบาล!"

ชิวล์ได้ถูกไฮดร้าแทรกซึมเข้าไปในตะแกรง และเกือบจะกลายเป็นสาขานึงของไฮดรา แม้จะมีปัญหาบางอย่างหลงเหลืออยู่จากประวัติศาสตร์ แต่ความรับผิดชอบของรัฐบาลก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้!

หลังจากเหตุการณ์ของชิวล์ สตีฟก็สูญเสียความเชื่อมั่นในจัวของรัฐบาลไป

โทนี่ไม่ได้เถียงกับเขามากนัก เขาแค่ยักไหล่ “หมายความว่าอยากให้ฉันโน้มน้าวใจตัวเองในโลกนี้งั้นเหรอ ? อย่าแม้แต่จะคิดเลย มันเป็นไปไม่ได้!”

พอเห็นว่าพวกเขากำลังโต้เถียงกัน ปีเตอร์ก็เสนอด้วยอาการปวดหัวเล็กน้อยว่า "เราไปดูปีเตอร์ ปาร์กเกอร์ของโลกนี้ก่อนดีกว่าไหม เขาคือภารกิจหลักของภารกิจนี้"

บรูซพยักหน้า "ถูกต้องแล้ว ภารกิจของเราคือฝึก ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ของจักรวาลนี้และช่วยเขาเอาชนะกัปตันอเมริกา"

สตีฟได้ขมวดคิ้ว "นั่นหมายความว่า ถ้าเรา ต้องการทำภารกิจนี้ให้สำเร็จ เราก็ทำได้แค่ดูอเวนเจอร์สของโลกนี้แตกแยกและเกิดสงครามกลางเมืองเท่านั้นใช่ไหม ?"

บรูซเหลือบมองเขา "ไม่จำเป็น ตราบใดที่ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ของโลกนี้สามารถเอาชนะกัปตันอเมริกาได้ แม้ว่าภารกิจจะประสบความสำเร็จ ก็ไม่มีข้อจำกัดว่าจะต้องเกิดขึ้นโอกาสใด และยังมีพื้นที่ให้เราได้ปฏิบัติการ"

เขาโบกมือตาม “ฉันมีแผนนะ เธอลองไปติดต่อกับตัวเองในโลกนี้ดูสิ เพื่อดูว่าเขาจะสามารถหยุดสงครามกลางเมืองได้ไหม ปีเตอร์กับฉันจะไปหาสไปเดอร์แมนในโลกนี้”

โทนี่และสตีฟมองหน้ากันแล้วบอกว่า "ไม่เป็นไร"

เวลาใกล้หมดแล้ว จากอนาคตที่เปิดเผยโดยเกมตอบคำถาม เหตุการณ์ที่ราชาแห่งวาคานด้าเสียชีวิตจะในเร็วๆนี้ และพวกเขาต้องเตรียมพร้อมก่อนที่เรื่องนั้นจะเกิดขึ้น

นิวยอร์ก เมืองควีนส์

ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ของโลกนี้เป็นนักเรียนมัธยมปลายที่กำลังกล่าวอำลาเน็ด เพื่อนของเขาหลังเลิกเรียนและกลับบ้านคนเดียว

เมื่อเขาผ่านโค้งไปสองสามโค้ง เขาก็หยุดคิด หันศีรษะ และมองกลับมาอย่างเงียบๆด้วยหางตา

"ตอบสนองค่อนข้างดีแต่ไม่มีประสบการณ์"

ในมุมที่มืดมิด บรูซไขว้แขนและมองไปที่ปีเตอร์ที่อยู่ข้างๆเขา "ไปทักทายเขาสิ เธอน่าจะคุ้นเคยกับเขามากกว่า"

ปีเตอร์ยักไหล่ “ไม่หรอกคุณเวย์น ถึงแม้ว่าเขาและผมจะมีชื่อเดียวกัน และแบ่งปันตัวตนและประสบการณ์เดียวกัน แต่พวกเราก็ยังมีความแตกต่างมากมายเช่นกัน”

บุคลิกของทั้ง 2 คนมีความแตกต่างกันอย่างมาก ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ในโลกคู่ขนานนี้ดูเป็นคนที่มีชีวิตชีวาและดูเหมือนจะช่างพูดช่างคุยมากกว่า ส่วนปีเตอร์ ปาร์กเกอร์ ที่เป็นผู้เล่นนั้นมีบุคลิกที่ค่อนข้างเก็บตัวและไม่ค่อยพูดมากนัก

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ได้พบปะกับเหล่าซุปเปอร์ฮีโร่ต่างๆเหล่านี้ เขาก็เริ่มทำการเปลี่ยนแปลงบางอย่างเช่นกัน

เขาเดินตรงไปหาอีกฝ่ายทันทีและทักทายพวกเขาด้วย รอยยิ้ม "สวัสดี ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ ฉันคือสไปเดอร์แมน"

ปีเตอร์ (ทอม ฮอลแลนด์) เบิกตากว้างทันที "ว้าวเพื่อน ชุดนายเท่มากเลย เดี๋ยวก่อน นายยังชื่อสไปเดอร์แมนด้วยเหรอ โอ้ บ้าเอ๊ย นึกว่าจะไม่มีใครใช้ชื่อนี้ซะแล้ว!"

เสียงบ่นครั้งสุดท้ายนั้นเบามาก แต่ไม่สามารถซ่อนจาก ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ที่เป็นผู้เล่น ผู้ซึ่งมีความสามารถทางการได้ยินที่ยอดเยี่ยมได้

เขาอมยิ้มแล้วพูดว่า “นายโดนแมงมุมกัดหรือเปล่า ?”

ใบหน้าของปีเตอร์ (ทอม ฮอลแลนด์) เปลี่ยนไปทันที และเขาทำท่าทางป้องกันตัว "ทำไมนายถึงรู้เรื่องนี้?"

"ฉันรู้จักป้าเมย์กับลุงเบ็นด้วย ถึงแม้เราจะหน้าตาต่างกัน แต่จริงๆแล้วเราทั้งคู่คือสไปเดอร์แมน ฟังดูอาจจะไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ ลองคิดว่าฉันเป็นอีกโลกคู่ขนานของนายดูสิ"

ปีเตอร์ที่เป็นผู้เล่นเงก็ไม่ได้ซ่อนมันเช่นกันและเข้า เขาพูดเข้าประเด็นโดยตรง

ดวงตาของปีเตอร์ (ทอม ฮอลแลนด์) เบิกกว้าง "จริงเหรอ ? ฟังดูเหมือนนิยายวิทยาศาสตร์เลยนะ!"

ในเวลานี้ บรูซก็ปรากฏตัวขึ้นจากความมืดและเตือนว่า “เราควรหาที่เงียบๆเพื่อพูดคุยกัน”

ปีเตอร์ (ทอม ฮอลแลนด์) ตกตะลึงเมื่อเห็นสิ่งนี้ เขามีความรู้สึกไวมาก แต่เขาไม่ได้สังเกตด้วยซ้ำว่ามีคนซ่อนอยู่ในความมืด

ปีเตอร์ที่เป็นผู้เล่นพูดแนะนำ "ไม่ต้องกังวล เขาคือมิสเตอร์เวย์น เป็นเพื่อนของฉันเอง พวกเราอยู่ที่นี่เพื่อช่วยนาย บางทีนายอาจยังมีข้อสงสัยมากมาย แต่เราสามารถอธิบายให้นายฟังได้อย่างชัดเจน!"

ปีเตอร์ (ทอม ฮอลแลนด์) รู้สึกสงสัย แต่สุดท้ายด้วยความอยากรู้อยากเห็นอย่างแรงกล้า เขาจึงเดินตามผู้เล่นอย่างปีเตอร์ที่เป็นผู้เล่นและบรูซไป

บรูซโยนหน้ากากและกางเกงรัดรูปให้กับปีเตอร์ (ทอม ฮอลแลนด์) จากนั้นก็หนีเข้าไปในความมืดพร้อมกับปีเตอร์ที่เป็นผู้เล่น และหายตัวไปในพริบตา

ปีเตอร์ (ทอม ฮอลแลนด์) เข้าใจความหมายของพวกเขา พวกเขากำลังทดสอบความสามารถของเขา

เขาเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างรีบร้อน หยิบเครื่องยิงใยที่เขาทำขึ้นมา และเดินตามไป

พวกเขาทั้ง 3 บินไปมาในมหานครแห่งป่าเหล็กกล้า เมื่อเทียบกับแบทแมนผู้มากประสบการณ์และปีเตอร์ที่เป็นผู้เล่น กับ ปีเตอร์ (ทอม ฮอลแลนด์) ผู้เพิ่งได้รับพลังพิเศษในเวลานี้กลับไร้พลัง และเกือบจะถูกทิ้งไว้ข้างหลัง

สุดท้ายแล้ว เนื่องจากอุปกรณ์ยิงนั้นใยใยเกิดหมดพอดี เขาจึงเกือบตกสะพาน โชคดีที่ปีเตอร์ที่เป็นผู้เล่นได้ยิงใยไปพันรอบตัวเขาไว้ได้ทันเวลา

"อะไร! นายยิงใยแมงมุมจากมือโดยตรงได้ยังไง ?"

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________