บทที่ 13 – คลุ้มคลั่งกระหายเลือด! สังหารหมู่ตระกูลเฮยซาน!

บทที่ 13 – คลุ้มคลั่งกระหายเลือด! สังหารหมู่ตระกูลเฮยซาน!

หวังซิงอาศัยต้นไม้กำบังตัวพลางจับตาดูผู้ไล่ล่าด้านหลัง ไม่นานเขาก็สังเกตเห็นว่านักธนูที่มีพลังโจมตี 90 ไม่ได้ไล่ตามมา แต่กลับทิ้งห่างออกไป

วินาทีถัดมา เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้น

【สัตว์อัญเชิญของท่านถูกสังหาร!】

บัดซบ! มันกำลังไล่เก็บอีกาทมิฬของฉัน!

จังหวะนั้นเอง หวังซิงรีบก้มหัวหลบ มีดสั้นเล่มหนึ่งพุ่งเฉียดหนังศีรษะเขาไป

"หือ? ปฏิกิริยาไวนี่หว่า!" เสียงชายคนหนึ่งดังขึ้นข้างกายเขา

ไม้เท้าในมือหวังซิงพุ่งกระแทกหน้าอกชายคนนั้นจนเซถอยหลังไปสองก้าว ตามด้วยการฟาดซ้ำเข้าที่หัวเข่าอย่างจัง

-9

-9

ตัวเลขหลักเดียวสองตัวลอยขึ้นมา

เมื่อเห็นความเสียหาย หวังซิงขมวดคิ้วมุ่น

ดาเมจระยะประชิดของฉันมันเบาเกินไปจริงๆ... หรือว่าฉันต้องแบ่งแต้มไปลงค่าความแข็งแกร่งบ้าง?

ความคิดยังไม่ทันจางหาย โจรทั้งสองคนก็ไม่เปิดโอกาสให้เขาได้พักหายใจ พวกมันบุกเข้าขนาบข้างอย่างรู้ใจกัน

แต่ด้วยการฝึกฝนวรยุทธ์มาหลายปี ปฏิกิริยาและเทคนิคของหวังซิงนั้นเหนือชั้นกว่าพวกมันมาก แม้ค่าความคล่องตัวจะต่ำกว่าก็ตาม

ไม้เท้าไม้ควงสลับซ้ายขวา สกัดกั้นทุกการโจมตีได้ก่อนจังหวะหนึ่งเสมอ โดยเล็งเป้าไปที่ข้อมือและหน้าแข้ง

มีเพียงระบบลดความเจ็บปวดของเกมเท่านั้นที่ทำให้การต่อสู้ดำเนินต่อไปได้ หากเป็นโลกความจริง สองคนนี้คงหมดสภาพไปนานแล้ว

ด้วยแรงของเขา การฟาดเข้าที่ข้อมือจังๆ สักที ถ้ากระดูกไม่ได้ทำด้วยเหล็กก็ต้องหักสะบั้น

【สัตว์อัญเชิญของท่านถูกสังหาร!】

【สัตว์อัญเชิญของท่านถูกสังหาร!】

...ขณะที่หวังซิงวิ่งสู้ฟัดกับโจรสองคน สัตว์อัญเชิญของเขาก็ถูกเก็บกวาดไปทีละตัว

สองนาทีต่อมา อีกาทมิฬตัวสุดท้ายก็สิ้นใจ ทิ้งให้เขาต่อสู้เพียงลำพัง

เลือดของเขาเหลือเพียง 130 หน่วย ส่วนศัตรูเพิ่มจำนวนจากโจรสองคน เป็นโจรห้าคนและนักรบอีกสามคน

"ส่งอุปกรณ์ของแกมาซะ แล้วต่อไปอย่ามาขวางหูขวางตาตระกูลเฮยซานอีก ไม่งั้นเจอหน้าเมื่อไหร่พวกข้าจะฆ่าแกเมื่อนั้น!" โจรคนหนึ่งตะคอกพลางลูบข้อมือตัวเองป้อยๆ

แม้ความเจ็บปวดจะเหลือแค่สิบเปอร์เซ็นต์ แต่การโดนหวดซ้ำๆ ที่จุดเดิมก็ทำเอาปวดร้าว จนเขารู้สึกได้ว่าความเร็วในการโจมตีตกลงไป

ท่ามกลางวงล้อมของผู้เล่นแปดคนและเงาคนอื่นๆ ที่กำลังตามมาสมทบ หวังซิงไร้ซึ่งความหวาดกลัว มีเพียงความเยือกเย็นอันหนาวเหน็บ

"ถ้าอย่างนั้น... ก็เข้ามา!"

"อัญเชิญอีกาทมิฬ!"

ก๊า~

อีกาทมิฬเจ็ดตัวปรากฏขึ้นเหนือศีรษะ

"ฮ่าๆๆ เปล่าประโยชน์! สัตว์อัญเชิญแกเก่งก็จริง แต่นักรบโล่ของพวกเราแก้ทางได้อยู่หมัด แค่แบ่งคนไปกันท่าพวกนกเวรนั่น พวกข้าก็รุมฆ่าแกได้สบายๆ ยอมจำนนซะเถอะ!" ผู้เล่นชื่อ 'ผู้เดินทางอิสระ' แสยะยิ้มเยาะเย้ย

"งั้นเหรอ?"

"คลุ้มคลั่งกระหายเลือด... ทำงาน!"

ก๊าซซซ!!!

ทันใดนั้น ฝูงอีกาที่บินวนอยู่ก็ส่งเสียงกรีดร้องโหยหวนจนน่าขนลุก

ดวงตาสีแดงซีดของพวกมันแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานราวกับเลือด ส่องแสงวาวโรจน์น่าสะพรึงกลัวในความมืด

ก่อนที่นักรบคนนั้นจะทันตั้งตัว อีกาทมิฬทั้งเจ็ดก็พุ่งลงมาด้วยความเร็วสูงประหนึ่งภาพเบลอและปะทะเข้ากับร่างของเขา

-108

-108

คริติคอล! -243

-108

...ตัวเลขความเสียหายเจ็ดค่าพุ่งทะยานขึ้นฟ้า นักรบผู้นั้นสิ้นใจตายคาที่

โดยไม่หยุดพัก ฝูงอีกากระจายตัวออก พุ่งเข้าใส่ผู้เล่นคนละคน

กรงเล็บตะปบเกราะหนัง จะงอยปากระดมจิกเข้าที่ใบหน้า ต่อให้ดิ้นรนแค่ไหนก็สลัดพวกมันไม่หลุด

เพียงแค่โดนจิกคนละสองสามที ในเวลาไม่ถึงสองวินาที ทั้งแปดคนก็ลงไปนอนกองกับพื้น ไอเทมดรอปเกลื่อนกลาด

ตอนนั้นเองหวังซิงถึงสังเกตเห็นว่ามานาของเขากำลังลดฮวบวินาทีละ 35 หน่วย

อีกาทมิฬหนึ่งตัวกินมานา 5 หน่วยต่อวินาที ยิ่งมีมากก็ยิ่งสูบมานามาก

เมื่อเห็นผู้เล่นตระกูลเฮยซานกลุ่มใหม่อยู่ห่างออกไปยี่สิบเมตร เขารีบกระดกยาฟื้นฟูมานา กวาดเก็บอุปกรณ์ที่ตกอยู่โดยไม่เสียเวลาดูค่าสถานะ แล้ววิ่งสวนกลับไปทางเดิมทันที

"อีกาทมิฬ... โจมตี!"

ก๊า~!

นกคลั่งทั้งเจ็ดพุ่งเข้าใส่กลุ่มผู้ไล่ล่า รวดเร็วปานภูตผีในความมืดจนยากจะป้องกัน

นักรบตัวถึกทนได้แค่สองสามวินาที ส่วนคนอื่นไม่มีใครรอดเกินสองวินาที

ภายในเวลาไม่ถึงห้าวินาที ศพนับโหลก็นอนเกลื่อนพื้นพร้อมไอเทมที่ดรอปกระจาย

ด้วยมานาที่เหลือเพียง 200 หน่วย ซึ่งยาอีกขวดช่วยยื้อเวลาได้เต็มที่ก็แค่แปดวินาที หวังซิงตัดสินใจวิ่งพุ่งตรงเข้าหา 'ศรเทพเฮยซาน' พร้อมสั่งการให้อีกาทมิฬรุมสังหารเป้าหมายนี้ทันที

ศรเทพเฮยซานตื่นตระหนก เขาเคยคิดว่าสัตว์อัญเชิญพวกนี้แข็งแกร่งแล้ว แต่ไม่นึกฝันว่าหวังซิงจะซ่อนไพ่ตายระดับนี้ไว้

อีกาพวกนี้อยู่ในสภาวะคลั่งเลือด รูปแบบการโจมตีเปลี่ยนไป แถมความเร็วยังเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว

ยังไม่ทันจะได้ง้างสายเล็งเป้า อย่าว่าแต่จะฆ่าเลย แค่ยิงให้โดนยังทำไม่ได้

อีกาทมิฬตาแดงก่ำสองตัวพุ่งชนร่างเขา กรงเล็บจิกเข้าที่หัวไหล่ ขณะที่จะงอยปากคมกริบพุ่งเป้าไปที่ดวงตา

-110

คริติคอล! -252

ตัวเลขสีเหลืองและสีแดงเลือดลอยขึ้น ศรเทพเฮยซานล้มตึงลง สิ้นใจตายด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ ก่อนร่างจะกลายเป็นแสงหายไปจุดเกิดใหม่

เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าเพียงแค่สัตว์อัญเชิญอีกาจะสามารถฆ่ายอดฝีมือระดับแปดอย่างเขาได้ในพริบตาเดียว... ช่างเป็นความอัปยศอย่างถึงที่สุด

ไม่กี่วินาทีต่อมา ป่าทั้งป่าก็ตกอยู่ในความเงียบสงัด เหลือเพียงเสียงของอีกาทมิฬที่หลุดจากสภาวะคลั่งและบินวนเวียนเฝ้าระวังอยู่เหนือหัว

หวังซิงจ้องมองทะเลอุปกรณ์ตรงหน้าแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง

เมื่อไม่กี่นาทีก่อนเขายังถูกโจรสองคนไล่ล่าหัวซุกหัวซุน แต่ไม่กี่นาทีต่อมา เขาได้กวาดล้างผู้เล่นตระกูลเฮยซานไปกว่าสามสิบชีวิต

ทั้งหมดนี้เป็นเพราะอานุภาพอันล้นเหลือของสกิล 'คลุ้มคลั่งกระหายเลือด'

ในช่วงเวลานี้ ต่อให้เป็นสายอึดเต็มสูบก็มีเลือดแค่ 600 กว่าหน่วย ไม่เพียงพอที่จะทนรับมือกับฝูงอีกาได้เกินสองสามวินาที

ถ้าเจอกับนักรบโล่ การใช้อีกาทมิฬร่างปกติยิงกระสุนเงาอาจจะถูกแก้ทางได้จริงๆ

แต่อีกาทมิฬในโหมดคลุ้มคลั่งนั้นไม่สนใจโล่ พวกมันบินโฉบอ้อมไปโจมตีจุดอ่อนที่ไร้การป้องกันและระดมจิกไม่ยั้ง

ไม่มีโล่ไหนใหญ่พอที่จะปกป้องร่างกายได้ทุกส่วนพร้อมกันหรอก