บทที่ 3 – พรสวรรค์ระดับสีดำ: อีกาทมิฬ

บทที่ 3 – พรสวรรค์ระดับสีดำ: อีกาทมิฬ

หลังจากจัดการธุระส่วนตัวเสร็จ หวังซิงก็สวมหมวกกันน็อค เชื่อมต่อสายไฟและสายอินเทอร์เน็ต

เขาล้มตัวลงนอนบนเตียงแล้วค่อยๆ สวมหมวกครอบศีรษะ...

【ติ๊ง~ กำลังตรวจสอบยืนยันตัวตน~】

【ชื่อ: หวังซิง】

【เพศ: ชาย】

【เลขบัตรประชาชน: 370285...】

【เลขบัญชีธนาคาร: ...】

【กำลังทำการผูกข้อมูลม่านตา...】

【กำลังทำการผูกข้อมูลอัตลักษณ์...】

...ความง่วงงุนสายหนึ่งถาโถมเข้าใส่ เมื่อหวังซิงลืมตาตื่นขึ้นอีกครั้ง ภาพเบื้องหน้าไม่ใช่ห้องเช่ารูหนูอีกต่อไป แต่กลายเป็นโถงวิหารโบราณอันน่าเกรงขาม

NPC หญิงในร่างโฮโลแกรมปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้าหวังซิง เธอมองเขาด้วยรอยยิ้มแบบมืออาชีพ "ยินดีต้อนรับผู้เล่นหวังซิง กรุณาระบุชื่อตัวละครของท่านค่ะ"

"เจ็ดดารา"

【ชื่อนี้มีผู้ใช้งานแล้ว】

"ฟงชิงหยาง"

【ชื่อนี้มีผู้ใช้งานแล้ว】

"ราตรีทมิฬ"

【ชื่อ "ราตรีทมิฬ" สามารถใช้งานได้ ยืนยันที่จะใช้ชื่อนี้หรือไม่?】

"ยืนยัน"

【กรุณาเลือกอาชีพ】

ทันทีที่สิ้นเสียง NPC รูปปั้นหินทั้งหกในโถงวิหารก็พลันเกิดความเคลื่อนไหว

รูปปั้นแต่ละตัวเปลี่ยนรูปร่างเป็นใบหน้าของหวังซิง แต่บรรยากาศและอุปกรณ์สวมใส่นั้นดูทรงพลังเหนือชั้นกว่าตัวจริงในปัจจุบันราวฟ้ากับเหว

นักรบผู้กุมดาบใหญ่ ร่างกายเปี่ยมด้วยพละกำลังอันน่าเกรงขาม

นักเวทย์ผู้ถือคทา รายล้อมด้วยธาตุต่างๆ ที่หมุนวนอยู่รอบกาย

นักบวชในชุดคลุมศักดิ์สิทธิ์ ร่างกายห่อหุ้มด้วยแสงสีทอง

โจรผู้ซ่อนเร้นในเงาจันทร์ มีดสั้นในมือแผ่รังสีสังหารอันแหลมคม

นักธนูผู้กำคันธนู ผ้าคลุมพลิ้วไหวแม้ไร้ลม สายตาคมกริบราวกับจะทะลวงทุกสิ่ง

และซัมมอนเนอร์ผู้ถือคทายาว เคียงข้างด้วยหมาป่ายักษ์

ระหว่างนั่งรถกลับมา หวังซิงได้อ่านข้อมูลเกมคร่าวๆ สิ่งที่เขาให้ความสำคัญที่สุดคือการเลือกอาชีพจากทั้งหกสายนี้

ในเมื่อตั้งเป้าจะเป็นนักล่าเงินมืออาชีพ ความสามารถในการเล่นคนเดียว (Solo) จึงต้องมาก่อน

ในบรรดาหกอาชีพ เขาตัดนักบวชทิ้งเป็นอันดับแรก เหลืออีกห้าอาชีพ มีเพียงสามอาชีพที่ใช้ต้นทุนต่ำและเหมาะกับผู้เล่นสายโซโล่ ได้แก่ โจร นักธนู และซัมมอนเนอร์

แม้โจรจะเป็นสายโจมตีระยะประชิด แต่ก็มีสกิลสร้างความเสียหายรุนแรงและสกิลควบคุม เน้นอัพค่าความคล่องตัว (Agility) เพื่อความเร็ว อัตราคริติคอล และการหลบหลีกที่สูงลิ่ว ถ้ามีฝีมือดีๆ การเล่นคนเดียวก็ไม่ใช่เรื่องยาก

ส่วนนักรบ แม้จะถึกและตีแรง แต่จุดอ่อนคือความเชื่องช้า เป็นได้แค่กระสอบทรายให้มอนสเตอร์อัดเล่น

ถ้าไม่มีของดีๆ หรือยาปั๊ม การเล่นคนเดียวก็เป็นแค่ฝันลมๆ แล้งๆ

นักเวทย์ก็เช่นกัน หากไม่มีอุปกรณ์ดีๆ ลำพังแค่ค่ายาก็ไม่คุ้มแล้ว อย่าว่าแต่จะไปฟาร์มคนเดียวเลย

เหลือเพียงซัมมอนเนอร์ อาชีพที่เล่นได้ทั้งระยะประชิด ระยะไกล หรือจะเน้นเลี้ยงสัตว์อัญเชิญล้วนๆ ก็ได้

ในเกมสปิริตเรียลม์ ซัมมอนเนอร์มีความแปลกประหลาด ไม่ใช่สายเวทย์จ๋าอย่างเกมทั่วไป แต่เป็นลูกผสมระหว่างนักรบกับนักเวทย์

อาวุธประจำกายคือคทา คุณสามารถอัพค่าความแข็งแกร่ง (Strength) เพื่อยืนแลกหมัดในแนวหน้าโดยมีสัตว์อัญเชิญคอยหนุนหลัง ทำให้ฟาร์มได้แทบจะไม่เสียเลือดเนื้อ

หรือจะเน้นสัตว์อัญเชิญ ยืนสั่งการอยู่แนวหลัง ก็ยังฆ่ามอนสเตอร์ได้โดยไร้รอยขีดข่วน

ยังมีสายโจมตีระยะไกลที่เน้นอัพค่าปัญญา (Intelligence) ใช้สกิลผสานกับสัตว์อัญเชิญทำดาเมจได้รุนแรงกว่านักเวทย์ แต่สายนี้จำเป็นต้องมีปาร์ตี้

ดังนั้น ทางเลือกของหวังซิงจึงเหลือแค่สายความแข็งแกร่ง (Strength) หรือสายจิตวิญญาณ (Spirit) เท่านั้น

อีกเหตุผลสำคัญคืออาวุธประจำตัวของซัมมอนเนอร์ นั่นคือ "คทายาว" หรือพลอง

หวังซิงฝึกฝนศิลปะการต่อสู้กับพ่อมาตั้งแต่แปดขวบ เริ่มฝึก "เพลงพลองสยบมาร" ตอนสิบขวบ รวมแล้วฝึกมาสิบเอ็ดปีเต็ม

ดังนั้นตอนที่ได้ยินสองคนในร้านบะหมี่พูดว่าซัมมอนเนอร์ใช้คทาเป็นอาวุธ เขาจึงตัดสินใจได้ทันที

"ผมเลือกอาชีพซัมมอนเนอร์!"

【เลือกอาชีพสำเร็จ กำลังสุ่มพรสวรรค์...】

【ยินดีด้วย! คุณได้รับพรสวรรค์ระดับสีดำ "อีกาทมิฬ" (Night Crow)】

...【คุณถูกส่งไปยังหมู่บ้านเริ่มต้นหมายเลข 9527 กำลังเข้าสู่เกม...】

...แสงสีขาวสว่างวาบ เมื่อการมองเห็นกลับคืนมา โถงวิหารโบราณก็หายไป แทนที่ด้วยหมู่บ้านเล็กๆ ที่ดูเรียบง่ายแต่งดงาม

สถานที่แห่งนี้เนืองแน่นไปด้วยผู้เล่นที่วิ่งวุ่นกันขวักไขว่

"ขายดาบเหล็กเลเวล 5 ของดีสำหรับนักรบ ราคาแค่ 1 ซิลเวอร์!"

"เควสหมูป่า ขาดตัวแทงค์หนึ่งที่!"

"รับคนฟาร์มหมาป่ายาวๆ 5 ชั่วโมง อาชีพไหนก็ได้ ยกเว้นซัมมอนเนอร์ ไสหัวไป!"

"..."

เสียงตะโกนรอบตัวปลุกเร้าหวังซิง ไฟในใจที่มอดดับไปนานลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง

"สถานะ"

สิ้นเสียงเรียกในใจ แผงหน้าต่างโปร่งแสงก็ปรากฏขึ้น

【ชื่อ】: ราตรีทมิฬ

【เลเวล】: 0 (0%)

【อาชีพ】: ซัมมอนเนอร์ฝึกหัด

【พรสวรรค์】: อีกาทมิฬ (ระดับสีดำ) LV1: อัญเชิญ "อีกาทมิฬ" ออกมาช่วยต่อสู้ (+1 ตัวต่อเลเวล)

【เลือด (HP)】: 110

【มานา (MP)】: 110

【พลังโจมตี】: 7

【พลังโจมตีเวทย์】: 7

【พลังป้องกัน】: 3

【พลังป้องกันเวทย์】: 1

【ค่าสถานะ】: แข็งแกร่ง 1, อึด 1, คล่องตัว 1, ปัญญา 1, จิตวิญญาณ 1

【แต้มสถานะคงเหลือ】: 0

【แต้มสกิล】: 0

【อุปกรณ์】: คทามือใหม่ (โจมตี & โจมตีเวทย์ +5), เสื้อผู้เริ่มต้น (ป้องกัน +1), กางเกงผู้เริ่มต้น (ป้องกัน +1)

【สกิล】: กระสุนเวทย์ – ใช้ 5 MP, สร้างความเสียหายเวทย์ 50%, คูลดาวน์ 3 วินาที

...

【ความแข็งแกร่ง (Str)】: 1 Str = 2 พลังโจมตี, 1 น้ำหนักบรรทุก

【ความอึด (Vit)】: 1 Vit = 10 HP, 1 พลังป้องกัน, 0.1 ต้านทาน, 0.1 ฟื้นฟู HP/วินาที (ฟื้นฟูพื้นฐาน 1% ต่อนาที)

【ความคล่องตัว (Agi)】: 1 Agi = 0.1% ความเร็วโจมตี, 0.01 คริติคอล, 0.01 หลบหลีก (คริติคอลใช้ร่วมทั้งกายภาพและเวทย์)

【ปัญญา (Int)】: 1 Int = 2 พลังโจมตีเวทย์, เพิ่มความเร็ววิถีกระสุนเวทย์

【จิตวิญญาณ (Spirit)】: 1 Spr = 10 MP, 1 พลังป้องกันเวทย์, 0.1% ความเร็วร่าย, 0.01 ลดคูลดาวน์, 0.1 ฟื้นฟู MP/วินาที

(หมายเหตุ: นี่เป็นครั้งแรกที่มีการลงรายละเอียดค่าสถานะ จะไม่มีการอธิบายซ้ำอีก)

...

ข้อมูลส่วนอื่นเขาคุ้นเคยดี แต่คำว่า "ระดับสีดำ" นี่สิที่ทำให้เขางุนงง

"ระดับสีดำ? ในคู่มือบอกว่ามีแค่ ขาว เขียว น้ำเงิน ม่วง แดง ทอง... รวมหกระดับนี่นา สีดำโผล่มาจากไหน? บั๊กเหรอ?"

ความคิดนั้นผุดขึ้นมาแล้วก็จางหายไปอย่างรวดเร็ว

"เป็นไปไม่ได้ สปิริตเรียลม์สร้างร่วมกันโดยกว่าร้อยประเทศ ไม่มีทางที่บั๊กโง่ๆ แบบนี้จะหลุดรอดมาได้ ถ้าไม่ใช่บั๊ก ก็แปลว่ามีระดับที่เหนือกว่าทองจริงๆ!"

พอคิดได้ว่าพรสวรรค์ของเขาอาจจะเหนือชั้นยิ่งกว่าระดับทอง ลมหายใจของหวังซิงก็ถี่กระชั้นขึ้น

เขารู้ดีว่าพรสวรรค์นั้นสำคัญแค่ไหน

ผู้เล่นระดับทองสามารถบดขยี้คู่ต่อสู้ระดับขาวหรือน้ำเงินได้สบายๆ แม้จะใส่อุปกรณ์ห่วยกว่าก็ตาม

นั่นคืออำนาจของพรสวรรค์

เมื่อเห็นคำอธิบายว่า "+1 ตัวต่อเลเวล" เขาก็แทบรอไม่ไหวที่จะทดสอบความเทพของมัน

"ไปรับเควส แล้วออกไปล่ามอนสเตอร์กันเลย!"