ตอนที่ 119 คำพูดนี้ ข้าคืนให้เจ้า

ตอนที่ 119 คำพูดนี้ ข้าคืนให้เจ้า

"รับทราบ!"

เมื่อกู้ชิงเอ๋อเห็นอาจารย์ของนางมาถึง นางยิ่งรู้สึกฮึกเหิมขึ้นอย่างยิ่ง นางตั้งใจที่จะแสดงให้กู้ฉางชิงเห็นถึงผลสำเร็จของการฝึกฝนในช่วงที่ผ่านมา

ในอดีต นางเคยได้รับคำชี้แนะจากกู้ฉางชิง และในเวลานี้นางยังได้รับการสั่งสอนและดูแลอย่างใกล้ชิดจากเขาในตระกูลกู้แห่งชางหมิง

พลังของกู้ชิงเอ๋อแข็งแกร่งยิ่งนัก เมื่อเทียบกับคนรุ่นเดียวกันในตระกูลกู้แห่งชางหมิง

ยกเว้นเพียงพี่น้องหยุนซี ไม่มีผู้ใดสามารถเทียบกับนางได้!

แต่สถานการณ์เหล่านี้เป็นสิ่งที่เฉินฟางหยุนและพวกพ้องไม่มีทางล่วงรู้

เมื่อเห็นกู้ชิงเอ๋อเดินออกมา

ดวงตาของเฉินฟางหยุนเปล่งประกายขึ้นทันที น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนไปในทางหยาบคายและยั่วยวน "ตระกูลกู้ยังมีหญิงงามเช่นนี้อีกหรือ? ดีมาก ดีมาก! สาวน้อย! นายน้อยผู้นี้จะให้โอกาสเจ้ามาเป็นสาวใช้ของข้า!"

"หากเจ้ายอม ข้าจะพิจารณาไว้ชีวิต!"

คำพูดของเฉินฟางหยุนเต็มไปด้วยการเหยียดหยามและล้อเลียน

พรรคพวกของเขาที่อยู่ด้านหลังก็ส่งเสียงหัวเราะเยาะอย่างเหมาะสม

แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดก็คือไม่ว่าจะเป็นผู้อาวุโสระดับสูงของตระกูลกู้ หรืออัจฉริยะรุ่นเยาว์ที่ยืนอยู่ข้างหลัง พวกเขากลับมีสีหน้าสงบนิ่ง เมื่อได้ยินคำพูดที่หยาบคายของเฉินฟางหยุน แววตาของพวกเขากลับเต็มไปด้วยความเวทนา

กล้าล้อเลียนกู้ชิงเอ๋อ?

เจ้าไม่รอดแน่!

ชั่วพริบตา

"วูบ!"

เฉินฟางหยุนรู้สึกได้ถึงกระแสลมแรงที่พุ่งตรงเข้าหาเขา ทำให้เขาเผลอขยับตัวโดยสัญชาตญาณ พยายามยกดาบวิญญาณในมือขึ้นป้องกันการโจมตีที่พุ่งเข้ามา

ต้องยอมรับแม้เขาจะโอหังและหยาบคาย แต่พรสวรรค์และการตอบสนองของเขาก็ไม่น้อยหน้าใคร

ในชั่วพริบตาแห่งความเป็นความตาย เขาสามารถใช้ดาบวิญญาณของตัวเองต้านการโจมตีจากกู้ชิงเอ๋อได้ทัน

เสียงโลหะปะทะกันดังก้องกลางสนามรบ ทำให้หัวใจของเฉินฟางหยุนสงบลงเล็กน้อย...

แม้เฉินฟางหยุนจะไม่เข้าใจว่าทำไมความเร็วของกู้ชิงเอ๋อถึงได้รวดเร็วและทรงพลังเช่นนี้ แต่เมื่อเขาสามารถต้านรับการโจมตีแรกได้ เขาก็คิดว่าต่อไปคงจะจัดการได้ง่ายขึ้น

ทว่าความคิดของเขาถูกตัดขาดในทันที

"ฉึบ!"

ความคิดของเฉินฟางหยุนหยุดชะงัก ดวงตาของเขามองต่ำไปยังหน้าอกของตนเอง

สิ่งที่เขาเห็นคือดาบวิญญาณที่แทงทะลุอกเขา และดาบในมือของเขาที่แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยแทบจะในทันทีที่ปะทะกัน

สายตาของเขาเลื่อนขึ้นไปมองกู้ชิงเอ๋อที่ยืนอยู่ตรงหน้า ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและตื่นตระหนกที่ไม่อาจซ่อนเร้น

"เจ้า..."

"อ๊าก—!"

เสียงร้องโหยหวนของเฉินฟางหยุนดังสนั่นทั่วสนามรบ

ในขณะที่พยายามดิ้นรนถอยหลังด้วยความเจ็บปวด ท่ามกลางสายตาตื่นตกใจของอัจฉริยะฝ่ายองค์ชายสาม ดาบวิญญาณที่ปักอยู่บนหน้าอกของเขากลับไม่มีทีท่าจะสั่นไหวหรือหลุดออก

แม้แต่เหล่าลูกหลานตระกูลกู้ที่อยู่ในสนามรบก็ยังตกตะลึง

พวกเขารู้ว่ากู้ชิงเอ๋อแข็งแกร่ง นางเป็นศิษย์ที่กู้ฉางชิงชี้แนะด้วยตัวเอง

แต่เฉินฟางหยุนก็ไม่ใช่คนธรรมดา เขาเป็นถึงอัจฉริยะรุ่นเยาว์ที่ติดอันดับสิบของฝ่ายองค์ชายสาม

ด้วยพลังของเขา การจะสู้กับกู้ชิงเอ๋อสักห้าถึงเจ็ดกระบวนท่าก็คงไม่ใช่ปัญหา

แต่สิ่งที่พวกเขาเห็นคืออะไร?

เพียงแค่การโจมตีครั้งเดียว เพียงแค่กระบวนท่าเดียว!

เฉินฟางหยุนผู้ที่เป็นที่รู้จักในจักรวรรดิเทพมายา กลับพ่ายแพ้จนแทบสิ้นชีวิต ราวกับสุนัขที่กำลังร้องขอชีวิต

ในขณะที่พวกเขายังตกอยู่ในความตกตะลึง

เหล่าจักรพรรดิลึกลับทั้งสามคนที่ก่อนหน้านี้ยังหยิ่งผยอง และเย้ยหยันตระกูลกู้ ต่างก็เผยสีหน้าบิดเบี้ยวออกมาพร้อมกัน

โดยเฉพาะผู้อาวุโสของตระกูลเฉิน

เฉินฟางหยุนเป็นถึงคุณชายใหญ่ของตระกูลเฉิน และยังเป็นอนาคตของพวกเขา

เขาได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี และมีศักยภาพที่จะเข้าสู่จักรพรรดิสวรรค์ ซึ่งจะช่วยยกระดับสถานะของตระกูลเฉินให้สูงขึ้นอย่างมาก

แต่ตอนนี้ กู้ชิงเอ๋อกลับทำร้ายเขาจนแทบสิ้นชีวิต!

"เจ้าเด็กน้อย! หยุดมือเดี๋ยวนี้!"

เสียงคำรามต่ำของผู้อาวุโสตระกูลเฉินดังขึ้น พร้อมกับพลังวิญญาณมหาศาลที่พุ่งออกจากร่างของเขา แปรเปลี่ยนเป็นกระแสพลังที่พุ่งตรงไปยังกู้ชิงเอ๋อ หวังจะผลักดันและบังคับให้นางล่าถอย

"หึ..."

เสียงหัวเราะเย็นชาดังขึ้นจากกู้ฉางชิง...

เมื่อเห็นการเคลื่อนไหวของผู้อาวุโสตระกูลเฉิน กู้ฉางชิงที่เตรียมพร้อมอยู่แล้วก็ก้าวออกไปหนึ่งก้าวทันที

เขาปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าผู้อาวุโสตระกูลเฉิน และด้วยการตวัดฝ่ามืออย่างแผ่วเบา พลังวิญญาณที่ถูกปลดปล่อยออกมาเป็นมังกรจากอีกฝ่ายก็ถูกบดขยี้จนแตกสลาย

จากนั้น กู้ฉางชิงพลันหันกลับมาอีกครั้งพร้อมตวัดฝ่ามือลง

ในสายตาที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกของเหล่าอัจฉริยะรุ่นเยาว์และผู้อาวุโสจักรพรรดิลึกลับอีกสองคน ฝ่ามือนั้นตกลงมาที่กระหม่อมของผู้อาวุโสตระกูลเฉิน

ทันใดนั้น

"ฉึบ!"

ผู้อาวุโสตระกูลเฉิน ผู้ซึ่งบรรลุขั้นจักรพรรดิลึกลับระดับสัมบูรณ์ บุคคลที่หาได้ยากยิ่งแม้แต่ในฝ่ายองค์ชายสาม

ยังไม่ทันได้ส่งเสียงร้องโหยหวน ก็ถูกฝ่ามือเดียวของกู้ฉางชิงบดขยี้จนร่างแตกกลายเป็นละอองเลือด!

"เมื่อครู่นี้เจ้าพูดว่าอย่างไร?"

"การต่อสู้ระหว่างเด็ก ๆ ควรปล่อยให้เด็ก ๆ แก้ไข เจ้าจะยุ่งอะไรด้วย?"

"คำพูดนี้ ข้าคืนให้เจ้า"