ตอนที่ 19 เปิดใช้งานค่ายกลดาบพิชิตเซียน
ตอนที่ 19 เปิดใช้งานค่ายกลดาบพิชิตเซียน
ตอนที่ 19 เปิดใช้งานค่ายกลดาบพิชิตเซียน
สองวันถัดมา กู้ฉางชิงยังไม่ได้รีบร้อนออกจากเกาะไห่เยว่ หลังจากไปรับหินวิญญาณที่หอประมูลแล้ว เขาก็กลับไปที่โรงเตี๊ยมพร้อมกับกู้ชิงเอ๋อ
เขาไม่ได้อยู่เพื่อรอการแก้แค้นจากตระกูลโม่ เพราะเขาไม่มีเวลาว่างขนาดนั้น
เรื่องของตระกูลโม่ เขาโยนทิ้งไปตั้งนานแล้ว และไม่เคยเก็บมาใส่ใจ
หากตระกูลโม่ไม่ทำอะไรก็ถือว่าเรื่องจบไป แต่ถ้ากล้าลงมือจริง ๆ กู้ฉางชิงก็ไม่ลังเลที่จะลบชื่อพวกเขาออกจากเกาะไห่เยว่
เขาไม่ใช่คนใจดีหรือมีเมตตา โอกาสข้าให้แล้ว หากเจ้าดึงดันจะหาความตาย ข้าก็พร้อมสนองให้!
สาเหตุที่กู้ฉางชิงยังอยู่บนเกาะไห่เยว่คือเพื่อหลอมโอสถ
เขามีวัตถุดิบจำนวนมากติดตัว และตั้งใจจะหลอมโอสถให้เสร็จก่อนออกเดินทาง เพื่อจะได้ไม่ต้องกลับมาเกาะไห่เยว่อีกในกรณีที่ขาดวัตถุดิบ
สองวันต่อมา หลังจากหลอมโอสถเสร็จ กู้ฉางชิงและกู้ชิงเอ๋อก็เตรียมตัวออกจากเกาะไห่เยว่
แต่แล้วทันใดนั้น
ท้องฟ้าที่สงบรอบเกาะไห่เยว่พลันถูกปกคลุมด้วยหมอกดำหนาทึบ และในระยะไกล เงาดำหลายสิบร่างปรากฏขึ้น พวกเขายืนอยู่บนหลังสัตว์อสูรบินและมุ่งหน้ามายังเมืองไห่เยว่
กลุ่มคนเหล่านี้ล้วนเป็นยอดฝีมือระดับครึ่งราชา และผู้นำสองคนคือชายชราในชุดคลุมดำและชุดคลุมขาว พลังที่พวกเขาปลดปล่อยออกมาช่างลึกล้ำและน่ากลัว
กู้ฉางชิงซึ่งมีสัมผัสวิญญาณที่คมชัดและพลังจิตอันแข็งแกร่ง มองออกทันทีว่าทั้งสองคนมีพลังเกินกว่าระดับครึ่งราชาทั่วไป
“ครึ่งราชาระดับสัมบูรณ์?”
ในใจของกู้ฉางชิงกระตุกเล็กน้อย ครึ่งราชาระดับสัมบูรณ์นั้นห่างจากขอบเขตราชาเพียงก้าวเดียว พลังระดับนี้ถือว่าอยู่บนยอดพีระมิดของทะเลหมื่นอสูรตอนใต้ หากไม่มีขอบเขตราชาเข้ามาเกี่ยวข้อง พวกเขาแทบจะไร้ผู้ต้าน
พวกเขายังนำกลุ่มครึ่งราชามากกว่าสิบคนติดตามมาด้วย นี่ไม่ใช่พลังจากกลุ่มหรือสำนักธรรมดา
เมื่อกลุ่มคนในชุดดำมาถึง พวกเขาใช้หมอกดำสร้างค่ายกลปิดกั้นทั้งเกาะไห่เยว่ เอาไว้
ชายชราในชุดคลุมดำมองลงมายังด้านล่างด้วยสีหน้าเรียบเฉย เขาและชายในชุดคลุมขาวมาจากสำนักใหญ่ที่ทรงพลังแห่งทะเลหมื่นอสูรตอนใต้ นั่นคือสำนักจันทร์มืด
แม้สำนักนี้จะไม่มีผู้แข็งแกร่งระดับขอบเขตราชา แต่ชายทั้งสองที่นำทัพมาเป็นครึ่งราชาระดับสัมบูรณ์สูงสุด และยังมีครึ่งราชาอีกกว่าสิบคนอยู่ภายใต้คำสั่ง
ถึงแม้ห้าตระกูลครึ่งราชาของเกาะไห่เยว่จะมีครึ่งราชารวมกันถึงแปดหรือเก้าคน แต่ส่วนใหญ่เป็นแค่ครึ่งราชาขั้นกลาง มีเพียงสองคนที่อยู่ในขั้นปลาย และไม่มีแม้แต่คนเดียวที่ถึงขั้นสัมบูรณ์
ไม่นานนัก ทั้งเกาะไห่เยว่ก็ถูกค่ายกลล้อมปิดไว้โดยสมบูรณ์ หมอกดำหนาทึบปิดกั้นการเข้าออกทุกทาง
ทันใดนั้น ชายผู้เคราะห์ร้ายระดับวิญญาณแท้จริงคนหนึ่งที่กำลังจะออกจากเกาะก็พุ่งชนหมอกดำ ทันทีที่สัมผัสกับหมอก เสียงกรีดร้องอันน่าสยดสยองก็ดังขึ้น และร่างของเขาถูกดูดจนแห้งกรังโดยชายในชุดดำที่เป็นเพียงผู้ฝึกตนระดับสร้างกายา
ชายชุดดำหยิบถุงเก็บของจากศพแห้งอย่างไม่ใยดี
ภาพที่น่าสยดสยองนี้ทำให้คนทั้งเกาะต่างหวาดกลัวอย่างถึงที่สุด
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”
"ทำไมจึงมีคนมาปิดผนึกเกาะนี้?"
เหล่าผู้ฝึกตนจากภายนอกที่ตั้งใจจะออกจากเกาะต่างร้อนรน
เสียงฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ
ในเกาะไห่เยว่ ร่างของผู้แข็งแกร่งระดับครึ่งราชาราวสิบคนพุ่งออกมา พวกเขาคือสมาชิกของห้าตระกูลใหญ่บนเกาะไห่เยว่ บรรดาผู้ฝึกตนในเมืองไห่เยว่ต่างจดจำตัวตนของพวกเขาได้
หัวหน้าตระกูลหวัง ซึ่งเป็นผู้นำของห้าตระกูลใหญ่เดินออกมา สีหน้าเคร่งขรึมมองไปยังกลุ่มชายในชุดคลุมดำที่ล้อมเกาะไห่เยว่
คนพวกนี้มาอย่างไม่หวังดีแน่นอน
หัวหน้าตระกูลหวังขมวดคิ้ว จ้องมองชายชราในชุดคลุมดำที่เป็นผู้นำ พร้อมกล่าวด้วยน้ำเสียงขรึมว่า
"ท่านทั้งหลาย นี่หมายความว่าอย่างไร?"
ชายชราในชุดคลุมดำหัวเราะเบา ๆ ก่อนเอ่ยขึ้นช้า ๆ
"เอาของออกมา!"
หัวหน้าตระกูลหวังนิ่งเล็กน้อย แต่ยังกล่าวด้วยน้ำเสียงสงบ
"ของ? ท่านผู้เฒ่าหมายถึงสิ่งใด? ข้าไม่เข้าใจสิ่งที่ท่านพูด"
ชายชราในชุดคลุมดำจ้องเขม็งพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา
"เลิกเสแสร้งเสียเถอะ เจ้ารู้จักเกาะกำเนิดศักดิ์สิทธิ์ใช่หรือไม่?"
"เกาะกำเนิดศักดิ์สิทธิ์!"
แม้ว่าหัวหน้าตระกูลหวังจะรักษาสีหน้าเรียบเฉย แต่ในใจกลับตกตะลึงอย่างรุนแรง
"เป็นไปได้อย่างไร? พวกเขารู้ได้อย่างไร?"
ที่แท้ไม่นานมานี้ หัวหน้าตระกูลหวังได้พบกับซากปรักหักพังบนเกาะแสงสว่างศักดิ์สิทธิ์ในทะเลแห่งหนึ่ง และได้ครอบครองแผ่นหยกชิ้นหนึ่ง
แผ่นหยกนี้เกี่ยวข้องกับผู้แข็งแกร่งระดับขอบเขตราชาที่ล่มสลายในทะเลหมื่นอสูร และอาจเป็นกุญแจสำคัญในการเปิดถ้ำของเขา
หลังจากได้แผ่นหยกนี้มา หัวหน้าตระกูลหวังไม่เคยบอกใคร แม้แต่คนใกล้ตัวที่สุด
แต่ชายในชุดคลุมดำเหล่านี้รู้ได้อย่างไร?
ตามหลักแล้ว มันไม่น่าจะเป็นไปได้เลย
"หัวหน้าตระกูลหวัง ท่านหมายความว่าอย่างไร?"
เหล่าผู้นำจากอีกสี่ตระกูลใหญ่ต่างหันมามองหัวหน้าตระกูลหวังด้วยความสงสัย
"ตกลงมันคืออะไรกันแน่?"
เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่รู้เรื่องที่หัวหน้าตระกูลหวังได้กุญแจของผู้แข็งแกร่งระดับขอบเขตราชา และตอนนี้พวกเขาก็ถูกลากเข้ามาในเรื่องนี้โดยไม่รู้ตัว
แม้ว่าห้าตระกูลใหญ่บนเกาะไห่เยว่จะมีความสัมพันธ์ทางผลประโยชน์ร่วมกัน แต่ความสัมพันธ์ระหว่างกันก็ไม่ได้ดีนัก
ตอนนี้ดูเหมือนว่าการที่กลุ่มชายในชุดคลุมดำมาปิดล้อมเกาะนี้จะเกี่ยวข้องกับหัวหน้าตระกูลหวัง
หัวหน้าตระกูลหวังยังคงรักษาสีหน้าเรียบเฉย ขณะที่ในใจเก็บซ่อนความรู้สึกไว้ไม่ให้ใครล่วงรู้ เขาหัวเราะเบา ๆ ก่อนกล่าว
"ข้าไม่รู้ว่าพวกเขากำลังพูดถึงอะไร"
ไม่ว่าอย่างไร ในตอนนี้หัวหน้าตระกูลหวังย่อมไม่อาจยอมรับว่าเขาเป็นต้นเหตุที่นำกลุ่มคนชุดดำมา
เมื่อเห็นหัวหน้าตระกูลหวังปฏิเสธ ชายชราในชุดคลุมดำกลับไม่ใส่ใจ ท่าทางเขาเหมือนคาดไว้แล้ว เขาหัวเราะเย็นชาและกล่าว
"ไม่ยอมรับก็ไม่เป็นไร ฆ่าเจ้าเสียก่อน เดี๋ยวของก็ต้องเป็นของข้าเอง ทุกคนปิดผนึกเกาะไห่เยว่ให้แน่น อย่าให้แม้แต่แมลงวันตัวเดียวหลุดออกไปได้!"
เรื่องที่เกี่ยวข้องกับถ้ำและมรดกของผู้แข็งแกร่งขอบเขตราชานั้นไม่อาจประมาทได้
ฆ่าผิดไปบ้าง แต่ปล่อยไปไม่ได้เด็ดขาด!
ทั่วทั้งเกาะไห่เยว่ สำหรับชายชราในชุดคลุมดำแล้ว ทุกคนบนเกาะล้วนเป็นคนตายไปแล้ว แม้สำนักจันทร์มืดจะไม่ใช่สำนักมาร แต่วันนี้ดูเหมือนพวกเขาอาจต้องทำเรื่องเช่นนั้น
ชายชราในชุดคลุมขาวขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนกล่าวว่า
"ทำลายตระกูลหวังและแย่งชิงหยกก็เพียงพอแล้ว การฆ่าล้างผู้ฝึกตนทั้งเกาะอาจจะมากเกินไป หากเรื่องนี้แพร่กระจายออกไป อาจทำให้พวกกลุ่มอำนาจระดับราชาในทะเลหมื่นอสูรไม่พอใจ"
ชายชราในชุดคลุมดำแสยะยิ้ม ดวงตาเปล่งประกายเย็นชา
"ไม่พอใจแล้วอย่างไร? หากพวกเราได้ถ้ำของผู้แข็งแกร่งขอบเขตราชาและบรรลุขอบเขตราชา สำนักจันทร์มืดของเราก็จะกลายเป็นกลุ่มอำนาจระดับราชา แล้วจะต้องกลัวอะไรอีก!"
"อีกอย่าง หากพวกกลุ่มอำนาจระดับราชาโกรธจริง เราก็สามารถหลบหนีไปยังที่ไกล ๆ ไม่จำเป็นต้องอยู่ในทะเลหมื่นอสูรแห่งนี้ เมื่อถึงตอนนั้น ฟ้ากว้างดินใหญ่ ที่ไหนก็ไปได้"
คำพูดของทั้งสองไม่ได้ถูกปิดบังแต่อย่างใด ขณะที่พวกเขาลอยอยู่กลางอากาศ มองเหล่าผู้ฝึกตนในเมืองไห่เยว่บนพื้นเบื้องล่างราวกับแกะที่รอเชือด
แต่เนื้อหาการสนทนานั้นเมื่อหลุดออกมา ประกอบกับจิตสังหารไร้ความปรานีของชายชราในชุดคลุมดำที่แผ่ออกมาปกคลุมทั่วทั้งเกาะ ก็เพียงพอที่จะทำให้ผู้คนบนเกาะตัวสั่นด้วยความกลัว
"ก็ได้" ชายชราในชุดคลุมขาวถอนหายใจอย่างจนใจ
ในตอนนี้ สำนักจันทร์มืดจำเป็นต้องร่วมมือกันเพื่อเป้าหมาย ถ้ำของผู้แข็งแกร่งขอบเขตราชา และโอกาสบรรลุขอบเขตราชา คือโอกาสที่หาได้ยากยิ่ง
เสียงดังสนั่นสองครั้ง พลังของผู้แข็งแกร่งระดับครึ่งราชาสัมบูรณ์ทั้งสองแผ่ขยายออกมา
ท้องฟ้าบนเกาะไห่เยว่ถูกปิดตายโดยสิ้นเชิง ไม่มีช่องว่างใดหลงเหลือ หมอกดำแปรเปลี่ยนเป็นงูพิษเลื้อยวนรอบเกาะ ลิ้นสองแฉกพุ่งออกมาพร้อมแสงอาคมเย็นเยียบในดวงตารูปสามเหลี่ยม
ตอนนี้ แม้แต่ผู้ฝึกตนครึ่งราชาก็ไม่สามารถหลบหนีได้
"นี่คือพลังของผู้แข็งแกร่งระดับครึ่งราชาสัมบูรณ์!"
"แย่แล้ว พวกมันเป็นครึ่งราชาสัมบูรณ์!"
"พวกเราตายแน่"
หากพวกที่มาเป็นเพียงกลุ่มผู้แข็งแกร่งระดับครึ่งราชาจำนวนมาก ต่อให้มีบางคนเป็นระดับครึ่งราชาขั้นปลาย ห้าตระกูลใหญ่บนเกาะไห่เยว่ยังพอมีโอกาสสู้ แต่กับครึ่งราชาสัมบูรณ์เช่นนี้ ไม่มีโอกาสรอดเลย
ผู้ฝึกตนที่มาเยือนเกาะไห่เยว่เพื่อทำการค้า รวมถึงกลุ่มนักบวชพเนจร ต่างโกรธแค้นอย่างมาก เมื่อได้ยินว่าชายชราในชุดคลุมดำต้องการฆ่าล้างทุกคนบนเกาะ
"พวกเจ้ามีเรื่องกับตระกูลหวังก็ไปจัดการกับตระกูลหวังสิ จะมาเกี่ยวอะไรกับพวกเรา?"
"พวกเรามาจากนอกเกาะเพื่อร่วมงานประมูล ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใด ๆ กับตระกูลหวัง ท่านผู้เฒ่าโปรดปล่อยพวกเราไปเถิด!"
แต่ไม่มีเสียงตอบรับใด ๆ ชัดเจนว่าผู้แข็งแกร่งทั้งสองไม่คิดไว้ชีวิตใครเลย
ในเมืองไห่เยว่ เหล่าลูกศิษย์ของกลุ่มอำนาจระดับครึ่งราชาต่างโกรธแค้นปนสิ้นหวัง
หลายคนเป็นเพียงผู้ผ่านทาง มาร่วมงานประมูลเพื่อเปิดหูเปิดตา แต่กลับต้องมาเจอภัยพิบัติที่คาดไม่ถึงเช่นนี้
และแม้จะมีผู้ฝึกตนจำนวนมากที่ตกในสถานการณ์เดียวกัน ชายชุดดำของสำนักจันทร์มืดกลับไม่สนใจ พวกเขาปิดผนึกเกาะและฆ่านักบวชพเนจรหลายคนที่พยายามหลบหนี
"พวกมันตั้งใจจะฆ่าปิดปากจริง ๆ"
หน้าประตูโรงเตี๊ยม กู้ฉางชิงเงยหน้ามองท้องฟ้าด้วยความจนใจ
"ข้ากำลังจะออกจากเกาะอยู่แล้วแท้ ๆ ทำไมต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ด้วย?"
เขามองไปยังชายชราในชุดคลุมดำบนฟ้าพร้อมกล่าว
"ข้าไม่อยากเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ และข้าเองก็ไม่รู้ปัญหาระหว่างพวกเจ้า แต่สิ่งนี้เป็นเรื่องระหว่างพวกเจ้าและตระกูลหวัง จะดึงคนอื่นมาเกี่ยวทำไม?"
คำว่า "คนอื่น" ของกู้ฉางชิงนั้น หมายถึงตัวเขาเอง
ชีวิตของคนบนเกาะนี้เกี่ยวอะไรกับเขา
สิ่งที่เขาต้องการมีเพียงการพากู้ชิงเอ๋อออกจากที่นี่
ในตอนนี้ มีหลายคนที่จำกู้ฉางชิงได้ ชายหนุ่มผู้กล้าข่มขู่โม่ห่าวไป่และตระกูลโม่ในหอประมูล ซึ่งทำให้ทุกคนต่างตกใจที่เขายังอยู่บนเกาะและไม่เป็นอะไร
มู่จื่ออี้และอาวุโสหยินเองก็สังเกตเห็นกู้ฉางชิง แม้จะอยู่ในสถานการณ์สิ้นหวัง แต่เมื่อเห็นเขา ทั้งสองกลับรู้สึกโล่งใจอย่างลึกซึ้ง
ก่อนหน้านี้พวกเขาคิดว่ากู้ฉางชิงคงออกจากเกาะไปแล้ว หากเป็นเช่นนั้น ทุกอย่างคงจบสิ้น
“ขอบเขตวิบากกรรม?”
ชายชราในชุดคลุมดำมองลงมาจากฟ้า เขาสังเกตกู้ฉางชิงด้วยสายตาสงสัย ความเยาว์วัยของกู้ฉางชิงทำให้เขารู้สึกประหลาดใจ
มู่จื่ออี้และอาวุโสหยินลุ้นระทึก พวกเขากังวลว่าชายชราในชุดคลุมดำอาจตอบตกลง แต่สิ่งที่เขาพูดต่อมากลับทำให้พวกเขาผ่อนคลายลง
“บางครั้งชีวิตก็เป็นเช่นนี้ เจ้าสามารถบรรลุถึงขอบเขตวิบากกรรมในวัยนี้ แสดงว่ามีพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยม แต่โชคร้ายชีวิตนั้นไม่แน่นอน วันนี้ไม่มีใครสามารถออกจากที่นี่ได้ แม้แต่เจ้า ผู้ที่อาจเป็นดาวเด่นของกลุ่มอำนาจระดับราชา” ชายชราในชุดคลุมดำกล่าว
กู้ฉางชิงจ้องมองเขาอย่างลึกซึ้ง “เจ้าไม่คิดจะปล่อยข้าไปหรือ?”
ชายชราในชุดคลุมดำเพียงหัวเราะ ไม่ตอบคำถาม แต่คำตอบชัดเจนในตัวแล้ว
สำนักจันทร์มืดที่มาปิดล้อมเกาะไห่เยว่ครั้งนี้เพื่อแย่งชิงกุญแจของถ้ำขอบเขตราชา พวกเขาตั้งใจจะไม่ปล่อยให้ใครที่อาจทำให้ข่าวรั่วไหลหลุดรอดไปได้ แม้แต่คนที่ไม่เกี่ยวข้องก็ต้องตาย
“ดี” กู้ฉางชิงยักไหล่เบา ๆ เขาไม่อยากเกี่ยวข้องกับเรื่องยุ่งเหยิงนี้ แต่ดูเหมือนจะหลีกเลี่ยงไม่ได้
เขาเงยหน้ามองชายชราในชุดคลุมดำและกล่าว
“ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่เสียใจในภายหลัง”
“เสียใจ? สิ่งที่ข้าทำมาตลอดชีวิต ไม่มีอะไรที่ทำให้ข้ารู้สึกเสียใจ…”
แต่ก่อนที่คำพูดจะจบลง สีหน้าของชายชราในชุดคลุมดำก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
จู่ ๆ เขารู้สึกถึงกลิ่นอายแห่งความตายที่น่าสะพรึงกลัวปกคลุมทั้งร่าง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตระหนก
กู้ฉางชิงในตอนนี้คล้ายดาบเซียนเล่มหนึ่งที่ปักขึ้นฟ้าสูง แผ่ความคมกล้าจนถึงขีดสุด เป้าหมายของเขาคือชายชราในชุดคลุมดำ
ค่ายกลดาบพิชิตเซียน เปิดใช้งาน!
“ฉึบ!”
ดาบเดียวถูกสับฟันออกไป เป้าหมายคือสังหาร!