ตอนที่ 8 พลังเทียบเท่าขั้นราชาลึกลับ

ตอนที่ 8 พลังเทียบเท่าขั้นราชาลึกลับ

"กู้หยุนซี"

"กู้ชิงเฉิน"

สามเดือนผ่านไป เมื่อเห็นว่าอีกไม่นานลูกในครรภ์ของเจียงเหลียนซินกำลังจะลืมตาดูโลก กู้ฉางชิงก็ได้ตั้งชื่อให้พวกเขาเรียบร้อย

ลูกสาวชื่อกู้หยุนซี

ลูกชายชื่อกู้ชิงเฉิน

กู้หยุนซีเป็นพี่สาว กู้ชิงเฉินเป็นน้องชาย

ตกลงตามนี้แล้ว ไม่เปลี่ยนแปลง

ในช่วงสามเดือนที่ผ่านมา หลังจากได้รับพรสวรรค์ร่างดาบแห่งความโกลาหล กู้ฉางชิงมีความเร็วในการฝึกฝนที่ไม่อาจเทียบได้กับก่อนหน้านี้ เพียงเวลาไม่นานจากระดับวิญญาณแท้จริงขั้นสี่ ก็ทะลุถึงระดับวิญญาณแท้จริงขั้นเก้าระดับสัมบูรณ์!

ห่างจากขอบเขตวิบากกรรมเพียงก้าวเดียว!

ความก้าวหน้าที่รวดเร็วอย่างน่าเหลือเชื่อ

แม้แต่เจียงเหลียนซินที่มีร่างศักดิ์สิทธิ์ก็ยังรู้สึกตกใจในความเร็วที่น่ากลัวของการฝึกฝนของกู้ฉางชิง

ต้องเข้าใจว่าแม้นางเองซึ่งมีร่างศักดิ์สิทธิ์น้ำแข็งลึกลับ สามเดือนที่ผ่านมาก็เพียงทะลุจากขอบเขตวิบากกรรมขั้นหนึ่ง ไปยังขอบเขตวิบากกรรมขั้นสามเท่านั้น

แม้ว่ายิ่งระดับสูงขึ้น การฝึกฝนก็จะยิ่งยากขึ้น แต่ความแตกต่างนี้ก็ช่าง…เหลือเชื่อเกินไป

ความเร็วในการฝึกฝนของเจียงเหลียนซินถือว่าน่ากลัวมากแล้ว แต่เมื่อเทียบกับกู้ฉางชิง…

เจียงเหลียนซินอดรู้สึกพ่ายแพ้อย่างไม่มีเหตุผลไม่ได้

แต่โชคดีที่คนคนนี้คือสามีของนาง

“ซินเอ๋อร์ หลังจากที่ข้าทะลุถึงขอบเขตวิบากกรรมแล้ว ข้าตั้งใจจะไปยังทะเลหมื่นอสูรสักครั้ง”

วันหนึ่งหลังจากกู้ฉางชิงเสร็จสิ้นการฝึกฝน เขาก็พูดกับเจียงเหลียนซิน

ด้วยระดับพลังที่สูงขึ้น ทรัพยากรการฝึกฝนที่มีในตระกูลก็ไม่เพียงพอต่อการสนับสนุนการฝึกฝนของเขาอีกต่อไป ตระกูลกู้เป็นเพียงตระกูลเล็กในเมืองเล็กๆ ไม่อาจรองรับความต้องการมหาศาลของกู้ฉางชิงได้

ไม่ใช่เพียงตัวเขาเท่านั้น แต่รวมถึงเจียงเหลียนซินด้วย

หากอยู่ในตระกูลเจียง ความเร็วในการฝึกฝนของนางย่อมเร็วกว่านี้แน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้น ลูกที่กำลังจะเกิดก็ต้องการการเตรียมพร้อมทั้งโอสถและอ่างยาวิเศษ

เมื่อลูกเกิดมา พวกเขาจะได้รับการอาบน้ำยาโอสถ โอสถวิญญาณ และเคล็ดวิชาระดับจักรพรรดิ บวกกับพรสวรรค์โดยกำเนิดของพวกเขา… คงต้องบอกว่าเหนือคำบรรยาย

ก่อนหน้านี้กู้ฉางชิงไม่สามารถออกไปฝึกปรือในโลกภายนอกได้เพราะพลังยังไม่เพียงพอ แต่ตอนนี้เขาห่างจากขอบเขตวิบากกรรมเพียงก้าวเดียว

และนั่นยังเป็นเพียงระดับพลัง แต่สำหรับความสามารถที่แท้จริง…

กู้ฉางชิงเองก็ไม่แน่ใจว่าพลังของเขาอยู่ในระดับใด ต้องต่อสู้กับผู้แข็งแกร่งระดับนั้นถึงจะรู้

ในช่วงสามเดือนที่ผ่านมา นอกจากการฝึกฝน กู้ฉางชิงยังไม่ละทิ้งการปรุงโอสถ เขาได้ปรุงโอสถไว้จำนวนมาก

แม้ว่าจะถูกจำกัดด้วยระดับของสมุนไพรในตระกูลที่ไม่สูงนัก แต่ด้วยพลังเสริมจากร่างศักดิ์สิทธิ์เปลวไฟเขียว โอสถที่เขาปรุงขึ้นส่วนใหญ่ล้วนเป็นโอสถระดับลวดลายโอสถ สามารถขายได้ในราคาหินวิญญาณจำนวนมาก

“ซินเอ๋อร์ ตอนนี้เจ้ากำลังตั้งครรภ์ไม่เหมาะที่จะออกเดินทางไปกับข้า ไม่เช่นนั้น ข้าก็อยากให้เจ้าไปด้วย”

เจียงเหลียนซินพยักหน้า ลูบท้องที่เริ่มป่องเล็กน้อยของตนเอง ใบหน้าเต็มไปด้วยความสุข

กู้ฉางชิงยิ้มแล้วโอบนางไว้ในอ้อมแขน พลางตบไหล่เบาๆ “หลังจากลูกน้อยสองคนนี้ลืมตาดูโลก พวกเรายังมีเวลาอีกมาก”

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา กู้ฉางชิงทะลุถึงขอบเขตวิบากกรรมได้สำเร็จ

สำหรับกู้ฉางชิงที่มีร่างดาบแห่งความโกลาหล อุปสรรคของขอบเขตวิบากกรรมแทบไม่มีความหมาย

เขาทะลุผ่านได้อย่างราบรื่น ไม่มีความยากลำบากใดๆ

สิ่งนี้ทำให้เจียงเหลียนซินอิจฉาอีกครั้ง

ต้องเข้าใจว่าในจักรวรรดิฮั่นฉิน ผู้ที่อยู่ในขอบเขตวิบากกรรมล้วนถือเป็นผู้แข็งแกร่ง

หลังจากนี้ เขาจะต้องเผชิญกับทัณฑ์สวรรค์เก้าสาย ซึ่งแต่ละครั้งจะยากขึ้นเรื่อยๆ แต่ทุกครั้งที่ผ่านไปได้ พลังของเขาจะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

กระนั้นขอบเขตวิบากกรรมก็ถือเป็นระดับที่อันตรายที่สุดเช่นกัน ทัณฑ์สวรรค์นั้น หากผ่านไปได้ก็จะเข้าสู่ระดับพลังที่สูงขึ้น แต่หากล้มเหลว อาจถูกทัณฑ์สวรรค์ฟาดจนเสียชีวิตทันที

นี่คือเหตุผลที่ทำไมขอบเขตนี้จึงถูกเรียกว่าขอบเขตวิบากกรรม

หลังจากผ่านทัณฑ์สวรรค์ทั้งเก้าครั้ง จะเข้าสู่ขอบเขตราชาขั้นแรกคือขั้นราชาลึกลับ

ในระดับนั้น เขาจะเป็นผู้ปกครองที่แท้จริง สามารถเดินทางไปทั่วโลก สร้างสำนัก หรือแม้แต่เป็นประมุขของสำนักได้

ก่อนออกเดินทาง กู้ฉางชิงได้แจ้งเรื่องนี้กับกู้หยวน ผู้เป็นบิดา

กู้หยวนไม่ได้ขัดขวาง

สำหรับระดับพลังของเขา กู้ฉางชิงไม่ได้ปิดบังอะไรมากนัก ดังนั้นกู้หยวนจึงทราบถึงระดับพลังในปัจจุบันของเขา

ส่วนเหตุผลที่กู้ฉางชิงพัฒนาพลังได้รวดเร็วเช่นนี้ เขาเพียงบอกว่ารู้สึกเหมือนตนเองตื่นรู้พรสวรรค์บางอย่างขึ้นมา

ไม่ใช่ว่ากู้ฉางชิงไม่อยากบอก แต่เรื่องระบบนั้นเขาไม่สามารถบอกใครได้ และไม่คิดจะบอกใคร รวมถึงเจียงเหลียนซินด้วย

ไม่ใช่เรื่องของความไว้วางใจ แต่มันคือความลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขา และจะมีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้

...

ทะเลหมื่นอสูร ตั้งอยู่ทางใต้ของจักรวรรดิฮั่นฉิน โดยมีพรมแดนติดกับจักรวรรดิและอาณาจักรอีกเจ็ดถึงแปดแห่ง ซึ่งจักรวรรดิฮั่นฉินเป็นหนึ่งในนั้น

ทะเลหมื่นอสูรเป็นพื้นที่อันตรายอย่างยิ่ง มีสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งขอบเขตราชาและขอบเขตจักรพรรดิอยู่มากมาย แม้แต่มนุษย์ที่อยู่ในระดับเดียวกันก็ไม่กล้าล่วงล้ำเข้าไปง่ายๆ แต่ความอันตรายนี้จำกัดอยู่เฉพาะในเขตทะเลลึกเท่านั้น

สัตว์อสูรในทะเลลึกมักไม่ปรากฏตัวในเขตน้ำตื้น เขตน้ำตื้นจึงกลายเป็นสวรรค์ของเหล่านักฝึกวรยุทธ์ นักบวช และนักผจญภัยจากจักรวรรดิและอาณาจักรใกล้เคียง

ด้วยเหตุนี้ เขตน้ำตื้นจึงเกิดแหล่งการค้าขึ้นมากมาย หนึ่งในนั้นคือเกาะไห่เยว่

เกาะไห่เยว่ยังเป็นเกาะที่ใกล้กับจักรวรรดิฮั่นฉินที่สุด และเป็นจุดหมายปลายทางของกู้ฉางชิงในครั้งนี้

เหนือท้องทะเลสีคราม กู้ฉางชิงก้าวเดินกลางอากาศด้วยความเร็วสูง

ภาพที่เห็นนี้ทำให้นักฝึกวรยุทธ์และนักผจญภัยด้านล่างหลายคนหันมาสนใจ

"เดินกลางอากาศได้... ต้องเป็นยอดฝีมือขอบเขตราชาแน่ๆ!"

หลายคนตกตะลึงในใจ และมองด้วยความอิจฉา

ยอดฝีมือขอบเขตราชาเป็นที่ยกย่องในทุกที่ที่พวกเขาไป มองทั่วทั้งทวีปหนานเสวียน พวกเขาล้วนเป็นผู้แข็งแกร่งที่แท้จริง

การเดินกลางอากาศเป็นสัญลักษณ์ของผู้ที่อยู่ในขอบเขตราชา มีเพียงผู้ที่สามารถควบคุมพลังแห่งสวรรค์และปฐพีได้เท่านั้นจึงจะทำได้

แต่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้คือกู้ฉางชิงไม่ได้อยู่ในขอบเขตราชาเลย

เหตุผลที่เขาสามารถเดินกลางอากาศได้ เป็นเพราะค่ายกลดาบพิชิตเซียน

ในเขตของค่ายกลดาบพิชิตเซียน กู้ฉางชิงคือผู้ควบคุมทุกสิ่งในพื้นที่ การเดินกลางอากาศจึงเป็นเรื่องง่ายสำหรับเขา

ค่ายกลดาบพิชิตเซียนจะเคลื่อนที่ตามตัวเขา ทำให้ตราบใดที่กู้ฉางชิงยังเปิดค่ายกลนี้ไว้ เขาสามารถเดินกลางอากาศได้เหมือนยอดฝีมือขอบเขตราชา

เพียงแต่การเปิดค่ายกลดาบพิชิตเซียนอย่างต่อเนื่องนั้น ใช้พลังวิญญาณในร่างอย่างมหาศาลเท่านั้นเอง

แม้จะต้องใช้พลังวิญญาณอย่างมหาศาล แต่กู้ฉางชิงก็ไม่คิดจะใช้เรือเดินสมุทรของพ่อค้า เพราะมันทั้งยุ่งยากและช้า

ถ้าพลังวิญญาณใกล้หมด ก็แค่หาที่พักฟื้นสักหนึ่งหรือสองวันก็พอ

"โฮ่——"

จู่ๆ ขณะที่กู้ฉางชิงกำลังเดินกลางอากาศ เขาก็ได้ยินเสียงคำรามที่ดังจนแสบแก้วหู

เมื่อหันมองไปยังทิศทางของเสียง เขาเห็นสิ่งมีชีวิตขนาดมหึมา กำลังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วจากเส้นขอบฟ้าและทะเลตรงมาทางเขา

"นั่นมัน...สัตว์อสูรระดับราชา!"

กู้ฉางชิงรู้สึกแปลกใจ

เขาอยู่ในเขตน้ำตื้น ซึ่งตามปกติแล้ว โอกาสที่สัตว์อสูรระดับราชาจะปรากฏในบริเวณนี้มีน้อยมาก

ใช่แล้ว โอกาสที่สัตว์อสูรระดับราชาจะโผล่มาในเขตน้ำตื้นนั้นน้อยมากจริงๆ การพบเจออสูรระดับนี้แทบไม่ต่างจากการถูกลอตเตอรี่ในชาติเดิมของเขา และยังเป็นการซื้อลอตเตอรี่ในประเทศจีนเสียด้วย

แต่น้อยแค่ไหนก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีเลย และดูเหมือนครั้งนี้โชคจะเข้าข้างเขา

"หึ ดีเลย"

แทนที่จะรู้สึกหวาดกลัว เขากลับรู้สึกตื่นเต้น

ในช่วงหลายวันที่ผ่านมา กู้ฉางชิงเจอสัตว์อสูรจำนวนไม่น้อย แต่ส่วนใหญ่เป็นแค่ระดับวิญญาณแท้จริง แม้แต่ขอบเขตวิบากกรรมก็มีไม่กี่ตัว

เขาเฝ้าคิดอยากรู้มานานแล้วว่าความสามารถของเขาตอนนี้อยู่ในระดับไหน

เมื่อเทียบกับยอดฝีมือขั้นราชาลึกลับ ใครจะแข็งแกร่งกว่ากัน?

แต่เขาก็ยังไม่มีโอกาสเจอคู่ต่อสู้ที่เหมาะสม

และตอนนี้ ดูเหมือนว่าคู่ต่อสู้ที่เหมาะสมจะปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าแล้ว!