ตอนที่ 100 ศึกตัดสินความเป็นตาย

ตอนที่ 100 ศึกตัดสินความเป็นตาย

“เจ้าจะประลองตัดสินความเป็นตายกับข้า? เจ้าไม่กลัวว่าข้าจะฆ่าเจ้าก่อนหรือ?” ลู่เหรินกล่าวพร้อมกับหัวเราะเยาะ

“เจ้าเป็นศิษย์ของท่านหญิงศักดิ์สิทธิ์ ข้าต้องการฆ่าเจ้า ข้าทำได้เพียงวิธีนี้เท่านั้น ตอนนี้อยู่ต่อหน้าทุกคน ถ้าเจ้าตาย ท่านหญิงศักดิ์สิทธิ์ก็ไม่สามารถกล่าวโทษพวกเราตระกูลซวีได้!” ซวีซานเจี่ยตอบอย่างเย็นชา

ท่านหญิงศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่คนที่ตระกูลซวีจะกล้าไปมีเรื่องด้วย แต่ลู่เหรินทำให้เขาโกรธ ในฐานะที่ซวีซานเจี่ยเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของรายชื่อนักยุทธ์ลำธารวิญญาณ เขาไม่อาจอดทนต่อเรื่องนี้ได้ ทางเดียวที่จะสังหารลู่เหรินได้ก็คือการประลองตัดสินความเป็นตาย

“ดี ถ้าเช่นนั้นก็ประลองตัดสินความเป็นตาย!”

ลู่เหรินพยักหน้าอย่างไม่ลังเล

ซวีซานเจี่ยที่คิดว่ากำลังเดินเข้าสู่เส้นทางแห่งความตาย ย่อมต้องให้ความร่วมมือกับเขา

“เจ้ายอมรับจริงหรือ?” ซวีซานเจี่ยตกใจ เขาไม่คิดว่าลู่เหรินจะกล้ายอมรับ และตอบรับการประลองด้วยความรวดเร็วเช่นนี้

“เจ้าเร่งรีบที่จะตาย ข้าจะปฏิเสธทำไม?” ลู่เหรินกล่าวอย่างเฉยชา แต่มีรอยยิ้มบาง ๆ บนใบหน้า

“ฮ่าฮ่าฮ่า!” ซวีซานเจี่ยหัวเราะออกมา “ดีมาก เจ้าผู้ซึ่งพึ่งพาพลังของจักรพรรดิโบราณในการเพิ่มพลัง ข้าจะทำให้เจ้ารู้ว่าความแตกต่างระหว่างเจ้ากับอัจฉริยะที่แท้จริงนั้นห่างไกลเพียงใด!”

ในน้ำเสียงของซวีซานเจี่ยเต็มไปด้วยความมั่นใจ

ทันใดนั้น เขาขยับดาบยาวเปลวแสงดาบระเบิดออกมาและพุ่งเข้าหาลู่เหริน

แต่ลู่เหรินกลับยืนเฉยเหมือนไม่มีการตอบสนองใด ๆ ราวกับว่าเขาไม่ทันได้สังเกตการณ์โจมตี

เหล่าอาวุโสของตระกูลซวีที่เห็นว่าลู่เหรินไม่ตอบสนอง ต่างพากันยิ้มเยาะในใจ

ด้วยพลังแค่นี้ เจ้าก็หวังจะประลองตัดสินความเป็นตายกับคุณชายของพวกเรา ช่างไร้สติ!

ตู้ม!

แสงดาบพุ่งชนร่างของลู่เหริน เขาก้าวถอยหลังไปไม่กี่ก้าว เสื้อผ้าของเขาขาดกระจุย แต่สิ่งที่เผยให้เห็นคือเสื้อเกราะสีทองอยู่ข้างใน

เมื่อซวีซานเจี่ยเห็นเสื้อเกราะนั้น ใบหน้าของเขาแสดงความไม่เชื่อและกล่าวว่า “นี่มันเสื้อเกราะไหมทองคำของอินจิ่วเจี้ยน... เจ้าได้มันมาจากไหน?”

“ข้าก็ฆ่าเขาแล้วถึงได้เสื้อเกราะของเขา!” ลู่เหรินยิ้มตอบเสียงเรียบ

“เจ้าฆ่าเขา? เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!” ซวีซานเจี่ยส่ายหัวอย่างบ้าคลั่ง ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ

อินจิ่วเจี้ยนเป็นนักดาบที่มีฝีมือสูง ด้วยวิชาดาบเก้าหยินของเขานั้นซับซ้อนล้ำเลิศ หากไม่ใช่เพราะซวีซานเจี่ยทะลวงไปถึงขอบเขตลำธารวิญญาณขั้นสูงสุด เขาก็ยังไม่มีความมั่นใจว่าจะเอาชนะอินจิ่วเจี้ยนได้ และด้วยเสื้อเกราะไหมทองคำที่อินจิ่วเจี้ยนสวมอยู่ แม้จะเอาชนะอินจิ่วเจี้ยนได้ แต่การฆ่าเขาก็ยากเย็นยิ่งนัก

แต่ลู่เหรินกลับบอกว่าเขาฆ่าอินจิ่วเจี้ยนได้

“อินจิ่วเจี้ยนเป็นหัวหน้ามือสังหารของวิหารยมทูต เขาร่วมมือกับข้าเพื่อที่จะได้รับความไว้วางใจจากข้า แต่สุดท้ายเขาก็ถูกข้าฆ่าตาย!”

เมื่อได้ฟังคำของลู่เหริน ไม่เพียงแต่ซวีซานเจี่ยเท่านั้น แต่ยังรวมถึงอู๋ฝาน ฉินกวาน และคนอื่น ๆ ต่างก็ตกตะลึง

หากลู่เหรินสามารถฆ่าอินจิ่วเจี้ยนได้ แสดงว่าพลังของเขาอาจจะเหนือกว่าซวีซานเจี่ย

อย่างน้อย ซวีซานเจี่ยไม่มีทางที่จะฆ่าอินจิ่วเจี้ยนได้แน่

และตอนนี้ ลู่เหรินฆ่าอินจิ่วเจี้ยนแล้วยังสวมเสื้อเกราะของเขาอีก ซวีซานเจี่ยจะเอาชนะลู่เหรินได้อย่างไร?

“การโจมตีไม่เลว ทำเสื้อข้าขาดเลยทีเดียว!” ลู่เหรินปัดเศษเสื้อผ้าที่ขาดลง พลางยิ้มจาง

เขาเจตนาเผยให้เห็นเสื้อเกราะไหมทองคำเพื่อทำให้ซวีซานเจี่ยสับสนและหวาดกลัว จากนั้นจะหาจังหวะสังหารได้อย่างรวดเร็ว

“แม้ว่าเจ้าจะฆ่าอินจิ่วเจี้ยนได้แล้วจะอย่างไร? ตายซะ!” ซวีซานเจี่ยโกรธจัด เขายกดาบขึ้นและฟาดลงไปที่ศีรษะของลู่เหริน

แสงดาบยาวหนึ่งจ้างพุ่งลงมาจากฟากฟ้า ตัดผ่านอากาศด้วยความรุนแรงและมุ่งสู่ศีรษะของลู่เหริน

ลู่เหรินขยับข้อมือและฟันดาบออกไปเพียงครั้งเดียว แสงดาบนั้นก็แตกสลายไปในทันที

“อัจฉริยะอันดับหนึ่งของรายชื่อนักยุทธ์ลำธารวิญญาณ พลังของเจ้ามีเพียงเท่านี้หรือ?” ลู่เหรินยืนอย่างภาคภูมิใจและกล่าวด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน

ในขณะนั้น อาวุโสของสี่สำนักใหญ่ก็มาถึงพร้อมกับศิษย์ภายใน เมื่อพวกเขาเห็นซวีซานเจี่ยกำลังประลองกับลู่เหริน ต่างก็พากันตกตะลึง

“นั่นซวีซานเจี่ยไม่ใช่หรือ? ซวีซานเจี่ยกำลังต่อสู้กับคนอื่นอย่างนั้นหรือ?”

“เป็นไปได้อย่างไร? ซวีซานเจี่ยไม่ใช่ทะลวงไปถึงขั้นสุดยอดแล้วหรือ? เปิดเส้นปราณวิญญาณที่สิบได้แล้ว ใครกันที่จะกล้าสู้กับเขา?”

“นั่นลู่เหรินไม่ใช่หรือ? คนที่มีสายเลือดไร้ค่าในสำนักเมฆาขจี แต่บังเอิญได้รับมรดกจากจักรพรรดิโบราณ ทำให้เขาทะลวงไปถึงขอบเขตลำธารวิญญาณ แล้วเขาจะสามารถสู้กับซวีซานเจี่ยได้หรือ?”

หลายคนต่างหยุดมองไปยังทั้งสองที่กำลังเผชิญหน้ากัน

และที่สำคัญ พวกเขาสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนว่าลู่เหรินมีสีหน้าที่สงบ ขณะที่ซวีซานเจี่ยเต็มไปด้วยความโกรธ

หรือว่าซวีซานเจี่ยกำลังตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบกันแน่?

___________________________________

เดินทางมาถึงตอนที่ 100 แล้วทุกคน ขอบคุณนะคะ <3