ตอนที่ 97 กระบวนท่าดาบขั้นครึ่ง

ตอนที่ 97 กระบวนท่าดาบขั้นครึ่ง

“โอกาสยิ่งใหญ่?”

ลู่เหรินแววตาฉายประกายแห่งความสนใจกล่าวว่า “ท่านอาจารย์ ท่านพูดจริงหรือ!”

“ข้ากลัวว่าเจ้าจะตายเฒ่าในที่แห่งนี้โดยไม่มีวันฝึกดาบแม้แต่กระบวนท่าเดียวสำเร็จ!”

จอมดาบเก้าเคราะห์กล่าวด้วยใบหน้าเย้ยหยัน

“กระบวนท่าดาบเก้าเทวะยากนักหรือ? เดี๋ยวข้าก็จะฝึกสำเร็จแล้ว!”

ลู่เหรินพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

“สายเลือดที่ไร้ค่า เจ้าช่างเหมือนโคลนที่ไม่อาจปั้นให้เป็นรูปได้จริง ๆ!”

จอมดาบเก้าเคราะห์ส่ายหัว ก่อนจะกลับไปนั่งที่เดิม แสงดาบในดวงตาหายไป และไม่สนใจลู่เหรินอีกต่อไป

ตราบใดที่ลู่เหรินคิดจะออกจากวิหารใต้ดิน เขาจะรับรู้ได้ทันที

สายเลือดไร้ค่าคนนี้ จงอยู่ที่นี่และตายไปพร้อมกับข้าเถอะ!

ส่วนการฝึกกระบวนท่าดาบเก้าเทวะเล่มแรกนั้น เป็นไปได้หรือ?

ลู่เหรินเห็นว่าทุกอย่างกลับสู่ความสงบ จึงไม่ได้พยายามออกจากวิหารใต้ดินอีกต่อไป แต่กลับนำคัมภีร์ “กระบวนท่าดาบเก้าเทวะ” ออกมา

ลู่เหรินหยดเลือดหยดหนึ่งลงบนหนังสือหยกนั้น หนังสือเล่มนั้นแตกสลายกลายเป็นแสงดาบที่พุ่งเข้าสู่สมองของลู่เหรินทันที

ทันใดนั้น กระบวนท่าดาบทั้งเก้าก็ปรากฏขึ้นในจิตสำนึกของลู่เหริน

กระบวนท่าดาบเก้าเทวะเป็นวิชาดาบระดับสวรรค์ขั้นสูง ประกอบด้วยเก้ากระบวนท่า

กระบวนท่าแรก ดาบสยบศึก เมื่อฝึกสำเร็จ พลังเทียบเท่าวิชาดาบระดับลึกล้ำขั้นต่ำ

กระบวนท่าที่สอง ดาบใจพิสุทธิ์ เมื่อฝึกสำเร็จ พลังเทียบเท่าวิชาดาบระดับลึกล้ำขั้นกลาง

กระบวนท่าที่สาม ดาบสายฟ้า เมื่อฝึกสำเร็จ พลังเทียบเท่าวิชาดาบระดับลึกล้ำขั้นสูง

กระบวนท่าที่สี่ ดาบปกปักษ์ เมื่อฝึกสำเร็จ พลังเทียบเท่าวิชาดาบระดับปฐพีขั้นต่ำ

...

ส่วนกระบวนท่าสุดท้าย กระบวนท่าที่เก้า ดาบแห่งศรัทธา เมื่อฝึกสำเร็จ พลังเทียบเท่าวิชาดาบระดับสวรรค์ขั้นสูง

นอกจากนี้ตามตำนานเล่าขานยังมีกระบวนท่าที่สิบ ซึ่งเป็นการรวมกระบวนท่าท่าดาบเก้าเทวะเข้าด้วยกัน หากฝึกสำเร็จสามารถสับฟันเทพเจ้าได้!

ลู่เหรินตกตะลึงมาก ไม่คิดเลยว่ากระบวนท่าดาบเก้าเทวะจะทรงพลังถึงเพียงนี้ เป็นวิชาดาบระดับสวรรค์ขั้นสูง และยังมีพลังถึงขั้นฟันเทพเจ้าได้อีกด้วย

ในโลกนี้มีเทพเจ้าอยู่จริงหรือ?

ลู่เหรินไม่คิดมาก ปล่อยจิตใจให้ว่างและเข้าสู่หอคอยศักดิ์สิทธิ์

“ข้าถือหินวิญญาณระดับต่ำอยู่ถึงสามพันก้อน ข้าไม่เชื่อว่าจะฝึกกระบวนท่าแรกไม่สำเร็จ!”

ลู่เหรินกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ฝึกฝนวิชาระดับลึกล้ำ

ก่อนหน้านี้ เขาฝึกฝนวิชามังกรช้างเหยียบสวรรค์ซึ่งเป็นวิชาระดับแผ่นดินขั้นสูง ใช้เวลาถึงห้าร้อยปีเต็ม และครั้งนี้วิชาที่เขากำลังฝึกอยู่เป็นวิชาระดับลึกล้ำ ซึ่งย่อมมีความยากยิ่งขึ้นและใช้เวลาฝึกนานกว่าเดิม

ลู่เหรินจับดาบเจ็ดสังหารแน่น และเริ่มออกกระบวนท่า

วิชาดาบนี้ไม่ได้จำกัดเพียงแค่กระบวนท่าอีกต่อไป แต่มันเกี่ยวข้องกับเจตจำนงแห่งดาบที่สูงส่งยิ่งขึ้น ซึ่งวิชาดาบที่ทรงพลังล้วนแฝงไว้ด้วยเจตจำนงแห่งดาบนี้

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ลู่เหรินยังไม่เข้าใจว่าเจตจำนงแห่งดาบคืออะไร แต่เขามีเวลาเหลือเฟือที่จะฝึกฝนกระบวนท่านี้อย่างหนัก

เวลาผ่านไป...

สามพันปีผ่านไปในพริบตา!

ลู่เหรินนั่งขัดสมาธิ ดาบเจ็ดสังหารวางอยู่บนตัก เขาเข้าสู่สภาวะจิตว่างเปล่าและลึกซึ้ง ปล่อยจิตใจหลอมรวมกับสิ่งรอบตัว

พลังวิญญาณจำนวนมหาศาลหมุนเวียนอยู่รอบตัวของลู่เหริน

ในการรับรู้ของเขา บริเวณรอบ ๆ ไม่ใช่พื้นที่ในหอคอยศักดิ์สิทธิ์อีกต่อไป ทุกอย่างรอบตัวช้าลงอย่างมาก พลังวิญญาณก็หยุดหมุนเวียน

เมื่อเขารับรู้ว่าพลังวิญญาณรอบตัวหยุดนิ่งโดยสมบูรณ์ ลู่เหรินก็เปิดตาที่เย็นชาออก

ดึงดาบออกจากฝัก ฟาดฟัน!

การเคลื่อนไหวทุกอย่างดำเนินไปอย่างลื่นไหล ไม่มีสิ่งใดสะดุดหรือล่าช้า

ในความเงียบสงบนี้ พลังวิญญาณที่เหมือนหมอกตรงหน้าของเขา ถูกแยกออกเป็นสองส่วน และยังไม่รวมกลับเข้ากันได้อีกนาน

“สามพันปีแล้ว ข้าเพียงแค่ฝึกฝนกระบวนท่านี้จนก้าวเข้าสู่ระดับแรกเริ่มเท่านั้น และเพียงก้าวเข้าสู่ขั้นครึ่งของเจตจำนงแห่งดาบเท่านั้น!”

กระบวนท่าที่ลู่เหรินใช้เมื่อครู่เกือบสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของเจตจำนงแห่งดาบ แต่ยังขาดความลึกซึ้งบางอย่าง ทำให้ยังไม่สามารถก้าวเข้าสู่เจตจำนงแห่งดาบที่แท้จริงได้ ยังมีความแตกต่างเล็กน้อยระหว่างเจตจำนงแห่งดาบที่แท้จริง

เขาได้ฝึกฝนมาเป็นเวลาสามพันปี และสิ่งที่เขาเข้าใจเกี่ยวกับเจตจำนงแห่งดาบก็คือการใช้ดาบยืมพลังแห่งฟ้าดิน ใช้พลังแห่งฟ้าดินต่อกรกับศัตรู เพื่อเพิ่มพลังให้กับวิชาดาบได้อย่างมหาศาล

มีนักรบที่ฝึกดาบโดยการเฝ้าดูคลื่นทะเล วิชาดาบของพวกเขาจึงเปี่ยมด้วยพลังแห่งคลื่นทะเลอันยิ่งใหญ่

ขณะที่นักรบบางคนฝึกดาบโดยเฝ้าดูการเปลี่ยนแปลงของเมฆหมอก วิชาดาบของพวกเขาจึงมีพลังลึกลับดั่งเมฆหมอก

โดยทั่วไปแล้ว วิชาดาบระดับลึกล้ำขึ้นไปเท่านั้น ที่สามารถฝึกฝนจนเกิดเจตจำนงแห่งดาบได้อย่างแท้จริง

ส่วนวิชาดาบที่อยู่ต่ำกว่าระดับแผ่นดิน ไม่ว่าจะแข็งแกร่งเพียงใดก็ยังคงจำกัดอยู่เพียงความแข็งแกร่งของกระบวนท่าดาบเท่านั้น ไม่ว่ากระบวนท่าจะเปลี่ยนแปลงอย่างไร หากสามารถฝึกฝนจนเกิดเจตจำนงแห่งดาบได้ ก็สามารถทำลายกระบวนท่าดาบนั้นได้อย่างง่ายดาย

ลู่เหรินรู้สึกว่าหากตนไม่มีเจตจำนงแห่งดาบขั้นสูงก็เหมือนไม่ได้เห็นความจริงของการศึกสงคราม ดาบสยบศึกคือกระบวนท่าดาบที่สามารถยุติสงครามได้ ดาบที่ดาบสยบศึกในสนามรบ!

ฮู้!

ลมหายใจที่เหมือนกับหมอกและดาบถูกพ่นออกมาจากปาก ลู่เหรินค่อยๆ ลุกขึ้นยืน ร่างกายสั่นสะเทือนเบา ๆ ทำให้พลังดาบครึ่งขั้นที่แผ่ออกมาก่อนหน้านี้หายไปจนไม่มีใครสามารถสัมผัสได้

“พื้นที่ในหอคอยศักดิ์สิทธิ์นี้เป็นความว่างเปล่า ไม่เหมาะสำหรับการฝึกฝนวิชาดาบขั้นสูง!”

ลู่เหรินส่ายหัวเล็กน้อยก่อนที่จะออกมาจากหอคอยศักดิ์สิทธิ์

ในขณะที่เขาฝึกฝนเป็นเวลาสามพันปี ในโลกภายนอกกลับผ่านไปเพียงสามสิบวินาทีเท่านั้น

ลู่เหรินยืนขึ้น ยิ้มเล็กน้อย และเดินไปยังทางขึ้นบันไดหิน

ซู่ ซู่ ซู่ ซู่!

ทันใดนั้นร่างของจอมดาบเก้าเคราะห์ก็ปลดปล่อยพลังดาบออกมาอีกครั้ง พลังดาบเหล่านั้นรวมตัวกันเป็นกระแสน้ำตกที่ขวางทางบันไดหินไว้

“เจ้าเด็กน้อย ข้าไม่ได้บอกเจ้าไปแล้วหรือ? เจ้าต้องฝึกฝนกระบวนท่าดาบเก้าเทวะกระบวนท่าแรกให้สำเร็จเท่านั้นถึงจะออกไปได้!”

เสียงเย็นชาของจอมดาบเก้าเคราะห์ดังขึ้น

ลู่เหรินหยิบดาบเจ็ดสังหารออกมา เผชิญหน้ากับพลังดาบที่พุ่งเข้ามาเหมือนน้ำตกที่แทบจะเป็นจริง

ซู่!

ลู่เหรินพุ่งไปข้างหน้า ฟันดาบออกไปหนึ่งครั้ง แล้วเก็บดาบกลับทันที

ชี่!

น้ำตกพลังดาบถูกแยกออกเป็นสองส่วน พุ่งลงไปด้านล่างและไม่สามารถรวมตัวกันได้ชั่วขณะ

“อะไร?”

จอมดาบเก้าเคราะห์ถึงกับกระโดดขึ้นมา กระดูกทั้งหมดของเขาแตกกระจายลงบนพื้น มีเพียงกะโหลกที่ยังคงส่งแสงดาบออกจากดวงตา

แม้ว่าจะมองไม่เห็นสีหน้าของเขา แต่คำพูดที่ออกมานั้นเต็มไปด้วยความแหลมคม สะท้อนถึงความตกตะลึงอย่างสุดขีด

“ดาบสยบศึก เจ้าสามารถฝึกดาบสยบศึกได้แล้วหรือ? เป็นไปไม่ได้ เพิ่งผ่านไปไม่นาน ข้ายังไม่ได้หลับเลย เจ้าฝึกสำเร็จแล้ว?”

จอมดาบเก้าเคราะห์ตกตะลึงจนไม่อยากเชื่อ

เขาตรวจสอบลู่เหรินอย่างบ้าคลั่ง คิดว่าตัวเองคงมองผิด เพราะลู่เหรินควรจะมีสายเลือดเทวะแต่กลับเป็นสายเลือดไร้ค่าที่แท้จริง

สายเลือดไร้ค่า แต่ฝึกฝนกระบวนท่าดาบสยบศึกได้ภายในเวลาไม่กี่ลมหายใจ?

“ความเข้าใจของข้ายังอ่อนด้อยนัก หากมีความเข้าใจมากกว่านี้ คงฝึกได้เร็วกว่าเดิม”

ลู่เหรินส่ายหัวเบา ๆ

จอมดาบเก้าเคราะห์แทบจะพ่นเลือดออกมา นี่เรียกว่าความเข้าใจอ่อนด้อยหรือ? เขาซึ่งมีความเข้าใจในวิถีแห่งดาบสูงส่ง และยังมีสายเลือดระดับแปด ต้องใช้เวลากว่าสามสิบปีถึงจะฝึกฝนกระบวนท่าดาบสยบศึกได้

แต่สำหรับกระบวนท่าที่สอง “ใจพิสุทธิ์” เขากลับไม่สามารถฝึกสำเร็จได้จนกระทั่งถูกศัตรูวางแผนสังหาร

แต่ชายคนนี้ฝึกฝนเพียงไม่กี่ลมหายใจ แล้วบอกว่าตนเองมีความเข้าใจอ่อนด้อย?

“เจ้าบอกว่าความเข้าใจของเจ้าอ่อนด้อย แล้วข้าจะเป็นอะไร?”

จอมดาบเก้าเคราะห์สูดหายใจลึก กระดูกที่กระจัดกระจายกลับมารวมตัวกันอีกครั้งกลายเป็นโครงกระดูกสมบูรณ์ เขาคุกเข่าลงต่อหน้าลู่เหริน พร้อมกล่าวด้วยน้ำเสียงวิงวอนว่า “ท่าน... ท่านพอจะรับข้าเป็นศิษย์ได้หรือไม่?”