ตอนที่ 24 การประลองวิชาดาบ

ตอนที่ 24 การประลองวิชาดาบ

ขณะนี้นาหลันซินเผยสีหน้าเคร่งขรึม การโจมตีอย่างต่อเนื่องของนางถูกลู่เหริน ป้องกันได้ทั้งหมด ไม่ว่ากระบวนท่าไหนก็ไม่สามารถทำร้ายลู่เหรินได้แม้แต่น้อย

“ดาบผ่ามังกร!”

นาหลันซินขมวดคิ้ว รีดเค้นพลังจากช่องจิตทั้งหกจุดในร่างกายของนางให้ลุกโชน มือกำหมัดแน่น ร่างกายทั้งหมดราวกับหัวงูฉกกัดไปยังลู่เหรินพร้อมกับการโจมตีที่ร้ายแรง

ในเวลานี้ลู่เหรินรู้สึกได้อย่างลึกซึ้งว่าพลังของวิทยายุทธของเขายังต่ำเกินไป แม้ว่าทั้งหมดจะฝึกฝนถึงขั้นสัมบูรณ์แล้ว แต่พลังก็ยังไม่เทียบเท่ากับวิทยายุทธระดับมนุษย์ขั้นสูงได้

“วิทยายุทธที่ข้าฝึกฝนยังเป็นจุดด้อย!”

ลู่เหรินส่ายหัวอย่างเงียบ ๆ จากนั้นพลังจากช่องจิตทั้งเจ็ดจุดก็ถูกใช้ออกมาทั้งหมดเช่นกัน หมัดพยัคฆ์คำรามขั้นสัมบูรณ์ฟาดฟันออกไปอย่างรุนแรง

ตูม!

หมัดและฝ่ามือของทั้งสองปะทะกันอย่างรุนแรง เกิดเสียงดังสนั่นทำให้เวทีต่อสู้สั่นสะเทือน

ฉึก ฉึก!

ร่างของทั้งสองต่างถอยหลัง นาหลันซินถอยหลังไปสิบกว่าก้าว ในขณะที่ลู่เหรินถอยหลังไปสองก้าว

ฉึก!

ไม่ทันที่นาหลันซินจะทรงตัว ลู่เหรินก็ก้าวเท้าออกไป ราวกับแมวป่าที่กำลังกระโดด พุ่งเข้าหาแล้วหยุดอยู่ตรงหน้านาหลันซิน เพียงออกหมัดชกอีกครั้ง ส่งนาหลันซินร่วงหล่นเวทีประลอง!

“ฮ่าฮ่าฮ่า ดีมาก!”

ผู้อาวุโสใหญ่เบิกตากว้างปรบมืออย่างบ้าคลั่ง

อาวุโสเซี่ยหัวเราะแห้ง ๆ พูดอย่างสุภาพว่า “ผู้อาวุโสเมิ่ง สำนักเมฆาขจีของพวกท่านหาอัจฉริยะได้จริง ๆ แต่ที่พวกท่านบอกว่าเขาเป็นสายเลือดเทวะ นี่มันไม่เกินไปหน่อยหรือ?”

“ภายในหนึ่งเดือนสามารถฝึกฝนวิทยายุทธระดับมนุษย์ระดับต่ำสามวิชาจนถึงขั้นสัมบูรณ์ แม้แต่ผู้มีพรสวรรค์สายเลือดระดับเจ็ดก็ทำไม่ได้ ถ้าไม่ใช่สายเลือดเทวะ แล้วจะเป็นอะไรได้อีก?”

ผู้อาวุโสใหญ่หัวเราะ

“ฮึ่ม!”

เซี่ยกวงแค่นเสียงเย็นชาพลางกล่าวว่า “เช่นนั้นขอให้ศิษย์สายเลือดขั้นหกของสำนักข้า ประลองกับศิษย์สายเลือดเทวะของพวกท่านเถิด ดูสิว่าฝ่ายไหนจะแข็งแกร่งกว่ากัน!”

จู่เฟยหยางมองออกแล้ว ลู่เหรินก็เหมือนกับเขาที่เปิดช่องจิตทั้งเจ็ดแล้ว เมื่อครู่ที่เขาเอาชนะนาหลันซินได้ หมัดนั้นมีพลังที่แข็งแกร่งกว่าครั้งก่อน ๆ อย่างเห็นได้ชัด

หลังจากลู่เหรินเอาชนะนาหลันซินได้ เขาก็มองไปที่จู่เฟยหยางและกล่าวว่า “จู่เฟยหยาง กล้าสู้กับข้าหรือไม่?”

คำพูดนี้ทำให้ฝูงชนตกตะลึง

ไม่มีใครคาดคิดว่าลู่เหรินจะกล้าท้าทายจู่เฟยหยาง นี่คือทายาทแห่งดาบอสูร ผู้ที่สามารถเป็นทายาทแห่งดาบอสูรได้ ไม่ใช่แค่มีพรสวรรค์ขั้นหกเท่านั้น

จู่เฟยหยางก็ไม่คาดคิดว่าลู่เหรินจะกล้าท้าทายเขาต่อหน้าทุกคน เขาอดไม่ได้ที่จะยิ้มและพูดว่า “ได้ รอเจ้าพักผ่อนสักครู่!”

“ตกลง!”

ลู่เหรินพยักหน้า จากนั้นก็นั่งพักบนเวที

เวลาผ่านไปหนึ่งถ้วยชา

จู่เฟยหยางก็ก้าวขึ้นไปบนเวทีทีละก้าว ยืนอยู่ห่างจากลู่เหรินสิบเมตร

จู่เฟยหยางมองลู่เหรินและพูดว่า “สำนักเมฆาขจีช่างมีเล่ห์เหลี่ยมนัก สามารถเปิดช่องจิตทั้งเจ็ดได้ภายในสองเดือน และฝึกฝนวิทยายุทธขั้นมนุษย์ระดับล่างทั้งสามแขนงจนถึงระดับสมบูรณ์ สายเลือดของเจ้าอย่างน้อยก็ต้องถึงขั้นหก!”

“ข้าเป็นแค่สายเลือดไร้ค่าเท่านั้น!”

ลู่เหรินกล่าว

“ในเมื่อเจ้าสะพายดาบยาวอยู่ก็ชักดาบออกมาเถอะ ดูสิว่าวิชาดาบของเจ้าแข็งแกร่ง หรือวิชาดาบของข้าแข็งแกร่งกว่ากัน!”

เมื่อพูดจบจู่เฟยหยางก็ชักดาบยาวออกมาจากด้านหลัง แสงดาบเจิดจ้าส่องประกายออกมา แสงดาบพุ่งวาบปกคลุมร่างกาย

ลู่เหรินชักดาบเพลิงวิญญาณออกมาจากด้านหลัง ใช้กระบวนท่าพื้นฐานฟันออกไปสิบกว่าครั้ง รับการโจมตีโดยตรง

ชิ้ง ชิ้ง ชิ้ง!

ดาบยาวทั้งสองปะทะกันอย่างบ้าคลั่ง เกิดประกายไฟเจิดจ้า บดบังร่างของคนทั้งสอง จนมองเห็นเพียงประกายไฟกระเด็นไปทั่ว

กระบวนท่าดาบของคนทั้งสองปะทะกัน แทบไม่ได้ใช้วิชาดาบที่ทรงพลังใด ๆ เป็นการปะทะกันของกระบวนท่าพื้นฐานล้วน ๆ ความเร็วเร็วจนถึงขีดสุด หากพลาดแม้แต่น้อยก็อาจถึงแก่ชีวิตได้

เหล่าศิษย์โดยรอบเห็นการปะทะที่ดุเดือดเช่นนี้ก็อดไม่ได้ที่จะตกใจ พวกเขาไม่คิดว่าจะมีคนสามารถฝึกฝนกระบวนท่าพื้นฐานได้อย่างเชี่ยวชาญถึงเพียงนี้

นี่มันเหมือนนักสู้ขอบเขตเปิดประตูพลังที่ไหนกัน?

ต่อให้นักสู้ขอบเขตลำธารวิญญาณก็ยังยากที่จะแสดงวิชาดาบเช่นนี้ออกมาได้

บนที่นั่งสูงสุด เหล่าผู้อาวุโสต่างสูดหายใจเข้าลึก

“เหลือเชื่อจริง ๆ คิดไม่ถึงว่าทั้งสองคนจะสามารถใช้กระบวนท่าพื้นฐานได้ถึงระดับนี้!”

“กระบวนท่าพื้นฐานก็แค่ฟัน แทง รับ ปัด มีแต่การฝึกฝนอย่างหนักจริง ๆ ถึงจะบรรลุถึงระดับนี้ได้!”

“การต่อสู้นี้ ใครจะเป็นผู้ชนะ?”

การพูดคุยของทุกคนไม่ได้ส่งผลกระทบต่อคนทั้งสองเลย พวกเขายังคงต่อสู้กันอย่างดุเดือดมากขึ้นเรื่อย ๆ

“วิชาดาบปีศาจ กระบวนท่าที่หนึ่ง ตัดเหล็ก!”

จู่เฟยหยางก็ไม่คิดว่าวิชาดาบของลู่เหรินจะเก่งกาจถึงเพียงนี้ สามารถต้านทานการโจมตีต่อเนื่องของเขาได้ เขาไม่คิดมาก ปลดปล่อยกระบวนท่าดาบที่งดงามออกไปอย่างรวดเร็ว

ลู่เหรินขมวดคิ้วดาบเพลิงวิญญาณในมือเขาหมุนอย่างบ้าคลั่ง จากนั้นก็รวมเป็นจุดเดียว ฟันดาบตอบโต้กลับไป

เคล็ดดาบสวรรค์ กระบวนท่าที่สอง เหนี่ยวนำ!

ตูม!

คมดาบของดาบเพลิงวิญญาณปะทะเข้ากับคมดาบของดาบเหล็กดำของจู่เฟยหยางโดยตรง

แกร๊ง!

เสียงโลหะกระทบกันดังขึ้น จู่เฟยหยางถูกแรงกระแทกจนถอยหลังไปหลายก้าว

“เคล็ดดาบสวรรค์ กระบวนท่าที่หนึ่ง เคลื่อนจิต!”

ลู่เหรินพุ่งเข้าไปอย่างรวดเร็ว ดาบยาวดุจดังงูเล็งไปที่หน้าอกของจู่เฟยหยาง แทงทะลุเข้าไป วิชาดาบแปลกประหลาดยากจะคาดเดา

“วิชาดาบปีศาจ กระบวนท่าที่สอง ดาบเงาสะท้าน!”

จู่เฟยหยางใช้เวลาสั้น ๆ แกว่งดาบดำไปมา เกิดเงาดาบสิบกว่าเงา พุ่งแทงออกไปอย่างบ้าคลั่ง

“เป็นดาบเงาสะท้านของวิชาดาบปีศาจ จู่เฟยหยางฝึกฝนดาบเงาสะท้านได้แล้ว!”

อวิ๋นชิงเหยาเห็นภาพนี้ถึงกับขมวดคิ้ว สีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมา

ถึงแม้จะประหลาดใจที่ลู่เหรินฝึกเคล็ดดาบสวรรค์ได้สองท่า แต่สถานการณ์ตอนนี้ไม่ดีต่อลู่เหรินเลย

เพียงไม่กี่ดาบ ดาบที่แปลกประหลาดของลู่เหรินก็ถูกปัดป้อง จากนั้นก็มีเงาดาบหลายเงาโจมตีเข้ามา

“พ่ายแพ้ให้ข้าซะ!”

จู่เฟยหยางเบิกตากว้าง ดาบยาวในมือแทงเร็วขึ้นเรื่อย ๆ เงาดาบหลายสายปกคลุมเหนือหัวของลู่เหริน

แกร๊ง แกร๊ง แกร๊ง!

ลู่เหรินแกว่งดาบป้องกันอย่างต่อเนื่อง แต่พบว่าพลังของอีกฝ่ายแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ เกินกว่าที่เขาจะรับไหว ดาบเพลิงวิญญาณในมือของเขาถูกดีดกระเด็นออกไป

ลู่เหรินเองก็ถอยหลังไปหลายก้าว

“เจ้าแพ้แล้ว!”

จู่เฟยหยางกระโดดขึ้น เงาดาบนับไม่ถ้วนรวมเข้าด้วยกันพุ่งแทงไปที่ลู่เหรินอย่างรุนแรง

“เป็นวิชาดาบปีศาจ กระบวนท่าที่สาม หลอมดาบ!”

“จู่เฟยหยางสมกับเป็นทายาทแห่งดาบอสูรจริง ๆ ในวัยเพียงเท่านี้ก็ฝึกฝนหลอมดาบได้แล้ว!”

“การต่อสู้นี้ ลู่เหรินคงจะแพ้!”

“ลู่เหรินสามารถยืนหยัดได้นานขนาดนี้ก็ถือว่าแข็งแกร่งมากแล้ว!”

ท่ามกลางเสียงร้องตกใจของทุกคน แสงดาบสีดำวูบวาบ ดาบดำของจู่เฟยหยางได้แทงไปที่ลู่เหรินแล้ว

ในเวลานี้ลู่เหรินไม่มีอาวุธอยู่ในมือ แม้แต่จะหลบก็ยังเป็นไปไม่ได้ นอกจากรับการโจมตีโดยตรงก็ไม่มีทางอื่น

เมื่อลู่เหรินเห็นดังนั้น เขาก็กัดฟันหยิบหยกโลหิตเทวะที่อยู่บนตัวออกมา กำไว้ในมือ แล้วฟาดไปที่ดาบยาวที่กำลังแทงเข้ามาอย่างแรง

ตูม!

พร้อมกับเสียงดังสนั่น ดาบยาวในมือของจู่เฟยหยางก็ถูกดีดกระเด็นออกไป ตัวเขาเองก็ถอยหลังหลายก้าว พ่นเลือดออกมาหนึ่งคำ ใบหน้าเผยความตื่นตระหนกชัดเจน

เมื่อครู่ที่ปะทะกัน เขาสัมผัสได้ว่ามีพลังแปลกประหลาดแทรกซึมเข้าสู่ร่างกาย ทำให้เขารู้สึกอึดอัดกระทั่งได้รับบาดเจ็บภายใน

“นั่นคือหยกโลหิตเทวะ!”

จู่เฟยหยางจ้องมองหยกโลหิตในมือของลู่เหรินอย่างไม่วางตา สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก