ตอนที่ 14 ลู่เหรินออกโรง

ตอนที่ 14 ลู่เหรินออกโรง

“อะไรนะ?”

สีหน้าของฉินอวี้ ลู่เหริน และอีกสองคนเปลี่ยนไปพร้อมกัน

หวังเถิงพุ่งไปหน้าติงไห่ ตะโกนอย่างเดือดดาล “ติงไห่ เจ้าคนสารเลวนี่ เจ้ากล้าวางยาพิษข้า?”

เพี๊ยะ!

ยังไม่ทันพูดจบ ฝ่ามือก็ฟาดมาอย่างรวดเร็วจนหวังเถิงล้มลงกับพื้น ครึ่งหนึ่งของใบหน้าบวมแดงขึ้นมาทันที เลือดและฟันกระเด็นออกมา

เป็นติงไห่ที่ลงมือ!

ติงไห่ถ่มน้ำลายรดร่างหวังเถิงที่นอนอยู่บนพื้นกล่าวอย่างเหยียดหยาม “ถ้าข้าจำไม่ผิด เจ้าก็คือเจ้าพวกไร้ค่าจากสำนักเมฆขจีขั้นเริ่มต้นไม่ใช่หรือ? กล้ามาเห่าหอนต่อหน้าข้า เชื่อหรือไม่ว่าข้าจะฆ่าเจ้าเดี๋ยวนี้?”

ฉินอวี้ชักดาบอ่อนบางเฉียบออกมาจากเอว กล่าวเสียงเย็น “ติงไห่ ข้าขอเตือนเจ้า ให้หยุดเดี๋ยวนี้ รีบจากไปซะ มิเช่นนั้นอย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ!”

“ฉินอวี้ตอนนี้เจ้าโดนพิษร้ายแรง จะมาไม่เกรงใจข้าได้อย่างไร?”

ติงไห่แสยะยิ้มก้าวเดินไปข้างหน้า มองสำรวจร่างของฉินอวี้ด้วยสายตาหื่นกระหาย พูดอย่างเจ้าเล่ห์ “ข้าต่างหากที่จะไม่เกรงใจเจ้า!”

“เจ้าต้องการจะทำอะไร?”

ฉินอวี้ขมวดคิ้วแน่น รู้สึกว่าพลังของตนกำลังถูกสูบไปอย่างรวดเร็ว ในใจก็เริ่มตื่นตระหนก

“ทำอะไร? แน่นอนว่าต้องทำให้เจ้าเป็นของข้า ถึงตอนนั้นตระกูลติงก็จะไปสู่ขอเจ้า ตระกูลฉินของเจ้าก็ทำได้แค่ยอมรับเท่านั้น ฮ่าฮ่าฮ่า!”

พูดจบติงไห่ก็ไม่สนใจการขัดขืนของฉินอวี้ คว้าแขนของฉินอวี้แล้วลากไป

ฉินอวี้ดิ้นรนสุดฤทธิ์แต่กลับพบว่าไม่มีเรี่ยวแรงต่อสู้ แววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและสิ้นหวัง

แต่ในเวลานั้นเองร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นมา คว้าแขนของติงไห่ไว้แล้วพูดเสียงเย็น “จะทำให้สุกงอมก็ควรจะเป็นข้า ไม่ใช่เจ้า”

“เจ้าว่าอย่างไรนะ?”

ติงไห่เหมือนจะไม่ได้ยินชัด จากนั้นก็ได้สติ สีหน้าเย็นชาถึงขีดสุด

“เจ้ารีบไปเถอะ เจ้าไม่ใช่คู่มือเขา!”

ฉินอวี้พูดอย่างร้อนใจ

ติงไห่เปิดช่องจิตถึงหกช่อง ออกหมัดทีก็มีพลังถึงหกพันชั่ง ส่วนลู่เหรินมีสายเลือดขยะ เปิดช่องจิตได้แค่ช่องเดียวจะต้านทานได้อย่างไร?

ถ้าติงไห่ลงมือจริง ๆ แค่หนึ่งกระบวนท่าก็สามารถฆ่าลู่เหรินได้

“อยากหนีหรือ? สายไปแล้ว!”

ติงไห่แสยะยิ้ม ฟาดฝ่ามือใส่ลู่เหริน บนฝ่ามือมีแสงสว่างของพลังปราณเปล่งประกาย พลังลมปราณอันแข็งแกร่งกระทั่งทำให้เกิดเสียงดังเปรี๊ยะ ๆ ในอากาศ

นี่คือวิชาฝ่ามือขั้นมนุษย์ระดับกลาง ฝ่ามือฟ้าประสาน วิชานี้แข็งแกร่งอย่างยิ่ง อย่าว่าแต่เปิดช่องจิตได้หนึ่งช่อง แม้แต่ผู้ฝึกยุทธที่เปิดช่องจิตได้ห้าช่อง หากโดนฝ่ามือนี้เข้าไปอย่างเบาก็กระอักเลือด อย่างหนักก็ถึงตายได้

เห็นว่าฝ่ามือของติงไห่ใกล้จะถึงตัวลู่เหรินแล้ว ลู่เหรินกลับไม่ตื่นตระหนก ไม่หลบไม่เลี่ยง แต่กลับเหวี่ยงหมัดเข้าใส่ เลือกที่จะปะทะกันตรง ๆ

“ไอ้พวกไร้ค่า กล้ามาวัดพลังกับข้าหรือ?”

เห็นลู่เหรินรับมือ ติงไห่ก็ยิ้มเยาะ พลังปราณจากช่องจิตทั้งหกช่องในร่างไหลไปที่ฝ่ามือ หวังจะฆ่าลู่เหรินด้วยฝ่ามือเดียว

ลู่เหรินหัวเราะเบา ๆ ในชั่วพริบตาที่หมัดและฝ่ามือของติงไห่ปะทะกัน พลังปราณจากช่องจิตทั้งหกช่องในร่างก็รวมตัวกันอย่างฉับพลัน ไหลทะลักเข้าไปในหมัด

ตูม!

จากนั้นทุกคนก็เห็นว่าในวินาทีที่หมัดและฝ่ามือปะทะกัน ติงไห่ก็เหมือนโดนฟ้าผ่า ร่างทั้งร่างถอยหลังไปหลายก้าว กว่าจะหยุดได้!

“เป็นไปได้อย่างไร?”

ติงไห่มองลู่เหรินอย่างไม่อยากจะเชื่อ

ปกติฉินอวี้จะพาพวกไร้ค่าไปฝึกฝนด้วยแค่สามคน หวังเถิงและจางเชิ่งเขาก็รู้จัก ทั้งคู่เป็นพวกไร้ค่าระดับเริ่มต้นที่ขึ้นชื่อของสำนักเมฆขจี ส่วนลู่เหรินที่สามารถเข้าร่วมทีมได้ คงไม่เก่งไปกว่าหวังเถิงและจางเชิ่งเท่าไหร่

แต่จากการปะทะเมื่อครู่ เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าพลังของลู่เหรินไม่ได้ด้อยไปกว่าตน อย่างน้อยก็ต้องเปิดช่องจิตได้หกช่องแล้ว

แน่นอนว่าคนที่ตกใจยิ่งกว่าคือฉินอวี้ หวังเถิง และจางเชิ่ง

ลู่เหรินไม่ใช่ว่ามีสายเลือดขยะหรือ? การเปิดช่องจิตแรกก็ได้มาจากพรของเซียน แต่ดูยังไงก็ไม่เหมือนคนที่เปิดช่องจิตได้แค่ช่องเดียว

หลังจากผลักติงไห่ถอยไปได้ ลู่เหรินก็ก้าวไปข้างหน้าพุ่งเข้าหาติงไห่โดยตรง

“หึ! ดูฝ่ามือของข้าบ้าง!”

ติงไห่มีสีหน้าเหี้ยมโหด เหวี่ยงฝ่ามือ พลังระเบิดออกมาฟาดใส่ลู่เหริน

วิชาฝ่ามือของเขารวดเร็วเป็นอย่างยิ่ง ท่วงท่าพลิ้วไหวราวสายน้ำ ดุจพายุที่โหมกระหน่ำ ไม่เปิดโอกาสให้ลู่เหรินได้ตอบโต้แม้แต่น้อย

ลู่เหรินไม่หวาดหวั่น สองมือตั้งท่าราวกับสัญลักษณ์แปดทิศ เปรียบเสมือนโม่แป้งอันใหญ่

ไม่ว่าการโจมตีของติงไห่จะรุนแรงเพียงใดก็ถูกฝ่ามือของลู่เหรินรับไว้ได้ทั้งหมด

“อะไรกัน!”

เห็นว่าวิชาฝ่ามือของตนถูกป้องกันได้ทั้งหมด ติงไห่ก็ตกตะลึง

แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้ตั้งตัว

ร่างของลู่เหรินก็พุ่งเข้าใส่ติงไห่ราวกับเสือหินอ่อนที่ลงจากเขา จากนั้นก็ปล่อยหมัดหนักใส่หน้าอกของติงไห่

“อ๊าก!”

เสียงกรีดร้องอันน่าสยดสยองดังก้องไปทั่ว

จากนั้นติงไห่ก็ปลิวกระเด็นไปเหมือนว่าวขาดสาย ชนเข้ากับต้นไม้ใหญ่ จากนั้นก็ร่วงลงพื้น กระอักเลือดออกมาหลายครั้ง

ภาพตรงหน้าทำให้ศิษย์สำนักราชวงศ์อีกสามคนต่างตกตะลึง

ติงไห่ที่เปิดช่องจิตถึงหกช่อง กลับถูกเขาเอาชนะได้อย่างง่ายดาย

“พวกเจ้าขึ้นไปพร้อมกัน ฆ่ามันให้ข้า!”

ติงไห่ตะโกนเสียงแหบพร่า

ศิษย์สำนักราชวงศ์ทั้งสามคนในขั้นเริ่มต้นก็เหมือนกับติงไห่ ต่างก็เปิดช่องจิตได้หกช่อง ถึงแม้ว่าฝีมือจะไม่เท่าติงไห่ แต่ถ้าร่วมมือกันแม้แต่ผู้ฝึกยุทธที่เปิดช่องจิตได้เจ็ดช่องก็ยังรับมือได้ยาก

“ตาย!”

ศิษย์สำนักราชวงศ์ทั้งสามคนมีสีหน้าเหี้ยมโหด พุ่งเข้าใส่ลู่เหรินพร้อมกัน

“กรงเล็บหมาป่าสวรรค์!”

“หมัดทะลวงกายา!”

“ฝ่ามือเหล็ก!”

ทั้งสามคนต่างก็ใช้ทักษะยุทธขั้นมนุษย์ระดับกลางที่ฝึกฝนมาจากสำนักราชวงศ์ การโจมตีอันทรงพลังปิดล้อมลู่เหรินจากทุกทิศทาง ทำให้ลู่เหรินไม่มีทางหนี ไม่มีทางหลบ

แม้แต่ผู้ฝึกยุทธที่เปิดช่องจิตได้เจ็ดช่องก็ยังไม่สามารถหลบหนีได้ ต้องรับมือด้วยการปะทะโดยตรง

หมัดสองข้างยากจะต้านทานมือสี่ข้าง ยิ่งไปกว่านั้นอีกฝ่ายยังมีถึงหกมือ!

แต่เผชิญกับการโจมตีเช่นนี้ ลู่เหรินกลับมีสีหน้าสงบนิ่ง สองมือเปลี่ยนเป็นโม่แป้งอีกครั้ง ราวกับสัญลักษณ์แปดทิศ

ปัง ปัง ปัง ปัง!

ลู่เหรินใช้ฝ่ามือแปดทิศขั้นสมบูรณ์ถึงขีดสุด ร่างทั้งร่างเหมือนกับตาข่ายยักษ์ใหญ่ กระบวนท่าโจมตีใด ๆ ก็ยากจะเข้าใกล้เขา ทุกกระบวนท่าถูกสลายหมดสิ้น

หลังจากผ่านไปสิบกว่ากระบวนท่า ลู่เหรินก็เปลี่ยนฝ่ามือเป็นหมัด เปลี่ยนท่ารุกอย่างกะทันหัน ออกหมัดสามครั้งติดต่อกัน กระแทกเข้าที่หน้าอกของทั้งสามคนอย่างจัง

ปุ ปุ ปุ!

ทั้งสามคนโดนหมัดหนัก ๆ ต่างก็กระอักเลือดออกมา ลอยกระเด็นออกไป กุมหน้าอกร้องโอดโอยด้วยความเจ็บปวด

“ฝ่ามือแปดทิศ?”

ติงไห่เห็นเพื่อนทั้งสามคนถูกตีล้มลงกับพื้น ก็ยิ่งตื่นตระหนก

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังจำทักษะยุทธที่ลู่เหรินใช้เมื่อครู่ได้ ทักษะยุทธป้องกันขั้นมนุษย์ระดับต่ำ ฝ่ามือแปดทิศ

ฝ่ามือแปดทิศจะสามารถป้องกันทักษะยุทธโจมตีขั้นมนุษย์ระดับกลางได้อย่างไร?

แล้วยังเป็นถึงสามทักษะยุทธโจมตีขั้นมนุษย์ระดับกลางที่ฝึกฝนมาถึงขั้นสูง!

ฉินอวี้ไม่ใช่จะพาแต่พวกไร้ค่าออกมาตั้งทีมหรือ? ทำไมหมอนี่ถึงเก่งกาจเช่นนี้?