บทที่ 218 กุญแจลับเกาะเทพสมุทร!

บทที่ 218 กุญแจลับเกาะเทพสมุทร!

คนแคระตัวเล็กๆ ที่มีดวงตาสีฟ้าครามเดินออกมาอย่างไม่รีบร้อน

การปรากฏตัวของเขาเรียกเสียงฮือฮาจากผู้คนไม่น้อย

"นั่นท่านฟูจูไห่เฟยนี่นา เขาเป็นถึงนักฆ่าคลาสสี่ระดับทองของหอการค้าเจ๋อเหลียน ไม่นึกว่าจะยอมออกมาจัดการประมูลด้วยตัวเอง"

"ดูท่าของปิดท้ายรอบนี้ต้องไม่ธรรมดาจริงๆ ไม่งั้นท่านฟูจูไห่เฟยคงไม่ออกมา"

"มิน่าล่ะ วันนี้ฉันถึงเห็นคนใหญ่คนโตจากนอกเกาะเจ๋อเหลียนมากันเพียบ สงสัยคงได้ข่าววงในกันมานานแล้ว"

...

หลินเทียนฮ่าวเองก็เริ่มสนใจขึ้นมา

ของที่ล้ำค่ากว่าม้วนคัมภีร์วิวัฒนาการอุปกรณ์ มันจะเป็นอะไรกันนะ?

ดอกไม้วิวัฒนาการพรสวรรค์?

หินปลุกพรสวรรค์ระดับเทพ?

หรือว่า... ม้วนภารกิจเริ่มต้นสำหรับรับพรจากทวยเทพ?

ถ้าเป็นอย่างหลัง ก็คงน่าสนุกพิลึก

ฟูจูไห่เฟยขึ้นไปบนเวที พลิกฝ่ามือทีหนึ่ง กล่องโบราณใบหนึ่งก็ปรากฏขึ้น

กล่องใบไม่ใหญ่ โอกาสที่จะเป็นม้วนคัมภีร์จึงค่อนข้างน้อย

"สินค้าชิ้นสุดท้ายในวันนี้ เชื่อว่าต้องทำให้ทุกท่านตื่นเต้นได้แน่นอน"

"กุญแจลับเกาะเทพสมุทร"

กล่องถูกเปิดออก กุญแจโบราณดอกหนึ่งปรากฏแก่สายตาทุกคน

กุญแจดอกนี้เป็นสีฟ้าอ่อนใสราวกับคริสตัล

มันเปล่งแสงจางๆ อยู่ในกล่อง แม้แสงจะไม่เจิดจ้า แต่กลับแผ่รัศมีครอบคลุมไปทั่วทั้งห้องประมูล

"กุญแจลับเกาะเทพสมุทรนี่มีประโยชน์อะไรเหรอ?" หลินเทียนฮ่าวหันไปถามเสี่ยวปี้

เสี่ยวปี้มองหลินเทียนฮ่าวด้วยความประหลาดใจ ราวกับสงสัยว่าทำไมถึงมีคนไม่รู้จักกุญแจลับเกาะเทพสมุทรด้วย

"เกาะเทพสมุทรเป็นสถานที่พักผ่อนของท่านเทพสมุทรค่ะ ไม่ทราบสาเหตุที่แน่ชัด แต่ท่านเทพสมุทรได้หลับใหลอยู่ที่นั่นตลอดกาล และกุญแจลับเกาะเทพสมุทรก็คือของดูต่างหน้าสำหรับผ่านทางเข้าเกาะค่ะ"

หลินเทียนฮ่าวยิ่งงง "แบบนั้นมันจะมีประโยชน์อะไร?"

"คุณชายล้อเล่นแล้ว ถ้าท่านเทพสมุทรหลับใหลไปตลอดกาลจริงๆ ก็คงไม่มีประโยชน์อะไร แต่ทว่าท่านเทพสมุทรยังมีเสี้ยววิญญาณที่ตื่นอยู่ค่ะ"

"ถ้าได้รับคำชี้แนะจากเสี้ยววิญญาณของท่านเทพสมุทร จะได้รับประโยชน์มหาศาลเลยนะคะ สามยอดฝีมือคลาสสี่ระดับแพลตตินัมในดินแดนโกลาหลตอนนี้ สองในสามคนก็ได้รับคำชี้แนะจากท่านเทพสมุทรจนมีวันนี้ได้ค่ะ"

"เสี้ยววิญญาณ?"

มุมปากของหลินเทียนฮ่าวยกยิ้มเล็กน้อย

ถ้าเป็นเสี้ยววิญญาณ ก็คงไม่ได้แค่หลับใหล

น่าจะได้รับบาดเจ็บสาหัส หรือไม่ก็ถูกฆ่าตายไปแล้วเหมือนเทพธิดาเหมันต์

อย่างดีที่สุด ก็คงถูกผนึกไว้

แต่ไม่ว่าจะเป็นกรณีไหน สำหรับหลินเทียนฮ่าวถือเป็นข่าวดีทั้งนั้น

การตามหาเทพเจ้านั้นยากแสนยาก ยิ่งตามหาเสี้ยววิญญาณเทพยิ่งยากเข้าไปใหญ่

ที่ว่างในทำเนียบเทพของเขายังเหลืออีกเพียบ

"อย่างนี้นี่เอง"

หลินเทียนฮ่าวเข้าใจแจ่มแจ้ง เขาตัดสินใจแล้วว่าจะต้องคว้ากุญแจลับเกาะเทพสมุทรนี้มาให้ได้

"กุญแจลับเกาะเทพสมุทร ราคาเริ่มต้นสิบล้านเหรียญทอง เคาะเพิ่มครั้งละไม่ต่ำกว่าหนึ่งแสน"

ฟูจูไห่เฟยประกาศราคาด้วยน้ำเสียงเนิบนาบ

สิ้นเสียงเขา ราคาประมูลก็พุ่งทยานไม่หยุด

"ห้าสิบล้าน!"

"หกสิบล้าน!"

"แปดสิบล้าน!!"

...

แทบไม่มีสะดุด ราคากุญแจลับเกาะเทพสมุทรพุ่งเฉียดร้อยล้านในพริบตา!

และในที่สุดราคาก็ทะลุร้อยล้านอย่างง่ายดาย โดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุดนิ่ง ยังคงพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ

"หนึ่งร้อยยี่สิบล้าน"

"หนึ่งร้อยสามสิบล้าน"

"หนึ่งร้อยห้าสิบล้าน!!"

...

พอแตะร้อยห้าสิบล้าน การเพิ่มราคาก็เริ่มช้าลง

เงินกว่าร้อยล้านเหรียญทอง

เพื่อแลกกับการเดิมพันว่าจะได้คำชี้แนะจากเทพสมุทรจนเลื่อนเป็นคลาสสี่หรือไม่ ราคานี้สำหรับหลายคนถือว่าสูงเกินไป

แน่นอน

คนอื่นอาจคิดว่าร้อยกว่าล้านมันแพง แต่หลินเทียนฮ่าวไม่แคร์

เป้าหมายของเขาคือการเชิญเทพสมุทรขึ้นทำเนียบเทพ นี่คือภารกิจเพื่อมวลมนุษยชาติ จะมามัวเสียดายเงินเล็กๆ น้อยๆ ได้ยังไง

"สองร้อยล้าน!!"

หลินเทียนฮ่าวยังคงสไตล์เดิม ทุ่มเงินเหมือนเศษกระดาษ ดันราคาสูงขึ้นไปอีกระดับ

"สองร้อยห้าล้าน"

ยังมีคนพยายามจะแข่งกับหลินเทียนฮ่าว

"สองร้อยห้าสิบล้าน"

หลินเทียนฮ่าวตอบโต้ด้วยการทุ่มราคาเกทับทันที

"สองร้อยห้าสิบห้าล้าน"

ทว่า

สิ่งที่หลินเทียนฮ่าวคาดไม่ถึงคือ คนในห้องรับรองหมายเลขสองยังคงเกทับราคาต่อ

"จงใจปั่นราคา?"

หลินเทียนฮ่าวมองไปทางห้องรับรองหมายเลขสอง พร้อมกับเอ่ยราคาใหม่ออกไป

"สามร้อยล้าน!!"

เขาอยากจะดูนักว่า คนในห้องหมายเลขสองคิดจะทำอะไรกันแน่

"สามร้อยห้าล้าน"

หลินเทียนฮ่าวยิ้ม

ฟังจากน้ำเสียงอีกฝ่าย เขารู้ทันทีว่าหมอนั่นจงใจปั่นราคาจริงๆ

ในห้องรับรองหมายเลขสอง

บิตต์โรเซนแสยะยิ้มอย่างลำพองใจ

"ทองเยอะนักใช่ไหม? ข้าแค่แหย่นิดหน่อย ก็ทำให้แกเสียเงินเพิ่มอีกสักร้อยสองร้อยล้านได้แล้ว"

บิตต์โรเซนไม่ได้เกรงกลัวฐานะของหลินเทียนฮ่าวเลยสักนิด

ตัวเขาเองเป็นถึงนักรบคลาสสามระดับทอง ส่วนพี่ชายของเขายิ่งใหญ่กว่านั้น เป็นหนึ่งในสามยอดฝีมือคลาสสี่ระดับแพลตตินัมแห่งดินแดนโกลาหล

ในดินแดนโกลาหลแห่งนี้ ไม่มีใครที่เขาตอแยไม่ได้

ก่อนหน้านี้เขาหมั่นไส้หลินเทียนฮ่าวที่ประมูลของตัดหน้าชาวบ้านมาตลอด พอสบโอกาสเลยแกล้งปั่นราคา หวังให้หลินเทียนฮ่าวเสียเงินฟรีเล่นๆ

ทว่า

เขารอแล้วรอเล่า หลินเทียนฮ่าวก็ไม่เสนอราคาต่อ

ราคาหยุดนิ่งอยู่ที่สามร้อยห้าล้าน

"สามร้อยห้าล้าน ครั้งที่หนึ่ง มีใครให้ราคาสูงกว่านี้ไหมครับ?"

เสียงของฟูจูไห่เฟยดังขึ้น เหมือนค้อนปอนด์ทุบลงกลางแสกหน้าของบิตต์โรเซน

บิตต์โรเซนจ้องเขม็งไปที่ห้องรับรองระดับสูงสุด

เมื่อกี้เขายังได้ยินน้ำเสียงมุ่งมั่นของหลินเทียนฮ่าวอยู่เลย ทำไมจู่ๆ ถึงยอมถอยง่ายๆ แบบนี้

"สามร้อยห้าล้าน ครั้งที่สอง"

เสียงของฟูจูไห่เฟยดังขึ้นอีกครั้ง บิตต์โรเซนเริ่มหน้าซีด

สามร้อยห้าล้าน!!

นี่มันเกินราคาจริงของกุญแจลับเกาะเทพสมุทรไปไกลโข

ปกติราคาจะอยู่ที่ร้อยห้าสิบถึงร้อยแปดสิบล้าน แต่นี่เขาดันปั่นไปถึงสามร้อยห้าล้าน

เขาอยากจะตะโกนบอกว่า 'ไม่เอาแล้ว'

แต่ฟูจูไห่เฟยยืนหัวโด่อยู่ตรงนั้น

นักฆ่าคลาสสี่ระดับทองที่หาตัวจับยากในดินแดนโกลาหล ขืนเขากล้าเบี้ยว...

รับรองว่าไม่มีทางได้เดินออกจากหอการค้าเจ๋อเหลียนแบบมีลมหายใจแน่

"สามร้อยห้าล้าน ครั้งที่สาม ขอแสดงความยินดีกับคุณชายห้องรับรองหมายเลขสอง ที่ชนะการประมูลกุญแจลับเกาะเทพสมุทรครับ"

บิตต์โรเซนแทบกระอักเลือด

สามร้อยห้าล้านเหรียญทอง ถึงจะต้องขูดเนื้อเถือหนังเขาก็พอหามาจ่ายได้

แต่จ่ายก้อนนี้ไป เขาคงหมดตัวกลับไปจนกรอบเหมือนเดิมแน่!

บิตต์โรเซนมองไปทางห้องรับรองระดับสูงสุดด้วยสายตาเคียดแค้น

เขาโยนความผิดทั้งหมดให้หลินเทียนฮ่าว

ในความคิดของเขา ถ้าหลินเทียนฮ่าวไม่หยุดเสนอราคา เขาก็คงไม่ขาดทุนยับเยินขนาดนี้

แต่สิ่งที่เขาไม่รู้คือ ภายในห้องรับรองระดับสูงสุด สายตาเย็นชาของหลินเทียนฮ่าวก็กำลังจ้องมองมาที่ห้องหมายเลขสองเช่นกัน

ปั่นราคา สนุกมากใช่ไหม?

ในเมื่อชอบปั่นนัก หลินเทียนฮ่าวก็จะส่งเขาไปปั่นราคาต่อในนรกซะเลย

เมื่องานประมูลสินค้าชิ้นสุดท้ายจบลง ของที่หลินเทียนฮ่าวประมูลได้ก็ถูกทยอยนำมาส่งทีละชิ้น

หลินเทียนฮ่าวสวมหอยสังข์ฟื้นฟูมานา จากนั้นก็หยิบม้วนคัมภีร์วิวัฒนาการอุปกรณ์ขึ้นมา

เขาใช้ม้วนคัมภีร์วิวัฒนาการอุปกรณ์กับจี้หยกชำระล้างทันทีโดยไม่ลังเล

[ ติ๊ง! คุณใช้ม้วนคัมภีร์วิวัฒนาการอุปกรณ์กับจี้หยกชำระล้าง จี้หยกชำระล้างของคุณกำลังวิวัฒนาการ... ]