บทที่ 110 เตรียมการบุกเมืองหลัก!

บทที่ 110 เตรียมการบุกเมืองหลัก!

เดิมทีหลินเทียนฮ่าวตั้งใจจะเล่นแง่ ยื้อเวลาสนุกกับพวกอาณาจักรดวงดาวไปเรื่อยๆ

เพื่อฉวยโอกาสรวบรวมพรจากเทพฝั่งตะวันออกให้ครบสิบองค์

แต่ในเมื่ออาเบลลาเห็นเขาเป็นแค่หมากตัวหนึ่ง ก็ต้องขออภัยด้วย ที่เขาคงต้องมอบ 'แพ็กเกจถล่มประเทศ' ให้เป็นของขวัญตอบแทน

หากเป็นอาณาจักรอื่น ด้วยค่าสถานะของเขาในตอนนี้ การจะต่อกรด้วยคงยากลำบากแสนสาหัส

แต่ที่นี่ดันเป็นอาณาจักรดวงดาว ดินแดนที่ศรัทธาในเทพธิดาเหมันต์ ความเสียหายส่วนใหญ่จึงเป็นธาตุน้ำแข็ง ซึ่งเขาดันมีภูมิคุ้มกันธาตุนี้พอดี

นั่นหมายความว่า การต่อสู้ข้ามระดับเป็นเรื่องที่เป็นไปได้แน่นอน

ดูอย่างตี้เสวี่ยเจี้ยนเป็นตัวอย่าง พลังต่อสู้ของนางย่อมด้อยกว่าพวกยอดฝีมือรุ่นเก่าของอาณาจักรดวงดาวอยู่บ้าง

แต่ก็คงไม่ห่างกันมากนัก เพราะขีดจำกัดสูงสุดของอาณาจักรดวงดาวน่าจะอยู่ที่ไม่เกินคลาสสาม

ในสถานการณ์ปกติ อาณาจักรดวงดาวไม่น่าจะมีผู้เล่นระดับคลาสสามหรือสูงกว่านั้นดำรงอยู่

แน่นอนว่า ต่อให้มี พวกระดับนั้นคงไม่ลงมือพร่ำเพรื่อ

เมื่อเป็นเช่นนี้

หลินเทียนฮ่าวจึงมีความเป็นไปได้ที่จะล้างบางเมืองได้จริงๆ

ส่วนไม้ตายที่ใช้เป็นเครื่องยืนยันความมั่นใจ...

พรสวรรค์ระดับเหนือเทพ, จี้หยกชำระล้าง, วัฏสงสารมรณะ, ตราประทับผู้สังหารเทพ...

สิ่งเหล่านี้คือไพ่ตายของหลินเทียนฮ่าว

และแน่นอน

สิ่งที่ทำให้หลินเทียนฮ่าวกล้าต่อกรกับเมืองหลักจริงๆ ไพ่ตายใบใหญ่ที่สุดคือสกิล 'ฟื้นคืนชีพ ณ จุดเดิม'

จริงอยู่ที่ถ้าตายเลเวลจะลด แต่เขาสามารถลุกขึ้นมาสู้ต่อได้ทันที

แถมอุปกรณ์สวมใส่ของเขา ส่วนใหญ่แทบไม่มีข้อจำกัดเรื่องเลเวล

พูดง่ายๆ คือ ขอแค่ตอนตายเขามั่นใจว่าฟื้นคืนชีพได้ก็พอ

เพียงแต่...

การจะบุกเมืองหลัก ลำพังตัวคนเดียวคงไม่ไหว

ต่อให้จี้หยกชำระล้างจะกันสถานะผิดปกติได้ถึง 85% แต่เขาก็ยังมีโอกาสโดน CC จนขยับไม่ได้จนตาย

ดังนั้น

เขาต้องการคนช่วย

อย่างเช่น...

กองกำลังผู้ผดุงธรรมในเทือกเขาลมทมิฬ หรือพวกทูตวิกาลในถ้ำปีศาจ

กลุ่มคนเหล่านี้ คือเป้าหมายที่หลินเทียนฮ่าวสามารถดึงมาเป็นพวกได้

แต่ทว่า...

พวกนี้ไม่ใช่หัวใจสำคัญ พวกเขาอาจช่วยดึงความสนใจได้บ้าง แต่แก้ปัญหาที่ต้นเหตุไม่ได้

พันธมิตรที่เขาต้องการจริงๆ ตัวเลือกที่ดีที่สุดมีเพียงหนึ่งเดียว: ฮั่นเป๋อ!!

เนื้อเรื่องของฮั่นเป๋อในชาติก่อนไม่มีใครปลดล็อกได้ แต่ชาตินี้หลินเทียนฮ่าวได้นำมันออกมาแล้ว

ประสบการณ์จากชาติก่อนบอกหลินเทียนฮ่าวว่า ฮั่นเป๋อไม่ใช่แค่บอสโลกธรรมดาๆ แน่นอน

นางธาตุไฟ อาณาจักรดวงดาวธาตุน้ำแข็ง น้ำกับไฟย่อมไม่ลงรอยกัน

ในเรื่องนี้ต้องมีความเชื่อมโยงบางอย่าง และมีความเป็นไปได้สูงที่พวกเขาจะเป็นศัตรูกัน

ติดอยู่อย่างเดียว

ตอนนี้ฮั่นเป๋ออยู่ที่ไหน หลินเทียนฮ่าวก็ไม่รู้

หลังจากปรากฏตัวครั้งนั้นนางก็หายวับไป น่าจะกำลังยุ่งอยู่กับธุระของตัวเอง

"ดาบบ้าคลั่งขอยืมอาณาเขตนายออฟไลน์หน่อย"

หลินเทียนฮ่าวไม่กล้าออฟไลน์มั่วซั่วในตอนนี้ เรื่องผู้เล่นจะมารุมโจมตีไหมนั่นพักไว้ก่อน

แต่พวกเสือเฒ่าเจ้าเล่ห์ของอาณาจักรดวงดาวคงไม่ปล่อยเขาไปง่ายๆ แน่

ขืนไปออฟไลน์กลางป่าแล้วโดนพวกมันทำมิดีมิร้ายขึ้นมา มีหวังร้องไห้ไม่ออก

สาเหตุที่ต้องออฟไลน์ เพราะหลินเทียนฮ่าวออนไลน์ต่อเนื่องมาสามวันแล้ว

เขาต้องออกไปดูอาการน้องสาวบ้าง

ถึงจะจ้างคนดูแลไว้แล้ว แต่ถ้าไม่โผล่หน้าไปนานๆ เขาก็อดห่วงไม่ได้ว่าคนดูแลจะทำหน้าที่ได้ดีไหม

คมดาบบ้าคลั่งทิ้งช่วงไปพักหนึ่งกว่าจะตอบกลับ "ได้ครับ ถ้าเข้าเมืองหลักแล้วอยากได้อะไรบอกได้เลยนะ ช่วยนิดๆ หน่อยๆ ไม่เป็นไรครับ"

"ขอบใจ"

หลินเทียนฮ่าวรู้สึกดีกับหมอนี่ขึ้นมาอีกโข

เมื่อมาถึงอาณาเขตของคมดาบบ้าคลั่ง

ที่นี่กำลังอยู่ในระหว่างการก่อสร้าง

ทำเลที่คมดาบบ้าคลั่งเลือกอยู่บนภูเขา ติดกับเทือกเขาลมทมิฬ ชัยภูมิออกแนวตั้งรับง่ายโจมตียาก

เดาว่าคงมีนักวิเคราะห์ของทางการช่วยเลือกให้

ถ้ามองด้วยสายตาคนปัจจุบัน ทำเลนี้ถือว่าไม่มีปัญหา เผลอๆ จะเรียกว่าดีด้วยซ้ำ

แต่ในสายตาหลินเทียนฮ่าว...

งั้นๆ!

ไม่ถึงกับแย่ แต่เรียกว่าดีไม่ได้ แค่พอผ่านเกณฑ์

แต่หลินเทียนฮ่าวก็ไม่ได้พูดอะไร เพราะไม่มีความจำเป็น

เมื่อเข้าสู่อาณาเขตบ้าคลั่ง เขาก็กดออฟไลน์ทันที

พอออกจากเกม หลินเทียนฮ่าวก็บิดขี้เกียจไปหนึ่งที

ถึงสารอาหารในแคปซูลเกมจะเพียงพอต่อร่างกาย แต่จะสู้ความฟินของการกินหม้อไฟ แกล้มด้วยบาร์บีคิวและเบียร์วุ้นได้ยังไง

เขาเรียกโจวเสี่ยวพั่งให้ออฟไลน์ แล้วพากันไปเยี่ยมหลินชิงชิงที่โรงพยาบาล

"พี่ฮ่าว เจ้าลิงผอมปลุกพรสวรรค์แล้วนะ พี่เดาสิว่าเป็นไง? โหดสัสรัสเซียเลยพี่!"

"คุณธรรม ปัญญา พลานามัย สุนทรียะ พัฒนารอบด้าน สเตตัสสมดุลเป๊ะ มันเลือกเล่นสายนักรบ ผมว่าถ้าไม่มีพี่ฮ่าว มันน่าจะโหดกว่าผมอีก!"

หลินเทียนฮ่าวยิ้มบางๆ ไม่ได้ออกความเห็นอะไร เขารู้อยู่แล้วว่าพรสวรรค์ของเจ้าลิงผอมเป็นยังไง

แต้มสถานะอิสระ 5 แต้มจากการอัปเลเวลจะกลายเป็น 25 แต้ม แถมการอัปสเตตัสยังส่งผลต่อค่าพื้นฐานทั้งสิบอย่าง

พูดง่ายๆ คือ อัปหนึ่งเลเวล เท่ากับได้แต้มสถานะอิสระ 250 แต้ม

แน่นอน ถ้าหวังพึ่งแค่รางวัลจากการอัปเลเวล มันก็ยังดูธรรมดาไปหน่อย

หลินเทียนฮ่าวกับโจวเสี่ยวพั่งมาถึงโรงพยาบาล

พยาบาลพิเศษที่จ้างมาดูแลดีมาก พูดให้ถูกคือ ผู้ป่วยเจ้าหญิงนิทรามีเรื่องให้ต้องดูแลไม่เยอะนัก

น้องสาวของเขาฟื้นตัวได้ดี คาดว่าอีกประมาณสิบวันก็น่าจะออกจากโรงพยาบาลได้

หลังจากเยี่ยมไข้เสร็จ หลินเทียนฮ่าวกับโจวเสี่ยวพั่งก็ไปจัดหม้อไฟกันชุดใหญ่ก่อนจะกลับบ้าน

ล็อกอินเข้าเกมอีกครั้ง

หลินเทียนฮ่าวเริ่มวางแผนการบุกเมืองหลัก

ก่อนจะเริ่มบุก เขาต้องไปเยือนถ้ำปีศาจ เพื่อเจรจากับพวกทูตวิกาลก่อน

ดูว่าพวกทูตวิกาลจะยอมออกโรงช่วยดึงความสนใจได้บ้างไหม

ถ้ำปีศาจ

ยังคงตั้งอยู่ในส่วนลึกของเทือกเขาลมทมิฬ

ในเมื่อคิดจะงัดข้อกับอาณาจักรดวงดาว เทือกเขาลมทมิฬคือกำแพงธรรมชาติที่ดีที่สุด

เมื่อเข้าสู่เขตเทือกเขา หลินเทียนฮ่าวมุ่งหน้าไปยังทิศทางของถ้ำปีศาจตามความทรงจำ

ชาติก่อนอาณาจักรดวงดาวเคยมีภารกิจสงครามระดับประเทศ คือการบุกถ้ำปีศาจ

ตอนนั้นดูเหมือนว่าแค่ฆ่าทูตวิกาลได้หนึ่งตน ก็ได้แต้มสถานะอิสระ 10 แต้ม แถมยังได้ค่าชื่อเสียงอาณาจักรดวงดาวอีกด้วย

ไม่รู้เหมือนกันว่า...

รอบนี้ที่มีตัวตนของเขาเข้ามาแทรกแซง จะเกิดการเปลี่ยนแปลงอะไรที่คาดไม่ถึงหรือไม่

เดินทางมาจนถึงอาณาเขตของทูตวิกาล ยังไม่ทันถึงถ้ำปีศาจ หลินเทียนฮ่าวก็ถูกขวางทางไว้เสียก่อน

เบื้องหน้าของเขา คือชายชุดดำที่คลุมร่างกายมิดชิดภายใต้เสื้อคลุมสีทมิฬ มองไม่เห็นแม้แต่เค้าโครงใบหน้าว่าภายใต้ฮู้ดนั้นซ่อนใบหน้าแบบไหนเอาไว้

[ชายชุดดำลึกลับ: ???]

[HP: ???]

[พลังโจมตี: ???]

[สกิล: ???]

(คำอธิบาย: ตัวตนลึกลับที่อาศัยอยู่ในเทือกเขาลมทมิฬ แข็งแกร่งอย่างยิ่ง หากพบเจอควรหลีกหนีให้ไกล มิฉะนั้นเขาอาจส่งคุณกลับเมืองฟรีโดยไม่คิดค่าบริการ)

หลินเทียนฮ่าวรู้ดีว่าคนคนนี้ คือหนึ่งในผู้พิทักษ์ถ้ำปีศาจ

เขายืนนิ่งเงียบอยู่ตรงนั้น ไม่พูดไม่จา

ราวกับเป็นเพียงรูปปั้นแกะสลัก แต่หลินเทียนฮ่าวรู้ดีว่า ชายชุดดำลึกลับผู้นี้ คือหนึ่งในสามหัวหน้าใหญ่ของทูตวิกาลแห่งถ้ำปีศาจ

ด้วยความที่ซ่อนตัวอยู่ใต้ชุดคลุมตลอดเวลา ผู้คนจึงเรียกขานเขาว่า: หัวหน้าชุดดำ

"เจ้าสังหารเกรย์ลอรินสัน บุตรแห่งราชาปีศาจ แล้วยังกล้าโผล่หัวมาที่นี่อีกรึ"

หัวหน้าชุดดำเอ่ยปาก น้ำเสียงแหบพร่ายะเยือกแฝงไว้ด้วยจิตสังหาร

และเขายังมองออกว่า บนตัวของหลินเทียนฮ่าวมีตราประทับที่ราชาปีศาจเกรย์โวลองต์ทิ้งเอาไว้