บทที่ 89 ตำหนักปุถุชน: เทพธิดาเหมันต์!

บทที่ 89 ตำหนักปุถุชน: เทพธิดาเหมันต์!

ต่อจากนั้นคือการเดินหน้าต่อไป

เบื้องหน้ายังคงเป็นหิมะขาวโพลนสุดลูกหูลูกตา

แต่คราวนี้หลินเทียนฮ่าวมองเห็นตำหนักแห่งหนึ่งอยู่ไกลลิบๆ

ตำหนักนั้นอยู่ในสภาพทรุดโทรม ดูไม่เหมือนปราสาทแบบตะวันตก แต่คล้ายกับศาลเจ้าโบราณของชาวต้าเซี่ย

เพียงแต่มันดูยิ่งใหญ่อลังการกว่าศาลเจ้าทั่วไปอยู่ไม่น้อย

เมื่อเดินมาถึงหน้าตำหนัก

สายตาของหลินเทียนฮ่าวจับจ้องไปที่ป้ายชื่อเหนือประตู

บนป้ายนั้นสลักอักษรจีนตัวเต็มสองตัวด้วยลายเส้นที่ทรงพลัง

หลินเทียนฮ่าวอ่านออกพอดี

"ตำหนักปุถุชน" (Fan Dian)

ชื่อดูแปลกพิกล

ไม่ได้ดูโอหังอลังการ และไม่เหมือนชื่อตำหนักจีนทั่วไปที่มักจะมีสามพยางค์

เมื่อหลินเทียนฮ่าวก้าวเข้ามาหน้าตำหนักปุถุชน พลังบางอย่างก็แผ่ออกมา

แรงกดดันแห่งเทพที่ปกคลุมร่างของเขาอยู่... สลายไป!

แม้หลินเทียนฮ่าวจะมีตราประทับผู้สังหารเทพที่ทำให้ไม่ได้รับผลกระทบ

แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าแรงกดดันจะหายไป

แต่ตอนนี้

เมื่อมายืนอยู่ตรงนี้ หลินเทียนฮ่าวสัมผัสได้ชัดเจนว่าแรงกดดันแห่งเทพถูกขับไล่ออกไป

หลังจากครุ่นคิดครู่หนึ่ง

หลินเทียนฮ่าวก็ก้าวเท้าเข้าไปในตำหนักปุถุชน

ทันทีที่ก้าวเข้ามา เขาเห็นรูปปั้นองค์หนึ่งตั้งอยู่กลางตำหนัก ขนาดไม่สูงใหญ่มากนัก

เป็นรูปปั้นชายสวมชุดเกราะ มีกลิ่นอายของแม่ทัพจีนโบราณแผ่ออกมา

สายตาของหลินเทียนฮ่าวเลื่อนลงมา ในมือของแม่ทัพโบราณผู้นี้ถือดาบยาวเล่มหนึ่ง

ดาบนี้กว้างกว่าดาบที่หลินเทียนฮ่าวเคยเห็นมาทั้งหมด

ถ้าไม่ติดว่ามันยาวพอ เขาคงนึกว่าเป็นโล่ไปแล้ว

ที่เสาหินสองต้นขนาบข้างรูปปั้น มีข้อความสลักไว้สองแถว

"เทพไร้มรรคา เซียนไร้คุณธรรม ปุถุชนทุกข์ระทม"

"ท้าสวรรค์รบ สังหารเทพจุติ หล่อหลอมความเป็นอมตะ"

หลินเทียนฮ่าวเลิกคิ้ว ดูท่าทางแม่ทัพโบราณผู้นี้คือนักรบผู้สังหารเทพคนนั้น

เขากวาดตามองรอบๆ แต่ไม่เห็นชื่อของแม่ทัพผู้นี้เลย

ในขณะเดียวกัน

เขาก็เริ่มสงสัย

ที่นี่ดูเหมือนจะไม่มีอันตราย

ถ้าเป็นอย่างนั้น

ก็คงเหมือนกับด่านก่อนหน้า ต้องทะลุผ่านที่นี่ไปถึงจะเจอของจริง

และสัญชาตญาณบอกหลินเทียนฮ่าวว่า

ที่นี่คือตำหนักของแม่ทัพผู้สังหารเทพ แล้วข้างหน้าจะเป็นที่ของใคร?

คำตอบมันชัดเจนอยู่แล้ว

หลินเทียนฮ่าวเดินทะลุผ่านตำหนักปุถุชนไป

ด้านหลังตำหนัก ไม่ใช่ทุ่งหิมะขาวโพลนอีกต่อไป

แต่เป็น... ลาวา!

ทะเลลาวาอันร้อนระอุ

ทุกที่ที่สายตาหลินเทียนฮ่าวมองไป เต็มไปด้วยลาวาเดือดพล่าน

ทำเอาหลินเทียนฮ่าวถึงกับอ้าปากค้าง

ฝั่งหนึ่งเป็นหิมะขาว อีกฝั่งเป็นทะเลลาวาไร้ที่สิ้นสุด ช่างเป็นภาพที่น่าขนลุกจริงๆ

กลางทะเลลาวามีเส้นทางสายหนึ่งทอดยาวจนมองไม่เห็นปลายทาง

เขาก้าวเท้าลงบนเส้นทางสีดำทมิฬที่มีลวดลายสีเลือดพาดผ่าน

หลินเทียนฮ่าวไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป

น่าจะเป็นมอนสเตอร์สักตัวแหละมั้ง

ยักษ์น้ำแข็งยังมีเลือดตั้ง 85 ล้าน

ถ้าตรงนี้มีมอนสเตอร์อีก เลือดมันจะเยอะขนาดไหนกันเชียว

มุมปากหลินเทียนฮ่าวยกยิ้ม ดูเหมือนจะได้เวลาปั๊มเลือดอย่างมีความสุขอีกแล้ว

แต่ทว่า มีเรื่องที่ทำให้หลินเทียนฮ่าวต้องผิดหวัง

เขาเดินมาเกือบสิบนาทีแล้ว

ยังไม่มีมอนสเตอร์โผล่มาสักตัว ดูเหมือนที่นี่จะไม่มีมอนสเตอร์อยู่เลย

ทันใดนั้น

หลินเทียนฮ่าวสัมผัสได้ถึงไอเย็นยะเยือกที่พุ่งเข้าใส่

"มาแล้วเหรอ?"

แทนที่จะกลัว หลินเทียนฮ่าวกลับรู้สึกคาดหวัง

เพราะดันเจี้ยนแบบนี้ ที่เปิดโอกาสให้ปั๊มเลือดได้อย่างบ้าคลั่งก่อนเปลี่ยนคลาสสอง

ในความทรงจำของหลินเทียนฮ่าว มันคือสิ่งที่ไม่เคยมีมาก่อน

ร่างของหญิงสาวในชุดคลุมน้ำแข็งลอยขึ้นมาจากลาวาเบื้องหน้า

"ร่างวิญญาณ?"

หลินเทียนฮ่าวเลิกคิ้ว สายตาจับจ้องไปที่นาง

[???: ???]

[HP: ???]

[พลังโจมตี: ???]

[สกิล: ???]

เครื่องหมายคำถามเต็มไปหมด ไม่มีข้อมูลไหนที่เขาอ่านได้เลย

หลินเทียนฮ่าวกระชับคันธนูในมือแน่น เอ่ยถามเสียงเข้ม "เธอคือเทพธิดาเหมันต์?"

เทพธิดาเหมันต์พยักหน้า "ถูกต้อง ข้าคือเทพธิดาเหมันต์"

แววตาของหลินเทียนฮ่าววาวโรจน์ ยกมือขึ้นยิงธนูใส่ทันที

คิ้วงามของเทพธิดาเหมันต์ขมวดเล็กน้อย ลูกธนูที่พุ่งมาถึงหน้าเธอกลับถูกแช่แข็งเป็นก้อนน้ำแข็ง แล้วแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ

"สมกับเป็นเทพธิดาเหมันต์"

หลินเทียนฮ่าวเลิกคิ้ว เขาเดาไว้อยู่แล้วว่าจะต้องเป็นแบบนี้ แต่ในเมื่อมาถึงขั้นนี้ ยังไงก็ต้องสู้กันสักตั้ง

"นักผจญภัย เราไม่จำเป็นต้องเป็นศัตรูกันหรอกนะ"

เทพธิดาเหมันต์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเนิบนาบ น้ำเสียงของนางว่างเปล่ากังวาน ราวกับทะลุทะลวงจิตใจผู้ฟัง

"หือ?"

หลินเทียนฮ่าวมองเทพธิดาเหมันต์ด้วยความสนใจ "ไม่จำเป็นต้องเป็นศัตรู งั้นหมายความว่าเราเป็นเพื่อนกันได้งั้นสิ?"

"ทำไมจะไม่ได้ล่ะ?"

"ขอแค่เจ้ายอมช่วยข้า ข้าจะมอบอาณาจักรให้เจ้าหนึ่งแห่ง"

"อาณาจักรดวงดาว แลกกับความเป็นพันธมิตรของเจ้า ความจริงใจของข้าเพียงพอไหม?"

ได้ยินดังนั้น

ลมหายใจของหลินเทียนฮ่าวก็ถี่กระชั้นขึ้นเล็กน้อย

อาณาจักรดวงดาวอาจเทียบไม่ได้กับมหาอำนาจภายนอก

แต่ถ้าได้ครอบครองอาณาจักรดวงดาว ผลประโยชน์ที่จะได้รับนั้นมหาศาลจนประเมินค่าไม่ได้

ในอนาคตผู้เล่นจะสามารถสร้างอาณาเขตได้ แต่แค่พัฒนาอาณาเขตให้กลายเป็นเมืองได้ ก็ถือว่ายากยิ่งเลือดตาแทบกระเด็น

จะพัฒนาให้ไปไกลกว่านั้น ยิ่งยากแสนสาหัส

แต่...

หลินเทียนฮ่าวรู้ดีว่า ผลประโยชน์ย่อมมาพร้อมความเสี่ยง

ของฟรีไม่มีในโลก

เมื่อมีใครเอาผลประโยชน์ก้อนโตมากองตรงหน้า เป็นไปได้สูงว่าเบื้องหลังนั้นจะมีวิกฤตครั้งใหญ่ซ่อนอยู่

เหมือนกับ... แก๊งคอลเซ็นเตอร์!

สิ่งที่คุณเห็นคือรายได้งามๆ แต่สิ่งที่เขาเล็งคือไตของคุณ แน่นอน รวมถึงตับ ปอด และกระจกตาด้วย

"ฉันจะเชื่อเธอได้ยังไง?" หลินเทียนฮ่าวถาม

เทพธิดาเหมันต์ตอบอย่างมั่นใจ "ข้าเป็นเทพ เทพไม่โกหก"

"อย่ามาตลก ใครจะพิสูจน์ได้ว่าเทพไม่โกหก?"

"เธอเป็นเทพ อย่างมากก็พิสูจน์ได้แค่ว่าเธอเก่ง แถมตอนนี้เธออยู่ในร่างวิญญาณ น่าจะยังโดนผนึกอยู่ นั่นพิสูจน์ได้แค่ว่าเธอ 'เคย' เก่ง แต่พิสูจน์ไม่ได้ว่าเธอจะไม่ต้มตุ๋นฉัน"

วาจาเชือดเฉือนของหลินเทียนฮ่าวทำเอาเทพธิดาเหมันต์เริ่มฉุน

ในฐานะเทพเจ้า กลับโดนมนุษย์เดินดินสงสัยขนาดนี้

"แล้วเจ้าจะให้ข้าทำยังไงถึงจะเชื่อ?" เทพธิดาเหมันต์ถามกลับ

"ฉันก็ไม่ได้อยากจะเรื่องมากหรอกนะ แค่เอาแต้มสถานะอิสระมาสักไม่กี่หมื่นแต้ม หรือไม่ก็อาวุธเทพสักสองสามชิ้น หรือสกิลระดับเทพก็ได้ ฉันอาจจะยอมเชื่อ"

พอได้ยินคำขอ เทพธิดาเหมันต์ถึงกับหน้าดำคร่ำเครียด

แต้มสถานะอิสระสักไม่กี่หมื่นแต้ม?

ไอ้บ้า!

คิดว่าแต้มสถานะเป็นผักกาดขาวรึไง?

แล้วยังอาวุธเทพอีกสองสามชิ้น?

แค่ชิ้นเดียวก็ต้องกราบขอบคุณสวรรค์แล้ว

"ของพวกนั้น ข้าให้ไม่ได้ ตอนนี้ข้าถูกผนึกอยู่ อย่างมากที่สุดข้าให้ได้แค่ 'พรจากทวยเทพ' หนึ่งอย่าง"

"ก็ได้ งั้นเอาพรจากทวยเทพมาให้ฉันก่อน"

"ไม่มีปัญหา แต่เจ้าต้องรับปากว่าจะช่วยข้าก่อน"

"ช่วยอะไร?" หลินเทียนฮ่าวถาม