บทที่ 86 ตราประทับผู้สังหารเทพ!

บทที่ 86 ตราประทับผู้สังหารเทพ!

หลินเทียนฮ่าวตาเป็นประกาย!

เป็นอย่างที่คิดจริงๆ

ในหมู่บ้านแห่งนี้มีวิธีต้านทานแรงกดดันแห่งเทพซ่อนอยู่

"ท่านผู้ใหญ่บ้าน ท่านพูดถูก แรงกดดันแห่งเทพนั้นน่ากลัวเกินไปจริงๆ"

"หากไม่มีมัน ข้าคงจัดการงูยักษ์พวกนั้นได้ง่ายดายกว่านี้มาก"

ผู้ใหญ่บ้านชราพยักหน้า "ในอดีต หมู่บ้านของเราเคยมีนักผจญภัยผู้สังหารเทพปรากฏตัวขึ้น เขาใช้กายเนื้อของปุถุชน สังหารเทพธิดาเหมันต์ลงได้"

"แต่เพราะเหตุนั้น จึงสร้างความโกรธแค้นให้กับเหล่าทวยเทพ ทวยเทพจากตะวันตกจึงร่วมมือกันผนึกอาณาจักรโบราณแห่งบูรพาทิศของเราไว้ใต้หิมะอันหนาวเหน็บนี้"

รูม่านตาของหลินเทียนฮ่าวหดเกร็ง

ถ้าเป็นอย่างนั้น 'ศพหิมะ' ในชื่อดันเจี้ยนรอยเท้าศพหิมะ ก็คือเทพธิดาเหมันต์นั่นเอง

"นักผจญภัยผู้นั้นหลังจากสังหารเทพ ได้ทิ้ง 'ตราประทับผู้สังหารเทพ' ไว้ในหมู่บ้าน ข้าสามารถมอบตราประทับนี้ให้เจ้าได้ แต่เมื่อผูกมัดแล้วจะไม่สามารถลบออกได้ และเจ้าจะถูกเหล่าทวยเทพตะวันตกเคียดแค้นและหมายหัว"

หลินเทียนฮ่าวใจเต้นแรง

ผู้ใหญ่บ้านหลี่กล่าวต่อ "ส่วนข้อดีคือ เจ้าจะเมินเฉยต่อแรงกดดันแห่งเทพ และแม้แต่เทพเจ้าก็ไม่อาจตรวจสอบข้อมูลของเจ้าได้"

หลินเทียนฮ่าวรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที

แรงกดดันแห่งเทพ แม้แต่ในชาติก่อนที่เขาเล่นมาสิบปี ก็ยังเป็นสิ่งที่ไม่อาจต้านทานได้

ถึงจะโดนทวยเทพตะวันตกหมายหัวแล้วไง?

ในชาติก่อน เทพฝั่งตะวันตกเกือบสองในสามก็แปรพักตร์ไปเข้ากับกาแล็กซี 'อาไลท์' อยู่แล้ว

"ท่านผู้ใหญ่บ้าน แล้วเทพเจ้าฝั่งบูรพาของเราล่ะ? พวกท่านไม่ยื่นมือเข้ามาช่วยหรือ?"

ความจริงชาติก่อนก็มีคนสงสัยเรื่องนี้เยอะมาก ว่าทำไมมีแต่เทพฝั่งตะวันตกโผล่มา

แต่ไร้เงาเทพฝั่งตะวันออก

ถ้าไม่ใช่เพราะผู้เล่นบางคนได้รับพรจากเทพฝั่งตะวันออก คงมีคนสงสัยไปแล้วว่าเทพฝั่งนี้มีตัวตนอยู่จริงไหม

"เทพเจ้าของเรางั้นรึ?"

ผู้ใหญ่บ้านหลี่ยิ้มขื่น "ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน ได้ยินว่านานแสนนานมาแล้ว เทพเจ้าของเราเกิดสงครามภายในครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ ต่อสู้กันจนฟ้าถล่มดินทลาย มิติเวลาบิดเบี้ยว"

"ทวีปที่เราอาศัยอยู่ตอนนี้ เทียบไม่ได้กับเศษเสี้ยวหนึ่งในล้านของโลกในยุคนั้นด้วยซ้ำ"

หลินเทียนฮ่าวหรี่ตาลง "ท่านผู้ใหญ่บ้าน หรือท่านกำลังพูดถึง 'มหาศึกชี้ชะตาเผ่าอสูรและเผ่ามาร' ในยุคหงฮวง?"

นี่คือตำนานที่เก่าแก่มากในเทพนิยายตะวันออก

"ข้าไม่รู้ว่ามันคือมหาศึกอะไร แต่ดูเหมือนว่าโลกของเราในอดีต จะถูกเรียกว่า 'โลกหงฮวง' จริงๆ"

หลินเทียนฮ่าวสูดลมหายใจเฮือกใหญ่

ถ้าเป็นเรื่องจริง หากทวยเทพจากโลกหงฮวงจุติลงมา ไม่ว่าจะกาแล็กซีอาไลท์ หรือทวยเทพตะวันตก ก็คงเป็นได้แค่มดปลวก

"ข้าเข้าใจแล้ว ท่านผู้ใหญ่บ้าน ข้ายินดีรับตราประทับผู้สังหารเทพ"

การจะเป็นเทพนั้นยาก แต่การสังหารเทพนั้นยากยิ่งกว่า

ในเมื่อคนรุ่นก่อนยังใช้กายเนื้อสังหารเทพได้ เขาเชื่อว่าหลินเทียนฮ่าวผู้นี้ ก็ทำได้เช่นกัน

"ดี"

ผู้ใหญ่บ้านหลี่มองหลินเทียนฮ่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึมและจริงจัง

"นักผจญภัยผู้กล้าหาญ หวังว่าเจ้าจะนำพาอนาคตที่สดใสมาสู่หมู่บ้านของเรา"

นิ้วชี้และนิ้วกลางของผู้ใหญ่บ้านจิ้มลงที่กลางหน้าผากของหลินเทียนฮ่าว

ตราประทับสีแดงฉานปรากฏขึ้นกลางหน้าผากของเขา ก่อนจะจางหายไป

[ติ๊ง! คุณได้รับตราประทับผู้สังหารเทพ]

[ตราประทับผู้สังหารเทพ: ระดับเทพ]

[ผลลัพธ์ 1: คุณจะไม่ได้รับผลกระทบจากแรงกดดันแห่งเทพ (Shen Wei)]

[ผลลัพธ์ 2: ทุกครั้งที่คุณสังหารเทพเจ้าได้ คุณจะช่วงชิงพลังหนึ่งอย่างของเทพองค์นั้นมาครอง]

[รายชื่อเทพที่ถูกสังหารในปัจจุบัน: เทพธิดาเหมันต์ (คุณมีภูมิคุ้มกันต่อความเสียหายและสถานะผิดปกติธาตุน้ำแข็งอย่างสมบูรณ์)]

หลินเทียนฮ่าวถึงกับตะลึงเมื่อเห็นระดับของตราประทับ

และยิ่งอึ้งหนักเข้าไปอีกเมื่อเห็นผลลัพธ์ที่สอง

ภูมิคุ้มกันดาเมจและดีบัฟธาตุน้ำแข็ง?

นี่มันยิ่งกว่าใช้โปรโกงเสียอีก

ต้องรู้ก่อนว่า เลโอนาเป็นนักเวทธาตุน้ำแข็ง

ต่อให้หลินเทียนฮ่าวมีค่าสถานะสูงแค่ไหน การจะเอาชนะเลโอนาก็ยังเป็นเรื่องยาก หรือแทบจะเป็นไปไม่ได้

แต่เมื่อมีคุณสมบัตินี้ การจะล้มเลอนา ไม่ใช่แค่เรื่อง 'จิ๊บจ๊อย' แต่มันเป็นเรื่อง 'กลางๆ' เลยทีเดียว!

อืม... เรื่องกลางๆ!

นี่ถือว่าหลินเทียนฮ่าวให้เกียรติเธอมากแล้วนะ

"สู้เขานะนักผจญภัย ข้าไม่มีของวิเศษอะไรจะให้เจ้าแล้ว แต่อาณาจักรโบราณที่ถูกผนึกนั้น มีบุคคลผู้ยิ่งใหญ่จำศีลอยู่มากมาย ในมือพวกเขาย่อมมีของดีซุกซ่อนอยู่เพียบ"

หลินเทียนฮ่าวพยักหน้า "ตกลง ข้าขอพักผ่อนสักครู่ แล้วจะออกเดินทาง"

เขาต้องฟื้นฟูพลังใจเสียหน่อย กว่าจะมาถึงจุดนี้ไม่ง่ายเลย

เกิดข้างหน้าต้องเจอศึกหนักอีก สภาพตอนนี้คงไม่ไหวแน่

หลินเทียนฮ่าวล็อกเอาต์ออกจากเกม

เขาทิ้งตัวลงนอนบนเตียงอย่างสบายอารมณ์ เปิดเว็บบอร์ดของ 'สนธยาแห่งทวยเทพ' ขึ้นมาอ่านเล่น

ตอนนี้กระแสของเกมสนธยาแห่งทวยเทพกำลังร้อนแรงถึงขีดสุด จำนวนผู้เล่นทั่วโลกทะลุ 2.5 พันล้านคนเข้าไปแล้ว

หนึ่งในสามของประชากรโลกกำลังเล่นเกมนี้ คิดดูแล้วกันว่ามันน่ากลัวขนาดไหน

กระแสของเขายังคงมีอยู่ แต่คนเริ่มพูดถึงน้อยลง หัวข้อสนทนาส่วนใหญ่เปลี่ยนไปเป็นเรื่องพรสวรรค์และการเปลี่ยนอาชีพ

พอเลเวล 20 ก็สามารถเปลี่ยนอาชีพคลาสหนึ่งได้ ตอนนี้ผู้เล่นเริ่มทยอยแตะเลเวล 20 กันแล้ว

"หลังเปลี่ยนอาชีพเรียนสกิลพื้นฐานได้ แต่ฉันโดนแกงว่ะ เปลี่ยนเป็นซัมมอนเนอร์เสือกเสกได้แต่โครงกระดูกโง่ๆ เลเวล 20 ตัวเดียว สเตตัสดีกว่ามอนป่าเลเวล 20 แค่นิดเดียวเอง"

"เหอะๆ นั่นเพราะแกไม่ได้เปลี่ยนเป็นอาชีพลับไงล่ะ ข้าเปลี่ยนเป็นอาชีพลับระดับเสวียน (Xuan) 'ซัมมอนเนอร์เหมันต์' สกิลแรกก็เสกนกน้ำแข็งระดับอีลิตเลเวล 25 ออกมาได้เลย สเตตัสโหดจัดปลัดบอก"

"ยอมใจเลยว่ะ อาชีพโล่พิทักษ์นี่โคตรถึกทื่อ ดาเมจเบาหวิว ลงดันคนเดียวช้าจนเต่ากัดยางแตก"

...

เมื่อมีการถกเถียงเรื่องอาชีพ ก็ย่อมหนีไม่พ้นเรื่องพรสวรรค์

"ได้ยินว่าฝั่งจักรวรรดิอเมริกา มีคนได้พรสวรรค์ระดับศักดิ์สิทธิ์ (Saint) ด้วยนะ โหดสัสรัสเซีย เพิ่มความเร็วโจมตีเท่าตัว แค่ 1 ดาวก็เบิ้ลสปีดแล้ว โกงฉิบหาย"

"เชี่ย ฝั่งมังกรเรายังไม่เห็นข่าวพรสวรรค์ระดับศักดิ์สิทธิ์เลย แต่ระดับสวรรค์ (Heaven) โผล่มาหลายคนแล้ว เอฟเฟกต์แต่ละคนก็ปีศาจทั้งนั้น"

"อิอิ ข้าน้อยไร้ความสามารถ ปลุกได้แค่ระดับเสวียน 1 ดาวเพิ่มพลังโจมตี 500 ส่วนตัวคิดว่าแค่นี้ก็แรงควายล้มแล้ว"

...

ข้อมูลที่เปิดเผยออกมายังมีไม่มากนัก

บางคนไม่ชอบทำตัวเด่นดัง ไม่ได้แปลว่าเป็นไก่อ่อน ดีไม่ดีอาจจะกำลังซุ่มรวยเงียบๆ อยู่ก็ได้

หลินเทียนฮ่าวจำได้ว่าชาติก่อนมีหมอนี่คนหนึ่ง มีพรสวรรค์ระดับเทพชื่อว่า 'สะท้อนกลับสองชั้น'

สะท้อนกลับสองชั้น ไม่ว่าจะเป็นการโจมตีทางกายภาพหรือเวทมนตร์ แค่ 1 ดาวก็สามารถสะท้อนดาเมจจริงกลับไปเท่ากับ 10% ของเกราะและต้านทานเวทของตัวเอง

ย้ำว่าการสะท้อนนี้ ไม่ได้คิดจากดาเมจที่ได้รับ แต่คิดจากค่าเกราะและต้านทานเวทของเจ้าตัว

สมมติเขามีต้านทานเวท 100 หน่วย พอกินดาเมจเวท ก็จะสะท้อนกลับไปเป็นดาเมจจริง 10 หน่วย

เกราะก็เหมือนกัน เพียงแต่ต้องโดนโจมตีกายภาพถึงจะสะท้อน

และในฐานะพรสวรรค์ระดับเทพ มันไม่ได้มีดีแค่นั้น

ทุกครั้งที่เขาฆ่ามอนสเตอร์กายภาพ จะได้รับเกราะถาวร 1 แต้ม

ทุกครั้งที่ฆ่ามอนสเตอร์เวทมนตร์ จะได้รับต้านทานเวทถาวร 1 แต้ม

แล้วก็...

ที่เพี้ยนสุดๆ คือ ไอ้หมอนี่มันหมกตัวอยู่ในหมู่บ้านเริ่มต้นไม่ออกไปไหนเลย

วันๆ เอาแต่ตีกากมอนสเตอร์เลเวลต่ำเพื่อปั๊มเกราะกับต้านทานเวท

ประเด็นคือ

มันไม่เบื่อด้วยนะ มันสิงอยู่ในหมู่บ้านเริ่มต้นถึงหนึ่งปีเต็ม!!

หมกตัวอยู่อย่างนั้นครบปีถึงค่อยยอมโผล่หัวออกมา