บทที่ 84 เลือดทะลุล้าน!

บทที่ 84 เลือดทะลุล้าน!

นั่นคือ เมื่อเผชิญหน้ากับแรงกดดันแห่งเทพ เขาก็จะวิ่งกลับมาขอความช่วยเหลือแบบไม่ลังเล

ในหมู่บ้านนี้น่าจะมีคนที่มีความสามารถในการต่อต้านแรงกดดันแห่งเทพอยู่ ไม่งั้นด้วยความยากระดับนรกแตกแบบนี้ ต่อให้เป็นเขาหรือผู้เล่นคนอื่น ก็ไม่มีทางผ่านได้

ก่อนจะเปลี่ยนอาชีพคลาสสอง ต่อให้เป็นผู้เล่นที่มีพรสวรรค์ระดับเทพ ก็ยังยากยิ่งกว่าปีนขึ้นสวรรค์

ดังนั้น ของที่ใช้ต้านทานแรงกดดันแห่งเทพจึงสำคัญที่สุด

และน่าจะเป็นรางวัลลับที่ดีที่สุดในหมู่บ้านเริ่มต้นแห่งนี้ด้วย

ระหว่างที่คิด หลินเทียนฮ่าวก็มองเห็น 'หมอหลิว'

ชายชราวัยครึ่งร้อย รูปร่างสูงใหญ่เกินร้อยแปดสิบ ร่างกายกำยำ ผมขาวโพลน ไว้หนวดยาวเฟิ้ม ดูไม่เหมือนหมอ แต่เหมือนภาพลักษณ์ของผู้ใหญ่บ้านมากกว่า

"ท่านหมอหลิว นักผจญภัยท่านนี้ช่วยกำจัดมนุษย์หมาป่าเหมันต์ให้เราแล้ว เขาตั้งใจจะเดินทางต่อ แต่พวกมอนสเตอร์หิมะฟื้นเลือดได้เร็วเกินไป เขาเลยอยากมาขอคำแนะนำว่าพอจะมีวิธีลดการฟื้นฟูของพวกมันไหม"

หมอหลิวเงยหน้ามองหลินเทียนฮ่าว นิ่งคิดครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ย "นักผจญภัยผู้กล้าหาญ ความกล้าของเจ้านั้นเกินกว่าที่ข้าคาดไว้มาก แต่ข้าไม่ค่อยเชื่อน้ำยาเจ้าเท่าไหร่ว่าจะจัดการพวกมอนสเตอร์หิมะพวกนั้นได้"

"เว้นเสียแต่เจ้าจะพิสูจน์ให้ข้าเห็นด้วยการฆ่างูยักษ์เหมันต์ ข้าจะมอบรางวัลให้ตามจำนวนงูที่เจ้าฆ่าได้"

[ติ๊ง! หมอหลิวมอบภารกิจให้คุณ ต้องการรับหรือไม่?]

[เงื่อนไขภารกิจ: สังหารงูยักษ์เหมันต์ ยิ่งเยอะยิ่งดี]

[บทลงโทษ: ไม่มี]

[รางวัลภารกิจ: ยาทลายเกราะ (ลดการฟื้นฟูเลือด) 1 ขวด ต่องูยักษ์ 1 ตัว]

หลินเทียนฮ่าวเลิกคิ้ว เขาค้นพบเรื่องน่าสนใจเข้าให้แล้ว

นั่นคือ เขาไม่จำเป็นต้องฆ่างูให้หมดทุกตัวแล้วค่อยกลับมาส่งภารกิจ

พูดง่ายๆ คือ

เวลาเจองูยักษ์ เขาไม่จำเป็นต้องสู้ถวายหัวจนตัวตาย

ถ้าเป็นแบบนี้

งูยักษ์เหมันต์ต้องมีระยะอาณาเขตของมัน

เช่น... ขอบเขตของแรงกดดันแห่งเทพ

ถ้าเขาถอยออกมาพ้นระยะแรงกดดัน งูยักษ์จะเลิกตามไหม?

เท่าที่ดูตอนนี้ มีความเป็นไปได้สูงมาก

"ตกลง ท่านหมอหลิวโปรดวางใจ ข้าจะพยายามอย่างสุดความสามารถ จะล่าพวกมันมาให้ได้มากที่สุด"

หลินเทียนฮ่าวขอตัวลา

รอบนี้ เพราะก่อนหน้านี้เขากวาดกับข้าวที่เพิ่มความเร็วโจมตีไปจนเกลี้ยง

คราวนี้เขาจึงได้บัฟความเร็วโจมตี +1 และความเร็วเคลื่อนที่ +6 แทน

การเพิ่มขึ้นขนาดนี้ถือว่าโกงมาก

กลับมาที่ศิลาจารึกแผ่นเดิมที่ถูกหิมะปกคลุม

'อาณาจักรโบราณแห่งบูรพาทิศ หลับใหลอยู่ ณ ที่แห่งนี้!'

หลินเทียนฮ่าวไม่ได้ใส่ใจมากนัก ก้าวข้ามศิลาจารึกมุ่งหน้าต่อไป

แรงกดดันแห่งเทพกดทับลงมา!

หลินเทียนฮ่าวยังคงไม่สนใจ จนกระทั่งงูยักษ์เหมันต์ตัวแรกโผล่ออกมา

เขาเริ่มใช้แผนยิงไปถอยไป จนเมื่อเขาก้าวพ้นเขตแดนศิลาจารึก แรงกดดันแห่งเทพก็หายไป พร้อมกับร่างของงูยักษ์ที่เลือนหายไปเช่นกัน

"เป็นอย่างที่คิดจริงๆ"

งูยักษ์ที่นี่อาจมีความสามารถในการรีเซ็ตเวลาเหมือนกัน ตราบใดที่เขาถอยออกมา ทุกอย่างข้างในจะถูกรีเซ็ต

เพราะหลินเทียนฮ่าวสังเกตเห็นว่า เลือดที่เขาเพิ่งปั๊มได้จากการโจมตีงูยักษ์เมื่อกี้ ก็หายไปทันทีที่เขาก้าวพ้นเขตแดน

รีเซ็ตอีกแล้ว!

แต่ต่างจากรอบก่อน รอบนี้รีเซ็ตแค่ค่าสถานะที่ได้จากการโจมตีงูยักษ์เท่านั้น

หลินเทียนฮ่าวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

เขายังไม่เข้าไปลุยต่อ แต่เลือกเดินกลับไปหาป้าเฉิน

"ป้าเฉินครับ ข้างหน้ามีแรงกดดันแห่งเทพปกคลุมอยู่ พอผมเข้าไป ค่าสถานะทั้งหมดลดลงตั้ง 50% มันกระทบการต่อสู้ของผมมากเลย"

"พอจะมีวิธีต้านทานแรงกดดันนี้บ้างไหมครับ?"

ป้าเฉินส่ายหน้ารัวๆ "แรงกดดันนั่นเป็นพลังที่เทพเจ้าทิ้งไว้ มนุษย์เดินดินอย่างพวกเราจะไปต้านทานได้ยังไง"

หลินเทียนฮ่าวยังไม่ถอดใจ เขาไปถามหมอหลิวต่อ

คำตอบของหมอหลิวไม่ต่างจากป้าเฉิน คือปฏิเสธทันควันว่าไม่มีทางต้านทานได้

หลินเทียนฮ่าวไม่เชื่อ คนที่รู้วิธีต้านทานแรงกดดันแห่งเทพ น่าจะเป็นผู้ใหญ่บ้านหลี่ หรือไม่ก็คนอื่น

แค่ตอนนี้เขายังเปิดอีเวนต์ไม่ถูกวิธี เลยยังไม่เจอตัวละครกุญแจสำคัญคนนั้น

ตอนนั้นเอง

โจวเสี่ยวพั่งส่งข้อความมาบอกว่าแคปซูลสารอาหารพร้อมแล้ว

หลินเทียนฮ่าวยิ้มกริ่ม ล็อกเอาต์ออกไปเปลี่ยนเครื่อง

แคปซูลสารอาหารนี้เติมน้ำยาโภชนาการไว้สูงสุด อยู่ได้ครึ่งเดือนโดยไม่ต้องกินต้องดื่ม

(หมายเหตุ: ให้นึกภาพแคปซูลจำศีลในหนังไซไฟ แต่อันนี้ไม่เจ๋งขนาดนั้น แค่ช่วยดำรงชีพได้ 15 วัน)

พอล็อกอินผ่านแคปซูลสารอาหาร หลินเทียนฮ่าวก็มั่นใจขึ้นเป็นกอง ออนไลน์ได้ยาวๆ ครึ่งเดือน เขาไม่เชื่อหรอกว่าจะเคลียร์ดันเจี้ยนนี้ไม่ได้

ก้าวข้ามเขตแดนศิลาจารึกอีกครั้ง แรงกดดันแห่งเทพกดทับ บวกกับไม่มีจี้หยกชำระล้าง ค่าสถานะทุกอย่างดิ่งลงเหว

โดยเฉพาะความเร็วโจมตีและความเร็วเคลื่อนที่ที่หายไปถึง 75%

ไม่ว่าจะอยู่ในช่วงเลเวลไหน ตัวเลขนี้ก็ถือว่าโหดหินสุดๆ

เมื่องูยักษ์ตัวแรกโผล่มา หลินเทียนฮ่าวไม่ใช้ธนูยิงเปิด แต่เลือกใช้ 'สมุดมรณะ'

"ว่าแล้วเชียว"

รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหลินเทียนฮ่าว

เป็นไปตามคาด มอนสเตอร์ที่มีชื่อเดียวกันแบบนี้ สามารถใช้สมุดมรณะล็อกเป้าได้

ตราบใดที่สายตามองเห็น เขาก็ล็อกเป้าให้มันเลือดลดเรื่อยๆ ได้

แม้ค่าสถานะจะลดลงครึ่งหนึ่ง แต่ดาเมจต่อวินาทีของเขาก็ยังสูงถึงสองหมื่นสามพันกว่า

เพราะดาเมจคงที่ 10,000 หน่วยจากสมุดมรณะนั้นไม่ได้รับผลกระทบจากแรงกดดันแห่งเทพ

จากนั้น หลินเทียนฮ่าวก็ระดมยิงต่อเนื่อง

สเต็ปเดิม งัดลอย แล้วรัวธนูใส่

เลือดมหาศาลที่ปั๊มมาจากมนุษย์หมาป่าเหมันต์ ทำให้ดาเมจของเขาสูงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

การโจมตีปกติแต่ละดอกทำดาเมจได้ราวสี่หมื่น

หนึ่งวินาทียิงได้ดาเมจหนึ่งแสนสอง เมื่อบวกกับสมุดมรณะอีกสองหมื่นสาม ดาเมจรวมต่อวินาทีจึงพุ่งไปถึงหนึ่งแสนสี่หมื่นสาม

หนึ่งนาทีทำดาเมจได้กว่าแปดล้านห้าแสน ถ้าเลี้ยงให้ลอยได้ตลอด แค่สี่นาทีเขาก็อัดดาเมจได้ถึงสามสิบล้าน

ต่อให้รวมช่วงที่มันเปิดกายาเหล็กไหลฟื้นเลือด เขาก็ปิดฉากงูยักษ์หนึ่งตัวได้ภายในห้านาที

ดาเมจระดับนี้... ต้องเรียกว่านรกแตก!

เทียบกับรอบก่อนที่ใช้เวลาสี่สิบนาที รอบนี้เร็วกว่าเดิมถึงแปดเท่า!

แถมเวลาจริงยังเร็วกว่าที่คำนวณไว้เสียอีก แค่สี่นาทีครึ่ง เจ้างูยักษ์ก็ร่อแร่ใกล้ตายแล้ว

แต่หลินเทียนฮ่าวเกิดความคิดเจ้าเล่ห์ขึ้นมา เขาไม่รีบฆ่ามัน

ปล่อยให้มันลงพื้น!

คราวนี้ล่ะสนุกแน่

พอมันลงพื้น หลินเทียนฮ่าวก็กระหน่ำยิงเต็มสูบ หนึ่งวินาทีปั๊มเลือดได้ 9 แต้ม หนึ่งนาทีก็ได้ 540 แต้ม

ข้างหน้าจะเจออะไรเขาไม่รู้

แต่สิ่งหนึ่งที่มั่นใจได้

ยิ่งเลือดเยอะเท่าไหร่ ยิ่งเป็นผลดีกับเขามากเท่านั้น!

งูยักษ์ตัวที่สองโผล่มา...

หลินเทียนฮ่าวขมวดคิ้ว

การยิงห้าดอกพร้อมกันต่อเนื่องเจ็ดชั่วโมงก่อนหน้านี้ผลาญพลังใจเขาไปมหาศาล

ตอนนี้แค่จะยิงสองดอกพร้อมกัน เขายังรู้สึกตึงมือ

ช่วยไม่ได้

หลินเทียนฮ่าวต้องรีบฆ่าตัวแรกทิ้งก่อน แล้วค่อยไปจัดการตัวที่สอง