บทที่ 82 งูยักษ์เหมันต์กับการยื้อยุทธ์ขั้นสุดยอด!

บทที่ 82 งูยักษ์เหมันต์กับการยื้อยุทธ์ขั้นสุดยอด!

แม้สถานการณ์จะดูเลวร้าย แต่หลินเทียนฮ่าวก็ยังไม่ท้อถอย หลังจากสัมผัสได้ถึงความโหดหินของดันเจี้ยนนี้ เขาเลิกคิดเรื่องการเคลียร์ให้ผ่านในรอบเดียวไปแล้ว

ตอนนี้สิ่งที่ต้องทำคือลุยไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้ ถือซะว่าเป็นการสำรวจแมพและศึกษากลไกของดันเจี้ยนไปในตัว

จากที่สังเกตมา

ตอนฟาร์มมนุษย์หมาป่าเหมันต์ เขาเร่งมือฆ่าเร็วไปหน่อย ถ้าเขาลดจังหวะการฆ่าให้ช้าลงเพื่อเลี้ยงไข้ เขาอาจจะปั๊มเลือดเพิ่มได้อีกสักห้าหมื่นถึงหนึ่งแสนหน่วย

ซึ่งนั่นจะช่วยเพิ่มทั้งดาเมจโจมตีปกติและ HP สูงสุดได้อีกพอสมควร

แม้ตัวเลขที่เพิ่มขึ้นอาจดูไม่หวือหวา โดยเฉพาะเมื่อโดนดีบัฟจากแรงกดดันแห่งเทพหักลบไป แต่ก็อย่างว่า ขามุงก็ถือเป็นเนื้อ

เก็บเล็กผสมน้อย เดี๋ยวก็เยอะเอง!

ฟุ่บ!

ฟุ่บ!

ฟุ่บ!

...

ลูกธนูพุ่งทะลวงอากาศไม่ขาดสาย

ในที่สุด หลินเทียนฮ่าวก็สามารถงัดงูยักษ์เหมันต์ให้ลอยตัวได้สำเร็จ

ความยากในการงัดมันให้ลอยนั้น ยากกว่ามอนสเตอร์ทั่วไปเป็นสิบเท่า

มันสูบพลังสมาธิของหลินเทียนฮ่าวไปมหาศาล

แต่ก็ช่วยไม่ได้

เขาต้องแบกรับแรงกดดันนี้ให้ไหว ไม่อย่างนั้นหายนะมาเยือนแน่

งูยักษ์เหมันต์มีเลือดสามสิบล้าน เขาทำดาเมจได้วินาทีละสามหมื่นกว่า หนึ่งนาทีก็ลดได้แค่ล้านเก้าแสนกว่าๆ

ถ้ามันมีลูกเล่นเหมือนมนุษย์หมาป่า คือเปิดกายาเหล็กไหลร่วงลงพื้น ผลจะเป็นยังไง?

รีเจนเลือดรัวๆ ไงล่ะ

พูดง่ายๆ คือ ด้วยดาเมจเท่าหางอึ่งตอนนี้ เขาต้องใช้เวลาเกือบสี่สิบนาทีถึงจะฆ่ามันได้หนึ่งตัว

นี่คือในกรณีที่ไม่พลาดและไม่มีงูตัวที่สองโผล่มาแจมนะ

แค่คิด หลินเทียนฮ่าวก็ขนลุกซู่แล้ว

แต่ถ้ามองอีกมุม มันก็ไม่ได้แย่เสมอไป

หนึ่งวินาทีเขาปั๊มเลือดได้ 9 แต้ม หนึ่งนาทีก็ได้ 540 แต้ม สี่สิบนาทีก็ปาไป 21,600 แต้ม

ฆ่างูยักษ์หนึ่งตัว เขาจะได้เลือดเพิ่มมหาศาลขนาดนี้ แถมดาเมจก็จะพุ่งตามไปด้วย

แน่นอน

นี่เป็นเพียงการคำนวณในกระดาษของหลินเทียนฮ่าว ของจริงจะมีอะไรเซอร์ไพรส์ไหม ก็สุดจะรู้

และบางครั้ง เรื่องไม่คาดฝันก็มักจะมาในจังหวะที่ตั้งตัวไม่ติดเสมอ

หลินเทียนฮ่าวยื้อยุทธ์กับงูยักษ์ตัวแรกมาครึ่งชั่วโมง ตาเห็นหลังไวๆ ว่ากำลังจะฆ่าได้แล้วเชียว งูยักษ์ตัวที่สองดันโผล่หัวมาซะงั้น

บ้าเอ๊ย!

งานหยาบแล้ว!

ตอนนี้ความเร็วเคลื่อนที่ของเขาโดนลดฮวบ การจะเดินฉีกเพื่อยื้อยุทธ์แทบเป็นไปไม่ได้

นอกจากนี้ เขายังเหลืออีกหนึ่งไม้ตายที่ใช้ยื้อได้ นั่นคือ 'สองมังกรเล่นมุก'

สองมังกรเล่นมุก คือการยิงธนูสองดอกพร้อมกัน

ต่างจาก 'ยิงสองดอกพร้อมกัน' ตรงที่เทคนิคนี้ ลูกธนูทั้งสองดอกจะถูกยิงออกไปในรูปแบบ 'วิชาธนูเกลียว' ซึ่งมีผลผลักศัตรูถอยหลัง

แต่ต่อให้เป็นหลินเทียนฮ่าว ก็ยังไม่สามารถใช้เทคนิคนี้งัดงูยักษ์สองตัวให้ลอยพร้อมกันได้

ถ้าเป็นมอนสเตอร์ทั่วไปอาจพอไหว

แต่เงื่อนไขการทำให้งูลอยตัวนั้นโหดหินเกินไป

ทว่า...

ถ้าแค่ทำให้ตัวหนึ่งลอย แล้วยื้ออีกตัวไว้ อันนี้ยังพอทำได้

เป็นไปตามคาด

นาทีที่สี่สิบเอ็ด งูยักษ์ตัวแรกก็สิ้นใจ

หลินเทียนฮ่าวหันไปจัดการตัวที่สองทันที

สเต็ปเดิม งัดลอย เลี้ยงไข้

แต่รอบนี้ เขาเพิ่งตีไปได้แค่ยี่สิบนาที งูยักษ์ตัวที่สามก็โผล่มา

ตอนนี้หลินเทียนฮ่าวจับจังหวะได้แล้ว

งูยักษ์จะเกิดใหม่ทุกๆ ครึ่งชั่วโมง

เขาทำได้แค่ยื้อต่อไป

ตัวแรกให้เลือดมาสองหมื่นสอง บวกกับตัวที่สองที่เกิดมาสิบเอ็ดนาที ทำให้ตอนนี้เขาได้เลือดรวมสองหมื่นแปดพันแต้ม

เมื่อรวมโบนัสจากน้ำตาเทพธิดาแห่งชีวิตและพรสวรรค์ของโจวเสี่ยวพั่ง เลือดที่เพิ่มขึ้นจริงจะอยู่ที่สามหมื่นหกพันกว่า

แต่เมื่อโดนดีบัฟลดสเตตัสครึ่งหนึ่ง ตัวเลขจริงจะเหลือแค่หนึ่งหมื่นแปดพันกว่า

หมายความว่า

มีแค่หนึ่งหมื่นแปดพันกว่าแต้มนี้เท่านั้นที่เอาไปคิดเป็นดาเมจได้

การโจมตีปกติแต่ละครั้งแรงขึ้นห้าร้อยกว่า ดาเมจต่อวินาทีเพิ่มขึ้นหนึ่งพันหกร้อยกว่า

การเพิ่มขึ้นแค่นี้ เมื่ออยู่ต่อหน้าเลือดสามสิบล้านของงูยักษ์ มันช่างดูน้อยนิดเหลือเกิน

พริบตาเดียว

พองูยักษ์ตัวที่สองตาย ก็ผ่านไปแล้วยี่สิบนาทีนับจากที่ตัวที่สามเกิด

แปลว่าอีกสิบนาที ตัวที่สี่จะโผล่มา

ณ ตอนนี้ เขายังพอรับมือไหว

แต่ถ้าต้องเจอกับงูยักษ์พร้อมกันสามตัวล่ะ?

หลินเทียนฮ่าวรู้สึกหนังหัวชาหนึบ

เพราะการเจอสามตัวพร้อมกัน หมายความว่าเขาต้องยืนแลกดาเมจกับงูยักษ์หนึ่งตัวเต็มๆ

สำหรับเขา แรงกดดันนี้มหาศาลมาก

แต่มาถึงขั้นนี้แล้ว ก็ต้องลุยกันไปตามน้ำ

หลังจากฆ่าตัวที่สอง ดาเมจต่อวินาทีของเขาเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งพันเก้าร้อยกว่า

เมื่อรวมกับตอนฆ่าตัวแรก ดาเมจรวมตอนนี้เพิ่มขึ้นมาสามพันห้าร้อยกว่าหน่วย

หนึ่งวินาทีแรงขึ้นสามพันห้า หนึ่งนาทีก็สองหมื่นหนึ่ง

สิบนาทีทำดาเมจเพิ่มได้แค่สองแสนหนึ่ง

อัตราการเพิ่มของดาเมจเมื่อเทียบกับสถานการณ์ตอนนี้ถือว่าต่ำเตี้ยเรี่ยดิน

หลินเทียนฮ่าวระเบิดพลังเต็มสูบ ในที่สุดก็ฆ่าตัวที่สามได้สำเร็จ

และแล้ว ฝันร้ายที่แท้จริงก็มาเยือน

เขาต้องเผชิญหน้ากับงูยักษ์สามตัวพร้อมกัน

หลินเทียนฮ่าวยังคงใช้ไม้ตายเดิม สองมังกรเล่นมุก

ความจริงด้วยเทคนิคระดับเขา เขาสามารถยิงสามดอกเป็นเกลียวพร้อมกันได้สบาย

แต่มันจะไม่มีแรงพอที่จะงัดงูให้ลอยได้เลยสักตัว

ตอนนี้เขาได้แต่ภาวนาให้ตัวเองทนดาเมจจากงูหนึ่งตัวไหว

-10,000!

-9,998!

...

หลินเทียนฮ่าวเริ่มรับดาเมจ เท่าที่ดูตอนนี้ยังพอทนได้

เพราะเมื่องเทียบกับมนุษย์หมาป่า แม้งูจะตีแรงกว่า แต่ความเร็วโจมตีช้ากว่านิดหน่อย และที่สำคัญไม่มีสถานะเลือดไหล

แค่ไม่รู้ว่าเจ้างูพวกนี้จะมีสกิลหลุดโลกอะไรซ่อนอยู่อีกไหม

ระหว่างที่หลินเทียนฮ่าวยื้อยุทธ์ งูยักษ์ที่ลอยอยู่ก็เปิดกายาเหล็กไหลร่วงลงมา

จังหวะนี้ หลินเทียนฮ่าวตัดสินใจเด็ดขาด ยิงสามดอกพร้อมกัน ลากงูสามตัวด้วยตัวคนเดียว

การลากแบบนี้ช่วยลดดาเมจที่เขาได้รับลงไปได้มาก

ตอนนี้แหละ

ผลลดความเร็ว 20% ของป้ายคำสั่งเหมันต์เริ่มแสดงอานุภาพ

ในศึกยืดเยื้อแบบนี้ เมื่อความเร็วเคลื่อนที่ของเขาเสียหาย ฝั่งมันก็ต้องเสียหายหนักเช่นกัน

พอลากสามตัวพร้อมกัน หลินเทียนฮ่าวไม่ต้องพะวงเรื่องงัดให้ลอย การต่อสู้จึงง่ายขึ้นเยอะ

แค่ใช้วิชาธนูเกลียวยิงผลักออกไปเป็นจังหวะ เขาก็สามารถยืนระยะได้อย่างมั่นคงในสถานะไร้พ่าย

จังหวะแบบนี้...

แต่คิดไปคิดมา หลินเทียนฮ่าวก็ล้มเลิกความคิดที่จะใช้แผนนี้

เขางัดงูตัวหนึ่งลอยขึ้นไปอีกครั้ง แล้วระดมยิงเพื่อรีดดาเมจให้ได้มากที่สุด

พอกายาเหล็กไหลหมดฤทธิ์ เขาก็หันไปอัดตัวที่เพิ่งลงพื้นมา จัดการฆ่ามันให้ตาย

จากนั้นค่อยหันไปเล่นงานตัวที่ห้าที่เลือดลดไปบ้างแล้ว

เนื่องจากผลฟื้นฟูของหิมะ เลือดของตัวที่ห้าเด้งกลับมาพอสมควร แต่ยังไม่เต็มหลอด

ความรู้สึกแบบนี้... ต้องรีดดาเมจให้สุดจริงๆ ไม่งั้นเผลอนิดเดียวอาจเอาชีวิตมาทิ้งได้

ดูจากสถานการณ์ การยื้อยุทธ์กับงูยักษ์สามตัวแบบสุดฝีมือ เขายังพอรับมือไหว

แต่ถ้าเป็นสี่ตัว... ตามการคำนวณของหลินเทียนฮ่าว ก็ไม่ใช่ว่าจะยื้อไม่ได้ เพียงแต่การเผาผลาญพลังสมาธิคงจะน่ากลัวจนแทบกระอักเลือด