บทที่ 78 โบราณสถานศพหิมะ!

บทที่ 78 โบราณสถานศพหิมะ!

เมื่อได้ยินคำพูดของราชินีเฟยโอติงอวี่ สีหน้าของเหล่าเชื้อพระวงศ์และขุนนางในท้องพระโรงต่างแปรเปลี่ยนไปเล็กน้อย

เห็นได้ชัดว่า

พวกเขารู้จักดันเจี้ยน 'รอยเท้าศพหิมะ' แห่งนี้เป็นอย่างดี

หลินเทียนฮ่าวเองก็ประหลาดใจเช่นกัน

ก่อนหน้านี้เขาเก็บรวบรวมไอศพและได้รับภารกิจพิชิตดันเจี้ยนศพหิมะมาแล้ว แต่แม้จะมีชิ้นส่วนความทรงจำจากชาติก่อน เขาก็ยังไม่รู้ที่มาของดันเจี้ยนนี้ จนกระทั่งตอนนี้เขาถึงได้เข้าใจ

ดันเจี้ยนรอยเท้าศพหิมะต้องให้กษัตริย์อาเบลลาเป็นผู้เปิดเท่านั้น มิน่าล่ะชาติก่อนเขาถึงไม่เคยรู้เรื่องนี้

แต่เมื่อสังเกตเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปเพียงเล็กน้อยของเหล่าขุนนาง เขาก็พอจะเดาได้ว่าดันเจี้ยนรอยเท้าศพหิมะนี้... ไม่ธรรมดา

"เซวี่ยตี้ ในเมื่อราชินีออกหน้าขอร้องแทนเจ้าแล้ว งั้นเจ้าก็เลือกเอาเองเถอะ"

"จะยอมถูกขังลืมครึ่งเดือน หรือจะไปเคลียร์ดันเจี้ยนรอยเท้าศพหิมะ"

ได้ยินดังนั้น

สีหน้าของหลินเทียนฮ่าวก็เคร่งเครียดขึ้น

เขาไม่มีทางเลือกแล้ว ราชินีเฟยโอติงอวี่วางกับดักเขาเข้าเต็มเปา

ดันเจี้ยนรอยเท้าศพหิมะนี้ต้องมีปัญหาแน่ เผลอๆ อาจเป็นประเภทที่ตายแล้วฟื้นจุดเดิมหรือฟื้นในดันเจี้ยน

ในชาติก่อนมีดันเจี้ยนประหลาดพวกนี้อยู่ คือตายแล้วไม่ออกไปเมืองหลัก แต่จะวนเวียนอยู่ในนั้น หรือกลับไปเริ่มที่ด่านแรกใหม่

พูดง่ายๆ คือ

ต้องเคลียร์ให้จบถึงจะออกมาได้

เคยมีปาร์ตี้ผู้เล่นกลุ่มหนึ่งเจอกับดันเจี้ยนแบบนี้ จนติดแหง็กออกมาไม่ได้ สุดท้ายต้องศึกษาโครงสร้างดันเจี้ยนจนทะลุปรุโปร่ง และใช้วิธี 'สงครามล้อหมุน' ถึงจะผ่านออกมาได้สำเร็จ

ดันเจี้ยนพวกนี้มักมีกฎเหล็กอยู่อย่างหนึ่ง คือถ้ายังไม่เคลียร์ มอนสเตอร์จะไม่รีเซ็ตใหม่

เช่น ถ้าหลินเทียนฮ่าวผ่านด่านแรกไปด่านสอง ไม่ว่าเขาจะเสียเวลาในด่านสองนานแค่ไหน ด่านแรกก็จะไม่รีเฟรชมอนสเตอร์กลับมา

ดังนั้น ผู้เล่นกลุ่มนั้นจึงใช้แผนสงครามล้อหมุน คือห้ามตายยกทีมเด็ดขาด หากมีใครตาย ให้รีบวิ่งจากจุดเริ่มต้นดันเจี้ยนกลับมาเติมคนและสู้ต่อทันที

ดันเจี้ยนแบบนี้

ถือเป็นฝันร้ายสำหรับผู้เล่นทั่วไป

แต่สำหรับหลินเทียนฮ่าว... 'มีเรื่องดีๆ แบบนี้ด้วยเหรอ?'

ใช่แล้ว!

เขาคิดแบบนั้นจริงๆ

เพราะเขาสามารถปั๊มเลือดได้ไร้ขีดจำกัด ยิ่งดันเจี้ยนยากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี มันคือสวรรค์สำหรับการฟาร์มเลือดชัดๆ

แถมเขายังมีภารกิจที่ต้องไปที่นั่นอยู่แล้ว

สำหรับเขา นี่มันยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว

"ตกลงฝ่าบาท ข้าเลือกเข้าดันเจี้ยนรอยเท้าศพหิมะ"

ราชินีเฟยโอติงอวี่ถอนหายใจอย่างโล่งอก

กษัตริย์อาเบลลายิ้มรับพร้อมพยักหน้า

"ดีมากเซวี่ยตี้ ข้าคาดหวังว่าเจ้าจะพิชิตดันเจี้ยนรอยเท้าศพหิมะได้"

หลินเทียนฮ่าวหันไปมองคลินฟิสเบิร์ด

คลินฟิสเบิร์ดเข้าใจความหมายนั้นทันที

[ติ๊ง! คุณสำเร็จภารกิจของคลินฟิสเบิร์ด รางวัลภารกิจ: แต้มสถานะอิสระ 300 แต้ม, สกิลวาร์ปพริบตา 1 เล่ม]

[วาร์ปพริบตา: 1 ดาว]

[ผลลัพธ์: เคลื่อนย้ายพริบตาไปยังทิศทางใดก็ได้ในระยะ 5 เมตร สามารถทะลุสิ่งกีดขวางได้]

[ค่าใช้จ่าย: ไม่มี]

[คูลดาวน์: 5 นาที]

[ความชำนาญ: 0/1,000]

หลินเทียนฮ่าวประหลาดใจเล็กน้อย นึกไม่ถึงว่าจะได้ของดีขนาดนี้

เพราะสกิลนี้ไม่เพียงทะลุสิ่งกีดขวางได้ แต่ยังไม่ต้องใช้มานา

ถ้าอัปเกรดดาวให้สูงขึ้น ผลตอบแทนต้องคุ้มค่าแน่นอน

"เซวี่ยตี้ ข้าจะเปิดดันเจี้ยนรอยเท้าศพหิมะให้เดี๋ยวนี้ เตรียมตัวพร้อมหรือยัง"

หลินเทียนฮ่าวพยักหน้า "ข้าพร้อมแล้ว"

กษัตริย์อาเบลลาวาดมือไปมา พึมพำร่ายคาถาด้วยภาษาโบราณ

ทันใดนั้น

ประตูแสงก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าหลินเทียนฮ่าว

ชัดเจนแล้ว

ดันเจี้ยนนี้ต้องให้กษัตริย์อาเบลลาเป็นคนเปิดเท่านั้น

หลินเทียนฮ่าวไม่รอช้า ก้าวเท้าเข้าไปในประตูแสง

ดันเจี้ยนนี้ไม่มีการแจ้งเตือนเลเวล แต่ตัวเลือกความยากยังเหมือนเดิม

"ระดับนรกแตก"

หลินเทียนฮ่าวยังคงสไตล์เดิม เลือกความยากสูงสุดทันที

[ติ๊ง! คำเตือนจากระบบ ดันเจี้ยนนี้เป็นดันเจี้ยนพิเศษ หากเคลียร์ไม่สำเร็จ จะไม่สามารถออกจากดันเจี้ยนได้]

หลินเทียนฮ่าวเลิกคิ้ว แปลกใจเล็กน้อยที่มีคำเตือนแบบนี้

"ยืนยัน"

ในเมื่อมาแล้วก็ไม่มีคำว่าถอย

เขาเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าดันเจี้ยนนี้มีดีอะไร

วินาทีต่อมา

หลินเทียนฮ่าวก็มาโผล่ที่หน้าหมู่บ้านร้างอันทรุดโทรม

มองไปทางไหนก็เห็นแต่หิมะขาวโพลนสุดลูกหูลูกตา

ในช่วงกลางถึงท้ายเกมของชาติก่อน หลินเทียนฮ่าวเคยเข้าดันเจี้ยนประเภท 'โลกใบเล็ก' มาบ้าง ซึ่งคล้ายกับที่นี่

ดูภายนอกเหมือนโลกปกติ มองไม่เห็นความผิดปกติใดๆ

เหมือนกับโลกภายนอกทุกประการ

แต่ความจริงคือมิติที่แยกตัวออกมาเป็นเอกเทศ

[ติ๊ง! คุณได้รับผลกระทบจากสภาพอากาศหิมะ ความเร็วเคลื่อนที่ลดลง 5% ความเร็วโจมตีลดลง 5%]

หลินเทียนฮ่าวเลิกคิ้ว

แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก เขาเดินตรงเข้าไปในหมู่บ้านที่ถูกหิมะปกคลุม

บรรยากาศที่นี่เงียบเหงาวังเวง มอนสเตอร์ที่คาดหวังยังไม่โผล่หัวออกมา

จู่ๆ

หน้าต่างบ้านหลังหนึ่งก็ถูกลมพายุพัดเปิดออก

หญิงชาวบ้านคนหนึ่งรีบดึงหน้าต่างปิดด้วยสีหน้าตื่นตระหนก

ทันใดนั้น เงาร่างหนึ่งก็พุ่งพรวดออกมาจากกองหิมะ มุ่งตรงไปยังกลางลานหมู่บ้าน

หลินเทียนฮ่าวง้างธนูทันที

ชาติก่อนเขาเคยเจอภารกิจคุ้มกันคนพื้นเมือง ถ้าปล่อยให้ NPC ตาย อาจทำให้ภารกิจล้มเหลวหรือคะแนนประเมินลดฮวบ

ดังนั้นทันทีที่มอนสเตอร์ขยับ เขาก็ยิงสวนออกไปแล้ว

ฟุ่บ!

วิชาธนูเกลียว!

แรงปะทะมหาศาลกระแทกร่างเงานั้นร่วงลงมาจากกลางอากาศ

เมื่อมันตกลงมา หลินเทียนฮ่าวถึงมองเห็นค่าสถานะของมันชัดเจน

[มนุษย์หมาป่าเหมันต์ (ระดับเหล็กดำ): เลเวล 50]

[HP: 9,000,000/9,000,000]

[พลังโจมตี: 3,999]

[สกิล: ???]

หลินเทียนฮ่าวเลิกคิ้ว ดันเจี้ยนนี้เริ่มน่าสนใจขึ้นมาแล้ว

ลูกธนูเมื่อกี้ทำดาเมจไปสองหมื่นกว่า แต่พอมันตกถึงพื้นหิมะ เลือดเก้าล้านก็เด้งกลับมาเต็มเปี่ยมในพริบตา

"นี่มัน... หรือว่านี่คือบ่อน้ำพุศักดิ์สิทธิ์เวอร์ชันหิมะ? แค่อยู่บนหิมะก็รีเจนเลือดได้เรื่อยๆ งั้นเหรอ?"

ตอนนี้เอง

หลินเทียนฮ่าวถึงตระหนักได้ว่าทำไมดันเจี้ยนนี้ถึงยาก

ความยากไม่ได้อยู่ที่ตัวมอนสเตอร์ แต่อยู่ที่เอฟเฟกต์พิเศษนี่ต่างหาก

แต่เดี๋ยวนะ...

นี่มันเข้าทางเขาเลยไม่ใช่เหรอ?

ก่อนหน้านี้เขากังวลว่ามอนสเตอร์จะเปราะบางเกินไปจนปั๊มเลือดได้ไม่เยอะ

แต่ตอนนี้...

ดันเจี้ยนนี้มันสร้างมาเพื่อเขาชัดๆ

รีเจนเลือดไร้ขีดจำกัดงั้นเหรอ

ในเมื่อฆ่าไม่ตาย เขาก็ฟาร์มเลือดได้เรื่อยๆ น่ะสิ

"ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ!"

ลูกธนูของหลินเทียนฮ่าวพุ่งแหวกอากาศต่อเนื่อง

เป็นไปตามคาด

มนุษย์หมาป่าเหมันต์ฟื้นเลือดได้ตลอดเวลาเมื่อยืนอยู่บนหิมะ งั้นเขาก็สนุกแล้วสิ

การโจมตีแต่ละครั้งเขาใช้วิชาธนูเกลียวที่มีผลผลักศัตรูถอยหลัง

มนุษย์หมาป่าได้แต่คำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวแต่เข้าไม่ถึงตัวเขา

[HP สูงสุด +3]

[HP สูงสุด +3]

...