บทที่ 66 รางวัลจากองค์หญิงเลโอนา!

บทที่ 66 รางวัลจากองค์หญิงเลโอนา!

หลินเทียนฮ่าวทำท่าทีสนใจ "ฟังดูแล้ว... ก็ไม่เลวเหมือนกัน"

"เดี๋ยวก่อน"

หลินเทียนฮ่าวจ้องมองคลินฟิสเบิร์ด "แล้วพวกคุณจะรักษาสัญญานี้ได้เมื่อไหร่?"

"รอจนกว่าองค์หญิงชิงฝูอวิ๋นจะได้ขึ้นครองราชย์เป็นราชินีองค์ใหม่"

หลินเทียนฮ่าวส่ายหน้าทันทีโดยไม่ต้องคิด "พูดแบบนี้ ผมต้องรอจนรากงอกเลยหรือไง?"

ได้ยินดังนั้น

คลินฟิสเบิร์ดนิ่งคิดครู่หนึ่ง "องค์หญิงเลโอนาคือรางวัลใหญ่สุด แต่ถ้าเจ้ายอมลงมือครั้งนี้ ข้าจะให้รางวัลเป็นอุปกรณ์ระดับทองแดงเลเวล 20 ที่เหมาะกับนักธนูให้เจ้าชุดหนึ่ง"

"แค่นี้? ผมหาเองไม่ได้หรือไง?"

คลินฟิสเบิร์ดชะงักไป จะว่าไปที่เขาพูดก็มีเหตุผล

ด้วยความสามารถของหลินเทียนฮ่าวตอนนี้ การจะหาอุปกรณ์ระดับทองแดงเลเวล 20 สักชุด ไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลย

"งั้นเจ้าต้องการอะไร? แต้มสถานะอิสระ?"

หลินเทียนฮ่าวแสยะยิ้ม "ผมอยากได้สกิลเคลื่อนที่, อุปกรณ์พิเศษ หรือสกิลพิเศษ"

"สกิลเคลื่อนที่..."

คลินฟิสเบิร์ดครุ่นคิดอยู่พักใหญ่ ก่อนจะเอ่ยขึ้น "ตกลง ถ้าเจ้าช่วย ข้าจะให้สกิล 'วาร์ปพริบตา' (Space Blink) ไม่มีดีเลย์ร่าย ใช้ได้ทันที ระยะวาร์ปสูงสุดที่หนึ่งดาวคือ 5 เมตร"

หลินเทียนฮ่าวเลิกคิ้ว สกิลนี้ฟังดูเข้าท่า

"แถมแต้มสถานะอิสระอีก 200 แต้ม" หลินเทียนฮ่าวต่อรอง

คลินฟิสเบิร์ดขมวดคิ้ว "นี่มันแค่ภารกิจง่ายๆ ที่เจ้ามีแต่ได้กับได้ แค่สกิลวาร์ปพริบตาก็ล้ำค่ามากแล้ว"

"งั้นช่างเถอะ ผมไปตีมอนสเตอร์ต่อดีกว่า"

หลินเทียนฮ่าวไม่รอฟังต่อ ตัดบทปฏิเสธทันที

"เดี๋ยว"

คลินฟิสเบิร์ดรีบท้วง "แต้มสถานะอิสระ 100 แต้ม บวกกับสกิลวาร์ปพริบตา"

"200"

"120"

"200"

"150"

"งั้นไม่ต้องคุยแล้ว" หลินเทียนฮ่าวกล่าวตัดบท

คลินฟิสเบิร์ดหน้าขรึมลง "ได้ ถ้าคุยกันไม่รู้เรื่อง งั้นข้าจะส่งเจ้ากลับไปอาบน้ำที่แท่นชุบชีวิตเดี๋ยวนี้"

สิ้นเสียง

แรงกดดันมหาศาลก็ระเบิดออกมาจากร่างของคลินฟิสเบิร์ด

ปฏิกิริยาแรกของหลินเทียนฮ่าวคือรีบถอดอุปกรณ์สวมใส่เก็บเข้าคลัง แล้วหันไปยิ้มยิงฟันให้คลินฟิสเบิร์ด

"มีอะไรก็ค่อยๆ พูดค่อยๆ จา อย่าเอะอะก็ใช้กำลังสิครับ"

"พูดแบบนี้แปลว่าตกลงแล้ว?"

คลินฟิสเบิร์ดถาม

หลินเทียนฮ่าวส่ายหน้า "เปล่า ผมหมายถึง 300 แต้มสถานะอิสระ ขาดไปแต้มเดียวก็ไม่ได้"

"เจ้าอยากตายหรือไง!!"

สายตาของคลินฟิสเบิร์ดวาวโรจน์ราวกับปีศาจที่พร้อมจะฉีกกระชากเหยื่อ จ้องเขม็งไปที่หลินเทียนฮ่าว

แต่หลินเทียนฮ่าวกลับไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย จ้องตากลับอย่างเย็นชา

"คุณฆ่าผมได้ แต่ถ้าผมตายที่นี่ ผมรับประกันเลยว่า เรื่องที่ราชินีแอบติดต่อกับเผ่าวิญญาณ จะดังกระหึ่มไปทั่วท้องฟ้าอาณาจักรดวงดาวแน่"

ได้ยินประโยคนี้

คลินฟิสเบิร์ดหน้าเปลี่ยนสีทันที แม้แรงกดดันจะยังไม่จางหาย แต่บรรยากาศรอบตัวกลับดูเย็นยะเยือกขึ้น

"เหอะ คนบาปอย่างเจ้าพูดอะไรใครจะไปเชื่อ"

หลินเทียนฮ่าวยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ "ไม่รู้สิ แต่ผมไม่ขาดเงิน ผมจ้างคนตะโกนเรื่องนี้วันละสามรอบได้สบายๆ"

"เจ้าไม่กลัวโดนจับขังคุกตลอดชีวิตหรือไง?!"

คลินฟิสเบิร์ดตวาดลั่น

"พวกคุณกล้าเหรอ?"

หลินเทียนฮ่าวผลักคลินฟิสเบิร์ดออกด้วยท่าทางดูแคลน "ผมไม่เคยฆ่าคนในเมืองหลัก การใส่ร้ายป้ายสีแบบนั้น อย่างมากก็ขังผมได้แค่สามสี่วัน"

"แต่ถ้ากษัตริย์เกิดเชื่อเรื่องนี้ขึ้นมา ไม่รู้ว่าราชินีของคุณจะมีจุดจบยังไง"

"อีกอย่าง ถ้าผมเดาไม่ผิด คนที่ส่งผู้บัญชาการวาร์ซูนมาฆ่าผม ก็คือราชินีของคุณสินะ"

มาถึงจุดนี้ หลินเทียนฮ่าวก็เปลี่ยนน้ำเสียง

"ถ้าไม่มีเรื่องผู้บัญชาการวาร์ซูน อย่าว่าแต่ 150 เลย แค่ 100 แต้มผมก็ตกลงแล้ว"

"แต่เพราะเรื่องวาร์ซูนนี่แหละ 300 แต้ม ขาดตัว!"

นี่คือการใช้ทั้งไม้อ่อนและไม้แข็ง

เขาไม่ได้ต้องการไล่คลินฟิสเบิร์ดไป

แต่ต้องการรีดผลประโยชน์จากนางให้ได้มากที่สุด

"คุณว่ายังไง? ผู้อาวุโสคลินฟิสเบิร์ด"

คลินฟิสเบิร์ดสูดหายใจลึก ก่อนจะพยักหน้าอย่างหนักแน่น "ตกลง ตามที่เจ้าว่า"

[ติ๊ง! คลินฟิสเบิร์ดมอบภารกิจให้คุณ: ใส่ร้ายองค์หญิงเลโอนา คุณจะรับหรือไม่]

[เงื่อนไขภารกิจ: แจ้งต่อกษัตริย์ว่าคุณเป็นผู้ช่วยเหลือเลโอนาในการสังหารเกรย์โลลินสัน บุตรแห่งราชาปีศาจ]

[บทลงโทษ: ไม่มี]

[รางวัล: สกิลวาร์ปพริบตา, แต้มสถานะอิสระ 300 แต้ม]

"ตกลง"

หลินเทียนฮ่าวรับภารกิจแล้วถามต่อ "เริ่มเมื่อไหร่?"

"คืนนี้ เดี๋ยวข้าจะมาแจ้งอีกที"

"ได้"

หลังจากส่งคลินฟิสเบิร์ดกลับไป หลินเทียนฮ่าวถึงได้ผ่อนลมหายใจออกมา

การต่อรองกับยอดฝีมือระดับนี้มีความเสี่ยงสูงจริงๆ

แต่ผลลัพธ์ก็น่าพอใจ เขาทำสำเร็จ

ใช้เรื่องฉาวของราชินีกับเผ่าวิญญาณบีบจนคลินฟิสเบิร์ดยอมจำนนได้

หลังจากคลินฟิสเบิร์ดจากไปไม่นาน

ร่างบางของหญิงสาวคนหนึ่งก็ค่อยๆ เดินเข้ามา

"องค์หญิงเลโอนา ในที่สุดคุณก็มา"

"ฉันมาถึงสักพักแล้ว ดูเหมือนเจ้าจะตกลงอะไรบางอย่างกับคลินฟิสเบิร์ดสินะ" น้ำเสียงของเลโอนาดูจริงจัง

หลินเทียนฮ่าวไม่ปิดบัง "แล้วรางวัลที่ผมช่วยฆ่าเกรย์โลลินสันล่ะ?"

"บอกมาก่อนว่าเมื่อกี้คลินฟิสเบิร์ดคุยอะไรกับเจ้า?"

"ไม่ให้? งั้นผมจะไปทูลกษัตริย์เดี๋ยวนี้ว่าคุณร่วมมือกับคนบาปอย่างผมฆ่าเกรย์โลลินสัน"

เลโอนาหน้าตึงทันที "เกิดมาไม่เคยเจอใครหน้าด้านไร้ยางอายเท่าเจ้ามาก่อน!!"

หลินเทียนฮ่าวฉีกยิ้มกว้าง "ส่งมาเถอะน่า"

เลโอนาหยิบม้วนคัมภีร์ สมุดสกิล และยันต์แผ่นหนึ่งออกมา

"แค่นี้?"

"นี่คือของที่ฉันคัดสรรมาอย่างดี เหมาะกับเจ้าที่สุดแล้ว" เลโอนาพูดอย่างเสียไม่ได้

[ม้วนคัมภีร์นิรันดร์ (พิเศษ): ไอเทมใช้แล้วทิ้ง]

[ผลลัพธ์: สามารถร่ายเวทใส่อุปกรณ์สวมใส่ 1 ชิ้น เพื่อผูกมัดอุปกรณ์นั้นกับเจ้าของอย่างสมบูรณ์ ไม่สามารถทำลาย ขโมย หรือตกหล่นเมื่อตายได้]

ดวงตาของหลินเทียนฮ่าวเป็นประกาย

ม้วนคัมภีร์นิรันดร์นี่ถือเป็นไอเทมซัพพอร์ตระดับเทพเลยทีเดียว

ในเกมนี้ อุปกรณ์ดีๆ มักจะเสี่ยงหล่นหายตอนถูกฆ่า

ม้วนคัมภีร์นี้ช่วยป้องกันเรื่องนั้นได้ชะงัด

แถมยังทำให้อุปกรณ์ 'ไม่สามารถถูกทำลาย' ได้อีกด้วย

หลินเทียนฮ่าวนึกถึง 'สร้อยคอกระหายเลือด' เป็นอันดับแรก

เหตุผลมีเพียงข้อเดียว

สร้อยเส้นนี้เข้ากับสไตล์การเล่นของเขามากที่สุด

ส่วนเรื่องอนาคตจะเจอสร้อยที่ดีกว่านี้ไหม?

จากประสบการณ์ 10 ปีในชาติก่อน แทบจะเป็นไปไม่ได้

เพราะอุปกรณ์ที่เพิ่มเปอร์เซ็นต์เลือดสูงสุดแบบนี้ ไม่ว่าจะอยู่ในช่วงไหนของเกม ก็ถือว่าโกงหลุดโลกทั้งนั้น

แต่หลินเทียนฮ่าวยังไม่รีบร้อน

เขาหันไปดูของชิ้นที่สอง

[ปีกเหมันต์: 1 ดาว]

[ผลลัพธ์: สร้างปีกน้ำแข็งขึ้นมา ทำให้บินได้นาน 5 นาที]

[ค่าใช้จ่าย: 300 มานา]

[คูลดาวน์: 60 นาที]

[ความชำนาญ: 0/100]

หลินเทียนฮ่าวเลิกคิ้ว สกิลบินได้นี่มันโคตรโกง

ในช่วงเลเวลไม่เกิน 50 แทบไม่เจอมอนสเตอร์บินได้เลย หรือต่อให้เป็นช่วงกลางถึงท้ายเกม มอนสเตอร์บินได้ก็ยังมีน้อย

การมีสกิลบินติดตัว ถ้าสู้ไม่ได้ก็ยังหนีออกจากสนามรบได้ไว

เป็นสกิลที่ดีมากจริงๆ

สุดท้าย คือยันต์แผ่นนั้น...