บทที่ 52 สมุดมรณะรุ่นลดสเปก!

บทที่ 52 สมุดมรณะรุ่นลดสเปก!

"การปรากฏตัวของผู้เล่นชื่อแดงคนนี้ ทำให้โซนประเทศมังกรของเรานำหน้าทั่วโลก ช่วยให้พวกเราได้อุปกรณ์ระดับทองแดงเพิ่มขึ้นสามร้อยชิ้น และแต้มสถานะอิสระอีกสามพันแต้ม"

"ความยิ่งใหญ่ของเขานั้น ยากจะหาคำใดมาบรรยาย ผมขอแนะนำอย่างยิ่งว่า หลังจากทำภารกิจเสร็จแล้ว ก็ปล่อยเขาออกจากเมืองไปเถอะครับ ไม่แน่ว่าในอนาคตเขาอาจจะสร้างประโยชน์ให้พวกเราได้อีก"

"ขอสดุดีผู้เล่นชื่อแดงผู้ยิ่งใหญ่ท่านนี้ด้วยใจจริง!!"

เมื่อเรียบเรียงข้อความเสร็จ หลินเทียนฮ่าวก็กดส่งออกไป

ช่วยไม่ได้

เขาแค่กังวลว่าจะมีผู้เล่นบางคนที่กำลังหัวร้อนไล่ฆ่าเขาอย่างบ้าคลั่งไม่เลิก ซึ่งนั่นคงน่าปวดหัวน่าดู

ทว่า

สิ่งที่หลินเทียนฮ่าวไม่รู้ก็คือ

สโมสรยักษ์ใหญ่ กลุ่มทุน และหน่วยงานรัฐบาล ต่างกำลังประชุมเครียดกันยกใหญ่

"เชื่อว่าพวกคุณคงสังเกตเห็นแล้ว ผู้เล่นชื่อแดงคนนี้มีเลือดมากถึงสี่แสนหน่วย ในระยะนี้ ต่อให้เป็นอาชีพโล่พิทักษ์ของหน่วยรบพิเศษเราที่ใส่เซตทองแดงครบชุด ยังมีเลือดแค่ห้าหมื่นกว่าเท่านั้น"

"แถมค่าชื่อแดงหลักล้านของเขา น่าจะเกิดจากการทำเรื่องที่ฟ้าดินไม่ยกโทษให้ อย่างเช่น... การทำลายหมู่บ้านเริ่มต้น และสังหาร NPC ในหมู่บ้านทั้งหมด"

"มีความเป็นไปได้สูงมาก ค่าต้านทานของเขาแทบจะเป็นศูนย์ แต่การที่เขาสามารถสังหาร NPC ในหมู่บ้านเริ่มต้นได้ แสดงว่าต้องมีดาเมจที่รุนแรงมหาศาล"

"เลือดเยอะ ดาเมจแรง ศักยภาพของเขาสูงมาก จบภารกิจนี้เมื่อไหร่ ต้องดึงตัวเขามาเข้าทีมเราให้ได้"

...

ผลสรุปจากการหารือของขั้วอำนาจต่างๆ เป็นไปในทิศทางเดียวกัน

นั่นคือหลินเทียนฮ่าวมีศักยภาพมหาศาล สมควรแก่การดึงตัวมาร่วมงาน

แต่ก็ไม่ใช่ความเห็นที่เป็นเอกฉันท์เสียทีเดียว

ยังมีบางกลุ่มมองว่า

ด้วยค่าชื่อแดงของหลินเทียนฮ่าวในตอนนี้ กว่าจะถึงช่วงเปลี่ยนคลาสสองหรือคลาสสาม คงยากที่จะล้างชื่อแดงได้หมด ในอนาคตขอแค่ตายเพียงครั้งเดียว เลเวลจะลดเหลือหนึ่ง ของสวมใส่จะดรอปหมดตัว ความพยายามทั้งหมดจะสูญเปล่ากลายเป็นศูนย์

ยิ่งเล่นไปถึงช่วงท้ายๆ

การอัปเลเวลยิ่งยากลำบาก

แค่มีชื่อแดงนิดหน่อยตายทียังลดเลเวลเพิ่ม แล้วนี่ชื่อแดงล้านแต้ม ผลลัพธ์คงน่ากลัวจนไม่กล้าจินตนาการ

...

ภายในห้องเช่า

หลินเทียนฮ่าวโพสต์กระทู้เสร็จก็เลือกที่จะล็อกอินเข้าเกม

เมื่อเข้าเกมมาแล้ว

หลินเทียนฮ่าวไม่สนใจผู้เล่นที่รุมล้อมอยู่ อยากฆ่าก็ฆ่าไป ยังไงก็ไม่มีผลกระทบอะไรกับเขาอยู่แล้ว

อีกอย่าง การให้คนพวกนี้ฆ่าเขาก็เหมือนช่วยให้ผู้เล่นโซนประเทศมังกรเก่งขึ้น สำหรับเขาแล้วถือว่าเป็นเรื่องที่รับได้

การออนไลน์ครั้งนี้ เป้าหมายคือการส่งภารกิจ

[ติ๊ง! คุณทำภารกิจปลดปล่อยฮั่นป๋าสำเร็จ รางวัล: แต้มสถานะอิสระ 50 แต้ม, พรแห่งทวยเทพ 1 ชิ้น]

หลินเทียนฮ่าวสูดหายใจเข้าลึกๆ "ใช้งานพรแห่งทวยเทพ"

สกิลวัฏสงสารมรณะที่ได้คราวก่อน ถือเป็นพรระดับโกงความตายมาแล้ว

[ติ๊ง! คุณได้รับพรแห่งทวยเทพ...]

[เนื่องจากค่าชื่อแดงของคุณสูงเกินไป รูปแบบของพรจึงเกิดการเปลี่ยนแปลง]

[ติ๊ง! คุณได้รับพรจากเจ้าแม่โฮ่วถู่...]

เช่นเดียวกับครั้งก่อน ลำแสงสีแดงเข้มพุ่งลงมาจากฟากฟ้า ครอบคลุมร่างของหลินเทียนฮ่าวเอาไว้

[ติ๊ง! คุณได้รับสมุดมรณะ]

หลินเทียนฮ่าว: "???"

สมุดมรณะ?

นี่มัน...

นี่มันมหาศาสตราวุธระดับเทพเจ้าเลยไม่ใช่เหรอ!

ชาวประเทศมังกรทุกคนต่างรู้ซึ้งถึงความน่ากลัวของสมุดมรณะเป็นอย่างดี

แค่ไม่รู้ว่า สมุดมรณะเล่มนี้จะต่างจากสมุดมรณะในตำนานเทพปกรณัมมากน้อยแค่ไหน

[สมุดมรณะ: อุปกรณ์ประทานจากเทพ]

[เงื่อนไขการสวมใส่: เฉพาะเซวี่ยตี้เท่านั้น, ไม่สามารถดรอป, ไม่สามารถมอบให้ โอนย้าย หรือซื้อขาย]

[ผลลัพธ์: คุณสามารถเขียนชื่อของสิ่งมีชีวิตใดก็ได้ลงบนสมุดมรณะ (จำกัด 1 รายชื่อ) ผู้ที่ถูกเขียนชื่อลงไป ไม่ว่าจะอยู่ที่ใด จะได้รับความเสียหายจริงวินาทีละ 10,000 หน่วย + 1% ของ HP สูงสุดของคุณ ต่อเนื่องจนกว่าเป้าหมายจะเสียชีวิต]

[ความคงทน: ไม่สามารถถูกทำลาย]

นั่นไง!

มันคือสมุดมรณะรุ่นลดสเปกจริงๆ

แต่ถึงอย่างนั้น

แค่นี้ก็ถือว่าโกงหลุดโลกแล้ว

ขอแค่รู้ชื่อ ก็สามารถโจมตีระยะไกลได้

สร้างความเสียหายพื้นฐานวินาทีละหมื่น แถมยังมีโบนัส 1% จาก HP สูงสุดอีก

โบนัสตรงนี้สำหรับผู้เล่นอื่นอาจจะดูไม่เยอะ แต่สำหรับหลินเทียนฮ่าว มันคนละเรื่องกันเลย

ตอนนี้เขามีเลือดสี่แสนกว่า 1% ก็คือสี่พันกว่า

และในอนาคตเขายังสามารถเพิ่ม HP สูงสุดได้เรื่อยๆ อย่างไม่มีที่สิ้นสุด

อีกอย่าง

สำหรับผู้เล่นทั่วไป อุปกรณ์ชิ้นนี้อาจจะมีประโยชน์แค่ระดับหนึ่ง

เพราะมันมีข้อจำกัดอยู่ข้อหนึ่ง

นั่นคือต้องเขียน 'ชื่อ'

แต่หลินเทียนฮ่าวเป็นผู้เกิดใหม่ เขารู้จักชื่อบอสส่วนใหญ่ในชาติก่อนเป็นอย่างดี

นั่นหมายความว่า เขาสามารถล่าบอสระยะไกลได้สบายๆ

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง...

หลินเทียนฮ่าวนึกถึงแผนการบางอย่างที่น่าสนุกขึ้นมาได้ บนใบหน้าจึงเผลอเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา

ขณะที่หลินเทียนฮ่าวกำลังตรวจสอบของรางวัล ภารกิจค่าหัวก็จบลงพอดี

ผู้เล่นเหล่านั้นทยอยจากไป

แต่ก็มีบางคนยังรั้งรออยู่

หนึ่งในนั้นเดินเข้ามาหาเขา แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ว่า "สวัสดี ฉันคือ 'ซิวหลัวอี้เจ๋อ' จากกิลด์ซิวหลัว นายสนใจจะมาร่วมงานกับกิลด์เราไหม? เรื่องค่าตอบแทนคุยกันได้"

สิ้นเสียงเขา เสียงหวานๆ อีกเสียงก็ดังแทรกขึ้นมา "พี่ชายสุดหล่อ มาอยู่กิลด์หงส์เหินของพวกเราเถอะค่ะ กิลด์เรามีสาวสวยเพียบเลยนะ"

"หลบไปเลย น้องชาย กิลด์คลั่งศึกของพวกเราคือทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับนาย มาอยู่กับเรา เดี๋ยวพาไปล้างชื่อแดงเอง"

...

คนกลุ่มนี้เริ่มแย่งกันส่งเสียงเซ็งแซ่

หลินเทียนฮ่าวกลอกตา

"เมื่อกี้ตอนรุมฆ่าฉัน พวกนายไม่เห็นจะปรานีกันบ้างเลยนะ"

ทั้งกลุ่มหัวเราะแห้งๆ แก้เขิน "น้องชาย เรื่องนี้จะโทษพวกเราก็ไม่ได้ นายล็อกเอาต์ไปกินข้าว พวกเราก็ได้อุปกรณ์ได้แต้มฟรีๆ นายเองก็ไม่ได้ขาดทุนอะไรนี่นา"

หลินเทียนฮ่าวโบกมือ "เอาเถอะ ฉันมีธุระในโลกจริงอยู่แล้ว ถูกฆ่าก็ถือซะว่าช่วยสนับสนุนผู้เล่นประเทศมังกร แต่ฉันไม่อยากเข้ากิลด์ ขอตัวล่ะ"

เขาไม่อยากเสียเวลาคุยกับคนพวกนี้ ต่อไปเขายังมีเรื่องสำคัญมากๆ ต้องทำ

นั่นคือผลักดันให้องค์หญิงเลโอนาขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรดวงดาว!!

เรื่องนี้สำคัญมาก!

การที่เขาจะได้เป็นเทพในภายภาคหน้าหรือไม่ ขึ้นอยู่กับเรื่องนี้โดยตรง

ยิ่งช่วยองค์หญิงเลโอนาครองบัลลังก์ได้เร็วเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งได้รับ 'พลังศรัทธา' เร็วขึ้นเท่านั้น

ถ้าเขาสามารถครอบครองพลังศรัทธาได้ตั้งแต่ช่วงต้นเกม เมื่อถึงคราววิบัติกาลที่กองทัพกาแล็กซีอาไลท์บุกมา เขาก็จะมีพลังต่อกรที่แข็งแกร่งกว่าเดิม

พลังศรัทธา แตกต่างจากพลังสเตตัสทั่วไป

ระดับชั้นของมันสูงส่งกว่าพลังสเตตัสมากนัก

ในช่วงมหาภัยพิบัติ

หลินเทียนฮ่าวเคยเห็นยอดฝีมือจากกาแล็กซีอาไลท์ผู้ครอบครองพลังศรัทธา ใช้เพียงดาบเดียวสังหารยอดฝีมือคลาส 9 ได้ถึงสามคนพร้อมกัน

ความแข็งแกร่งระดับนั้น เป็นที่กล่าวขวัญด้วยความหวาดกลัว!

เมื่อออกจากเมืองวายุทมิฬ หลินเทียนฮ่าวมุ่งหน้าไปยังพื้นที่ที่คนพลุกพล่านน้อย

ด้วยค่าชื่อแดงขนาดนี้ ไม่ว่าจะเดินไปไหนก็เป็นจุดสนใจอยู่ดี

เขาเดินมาจนถึงถิ่นของแมงมุมพิษเขียว เลเวล 20 หลินเทียนฮ่าวถึงได้หยุดฝีเท้า

ทันทีที่เขาหยุดเดิน อุณหภูมิรอบกายก็ลดฮวบลง

หลินเทียนฮ่าวหรี่ตาลง เอ่ยเสียงเคร่งขรึม "องค์หญิงเลโอนา ในที่สุดท่านก็มา"

"ยืนดูผมโดนดักตบหน้าบ่อ สนุกมากไหมครับ?"

องค์หญิงเลโอนายิ้มมุมปากอย่างไม่ยี่หระ "แล้วจะให้ทำยังไง? ข้าจะไปช่วยเจ้าได้หรือ? ถ้าข้ายื่นมือเข้าช่วยคนบาป ขุนนางในราชสำนักคงยัดข้อหาสมรู้ร่วมคิดกับคนชั่วให้ข้าแน่"

"ถึงตอนนั้น ข้าจะเอาอะไรไปชิงบัลลังก์?"

หลินเทียนฮ่าวโบกมือตัดบท "ว่ามาเถอะครับ มาหาผมมีธุระอะไร?"