บทที่ 48 การตัดสินใจของเลโอนา!

บทที่ 48 การตัดสินใจของเลโอนา!

ผู้ใหญ่บ้านหวังหน้าเปลี่ยนสีทันที ทั้งเขา ไซเปรสงูเก้าเศียร และปีศาจพังพอนคลั่งต่างตกอยู่ในสถานะเสียเลือดต่อเนื่อง

เหนือหน้าผา หญิงสาวในชุดอาภรณ์หรูหราก้าวเดินลงมา

เธอย่างเท้าออกไป ท่าทางเหมือนกำลังเหยียบลงบนอากาศธาตุ แต่ทุกครั้งที่ฝ่าเท้าสัมผัสความว่างเปล่า ดอกไม้น้ำแข็งจะก่อตัวขึ้นรองรับร่างของเธออย่างมั่นคง

หนึ่งก้าว สองก้าว สามก้าว... ทุกย่างก้าวบังเกิดบุปผา

แม้ระยะทางยังห่างไกล แต่หลินเทียนฮ่าวก็ระบุตัวตนของอีกฝ่ายได้ทันที

องค์หญิงเลโอนา!

ในหมู่บ้านเริ่มต้นยามนี้ ผู้ที่ทำแบบนี้ได้มีเพียงองค์หญิงจากอาณาจักรดวงดาวผู้นี้เท่านั้น

"องค์หญิงเลโอนาผู้สูงศักดิ์ ท่านมาแล้วหรือ?"

ผู้ใหญ่บ้านหวังเปลี่ยนท่าทีจากหน้ามือเป็นหลังมือ ฉีกยิ้มเป็นมิตรส่งให้องค์หญิงเลโอนา

องค์หญิงเลโอนาปรายตามองผู้ใหญ่บ้านหวังอย่างเย็นชา "เจ้าต้องการทำอะไร ข้ารู้ดีทุกอย่าง"

ได้ยินดังนั้น

ผู้ใหญ่บ้านหวังชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะออกมา "ในเมื่อองค์หญิงรู้แล้ว งั้นท่านก็คงจะรู้ถึงความรักที่ข้ามีต่อท่านกระมัง"

"จำเป็นต้องเสแสร้งขนาดนั้นเชียวหรือ?" องค์หญิงเลโอนาแค่นยิ้มเย็น

"เจ้าคิดว่าทุกอย่างอยู่ในกำมือของเจ้า แต่เจ้าเคยคิดบ้างไหมว่าข้าฆ่าเจ้าได้"

ผู้ใหญ่บ้านหวังแววตาแข็งกร้าวขึ้น ผายมือออกแล้วกล่าวว่า "องค์หญิงผู้ยิ่งใหญ่ ท่านฆ่าข้าได้แน่นอน แต่หลังจากฆ่าข้าแล้ว ท่านคิดไว้หรือยังว่าจะออกไปจากที่นี่ได้อย่างไร?"

"ความทะเยอทะยานของท่าน คงไม่ยอมให้ตัวเองติดแหง็กอยู่ในหมู่บ้านเริ่มต้นแห่งนี้ไปตลอดหรอกจริงไหม"

องค์หญิงเลโอนาหัวเราะในลำคอ "เรื่องนั้น... ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าต้องกังวล"

"เรื่องของข้า ข้าจัดการเองได้"

สิ้นเสียง ไอเย็นยะเยือกแผ่กระจายออกจากร่างขององค์หญิงเลโอนา

ผู้ใหญ่บ้านหวังหน้าถอดสี

"บ้าคลั่ง, กายาเหล็กไหล, ระบำปีกหัก!"

เพียงชั่วพริบตา

ผู้ใหญ่บ้านหวังกดใช้สามสกิลพร้อมกัน ปีกคู่หนึ่งที่ดูขาดวิ่นปรากฏขึ้นที่กลางหลัง

ปีกกระพืออย่างแรง

ร่างของผู้ใหญ่บ้านหวังพุ่งทะยานหนีขึ้นไปทางยอดหน้าผา

องค์หญิงเลโอนายกมือขึ้น ค่ายกลน้ำแข็งขนาดมหึมาปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของผู้ใหญ่บ้านหวัง

ตามมาด้วย...

แท่งน้ำแข็งแหลมคมนับไม่ถ้วนร่วงหล่นลงมาจากค่ายกล

[-15928]

[-15929]

...

ตัวเลขความเสียหายเด้งขึ้นเป็นชุด เพียงแค่ค่ายกลเดียวก็ลดเลือดผู้ใหญ่บ้านหวังไปกว่าล้านหน่วย

น่ากลัวเกินไปแล้ว!

หลินเทียนฮ่าวเคยคิดว่าองค์หญิงเลโอนาคงจะเก่งกาจพอตัว

แต่ระดับความเก่งกาจนี้นับว่าเหนือจินตนาการของเขาไปมาก

มิน่าล่ะ พอผู้ใหญ่บ้านหวังรู้ว่าอีกฝ่ายจะลงมือ ถึงได้ตัดสินใจหนีแบบไม่ลังเล

เวลานี้

ผู้ใหญ่บ้านหวังที่ลอยอยู่กลางอากาศเปลี่ยนทิศทาง พยายามจะหนีต่อ

ไซเปรสงูเก้าเศียรและปีศาจพังพอนคลั่งลงมือพร้อมกัน หวังจะถ่วงเวลาองค์หญิงเลโอนาไว้

แต่เพียงแค่ชั่วลมหายใจ

บอสสุดโหดทั้งสองตัวกลับถูกแช่แข็งจนขยับไม่ได้

องค์หญิงเลโอนายกมือขึ้นอีกครั้ง

โล่น้ำแข็งขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นด้านหลังผู้ใหญ่บ้านหวัง แล้วกระแทกร่างของเขาร่วงลงมาอย่างแรง

เมื่อหลุดจากโล่น้ำแข็ง ผู้ใหญ่บ้านหวังก็ไม่หนีอีกต่อไป เขาจ้องมององค์หญิงเลโอนาด้วยสายตาเย็นเยียบ

"ฆ่าเลยสิ ถ้าฆ่าข้าได้ก็เอาเลย ข้ายอมรับชะตากรรม"

องค์หญิงเลโอนาไม่ได้ลงมือต่อ หลินเทียนฮ่าวที่ยืนดูสถานการณ์อยู่ด้านข้างเข้าใจเหตุผลทันที

ตอนนี้ผู้ใหญ่บ้านหวังไม่ใช่ NPC แล้ว แต่เป็นบอสป่า (Field Boss)

บอสป่ามีคุณสมบัติพิเศษคือเมื่อถูกฆ่าตาย จะเกิดใหม่ (Respawn) ได้เรื่อยๆ พูดง่ายๆ คือฟื้นคืนชีพได้

ทั้งไซเปรสงูเก้าเศียรและปีศาจพังพอนคลั่ง หลินเทียนฮ่าวก็เคยฆ่ามาแล้ว แต่พวกมันก็ยังกลับมาอยู่ที่นี่ได้

นั่นคือการเกิดใหม่!

"ทำไม? ไม่ฆ่าแล้วเหรอ? ถ้าไม่ฆ่าแล้ว งั้นลองฟังข้อเสนอของข้าหน่อยเป็นไง"

ผู้ใหญ่บ้านหวังเริ่มกลับมาเยือกเย็นอีกครั้ง

"ข้าต้องการแต่งงานกับท่าน ต้องการเป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรดวงดาวในอนาคต"

บรรยากาศรอบตัวองค์หญิงเลโอนาแปรเปลี่ยนเป็นเกรี้ยวกราด อุณหภูมิโดยรอบลดต่ำลงอีกครั้ง

"อย่าเพิ่งรีบโกรธ เราแค่แลกเปลี่ยนผลประโยชน์กัน"

"ท่านจากอาณาจักรดวงดาวมานานขนาดนี้ ขืนกลับไปสุ่มสี่สุ่มห้า คงไม่มีใครคอยหนุนหลังท่านหรอก"

"แต่ถ้าท่านแต่งงานกับข้า ข้าช่วยท่านได้"

"ข้าเป็นมอนสเตอร์ป่า และเป็น NPC ด้วย แต่ที่สำคัญคือ ข้าได้รับพรแห่งทวยเทพมาอย่างหนึ่ง ซึ่งทำให้ข้าสามารถอัปเลเวลและเติบโตได้เหมือนกับนักผจญภัย"

เมื่อได้ยินคำว่า 'อัปเลเวลและเติบโต' องค์หญิงเลโอนาที่นิ่งเฉยมาตลอดก็เริ่มมีท่าทีหวั่นไหว

ไม่ว่าจะเป็น NPC หรือมอนสเตอร์ โดยพื้นฐานแล้วจะมีขีดจำกัด ไม่สามารถทลายกำแพงเพื่อพัฒนาความแข็งแกร่งให้สูงขึ้นไปได้อีก

หลินเทียนฮ่าวเห็นท่าทีขององค์หญิงเลโอนาแล้วใจคอไม่ดี

ถ้าองค์หญิงตกลงรับข้อเสนอ พรแห่งทวยเทพชิ้นที่สองที่เขาหวังไว้คงหลุดลอยไป

เขาอุตส่าห์ทุ่มเททำมาตั้งขนาดนี้ ก็เพื่อพรแห่งทวยเทพนี่แหละ

"ผู้ช่วยที่สามารถเติบโตและฟื้นคืนชีพได้ไม่จำกัด จะมีประโยชน์แค่ไหนในการชิงบัลลังก์ ท่านน่าจะรู้ดีที่สุด"

"วางใจเถอะ เราแค่แต่งงานกันในนาม ไม่กระทบอะไรท่านหรอก ขอแค่สุดท้ายพวกเราได้ขึ้นครองบัลลังก์อาณาจักรดวงดาว แค่นั้นก็พอ"

หลินเทียนฮ่าวต้องยอมรับ

ถ้ามองในมุมของผลประโยชน์ ข้อเสนอของผู้ใหญ่บ้านหวังเย้ายวนใจมาก

"เฮ้อ... สงสัยจะหมดหวังแล้วแฮะ"

หลินเทียนฮ่าวถอนหายใจเงียบๆ

ทว่า ประโยคต่อมาขององค์หญิงเลโอนา กลับจุดประกายความหวังให้เขาอีกครั้ง

"ข้าคิดว่า... ข้ามีตัวเลือกพาร์ตเนอร์อีกเยอะแยะ อย่างเช่น... เซวี่ยตี้!"

ผู้ใหญ่บ้านหวังรูม่านตาหดเกร็ง กดเสียงต่ำ "ยังไงมันก็เป็นนักผจญภัย จะให้มาร่วมหัวจมท้ายด้วยกัน จะไว้ใจได้แค่ไหนเชียว"

"ไม่"

องค์หญิงเลโอนาส่ายหน้า "ข้าไม่ได้จะแต่งงานกับเขา แต่ข้าจะมอบภารกิจให้เขาต่างหาก"

"เซวี่ยตี้ เจ้าเต็มใจจะสนับสนุนข้าให้ขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรดวงดาวหรือไม่ หากเจ้าช่วยให้ข้าได้ครองบัลลังก์ ข้าจะสร้างศาลเจ้าให้เจ้าสามพันแห่ง แต่งตั้งให้เจ้าเป็นเทพสงครามแห่งอาณาจักรดวงดาว!"

หลินเทียนฮ่าวเผยสีหน้าตกตะลึง

ในช่วงเลทเกมของ สนธยาแห่งทวยเทพ

แค่พลังโจมตีหรือพลังเวทธรรมดาเริ่มจะไม่เพียงพอแล้ว

ผู้เล่นระดับท็อปต่างแสวงหาหนทางสู่การเป็น 'เทพ'

และก้าวแรกของการเป็นเทพ คือต้องมีพลังศรัทธา หรือที่เรียกกันว่า 'ธูปเทียนบูชา' จากสาวกให้มากพอ

ความหมายขององค์หญิงเลโอนาชัดเจนมาก

นั่นคือ...

เธอจะสร้างศาลเจ้าเพื่อกราบไหว้บูชาหลินเทียนฮ่าว ให้เขาได้รับพลังศรัทธาจากอาณาจักรดวงดาว

[ติ๊ง! องค์หญิงเลโอนามอบภารกิจให้คุณ]

[ภารกิจ: ช่วยเหลือเธอให้ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ต่อไปของอาณาจักรดวงดาว]

[บทลงโทษ: ไม่ระบุ]

[รางวัล: ได้รับการแต่งตั้งเป็นเทพสงคราม และสร้างศาลเจ้าบูชา 3,000 แห่ง]

"ตกลง!"

หลินเทียนฮ่าวไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ

ชาติก่อนมีผู้แข็งแกร่งนับไม่ถ้วนพยายามไขว่คว้าหนทางสู่การเป็นเทพ

แต่สุดท้ายก็ต้องล้มเหลวเพราะหาพลังศรัทธาไม่ได้

การจะได้มาซึ่งพลังศรัทธามันยากเข็ญเหลือเกิน

"องค์หญิงเลโอนา ถ้าอย่างนั้นท่านจะออกจากหมู่บ้านเริ่มต้นได้ยังไงครับ?"

ได้ยินคำถาม องค์หญิงเลโอนาเบนสายตาไปที่ค่ายกลปลาคู่หยินหยาง

"ง่ายมาก ปลดปล่อยฮั่นป๋าออกมา เขาจะทำลายกำแพงมิติให้เอง เราก็ฉวยโอกาสนั้นหนีออกไป"

ผู้ใหญ่บ้านหวังตะโกนลั่นด้วยความโกรธจัด "เลโอนา! เจ้านี่มันบ้าชัดๆ เจ้ารู้ไหมว่าถ้าปล่อยฮั่นป๋าออกมาจะเกิดหายนะอะไรขึ้นบ้าง?!"