บทที่ 43 สวนกลับ สังหารเภสัชกรเอมี่!

บทที่ 43 สวนกลับ สังหารเภสัชกรเอมี่!

แต่เพียงชั่วพริบตา เขาก็คิดว่ามันเป็นไปไม่ได้ ด้วยฝีมือระดับเซวี่ยตี้ ใครหน้าไหนจะไปดักตบหน้าบ่อเขาได้? ต่อให้มีคนทำได้จริง แต่ใครจะกล้า? ไม่ว่าจะในหมู่บ้านเริ่มต้นหรือเมืองหลัก พวก NPC ไม่มีทางยอมให้เกิดการดักตบหน้าบ่อเกิดขึ้นแน่ การฆ่าคนในหมู่บ้านหรือเมืองหลักจะทำให้ติดสถานะชื่อแดงทันที พูดให้ถูกคือ แค่ฆ่าคนในป่าก็ชื่อแดงแล้ว นับประสาอะไรกับในเมือง

แต่สถานการณ์ของหลินเทียนฮ่าวในตอนนี้ นอกจากโดนดักตบหน้าบ่อ เขาคิดหาเหตุผลอื่นไม่ออกจริงๆ!

คิดได้ดังนั้น ฝูถูตุ้นซานรีบติดต่อไปหาฝูถูเสินหลางทันที

"หัวหน้าครับ เป็นไปได้ไหมที่ช่วงนี้จะมีผู้เล่นโดนดักตบหน้าบ่อ?"

ฝูถูเสินหลางชะงัก "จะเป็นไปได้ยังไง!"

"ต่อให้มีผู้เล่นดาเมจแรงพอจะฆ่าหน้าบ่อได้ แต่ระบบเกมมันไม่เอื้อให้ทำแบบนั้นหรอก"

ฝูถูตุ้นซานลังเลเล็กน้อย "แต่หัวหน้าครับ เซวี่ยตี้เลเวลลดไปสี่เวลรวดในเวลาไม่ถึงสิบนาทีเลยนะครับ"

"นายล้อเล่นหรือเปล่า?"

ฝูถูเสินหลางแทบไม่เชื่อหูตัวเอง ใครมันจะไปเลเวลลดสี่เวลในสิบนาทีได้? ต่อให้จงใจไปแจกแต้มให้คนอื่นฆ่า ยังทำเวลาขนาดนี้ยากเลย

"ผมไม่ได้ล้อเล่นครับ นี่แหละผมถึงคิดว่าเขาโดนดักตบหน้าบ่อ"

ฝูถูเสินหลางครุ่นคิดอยู่ครู่ใหญ่ก่อนกล่าวว่า "ไม่น่าใช่การดักตบหน้าบ่อ ช่วงนี้ยังไม่มีใครทำเรื่องโหดขนาดนั้นได้"

"แล้วมันคืออะไรครับ?" ฝูถูตุ้นซานถาม

ฝูถูเสินหลางเงียบไปพักใหญ่ก่อนตอบ "ฉันว่ามีความเป็นไปได้แค่อย่างเดียว คือเขาเข้าไปในแผนที่ลับหรือดันเจี้ยนพิเศษ ในสถานที่พวกนั้นอาจมีกฎว่าตายแล้วห้ามฟื้นที่เมืองหลัก นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงเลเวลลดต่อเนื่องในเวลาสั้นๆ"

ฝูถูตุ้นซานเข้าใจทันที "มีวิธีช่วยเซวี่ยตี้ไหมครับ?"

"ช่วยไม่ได้"

ฝูถูเสินหลางตอบอย่างไร้เยื่อใย "เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าดันเจี้ยนลับนั่นอยู่ที่ไหน ช่วยไม่ได้หรอก"

ฝูถูตุ้นซานถอนหายใจ "ครับ งั้นผมจะลองติดต่อเซวี่ยตี้ดู"

ฝูถูเสินหลางทำท่าเหมือนจะพูดอะไร แต่สุดท้ายก็กล่าวว่า "นายน้อย ฉันว่านายเลิกสนใจเซวี่ยตี้เถอะ เขาตามหลังเรามากเกินไปแล้ว แถมยังเลเวลลดรัวๆ แบบนี้ ต่อไปช่องว่างระหว่างเรากับเขามีแต่จะห่างขึ้นเรื่อยๆ"

"เข้าใจแล้วครับ"

วางสายจากหัวหน้ากิลด์ ฝูถูตุ้นซานกดโทรหาหลินเทียนฮ่าวอีกครั้ง แต่ก็เหมือนเดิม ไม่มีคนรับสาย หลินเทียนฮ่าวกำลังสู้ยิบตา ไม่มีอารมณ์มาสนใจเรื่องอื่น และเลเวลของเขาก็ร่วงกราวรูดภายใต้การดักสังหารนี้

เลเวล 5, 4, 3...

ไม่ถึงสิบห้านาที หลินเทียนฮ่าวร่วงจากเลเวลห้าเหลือเลเวลหนึ่ง นี่คือขีดจำกัดแล้ว ต่อให้โดนฆ่าอีก เลเวลก็ไม่ลดต่ำไปกว่านี้

"เซวี่ยตี้ ยอมหรือยัง?"

ผู้ใหญ่บ้านมองหลินเทียนฮ่าวด้วยสายตาเย้ยหยัน ที่เขาฆ่าหลินเทียนฮ่าวจากเลเวลสิบจนเหลือหนึ่ง ก็เพื่อจะบอกให้รู้ว่าในหมู่บ้านเริ่มต้นแห่งนี้ ใครคือคนคุมกฎ

หลินเทียนฮ่าวแค่นหัวเราะ "ยอม? ยอมบิดาแกสิ!!"

สิ้นเสียง ลูกธนูของหลินเทียนฮ่าวพุ่งแหวกอากาศออกไป ตอนนี้เขาใช้เทคนิคห้าศรสังหารต่อเนื่องไม่ไหวแล้ว แต่ต่อให้เหลือแค่ดอกเดียว เขาก็จะสู้ เขาแตกหักกับผู้ใหญ่บ้านอย่างสมบูรณ์แล้ว

ผู้ใหญ่บ้านดักตบหน้าบ่อ ส่วนเขาใช้พวกผู้ใหญ่บ้านเป็นตัวฟาร์มเลือด สุดท้ายใครจะหัวเราะทีหลังดังกว่า ยังไม่มีใครรู้

"ดี! กล้าดีนี่!"

เห็นหลินเทียนฮ่าวยังกล้าหือ ผู้ใหญ่บ้านยิ้มเหี้ยมแล้วเข้าปะทะอีกครั้ง ด้วยธนูดอกเดียว ระยะเวลาการยืนหยัดของหลินเทียนฮ่าวเพิ่มจากหนึ่งนาทีครึ่ง เป็นหนึ่งนาทีสี่สิบวินาที เพราะในการต่อสู้เมื่อครู่ เลือดของเขาเพิ่มขึ้นมาอีกหมื่นกว่าหน่วย เลือดเพิ่มหมายถึงดาเมจจริงและการฟื้นฟูที่เพิ่มขึ้น ทำให้เขายื้อได้นานขึ้น

ผู้ใหญ่บ้านเริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติ ดาเมจของหลินเทียนฮ่าวดูเหมือนจะแรงขึ้นเรื่อยๆ แม้จะยังไม่มากพอจะคุกคามพวกเขา แต่นี่ไม่ใช่สัญญาณที่ดี

พริบตาเดียว

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป!

เลือดของหลินเทียนฮ่าวเพิ่มขึ้นอีกห้าหมื่น รวมเป็นสามแสนสองหมื่นหน่วย ที่ระดับนี้ การโจมตีปกติหนึ่งครั้งสร้างความเสียหายจริงได้เก้าพันหกร้อย และเขาก็ยื้อเวลาได้นานขึ้นเรื่อยๆ

ผู้ใหญ่บ้านเริ่มหวาดหวั่น หลินเทียนฮ่าวเหลือเลเวลหนึ่ง ลดกว่านี้ไม่ได้แล้ว แต่สเตตัสกลับเพิ่มขึ้นสวนทาง นี่มันเรื่องสยองขวัญชัดๆ

"เซวี่ยตี้ เจ้ายังจะสู้อีกรึ?" ผู้ใหญ่บ้านถามเสียงเครียด

หลินเทียนฮ่าวมองผู้ใหญ่บ้านด้วยสายตาเย็นชา "ทำไม? กลัวแล้วเหรอ?"

ผู้ใหญ่บ้านหน้าบิดเบี้ยว กัดฟันพูด "เซวี่ยตี้ เจ้าเป็นนักผจญภัย จะทำอะไรย่อมต้องมีเหตุผล เจ้าต้องการอะไรกันแน่?"

หลินเทียนฮ่าวไม่มีทางบอกความจริง ดังนั้นคำตอบเดียวที่มีให้คือลูกธนูอันเย็นเยียบ

"เจ้ารนหาที่ตาย!"

การต่อสู้ปะทุขึ้นอีกครั้ง!

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป...

เลือดของหลินเทียนฮ่าวเพิ่มขึ้นอีกแสนสองหมื่นหน่วย ยอดรวมทะลุสี่แสนสี่หมื่น!

ตอนนี้การโจมตีปกติหนึ่งครั้งทำดาเมจได้หมื่นสามพันกว่า แถมยังฟื้นฟูเลือดได้สี่พันกว่าหน่วย ผู้ใหญ่บ้านเริ่มใจคอไม่ดี

ในที่สุด หลินเทียนฮ่าวก็ถูกฆ่าตายอีกครั้ง คราวนี้คันธนูสีทองร่วงลงพื้น

ผู้ใหญ่บ้านตาลุกวาว "ฮ่าฮ่าฮ่า เซวี่ยตี้ อาวุธภูมิใจของเจ้าดรอปแล้ว ทีนี้เจ้าจะทำยังไง?"

หลินเทียนฮ่าวสีหน้าเรียบเฉย เขาหยิบธนูฝึกหัดออกมาจากกระเป๋า

ธนูฝึกหัด ไอเทมเริ่มต้นที่ไม่สามารถดรอปได้! แม้สเตตัสจะเพิ่มแค่นิดเดียว แต่สำหรับหลินเทียนฮ่าวแค่นี้ก็พอแล้ว พื้นฐานความเร็วโจมตีของเขาอยู่ที่ 3.63 พอไม่มีธนูยาวเก้าผสาน ความเร็วโจมตีลดลงนิดหน่อย และเสียดูดเลือดไป 5%

น่าหงุดหงิดนิดหน่อย แต่หลินเทียนฮ่าวยังไม่ตระหนก ตราบใดที่เลือดเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ชัยชนะในวันนี้ต้องเป็นของเขา

"พักผ่อนพอแล้ว"

แววตาของหลินเทียนฮ่าวฉายประกายอำมหิต

ห้าศรสังหาร!!

หลินเทียนฮ่าวงัดไม้ตายก้นหีบออกมาใช้อีกครั้ง

ด้วยห้าศรสังหาร การดูดเลือดต่อครั้งพุ่งทะลุสองหมื่น! ไม่เพียงแค่นั้น มันยังสร้างความเสียหายให้ NPC ห้าตัวพร้อมกันตัวละหมื่นกว่า ด้วยความเร็วในการฟื้นฟูระดับนี้ หลินเทียนฮ่าวแทบจะเป็นอมตะ เพราะรีเจนเลือดได้วินาทีละสองหมื่นสอง บวกกับแท่นบูชาชุบชีวิต ขณะที่ NPC พวกนี้ทำดาเมจใส่เขาได้แค่วินาทีละสองหมื่นนิดๆ

เขาฆ่าไม่ตายแล้ว!

ไม่ถึงหนึ่งนาที NPC ห้าตัวหน้าที่เป็นตัวชนเริ่มรับไม่ไหว ต้องถอยไปฟื้นเลือด แล้วส่ง NPC อีกห้าตัวขึ้นมาแทน

หลินเทียนฮ่าวไม่ตามไปซ้ำตัวที่ถอย แต่หันมาเล่นงานชุดใหม่ทันที ไม่ถึงนาที ห้าตัวใหม่ก็ปางตาย

NPC ห้าตัวชุดสุดท้ายถูกส่งขึ้นมา แต่เมื่อเจอกับดาเมจระดับนรกแตกของหลินเทียนฮ่าว พวกมันก็ทำอะไรไม่ถูก รับมือไม่ไหว

ผู้ใหญ่บ้านหน้าดำคล้ำราวกับก้นหม้อ เพราะตอนนี้หลินเทียนฮ่าวกำลังเล็งเป้ามาที่เขาเต็มๆ มีจี้หยกชำระล้างอยู่ หลินเทียนฮ่าวไม่กลัวนักสู้อย่างเขาเลย

เพื่อเอาตัวรอด ผู้ใหญ่บ้านเริ่มสั่งให้ NPC ตัวอื่นเข้ามารับดาเมจแทน แต่ NPC พวกนั้นเลือดยังไม่ทันเต็ม เจอหลินเทียนฮ่าวยิงถล่มใส่ก็ต้านทานไม่อยู่

[ติ๊ง! คุณสังหารเภสัชกรเอมี่ ได้รับ EXP 12,652]