บทที่ 33 ขูดรีดผู้ใหญ่บ้าน!

บทที่ 33 ขูดรีดผู้ใหญ่บ้าน!

โดยไม่ต้องคิดเยอะ หลินเทียนฮ่าวเลือกดันเจี้ยนระดับฝันร้ายทันที ไม่ถึงยี่สิบนาที เขาก็ผ่านดันเจี้ยนองค์หญิงที่สาบสูญระดับฝันร้าย ผลปรากฏว่าแร่ปีศาจเพลิงน้ำแข็งไม่ดรอป

"หรือว่าฉันจะเข้าใจผิดแต่แรก? ที่นี่มีแร่ปีศาจเพลิงน้ำแข็งแค่ก้อนเดียว?" หลินเทียนฮ่าวคิดในใจ

ไม่น่าใช่ ตาแก่ขี้เมาไม่มีเหตุผลต้องโกหกเรื่องนี้ หรือว่าในเหมืองนี้จะมีดันเจี้ยนลับซ่อนอยู่อีกสองแห่ง? โอกาสเป็นไปได้ต่ำมาก ถ้าไม่ใช่ดันเจี้ยนลับอีกสองแห่ง ก็เหลือความเป็นไปได้อีกอย่างเดียว อัตราการดรอป! แร่ปีศาจเพลิงน้ำแข็งอาจจะอยู่ที่นี่ แต่เพราะอัตราการดรอป ตอนเขาผ่านระดับยากครั้งแรกเลยไม่ได้ของ คิดได้ดังนั้น หลินเทียนฮ่าวก็ลงดันเจี้ยนองค์หญิงที่สาบสูญซ้ำอีกรอบ ศึกหนักที่รออยู่ข้างหน้าสร้างแรงกดดันไม่น้อย ต่อให้ไม่ได้แร่ปีศาจเพลิงน้ำแข็งก้อนสุดท้าย ก็ถือซะว่ามาปั๊มเลือดเพิ่ม

ลงรอบเดียวไม่พอ เขาจัดไปห้ารอบรวด ต้องยอมรับว่าการตัดสินใจของหลินเทียนฮ่าวถูกต้อง ในการลงรอบที่ห้า ในที่สุดเขาก็เห็นสิ่งที่ต้องการในรายการของรางวัล

[ติ๊ง! คุณได้รับแร่ปีศาจเพลิงน้ำแข็ง 1 ก้อน]

หลินเทียนฮ่าวยิ้มอย่างพึงพอใจ ตอนนี้แร่ปีศาจเพลิงน้ำแข็งทั้งสามก้อนในหมู่บ้านเริ่มต้นตกมาอยู่ในมือเขาหมดแล้ว จะเปิดผนึกได้หรือไม่ ขึ้นอยู่กับอารมณ์ของเขาล้วนๆ และจากการลงดันเจี้ยนองค์หญิงที่สาบสูญซ้ำๆ ทำให้ตอนนี้เลือดของหลินเทียนฮ่าวทะลุหนึ่งแสนสองหมื่นหน่วย บวกกับธนูยาวเก้าผสาน พลังรบของเขาพุ่งสูงขึ้นไปอีกระดับ

ออกจากเหมือง หลินเทียนฮ่าวไม่ได้ไปหาตาแก่ขี้เมาหรือช่างตีเหล็กหวัง แต่ตรงไปที่หน้าผาแทน และเป็นไปตามคาด ผู้ใหญ่บ้านยังคงอยู่ที่นี่ ดูท่าเขาคงรู้ว่าสมรภูมิถัดไปจะเกิดขึ้นที่นี่ เลยมาเฝ้าด้วยตัวเอง

"เซวี่ยตี้ เจ้ามาทำอะไรอีก?"

หลินเทียนฮ่าวไม่ตอบ แต่หยิบแร่ปีศาจเพลิงน้ำแข็งออกมาให้ดู

เห็นแร่ในมือหลินเทียนฮ่าว สีหน้าเรียบเฉยของผู้ใหญ่บ้านก็เปลี่ยนไปทันที เขาเปลี่ยนมายิ้มให้หลินเทียนฮ่าวแล้วกล่าวว่า "เซวี่ยตี้ เจ้าหาแร่ปีศาจเพลิงน้ำแข็งเจอแล้ว เยี่ยมมากจริงๆ"

"ท่านผู้ใหญ่บ้าน เจ้าแร่ก้อนนี้มันคืออะไรกันแน่? ทำไมทั้งท่านและช่างตีเหล็กหวังถึงอยากได้กันนัก"

ผู้ใหญ่บ้านยิ้ม "มันเป็นแร่สำคัญที่มีประโยชน์ต่อเรามาก เซวี่ยตี้ มอบมันให้ข้า แล้วข้าจะมอบผลประโยชน์ที่เจ้าคาดไม่ถึงให้"

หลินเทียนฮ่าวหรี่ตา ผลประโยชน์ที่คาดไม่ถึงของผู้ใหญ่บ้านเฒ่าทำเขาลังเล

"เช่นอะไรบ้างครับ?"

หลินเทียนฮ่าวจ้องหน้าผู้ใหญ่บ้าน

สีหน้าผู้ใหญ่บ้านขรึมลง เขามองออกว่าหลินเทียนฮ่าวกำลังต่อรองราคา

"แหวนระดับทองหนึ่งวง"

หลินเทียนฮ่าวส่ายหน้า

"ผมได้ยินมาว่าช่างตีเหล็กหวังเสนอแลกด้วยสร้อยคอระดับแพลตตินัม"

ผู้ใหญ่บ้านหน้าตึง "มันเป็นช่างตีเหล็ก เรื่องอุปกรณ์ข้าสู้มันไม่ได้หรอก แต่ถ้าเจ้ายอมมอบแร่ก้อนนี้ให้ข้า ข้าจะให้หินปลุกพรสวรรค์ระดับศักดิ์สิทธิ์หนึ่งก้อน พรสวรรค์เกือบทุกชนิดสามารถปลุกได้ด้วยหินก้อนนี้"

หลินเทียนฮ่าวครุ่นคิด เขาไม่ได้ใช้หินปลุกพรสวรรค์ระดับศักดิ์สิทธิ์ แต่โจวเสี่ยวพั่งกับเจ้าลิงผอมมีพรสวรรค์ระดับศักดิ์สิทธิ์ ถ้าให้หินนี้กับพวกเขา จะช่วยให้ปลุกพรสวรรค์ได้เร็วขึ้นและแข็งแกร่งขึ้นไวๆ

"ไม่พอ ขอสองก้อน"

ตอนนี้หลินเทียนฮ่าวกุมความได้เปรียบ ย่อมไม่ยอมปล่อยไปง่ายๆ

"เซวี่ยตี้ ข้ามีแค่ก้อนเดียว และนี่ก็เป็นของดีที่สุดที่เจ้าจะหาได้จากหมู่บ้านเริ่มต้นแล้ว"

หลินเทียนฮ่าวทำท่าไม่ยี่หระ "งั้นขอแหวนระดับทองสองวง"

ผู้ใหญ่บ้านหน้าดำคร่ำเครียด ราคาที่หลินเทียนฮ่าวเรียกทำให้เขาเริ่มโมโห

"เซวี่ยตี้ หากแร่ปีศาจเพลิงน้ำแข็งตกไปอยู่ในมือช่างตีเหล็กหวัง หมู่บ้านเริ่มต้นจะพินาศย่อยยับ สำหรับพวกเจ้านักผจญภัยเองก็ถือเป็นหายนะ"

"ที่ข้ายอมจ่ายค่าตอบแทน ก็เพื่อหยุดยั้งหายนะครั้งนี้"

หลินเทียนฮ่าวถอนหายใจ "ท่านผู้ใหญ่บ้าน ผมก็อยากช่วยท่าน แต่ผมเป็นนักผจญภัย สิ่งที่ผมต้องการคือผลประโยชน์"

"ขอโทษด้วยครับ"

พูดจบ หลินเทียนฮ่าวก็หันหลังเตรียมเดินจากไป

"หยุดเดี๋ยวนี้!"

ผู้ใหญ่บ้านสีหน้าอำมหิต รังสีฆ่าฟันแผ่ออกมาจากร่าง

"ทำไม? ท่านจะฆ่าผมเหรอ?"

"เอาสิครับ ตายแล้วเลเวลลดสักเวลผมไม่ซีเรียสอยู่แล้ว"

ได้ยินดังนั้น ผู้ใหญ่บ้านก็เก็บรังสีอำมหิตกลับคืน จริงด้วย หลินเทียนฮ่าวเป็นนักผจญภัย ต่อให้ฆ่าทิ้งตรงนี้ อย่างมากก็แค่เลเวลลด พอเกิดใหม่ที่หมู่บ้าน เขาก็ยังเอาแร่ไปให้ช่างตีเหล็กหวังได้อยู่ดี

"ตกลง ข้ายอมรับข้อเสนอของเจ้า"

หลินเทียนฮ่าวยิ้มอย่างพอใจ ทำการแลกเปลี่ยนกับผู้ใหญ่บ้าน

[แหวนสายฟ้าหนัก: ระดับทอง]

[เงื่อนไข: เลเวล 10, อาชีพนักธนู]

[ผลลัพธ์ 1: โจมตี 350]

[ผลลัพธ์ 2: คริติคอล 30%]

[ผลลัพธ์ 3: เจาะเกราะ 15%]

[ผลลัพธ์ 4: มีโอกาส 5% ทำให้คู่ต่อสู้ติดสถานะอัมพาต]

[ผลลัพธ์ 5: มีโอกาส 5% สร้างความเสียหายคริติคอลสองเท่า]

[ผลลัพธ์ 6: มีโอกาส 5% ปล่อยระเบิดสายฟ้าเป็นวงกว้าง]

[ความทนทาน: 100/100]

แหวนสองวง สเตตัสเหมือนกันเป๊ะ

หลินเทียนฮ่าวขมวดคิ้วเล็กน้อย สเตตัสมีผลพิเศษสามอย่าง แต่อัตราการติดค่อนข้างต่ำ ยังดีที่แหวนสองวงสเตตัสเหมือนกัน ช่วยให้เขาทำดาเมจได้รุนแรงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เขาถอดแหวนจากเซตพฤกษาออกสองวง ผลคืออัตราการฟื้นฟูลดลง 20 หน่วย เลือดหายไปพันกว่า แต่โชคดีที่เซตพฤกษามีโบนัสเซตครบสิบชิ้น ตอนนี้ถือว่ายังไหว

"ท่านผู้ใหญ่บ้าน ร่วมมือกันได้ด้วยดีนะครับ" หลินเทียนฮ่าวยิ้ม

แต่สีหน้าผู้ใหญ่บ้านดูไม่จืด ใครโดนขูดรีดขนาดนี้คงยิ้มไม่ออก

แหวนทองสองวง แถมเป็นแค่เลเวลสิบ มันมีประโยชน์กับหลินเทียนฮ่าวแค่ตอนนี้เท่านั้นแหละ สุดท้ายก็เป็นแค่อุปกรณ์ทางผ่าน ถ้าไม่ใช่เพราะต้องปะทะกับช่างตีเหล็กหวังและผู้ใหญ่บ้านในเร็วๆ นี้ เขาคงไม่เอาอุปกรณ์ สู้เอาแต้มอิสระยังคุ้มกว่า คิดได้ดังนั้น หลินเทียนฮ่าวก็เดินกลับหมู่บ้านเริ่มต้น

ร้านตีเหล็ก

ช่างตีเหล็กหวังเห็นหลินเทียนฮ่าวเดินเข้ามา สีหน้าก็บูดบึ้งทันที

"เซวี่ยตี้ เจ้ายังมาทำอะไรอีก?"

ฟังจากน้ำเสียงกินรังแตน หลินเทียนฮ่าวก็รู้ทันทีว่าอีกฝ่ายคงรู้เรื่องแล้ว

"ช่างตีเหล็กหวัง ไม่ใช่ท่านเหรอที่ใช้ให้ผมไปหาแร่ปีศาจเพลิงน้ำแข็ง? ผมเอาภารกิจมาส่ง ท่านทำท่าทางแบบนี้หมายความว่าไง?"

ช่างตีเหล็กหวังแค่นเสียงเย็น "เซวี่ยตี้ ยังจะมาเล่นละครตบตาข้าอีกเรอะ? ตาแก่ขี้เมาเห็นเต็มสองตาว่าเจ้าเอาแร่ไปแลกกับผู้ใหญ่บ้าน แล้วเจ้าจะเอาอะไรมาให้ข้า?"

หลินเทียนฮ่าวถอนหายใจ "ช่างตีเหล็กหวัง แร่ปีศาจเพลิงน้ำแข็งไม่ได้มีแค่ก้อนเดียวนะครับ"

พูดถึงตรงนี้ หลินเทียนฮ่าวแกล้งส่ายหน้าอย่างผิดหวัง "ในเมื่อท่านไม่อยากได้แร่แล้ว งั้นผมไปล่ะ"

พูดจบหลินเทียนฮ่าวก็หันหลังเดินหนี ช่างตีเหล็กหวังหน้าเปลี่ยนสี พริบตาเดียวก็พุ่งมาขวางหน้าหลินเทียนฮ่าว เปลี่ยนท่าทีจากหน้ามือเป็นหลังมือ พูดจาอ่อนหวานทันที

"เซวี่ยตี้ เมื่อกี้ข้าแค่ล้อเล่น ฟังจากที่พูดเมื่อครู่ เจ้ายังมีแร่อีกก้อนงั้นรึ?"

หลินเทียนฮ่าวพยักหน้า "ถูกต้อง ผมยังมีอีกก้อน แต่ตอนนี้ผมชักคิดว่าเอาไปให้ผู้ใหญ่บ้านทั้งหมดยังจะดีกว่า"

"อย่างน้อยเขาก็ไม่ทำกิริยาแบบนี้ใส่ผม!"