เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 29 ธนูยาวเก้าผสาน ยิ่งคิดยิ่งขนลุก!

บทที่ 29 ธนูยาวเก้าผสาน ยิ่งคิดยิ่งขนลุก!

บทที่ 29 ธนูยาวเก้าผสาน ยิ่งคิดยิ่งขนลุก!


บทที่ 29 ธนูยาวเก้าผสาน ยิ่งคิดยิ่งขนลุก!

หลินเทียนฮ่าวยิ้ม

"ไม่ละ"

พูดจบ เขาเดินตรงเข้าดันเจี้ยนทันที

ระดับความยาก: นรก

เคยลงดันเจี้ยนนี้มาหลายรอบ การกลับมาลงอีกครั้งจึงง่ายเหมือนปลอกกล้วย

เป้าหมายหลักในการลงดันเจี้ยนคือเพิ่ม HP และฟาร์มหนังสือสกิล

เพราะสกิลไม้ผุคืนใบต้องใช้หนังสือสกิลสังเวยเพื่ออัปเกรด

แม้รางวัลจะไม่เยอะเท่าเฟิร์สเคลียร์ แต่ที่นี่ก็มีบอสถึงสี่ตัว

พริบตาเดียว ผ่านไปห้าชั่วโมง!

HP ของหลินเทียนฮ่าวเพิ่มจากเจ็ดหมื่นกว่า ทะลุหนึ่งแสนเรียบร้อย

ห้าชั่วโมง เพิ่มมาสามหมื่นหน่วย

เป็นการพัฒนาที่น่ากลัวมาก

นอกจาก HP สกิลไม้ผุคืนใบก็เลื่อนจากสองดาวเป็นสามดาว

แต่จะขึ้นสี่ดาวต้องใช้หนังสือสกิลหนึ่งพันเล่ม ต่อให้หลินเทียนฮ่าวฆ่ามอนสเตอร์เร็วแค่ไหนก็ยังรากเลือด

นอกจากนี้ พอ HP ทะลุแสน สกิลฟื้นฟูก็ขึ้นสี่ดาว

เดิมรีเจนเลือดวิละห้าสิบ ตอนนี้กลายเป็นห้าร้อยหน่วยต่อวินาที

ด้วยอัตราการฟื้นฟูระดับนี้ ยืนเฉยๆ ให้ผู้เล่นทั่วไปตียังไม่รู้จะลดหรือเปล่า

กลับหมู่บ้านเริ่มต้น ช่างตีเหล็กหวังยังตีธนูทองไม่เสร็จ

หลินเทียนฮ่าวเลือกล็อกเอาต์ไปหาอะไรกิน

"รอน้องสาวดีขึ้น คงต้องซื้อแคปซูลสารอาหารแล้ว"

หลินเทียนฮ่าวคิด แม้เวลากินข้าวจะไม่นาน แต่มันก็ส่งผลกระทบต่อการเล่น

"พี่ฮ่าว ผมทำตามไกด์พี่ ได้ดาบใหญ่ระดับเงินมา สเตตัสโหดมาก"

หลินเทียนฮ่าวยิ้ม โจวเสี่ยวพ่างมีสามพาสซีฟติดตัว การได้อาวุธระดับเงินอยู่ในความคาดหมายแล้ว

"ต่อไปนายไปเมืองหลักได้เลย"

หลินเทียนฮ่าวแนะนำ

"เมืองที่เหมาะกับนักรบที่สุดคือเมืองวายุทมิฬ"

"แต่เจ้าอ้วน จำไว้ ไปถึงแล้วอย่าเพิ่งรีบเปลี่ยนอาชีพ ต่อให้เป็นอาชีพลับก็ให้มาถามพี่ก่อน"

"ได้ครับ"

คุยกับโจวเสี่ยวพ่างเสร็จ เขาก็รีบกินข้าว

แล้วกลับเข้าแคปซูลเกม

กลับถึงหมู่บ้าน หลินเทียนฮ่าวพุ่งไปร้านตีเหล็กทันที

ช่างตีเหล็กหวังเห็นเขาก็ยิ้มอย่างมีเลศนัย

"เรื่องของเจ้า ตาแก่ขี้เมาบอกข้าหมดแล้ว"

ประโยคแรกทำเอาหลินเทียนฮ่าวสะดุ้ง

"ในเมื่อรู้แล้ว ผมก็จะไม่ปิดบัง ผมต้องการฆ่าผู้ใหญ่บ้าน ท่านจะช่วยผมไหม?"

"ตกลง"

หลินเทียนฮ่าวยิ้ม

ช่างตีเหล็กพยักหน้า

"งั้นเจ้าไปที่หน้าผาทางทิศใต้ ตาแก่ขี้เมาจะพาไปฐานลับของผู้ใหญ่บ้าน เจ้าจงร่วมมือกับเขาฆ่ายามเฝ้าฐานซะ"

[ติ๊ง! ช่างตีเหล็กหวังมอบภารกิจให้คุณ]

[เงื่อนไขภารกิจ: สังหารยามเฝ้าฐานลับของผู้ใหญ่บ้าน]

[บทลงโทษ: ไม่ระบุ]

[รางวัล: ไม่ระบุ]

หลินเทียนฮ่าวขมวดคิ้ว บทลงโทษไม่ระบุนี่น่าปวดหัว

ช่างตีเหล็กหวังอาจแก้แค้นถ้าพลาด?

เป็นไปได้สูง

"รับภารกิจ"

ลังเลครู่เดียวก็กดรับ

มาถึงขั้นนี้แล้ว ไม่มีเหตุผลต้องถอย

ช่างตีเหล็กหวังยิ้มพอใจ หยิบธนูยาวสีทองออกมาจากหลังร้าน

"ธนูระดับทองของเจ้า ข้าตีเสร็จแล้ว"

[ธนูยาวเก้าผสาน: ระดับทอง]

[เงื่อนไขการสวมใส่: ไม่มี]

[ผลลัพธ์ 1: พลังโจมตี +500]

[ผลลัพธ์ 2: ความเร็วโจมตี +1]

[ผลลัพธ์ 3: คริติคอล +20%]

[ผลลัพธ์ 4: ดูดเลือด +5%]

[ผลลัพธ์ 5: HP +2000]

[ผลลัพธ์ 6: ฟื้นฟู HP 100 หน่วยต่อวินาที]

[ความทนทาน: 100/100]

หลินเทียนฮ่าวตาลุกวาว

สมเป็นธนูสั่งทำ

สเตตัสเข้ากับเขามาก

พลังโจมตีกับเลือดที่เพิ่มมาถือว่าธรรมดา

แต่อีกสี่อย่างนี่สิเพอร์เฟกต์

"ขอบคุณ"

เขารับธนูยาวเก้าผสานมา

"ตาแก่ขี้เมาคอยอยู่ที่หน้าผาทิศใต้ รีบไปเถอะ"

หลินเทียนฮ่าวพยักหน้า มีธนูระดับทองนี้ พลังรบเขาก็ยกระดับไปอีกขั้น

หน้าผาทิศใต้ หมู่บ้านเริ่มต้น!

หน้าผาลึกไร้ก้นบึ้ง

ชาติก่อนเคยมีผู้เล่นคิดว่าใต้หน้าผามีวาสนาซ่อนอยู่

เลยโดดลงไป

ผลคือตายคาที่

หลังลองกันหลายคน สุดท้ายก็เลิกทำเรื่องเปลืองแรงเปล่า

พอหลินเทียนฮ่าวมาถึงหน้าผา ก็เจอเงาร่างคุ้นตา

ไม่ใช่ตาแก่ขี้เมา!

แต่เป็น... ผู้ใหญ่บ้าน

วินาทีที่เห็นผู้ใหญ่บ้าน ใจหลินเทียนฮ่าวหล่นวูบ

"เซวี่ยตี้?"

ผู้ใหญ่บ้านแปลกใจที่เห็นเขา

เห็นได้ชัดว่าคาดไม่ถึงที่เขาจะมาโผล่ตรงนี้

หลินเทียนฮ่าวแสร้งทำใจดีสู้เสือ

"ท่านผู้ใหญ่บ้าน"

"ได้ข่าวว่าเจ้าปะทะกับตาแก่ขี้เมา แล้วมันหนีไปได้"

หลินเทียนฮ่าวพยักหน้า

"น่าอายจริงๆ งูยักษ์ลายครามที่มันปล่อยออกมาทำลายจังหวะผมหมด"

ผู้ใหญ่บ้านพยักหน้า

"เป็นความผิดข้าเอง นึกว่าเจ้าจะวางยาสำเร็จ มันจะได้ปล่อยงูไม่ได้"

"อย่างนี้นี่เอง"

หลินเทียนฮ่าวพยักหน้า ก่อนจะชิงถาม

"ท่านผู้ใหญ่บ้านมาทำอะไรที่นี่ครับ? มีอะไรให้ผมช่วยไหม?"

ผู้ใหญ่บ้านกะจะถามกลับเหมือนกัน พอโดนถามก่อนเลยตั้งตัวไม่ทัน

"ใต้หมู่บ้านเรามีสัตว์ประหลาดแข็งแกร่งถูกผนึกอยู่ ข้ามีหน้าที่เฝ้ามัน"

"ช่วงนี้ข้าสัมผัสได้ว่ามีกลุ่มคนเคลื่อนไหวหวังทำลายผนึก เลยมาดูลาดเลา"

หลินเทียนฮ่าวทำหน้าตกใจ "มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ"

"เฮ้อ พูดไปก็น่าเศร้า"

"ตอนผนึกมัน บรรพชนต้องสละชีวิตไปมากมาย แต่วันนี้กลับมีคนอยากปล่อยมันออกมา"

หลินเทียนฮ่าวพยักหน้า

"เข้าใจแล้ว คนพวกนั้นมันชั่วช้าสารเลว สมควรตายพันครั้ง"

ผู้ใหญ่บ้านพยักหน้า "ใช่"

"เซวี่ยตี้ ข้าคาดหวังในตัวเจ้ามากนะ ถ้าเดาไม่ผิด พวกมันกำลังหาแร่ปีศาจเพลิงน้ำแข็ง"

ผู้ใหญ่บ้านสีหน้าเคร่งเครียด

"ถ้าพวกมันหาเจอ ผลที่ตามมาไม่อาจคาดเดา"

"ถ้าเจ้าเต็มใจช่วย จงไปที่เหมือง ขัดขวางไม่ให้ตาแก่ขี้เมาหาแร่เจอเด็ดขาด"

หลินเทียนฮ่าวเลิกคิ้ว "ได้ครับ ผมจะพยายามเต็มที่"

พูดจบ

เขาหันหลังเดินกลับไปทางเหมือง

ตาแก่ขี้เมาไม่อยู่ที่นี่

ทำไม?

เพราะผู้ใหญ่บ้านอยู่ เขาเลยซ่อนตัว?

หรือว่า...

นี่เป็นแผนซ้อนแผนแต่แรก

ช่างตีเหล็กหวังไม่ได้เชื่อใจเขาเต็มร้อย

ที่ส่งเขามานี่ คือแผนล่อเสือออกจากถ้ำ เปิดทางให้ตาแก่ขี้เมาไปหาแร่

ยิ่งคิดยิ่งขนลุก

จบบทที่ บทที่ 29 ธนูยาวเก้าผสาน ยิ่งคิดยิ่งขนลุก!

คัดลอกลิงก์แล้ว