ตอนที่ 104 การคาดเดาของหยวนหลาน

ตอนที่ 104 การคาดเดาของหยวนหลาน

ภายในใจของพวกเขาไม่สามาถยอมรับความจริงนี้ได้

ศพที่นอนอยู่บนพื้นเป็นยอดฝีมือที่อยู่ในเขตแดนผสานลมปราณ เขาเป็นถึงยอดฝีมือที่อยู่ในเขตแดนผสานลมปราณ !! ทำไมถึงถูกเด็กหนุ่มที่อยู่ในเขตแดนก่อกำเนิดลมปราณฆ่า ?

พวกเขาทั้ง 2 มีช่องว่าระดับเขตแดนถึง 2 ระดับ มันช่างเป็นเรื่องตลกที่ใหญ่คับฟ้าจริงๆ

แม้ว่าศิษย์พี่ไช่จะถูกหญิงสาวนางนั้นผนึกพลังความแข็งแกร่งไปกว่าครึ่ง แม้ว่าจะต้องสูญเสียพลังลมปราณในการต่อต้านกับความเยือกเย็นแห่งพลังหยินที่แทรกซึมเข้ามาในหัวใจ ไม่ว่าอย่างไรพลังความแข็งแกร่งที่เขาสามารถปลดปล่อยออกมาต้องอยู่ในเขตแดนก่อกำเนิดลมปราร ? เขาจะถูกฆ่าได้อย่างไร ?

ใบหน้าของทั้ง 3 เต็มถูกย้อมด้วยสีเขียวคล้ำและสีแดงจากเลือดของศิษย์พี่ไช่ และเต็มไปด้วยความหวาดกลัว !!

ภายในใจของพวกเขาครุ่นคิด หากว่าเป้าหมายของหยางไค่ไม่ใช่ศิษย์พี่ใช่แต่เป็นตนเองล่ะ ? ผลจะเป็นอย่างไร ? พวกเขาต้องตายอยู่ที่โดยไม่ต้องสงสัย !!

จนถึงตอนนี้ หยวนหลานจึงเข้าใจคำตักเตือนของศิษย์พี่ไช่ หากไม่ใช่ศิษย์พี่ไช่คอยกล่าวเตือน เขาจะเป็นคนแรกที่ตายอยู๋ภายใต้เงื้อมมือของหยางไค่

ศิษย์พี่ ศิษย์พี่ไช่ตายได้อย่างไร ? ศิษย์ที่อ่อนแอที่สุดกล่าวถาม เพื่อทำลายความเงียบที่น่าอึดอัดใจในตอนนี้

ทันทีที่คำถามนี้ถูกกล่าวถามขึ้นมา พวกเขาทั้ง 3 หันมามองหน้าซึ่งกันและกัน ภาพเหตุการณ์ทีเกิดขึ้นเมื่อสักครู่เริ่มหวนกลับมาอีกครั้ง ในที่สุดพวกเขาเริ่มพบร่องรอยการโจมตีของหยางไค่

เป็นฝ่ามือที่หยางไค่และศิษย์พี่ไช่แลกเปลี่ยนกัน !! มันเป็นการโจมตีเพียงกระบวนท่าเดียวที่หยางไค่ปลดปล่อยออกมา !!

พลังความแข็งแกร่งของเขาแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ ? 1 ในนั้นกล่าถามด้วยความหวาดกลัว

มันไม่ใช่ความสามารถของเขา !! ในมือของเขาต้องซ่อนอาวุธวิเศษที่ทรงพลังอย่างแน่นอน ไม่เช่นนั้นเขาจะไม่สามารถทำลายพลังการปกป้องของศิษย์พี่ไช่ไปได้ และยังสามารถฆ่าเขาด้วยฝ่ามือเดียว !! หยวนหลานจ้องมองศิษย์คนนั้น ค่อยๆวิเคราะและแยกแยะ สถานการณ์ที่เกิดขึ้น

คนอื่นๆต่างพยักหน้าเห็นด้วย !

หากไม่ใช่พลังอำนาจของสมบัติวิเศษ เพียงความสามารถของหยางไค่ จะสามารถทำได้ถึงขั้นนี้ได้อย่างไร ? เรื่องเช่นนี้แม้ว่าหยางไค่จะเดินออกมายืนยันว่าเขาเป็นคนทำ พวกเขาไม่มีวันที่จะเชื่ออย่างแน่นอน

การเปิดใช้งานสมบัติวิเศษต้องใช้พลังลมปราณอย่างใหญ่หลวง แต่พลังความแข็งแกร่งของเขาอยู่ในเขตแดนลมปราณแรกเริ่มเท่านั้น ดังนั้นเขาจึงมีโอกาสในการลงมือเพียงครั้งเดียว เมื่อเขาลงมือจนสำเร็จ เขาไม่สนใจถึงผลที่ตามมา แต่รีบวิ่งหนีไป !! ใบหน้าของหยวนหลานเคร่งขรึม ยิ่งเขาวิเคราะทุกอย่างก็เริ่มกระจางมากขึ้น และการวิเคราะของเขายังสามารถอธิบายการกระทำที่ผิดปกติของหยางไค่ได้อย่างเหมาะสมที่สุด

หยวนหลานกล่าวด้วยน้ำเสียงที่มั่นใจ : ดังนั้น เขาในตอนนี้ แม้ว่าจะหลงเหลือพลังลมปราณ มันเป็นเพียงพลังลมปราณที่อ่อนแอ เขาจะไม่สามารถใช้สมบัติวิเศษนั้นได้อีก นอกจากนั้นเขายังได้รับบาดเจ็บสาหัส เขาไม่เป็นภัยอันตรายต่อพวกเราอีก !!

สองคนทีเหลือต่างรู้สึกว่าข้อสรุปที่หยวนหลานวิเคราะออกมาสมเหตุสมผล ทำให้จิตใจที่หนักอึ้งดวยความหวาดกลัวผ่อนปรนลงมา

ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเพราะเขาใช้พลังของสมบัติวิเศษจึงสามารถทำได้ถึงขั้นนี้ !!หากว่าพลังความแข็งแกร่งของเขาแข็งแกร่งจนสามารถฆ่าศิษย์พี่ไช่ได้อย่างง่ายดาย พวกเขาล้างคอให้สะอาดและยื่นให้เขาบีบตายในทันทีดีกว่า แล้วทำไมพวกเขาต้องต่อสู้ให้ตนเองถึงแก่ความตายอีกล่ะ ?

ศิษย์ที่อ่อนแอที่สุดกล่าว : ศิษย์พี่ถูกฆ่า พวกเขาควรกลับไปรายงานหรือนี้หรือเปล่า ?

หยวนหลางหันหน้ากลับไปมอง และกล่าวตำหนิ : กลับไปทำไมล่ะ ?

ไม่กลับไปรายงาน ข้าคิดว่ามันไม่ใช่ทางเลือกที่ถูกต้อง เขากล่าวตอบด้วยความลังเล

ศิษย์อีกคนที่มีความคิดมากกว่ามองไปที่ชายหนุ่มคนนั้นและหัวเราะเสียงดังและกล่าวกดดันต่อศิษย์ที่อ่อนแอที่สุด : ศิษย์น้องหวู่ เจ้าไม่เข้าใจความตั้งใจของศิษย์พี่ไป๋หรือไง ?

ใบหน้าของศิษย์น้องหวู่เต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ เขาหันหน้ามองศิษย์พี่คนนี้และหันหน้ากลับมามองหยวนหลานด้วยความมึนงง

หยวนหลานหัวเราะเบาๆ : ศิษย์น้องเย่วเข้าใจความในใจของข้าที่สุด ไม่ว่าอะไรก็มิอาจปิดบังเจ้าได้ !

ศิษย์น้องเย่วกล่าด้วยเสียงหัวเราะสดใส : วีรบุรุษมีความคิดที่เหมือนกันเท่านั้น

ศิษย์น้องหวู่จ้องมองพวกเขาทั้ง 2 ด้วยความไม่เข้า ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ไม่เข้าใจความคิดของพวกเขาทั้ง 2 เขาจึงกล่าวถามด้วยความรำคาญใจ : ศิษย์พี่ทั้ง 2 ช่วยอธิบายเรื่อราวทั้งหมดให้ข้าเข้าใจได้ไหม ?

หยวนหลานจ้องมองเขาและกล่าวอธิบาย : ศิษย์น้องหวู่เจ้าคิดว่าสมบัติวิเศษที่หยางไค่ครอบครองเป็นอย่างไร ?

เมื่อได้ยินคำถามของหยวนหลาน ศิษย์น้องหวู่กล่าวตอบอย่างช้าๆ : ภายใต้การปิดล้อมของพวกเราทั้ง 4 เขาสามารถฆ่าศิษย์พี่ไช่ สมบัติวิเศษไม่ได้อยู่ในระดับต่ำอย่างแน่นอน อย่างน้อยที่สุดมันต้องเป็นสมบัติขั้นปฐพีระดับกลาง !! มากที่สุดมันต้องเป็นสมบัติขั้นปฐพีระดับสูง !

พวกเขามองเห็นสมบัติวิเศษระดับฟ้าสวรรค์ของเซี่ยหนิงฉาง ในเวลานี้ในมือของหยางไค่ได้ปรากฏสมบัติระดับปฐพีทำไมจะเป็นไปไม่ได้ ? สมบัติระดับปฐพีเป็นการประเมินที่ต่ำที่สุดของศิษย์น้องหวู่ การคาดเดาก็ค่อนข้างสมเหตุสมผล !!

หยวนหลานพยักหน้าอย่างช้าๆ : หากว่าเรากลับไปรายงานเรื่องนี้ให้แก่ผู้นำเหวิน เจ้าคิดว่าผลสุดท้ายจะเป็นอย่างไร ?

ศิษย์น้องหวู่กล่าวตอบตามสัญชาตญาน : หยางไค่ต้องตาย สมบัติวิเศษถูกผู้นำเหวิน ..........

เมื่อกล่าวได้เพียงครึ่งเดียว ในที่สุดเขาก็เข้าใจทุกสิ่งทุกอย่างอย่างแจ่มชัด

หากพวกเขาให้ผู้นำเหวินทราบว่าในมือของหยางไค่มีสมบัติวิเศษ แล้วพวกเขาจะได้รับอะไร ? สมบัติวิเศษระดับฟ้าสวรรค์ของหญิงสาวนางนั้นจะกลายเป็นของนายน้อยหล่ง ผู้นำเหวินมิอาจทรยศต่อนายของตนเองได้ แต่เขาก็ต้องการลิ้มรสสิ่งของอย่างอื่นบ้าง แล้วพวกเขาล่ะ จะได้รับอะไรเป็นสิ่งของตอบแทน !

มากที่สุดเมื่อกลับไป ผู้นำเหวินจะมอบเงินและทองให้แก่พวกเขา การเดินทางในครั้งนี้เต็มไปด้วยอันตรายต่างๆที่น่าหวาดกลัว ศิษย์พี่น้องของพวกเขาตายไปหมด พวกเขาจะได้รับรางวัลเพียงเท่านี้หรือไง ?

ขายชีวิตให้แก่ผู้อื่น ต้องไดรับสิ่งตอบแทนบ้างสิ เมื่อสักครู่พวกเขากำลังเดินอยู่ในห้วงประตูแห่งความตาย ในตอนนี้หัวใจของพวกเขายังเต้นระรัวด้วยความหวาดกลัว พวกเขาจะได้รับเงินและทองเป็นสิ่งตอบแทนเพียงเท่านั้น ?

นอกจากนั้น ผู้นำเหวินเป็นที่รู้จักกันว่าเขาค่อนข้างที่จะตระหนี่ ดังนั้นแม้ว่าเขาจะประทานเงินทองให้แก่พวกเขา ก็คงไดรับในปริมาณที่น้อยนิด

ความคิดของศิษย์พี่ทั้ง 2............ ศิษย์น้องหู่กล่าวถามอย่างลึกซึ้ง

หยวนหลานมองตาของศิษย์พี่เย่ว และพยักหน้าพร้อมกัน : ศิษย์พี่หยวนว่าอย่างไร ข้าก็จะทำเช่นนั้น

หยวนหลานยิ้มด้วยความยินดี : ดี ! ในเมื่อศิษย์น้องทั้ง 2 ไม่คัดค้านการตัดสินใจของเข้า พวกเราจะไม่กลับไปรายงานเรื่องที่เกิดขึ้น

ตกลง !! ศิษย์น้องทั้ง 2 พยักหน้าตกลง

สำหรับสมบัติวเศษของหยางไค่ หยวนหลานยิ้มอย่างมีเล่ห์เหลี่ยม หันหน้าไปมองศิษย์น้องทั้ง 2 : ใครสามารถฆ่าหยางไค่เพื่อเป็นการแก้แค้นให้แก่ศิษย์พี่ไช่ เขาคนนั้นจะได้รับสมบัติวิเศษ เป็นอย่างไร ?

ศิษย์น้องเย่วพยักหน้า : เป็นไปตามสิ่งที่ศิษย์พี่หยวนกล่าว !

พวกเราจะแยกกัน ? ศิษย์น้องหวู่อ่อนแอที่สุด เมื่อสักครู่เขามองเห็นศิษย์พี่ไช่ตายไปต่อหน้าต่อตาย ทำให้เขารู้สึกหวาดกลัว เขากลัว่ว่าตนเองจะพบเจอกับหยางไค่และไม่สามารถที่จะรับมือกับเขาได้

ศิษย์น้องเย่วกล่าว : เจ้ากลัวอะไร ? หยางไค่เปิดใช้สมบัติวิเศษไป 1 ครั้ง เขาจะหลงเหลือพลังลมปราณสักเท่าไหร่ ? นอกจากนั้นเขายังต่อสู้กับศิษย์แห่งหอวายุพิรุณ และยังถูกพวกเตาทำร้ายจนได้รับบาดเจ็บสาหัส ไม่ว่าใครก็ตามที่พบเจอกับเขาก็สามารถกำจัดเขาได้อย่างง่ายดาย !!

สิ่งที่ศิษย์น้องเย่วครุ่นคิดอยู่ในใจก็ถูกต้อง ก่อนที่พวกเขาจะมาถึงตรงนี้ หยางไค่ต่อสู้อย่างโหดเหี้ยมและยิ่งใหญ่กับนู่วหล่าง เขาสูญเสียพละกำลังเป็นจำนวนมาก เขาได้รับบาดเจ็บจนเขาสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน และในตอนนี้สภาพแวดล้อมยังโหดร้ายอย่างยิ่ง เขายังต้องสูญเสียพลังลมปราณในการต่อต้านกับพลังหยินที่เยือกเย็น พลังทั้งหมดของเขาคงสูญเสียไปประมาณ 7 -8 ส่วน หากพบเจอกับเขาจริงๆ เขาก็สามารถฆ่าหยางไค่ได้อย่างง่ายดาย

สถานการณ์ในปัจจุบันดูเหมือนว่ากำลังฆ่าหยางไค่เพื่อแก้แค้นให้แก่ศิษย์พี่ไช่ แต่ในความเป็นจริงคือการแย่งชิงสมบัติแห่งฟ้าสวรรค์ ใครค้นหาได้ก่อน ใครฆ่าหยางไค่ได้ก่อ สมบัติแห่งฟ้าสวรรค์จะเป็นของเขา แล้วพวกเขาจะลงมือพร้อมกันได้อย่างไร ?

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ลมหายใจของศิษย์น้องหวู่เริ่มหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ