บทที่ 14 พังพอนคลั่ง!

บทที่ 14 พังพอนคลั่ง!

"เคร้ง!"

มีดสั้นปะทะเข้ากับธนูอัสนีของหลินเทียนฮ่าวจนเกิดประกายไฟแลบ

"แกอีกแล้วเรอะ!"

หลินเทียนฮ่าวขมวดคิ้ว คนคนนี้คือนักฆ่าที่พยายามจะแย่งบอสเขาเมื่อคราวก่อน แม้ชื่อตัวละครจะถูกซ่อนไว้ แต่รูปร่างหน้าตาไม่ใช่สิ่งที่ปลอมแปลงกันได้ง่ายๆ

นักฆ่าหนุ่มไม่พูดพร่ำทำเพลง ควงมีดสั้นในมือร้อยแปดสิบองศาแล้วพุ่งเข้าแทงหลินเทียนฮ่าวอีกครั้ง

หลินเทียนฮ่าวเอนตัวหลบไปด้านหลังพร้อมกับสวมใส่ 'เซตพฤกษาระดับเหล็กดำ' ทันที ทันทีที่สวมใส่ ค่าป้องกันกายภาพและเวทมนตร์ก็พุ่งสูงขึ้น รวมถึงค่า HP ที่เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล เขาอาศัยจังหวะนั้นกลิ้งตัวหลบการโจมตีฉีกออกไปด้านข้าง

แต่ทว่า ทันทีที่หลบพ้น หลินเทียนฮ่าวก็ต้องตกตะลึง

เพราะนักฆ่าคนนั้นหายตัวไปแล้ว

ไม่ใช่การใช้สกิลล่องหน

เขาสัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายยังอยู่ด้านหลัง แต่ไม่ว่าจะหันไปทางไหนก็มองไม่เห็น

หากมีคนยืนดูอยู่ข้างๆ จะเห็นว่านักฆ่าคนนี้เคลื่อนที่ไปตามมุมอับสายตาของหลินเทียนฮ่าวตลอดเวลา ทำให้หลินเทียนฮ่าวไม่มีทางมองเห็นเขาได้เลย

"ย่างก้าวไร้เงา?"

สีหน้าของหลินเทียนฮ่าวเคร่งขรึมลง

ย่างก้าวไร้เงาไม่ใช่สกิลเรียกใช้ แต่เป็นเทคนิคการเคลื่อนที่ขั้นสูง โดยอาศัยจังหวะการเคลื่อนไหวเพื่อเข้าไปซ่อนอยู่ในจุดบอดสายตาของศัตรู ราวกับซ่อนตัวอยู่ในเงาของอีกฝ่าย จึงเป็นที่มาของชื่อนี้

เมื่อได้ยินหลินเทียนฮ่าวเอ่ยชื่อเทคนิคออกมา นักฆ่าก็ชะงักไปเล็กน้อยด้วยความแปลกใจ

และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง หลินเทียนฮ่าวก็ลงมือ

"ฟุ่บ!"

ลูกธนูแหวกอากาศออกไป คราวนี้หลินเทียนฮ่าวไม่ได้หันกลับไปมอง แต่เขาใช้ขาช่วยยันคันธนูง้างสาย แล้วยิงสวนกลับหลังไปดื้อๆ

ถ้านักฆ่ามีเทคนิคการต่อสู้ หลินเทียนฮ่าวในฐานะผู้กลับมาจากอนาคตก็มีเทคนิคลับเฉพาะตัวเช่นกัน การยิงท่าพิสดารบวกกับจังหวะที่นักฆ่ากำลังตกใจ ทำให้ลูกธนูปักเข้ากลางอกอย่างจัง

[-1352]

นักฆ่าหนุ่มโดนดอกเดียวดับคาที่ น่าเสียดายที่รอบนี้ไม่มีของดรอป

"กัดไม่ปล่อยจริงๆ"

หลินเทียนฮ่าวพึมพำกับตัวเอง ตอนแรกนึกว่าเป็นแค่การกระทบกระทั่งแย่งบอสทั่วไป ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะแค้นฝังหุ่นถึงขนาดดักลอบกัดแบบไม่พูดไม่จา

ณ จุดคืนชีพในหมู่บ้านเริ่มต้น

'อิ่งซา' มีสีหน้าเคร่งเครียด "ปฏิกิริยาตอบสนองไว ดาเมจแรง เทคนิคการต่อสู้ไม่ธรรมดา แถมยังรู้จักย่างก้าวไร้เงา..."

"เซวี่ยตี้ ไม่ว่าแกจะเป็นใคร ฆ่าฉันสองครั้ง หนี้แค้นนี้ฉันต้องเอาคืนแน่"

ถ้าหลินเทียนฮ่าวได้ยินคงด่ายับ ครั้งแรกเอ็งจะมาแย่งบอสข้า ครั้งนี้เอ็งก็เปิดก่อนชัดๆ แต่หลินเทียนฮ่าวหารู้ไม่ ตอนนี้เขาเดินทางมาจนเจอตัวนักกวีพเนจรแล้ว

ชายคนนี้แต่งกายดูดี แต่ไว้หนวดทรงแปดเหมือนปลาดุกชนเขื่อน ทำให้ดูตลกขบขันพิลึก

[นักกวีพเนจร: เลเวล 15]

[HP: ???]

[โจมตี: ???]

[สกิล: ???]

[หมายเหตุ: นี่คือนักกวีที่ร่อนเร่อยู่แถวหมู่บ้านเริ่มต้น บางทีคุณอาจได้รับสิ่งตอบแทนที่คาดไม่ถึงจากเขา]

คำอธิบายนี้ทำให้ผู้เล่นจำนวนมากเข้าใจผิดคิดว่าเป็น NPC แจกภารกิจ หรือขายของดีๆ แต่ความจริงไม่ใช่เลย นี่คือบอสรูปร่างมนุษย์ที่มีสติปัญญา ระดับชั้นแค่เหล็กดำ แต่สกิลของมันประหลาดพิสดารสุดๆ ชาติก่อนกว่าจะปราบมันลงได้ ต้องใช้ผู้เล่นในหมู่บ้านรุมกันเป็นพันคน

การมาเยือนครั้งนี้ หลินเทียนฮ่าวตั้งใจจะใช้มันเป็นกระสอบทราย เพื่อรื้อฟื้นเทคนิคการเล่นสมัยชาติก่อน อย่างที่เขาเคยบอกฝูถูตุ้นซานไป

การเดินยิง เป็นแค่พื้นฐานของนักธนู

การใช้ธนูรับมีดสั้นเมื่อกี้ ก็เป็นเทคนิคหนึ่ง

หลินเทียนฮ่าวหลบหลังต้นไม้ใหญ่ ง้างสายธนู

ขณะที่ลูกธนูพลังงานก่อตัวขึ้น มือที่จับสายธนูเริ่มบิดหมุน ทำให้สายธนูเกลียวตัวแน่นเหมือนเกลียวเชือก ทิศทางที่เขาเล็งไม่ใช่ตำแหน่งที่นักกวียืนอยู่ แต่เล็งฉีกออกไปทางซ้าย

"ฟุ่บ!!"

ลูกธนูพุ่งแหวกอากาศ

อิ่งซาที่ล่องหนแอบดูอยู่ไม่ไกลขมวดคิ้ว เขาพอเดาได้ว่าหลินเทียนฮ่าวจะล่าบอสตัวนี้ แต่ยิงไปทางนั้นมันว่าวชัดๆ

แต่ภาพเหตุการณ์ถัดมาทำเอาอิ่งซาตาถลน

ลูกธนูที่พุ่งออกไปเกิดเลี้ยวโค้งกลางอากาศ แล้ววกกลับมาปักเข้าที่ตัวนักกวีพเนจรอย่างแม่นยำ

[-925]

ตัวเลขดาเมจก้อนโตเด้งขึ้นมา นักกวียืนงงเป็นไก่ตาแตก เพราะหลินเทียนฮ่าวซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้ ไม่ได้เผยตัวออกมาเลย

นี่คือหนึ่งในเทคนิคลับของนักธนู 'วิชาธนูเกลียว'

ด้วยการบิดสายธนู จะทำให้ลูกธนูหมุนควงสว่านและเลี้ยวโค้งได้ หากคุมแรงและองศาได้แม่นยำ การสั่งให้ลูกธนูเลี้ยวก็ไม่ใช่เรื่องยาก

แถมลูกธนูที่หมุนควงด้วยความเร็วสูงจะมีค่าเจาะเกราะที่สูงมาก ดาเมจจึงรุนแรงเป็นพิเศษ

"ฟุ่บ!"

ดอกที่สองตามไปติดๆ

"เจอตัวแล้ว"

นักกวีพเนจรเห็นทิศทางลูกธนู แม้จะไม่เห็นตัวคนยิงแต่ก็รู้ตำแหน่ง มันกระโดดลอยตัวเตรียมพุ่งเข้าใส่จุดซ่อนตัวของหลินเทียนฮ่าว

"ฟุ่บ!"

แต่ยังไม่ทันจะถึงพื้น ลูกธนูก็พุ่งมาปักกลางอกมันเสียก่อน

แรงปะทะมหาศาลจากลูกธนูเกลียวผลักร่างของนักกวีให้กระเด็นถอยหลังไปกลางอากาศกว่าหนึ่งเมตร

ตามด้วยดอกที่สาม ดอกที่สี่...

ลูกธนูพุ่งตามกันมาเป็นสาย ทุกดอกอัดแน่นด้วยแรงปะทะรุนแรง

ภาพต่อมาทำเอาอิ่งซาอ้าปากค้าง

นักกวีพเนจรถูกหลินเทียนฮ่าวยิงตรึงไว้กลางอากาศ ร่างกายไม่สามารถตกลงมาแตะพื้นได้เลย

ทันทีที่ร่างเริ่มจะร่วงลงมา ลูกธนูดอกใหม่ก็จะพุ่งมาเสียบเพื่อส่งร่างนั้นลอยกลับขึ้นไปอีกครั้ง แถมมุมยิงยังแยบยลสุดๆ เป็นการช้อนยิงเพื่อเลี้ยงให้อีกฝ่ายลอยเท้งเต้งอยู่แบบนั้น

"นี่มัน..."

อิ่งซาที่เป็นนักฆ่าสายเลือดเย็น ผู้ซึ่งเก็บอารมณ์เก่งมาตลอด ถึงกับไปไม่เป็น

ด้วยประสบการณ์การต่อสู้ เขาดูออกทันทีว่าสิ่งที่หลินเทียนฮ่าวทำอยู่นั้นยากระดับนรกแตก!

เพราะการจะยิงดอกแรกให้โดน ต้องคำนวณล่วงหน้าไปถึงจุดตกกระทบของดอกที่สามแล้ว ไม่อย่างนั้นไม่มีทางเลี้ยงคอมโบกลางอากาศแบบนี้ได้ต่อเนื่องแน่ๆ

ในเกมสนธยาแห่งทวยเทพ เมื่อเป้าหมายถูกทำให้ลอยตัว จะได้รับดาเมจต่อเนื่องแรงขึ้น ปกติแล้วเทคนิคนี้จะมีแค่อาชีพสายนักรบที่มีสกิลงัดให้ลอยเท่านั้นที่ทำได้

แต่หลินเทียนฮ่าว... เป็นแค่นักธนู แต่กลับทำแอร์คอมโบได้โหดขนาดนี้

"โฮก!!"

นักกวีพเนจรคำรามลั่น ร่างกายขยายใหญ่ขึ้นฉับพลัน เสื้อผ้าขาดวิ่น เผยร่างจริงที่เป็นสัตว์ขนสีน้ำตาล สูงกว่าสามเมตร... มันคือปีศาจพังพอน!

พร้อมกันนั้น หน้าต่างสถานะของมันก็เปลี่ยนไป

[ปีศาจพังพอนคลั่ง (ระดับเหล็กดำ): เลเวล 15]

[HP: 1,012,500/1,253,000]

[โจมตี: 813]

[สกิล: ภาพลวงตาขุนเขา, เคลื่อนย้ายพริบตา, ร่างกายเหล็กไหล, คลุ้มคลั่ง, ดูดกลืนวิญญาณ, ควบคุมวิญญาณ]