บทที่ 110 น่าโดนตบที่สุด

บทที่ 110 น่าโดนตบที่สุด

อันที่จริง คนสองคนที่สลบเหมือดไปนั้นควรรู้สึกโชคดีด้วยซ้ำ

ถ้าไม่ใช่เพราะเสี่ยวจิ่วและเสี่ยวหานเพิ่งกินสารสกัดเพลิงเทพและสารสกัดเหมันต์เทพเข้าไป จนต้องมุดกลับเข้าไปในมิติสัตว์เลี้ยงเพื่อย่อยพลังยา

ไม่อย่างนั้น...

วินาทีที่ฟางปินเข้าใกล้ตัวฉินฝาน

คงโดนลมหายใจมังกรสองสายพ่นใส่หน้าไปแล้ว

ลูกมังกรสองตัวนี้หวงเจ้านายยิ่งชีพ

ในสายตาของพวกมัน เจ้านายอย่างฉินฝานคือตัวตนสูงส่งที่เคียงบ่าเคียงไหล่กับพวกมัน ส่วนคนอื่นหรือสิ่งมีชีวิตอื่น...

ขอโทษที

ทั้งหมดคือมดปลวก

ความจริงแล้ว...

คำบรรยายลักษณะนิสัยของมังกรยักษ์และมังกรศักดิ์สิทธิ์ที่มนุษย์บันทึกไว้ ก็ถือว่าถูกต้องทีเดียว

มังกรยักษ์และมังกรศักดิ์สิทธิ์ซึ่งอยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร ย่อมมีความหยิ่งทะนงโดยกำเนิดและดูแคลนสรรพสิ่ง

จึงไม่แปลกที่ตลอดประวัติศาสตร์อันยาวนาน ไม่เคยมีนักฝึกมังกรคนไหนทำสัญญากับมังกรยักษ์หรือมังกรศักดิ์สิทธิ์ได้สำเร็จจริงๆ

การจะได้รับการยอมรับจากพวกมัน ย่อมเป็นเรื่องยากเย็นแสนเข็ญ

หลังจากกำจัดขยะสองชิ้นพ้นทาง

ฉินฝานก็ขี้เกียจโอ้เอ้อยู่ในโถงลงอาคมต่อ จึงหันหลังเดินตรงไปยังโถงตีเหล็กทันที

รอบนี้ถือว่าเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ได้มหาศาล

ยาน้ำแห่งโชคแม่งของจริง

ถ้าไม่มีบัฟจากยานี้หนุนหลัง เขาคงไม่กล้าโยนอุปกรณ์ลงเครื่องหน้าตาเฉยโดยไม่ใช้ใบกันแตกแบบนี้แน่

"ฉินฝาน เดี๋ยวสิ..."

ตอนนั้นเอง

ขณะที่ฉินฝานกำลังจะเดินไปโถงตีเหล็ก เสียงหวานใสไพเราะก็ดังขึ้นจากด้านหลัง

เขาหันกลับไปมองด้วยสายตาเรียบเฉย

ก็เห็นสาวน้อยเอลฟ์ สวี่เนี่ยนเนี่ยน เดินตามมา

ชุดอัศวินหญิงรัดรูปสีฟ้าขาวขับเน้นส่วนเว้าส่วนโค้งอันงดงามของเธอให้เด่นชัด

ผมสีทองยาวสลวยดุจแพรไหม ยิ่งเสริมให้เธอดูสูงส่งและสง่างาม

มีสาวงามระดับนี้เดินตาม

ถ้าเป็นคนอื่นคงดีใจเนื้อเต้น

แต่สำหรับฉินฝาน เขากลับรู้สึกรำคาญสุดๆ

หรือว่ายาน้ำแห่งโชคจะเพิ่มค่าเสน่ห์ดึงดูดสาวด้วย?

ประเด็นคือการมีสาวสวยระดับสวี่เนี่ยนเนี่ยนมาเดินเกาะแกะ มันเสี่ยงจะเจอกับพล็อตเรื่องน้ำเน่าประเภทตัวร้ายหึงหวงไร้สมองได้ง่ายๆ

ดังนั้น...

ฉินฝานจึงแค่ปรายตามองเธอแวบหนึ่ง แล้วหันหลังเดินดุ่มๆ ไปทางโถงตีเหล็กต่อ

"นี่..."

"รอก่อนสิยะ!"

สวี่เนี่ยนเนี่ยนเห็นหมอนี่ไม่คิดจะหยุดรอสักก้าว ก็หน้ามุ่ยด้วยความขัดใจ แต่ก็ยังรีบสาวเท้าก้าวตามไปติดๆ

ในใจก็อดบ่นพึมพำไม่ได้

หรือว่าเธอขี้เหร่ลง?

ก็ไม่ใช่นี่นา!

เมื่อกี้ตอนเดินเข้าโถงลงอาคม ก็ยังสัมผัสได้ถึงสายตาคลั่งไคล้นับไม่ถ้วนที่จ้องมองมา

แล้วทำไมถึงใช้ไม่ได้ผลกับหมอนี่ล่ะ?

หรือว่าอีตานี่จะชอบผู้ชาย?

คิดไปพลาง

เธอก็เดินตามฉินฝานทัน และแอบชำเลืองมองใบหน้าด้านข้างของเขา

อืม...

เมื่อก่อนไม่เคยสังเกต หมอนี่ก็หน้าตาดีใช้ได้เลยนะเนี่ย

"มีธุระอะไร?"

ฉินฝานหยุดเดิน หันมาถามเสียงเย็น

"มี"

สวี่เนี่ยนเนี่ยนพยักหน้าหงึกๆ หูเอลฟ์แหลมๆ ของเธอกระดิกเบาๆ น่าเอ็นดู

"พ่นมา!"

ฉินฝานพูดห้วนๆ สั้นๆ

สวี่เนี่ยนเนี่ยนชะงัก "พ่นอะไร?"

"มีตดให้รีบพ่น!" 1

"นี่นาย!!"

ใบหน้าสวยของสวี่เนี่ยนเนี่ยนแดงก่ำทันที "บ้า! พ่นอะไรล่ะ! นายพูดจากับผู้หญิงแบบนี้ได้ยังไง!"

"หืม? หรือผู้หญิงอย่างพวกเธอไม่ตดกัน?"

ฉินฝานถามกลับหน้าตาย

"นาย..."

สวี่เนี่ยนเนี่ยนถึงกับพูดไม่ออก ใบหน้าสวยไร้ที่ติแดงระเรื่อเป็นลูกแอปเปิลด้วยความโกรธปนอาย

อีตานี่!!

ต่อให้เป็นชายแท้ใจหินก็ยังไม่ทื่อมะลื่อขนาดนี้เลยมั้ง!

"เอาล่ะ มีอะไรก็รีบพูด ไม่มีก็หลบไป อย่ามาเกะกะ"

ฉินฝานโบกมือไล่อย่างรำคาญ

"ฟู่ว"

สวี่เนี่ยนเนี่ยนยกมือทาบอก สูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อสงบสติอารมณ์ที่กำลังเดือดปุดๆ

แล้วจึงพูดว่า: "ก็ต้องมีธุระสิ"

"ฉันแค่อยากจะบอกว่า... ในเมื่อนายดวงดีขนาดนี้ ช่วยลงอาคมคทาให้ฉันหน่อยได้ไหม?"

ฉินฝานพยักหน้า "ได้สิ"

อุ๊ย!

หมอนี่ที่ทำตัวเย็นชาใส่มาตลอด ยอมตกลงง่ายๆ เลยเหรอ?

สวี่เนี่ยนเนี่ยนยิ้มกว้างด้วยความดีใจ ดวงตาสีทองกระจ่างใสเป็นประกายวิบวับ หูเอลฟ์กระดิกดุ๊กดิ๊กเหมือนหูแมว

แต่ทว่า

ประโยคถัดมาของฉินฝาน ก็ทำให้แววตาดีใจของสาวน้อยเอลฟ์ดับวูบ สีหน้าแข็งค้างไปทันที

"ค่าเหนื่อย 20,000 หน่วยกิต" 2

สวี่เนี่ยนเนี่ยน: "..."

กรี๊ดดด!!

ทำไมคนคนนี้ถึงเป็นแบบนี้เนี่ย!

แต่พอนึกขึ้นได้ว่าเธอกำลังจะต้องเข้าสู่พื้นที่ทดสอบเพื่อเปลี่ยนคลาสสอง ถ้าไม่รีบอัปเกรดความแข็งแกร่งตอนนี้ การพิชิตดันเจี้ยนคงยากลำบากแน่ๆ

ค่าเหนื่อย 20,000 หน่วยกิต

ถือว่าแพงมหาโหด

เพราะขนาดจ้างนักลงอาคมระดับ A ยังคิดแค่ 10,000 หน่วยกิตเท่านั้น! 3

แต่พอเห็นหมอนี่ตีติดคริติคอล 50 เท่าสามครั้งรวด สวี่เนี่ยนเนี่ยนก็รู้สึกว่า 20,000 นี่อาจจะคุ้มก็ได้

"จ่ายไหวไหม? ถ้าไม่ไหวก็รบกวนอย่ามากวนเวลาผม" ฉินฝานถามเสียงเรียบ

เฮ้อ

ความจริงเขาก็มีความจำเป็น

ไม่ใช่ว่าอยากจะหน้าเลือดใส่สวี่เนี่ยนเนี่ยนหรอก

แต่ที่บ้านมีลูกมังกรสองตัวรออ้าปากกินข้าวอยู่

มื้อหนึ่งฟาดเรียบอย่างต่ำ 5,000 หน่วยกิต

เห็นตัวเล็กเท่าลูกแมวแบบนั้น แต่กระเพาะของเจ้าสองแสบนี่เหมือนหลุมดำ กินเท่าไหร่ก็ไม่รู้จักอิ่ม

20,000 หน่วยกิต สำหรับนักศึกษาทั่วไปอาจจะเอาไปแลกทรัพยากรดีๆ หรือซื้อตั๋วลงดันเจี้ยนได้หลายรอบ

แต่สำหรับฉินฝาน

มันพอค่าข้าวลูกมังกรแค่ 4 มื้อเท่านั้น

แถม...

ยังไม่นับรวมเจ้ามังกรพิษที่ยังนอนอยู่ในไข่อีกตัว!

ถ้าเจ้าตัวเล็กนั่นฟักออกมาเมื่อไหร่ ภาระของทาสมังกรอย่างฉินฝานคงหนักหนาสาหัสกว่าเดิม

"จ่ายไหว!"

"ถ้านายรับประกันว่าลงอาคมสำเร็จ!"

"และต้องติดคริติคอลอย่างต่ำ 10 เท่าทุกครั้ง!"

สวี่เนี่ยนเนี่ยนกัดฟันตอบตกลง ยอมทุ่มสุดตัว

"เรื่องนั้นวางใจได้"

"โอนมาเลยครับ ถ้าหน่วยกิตถึง อย่าว่าแต่ช่วยลงอาคม ให้ไปนอนเป็นเพื่อนยังได้!"

ฉินฝานตอบหน้าตาย

"ทุเรศ! ฝันไปเถอะย่ะ!"

สวี่เนี่ยนเนี่ยนแหวใส่

แต่แล้วเธอก็ยกมือทัดผมสีทองที่หู ท่าทางอึกอักขัดเขินเล็กน้อย

"ฉินฝาน ขอต่อรองอะไรหน่อยสิ?"

"พ่นมา!"

"นาย..."

สวี่เนี่ยนเนี่ยนรู้สึกว่าถ้าคุยกับหมอนี่ต่อนานกว่านี้ เธอคงอกแตกตายแน่ๆ

ฟู่ว!

เธอลูบอกตัวเองอีกครั้ง แล้วพูดตะกุกตะกักว่า: "เอ่อ... 20,000 หน่วยกิต ตอนนี้ฉันมีไม่พอ ขอติดไว้ก่อนได้ไหม?"

ฉินฝานพยักหน้า "ได้"

สวี่เนี่ยนเนี่ยนได้ยินดังนั้น รอยยิ้มสวยหวานชวนหลงใหลก็ผุดขึ้นบนใบหน้าอีกครั้ง

แต่ทว่า...

ยังไม่ทันได้ดีใจถึงสองวินาที

เสียงเรียบเฉยของฉินฝานก็ดังแทรกขึ้นมา

"ดอกร้อยละเก้าสิบสาม คืนภายใน 15 วัน เกินกำหนดวันเดียวทั้งต้นทั้งดอกทบสองเท่า สินเชื่อฉินฝาน คุณค่าที่คุณคู่ควร"

"ยังจะยืมอยู่ไหม?"

สวี่เนี่ยนเนี่ยน: "..."

สวี่เนี่ยนเนี่ยนสาบานได้

นี่คือผู้ชายที่น่าโดนตบที่สุดเท่าที่เธอเคยเจอมาในชีวิต!

ไม่มีใครเกิน!!