บทที่ 80 หน้าไม่อาย

บทที่ 80 หน้าไม่อาย

"นายน้อย!!"

ลูกสมุนสองสามคนที่คอยสังเกตการณ์อยู่หน้าประตูกระจก เห็นนายน้อยผมทองถูกต่อยหมัดเดียวสลบเหมือด ถึงกับร้องโหยหวนออกมา

จากนั้นพวกมันก็รีบพุ่งเข้ามาในร้าน

แต่คนที่อึ้งกว่าพวกมัน...

คือเซียวรื่อหย่า สาวสวยในชุดกี่เพ้า

เธอไม่เคยคิดไม่เคยฝันมาก่อนเลยว่า รุ่นน้องปีหนึ่งหน้าตาใสซื่อคนนี้จะจู่โจมแบบสายฟ้าแลบ แถมยังซัดนักรบอาชีพคลาสหนึ่งอย่างเจ้าหัวทองสลบได้ในหมัดเดียว

ความแรงและความเร็วของหมัดนั้น...

แม้แต่เซียวรื่อหย่าที่เป็นจอมเวทคลาสสอง เลเวล 47 ยังอดรู้สึกใจหายวาบไม่ได้!

นี่คือพลังโจมตีที่เด็กปีหนึ่งทำได้จริงๆ เหรอ?

แถมยังเป็นแค่หมัดตรงธรรมดาๆ ไม่ได้ใช้สกิลอะไรช่วยเลยด้วยซ้ำ!

"รีบพานายน้อยไปหาหมอเร็ว!"

"ไอ้หนู! ฝากไว้ก่อนเถอะ! แกเจอตอเข้าแล้ว!"

"กล้าดียังไงมาต่อยนายน้อยรองแห่งตระกูลหม่าเมืองเฟิ่งเทียน!"

"เตรียมตัวโดนเล่นงานจนพิการได้เลยแก!"

พวกลูกสมุนชี้หน้าด่าทอฉินฝานด้วยความโกรธแค้น ทิ้งคำขู่ไว้สองสามประโยค แล้วรีบหามร่างเจ้าหัวทองหนีไปดื้อๆ

ฉินฝาน: "..."

หนีไปง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอ?

ตามพล็อตนิยาย พวกแกต้องกรูกันเข้ามารุมกระทืบฉันสิ?

ดูท่าลูกสมุนพวกนี้จะฉลาดไม่เบา

อย่างว่าแหละ รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดี

เจ้านายตัวเองยังโดนหมัดเดียวร่วง ใครจะโง่เอาตัวเข้าแลกกับฉินฝานสู้ตอนนี้ ทิ้งคำขู่ไว้ก่อน แล้วค่อยกลับมาคิดบัญชีทีหลัง

"น้องจ๊ะ งานเข้าแล้วล่ะ"

ตอนนั้นเอง

รุ่นพี่สาวชุดกี่เพ้าก็เอ่ยขึ้นเสียงเรียบ

ฉินฝานหันไปมองเธอ แล้วกระแอมเบาๆ "พี่ครับ พี่เองก็งานเข้าเหมือนกันแหละ"

เซียวรื่อหย่า: "???"

"ถ้าพวกแบ็กใหญ่ๆ ของไอ้หมอนั่นตามมาเอาเรื่อง ผมก็จะบอกว่าพี่จ้างผมมาซ้อมมันโดยเฉพาะ ถึงตอนนั้นพี่ก็อย่าหวังว่าจะรอดตัวไปได้"

เซียวรื่อหย่าเบิกตากว้าง จ้องมองเขาด้วยความเหลือเชื่อ

คนอะไรจะหน้าด้านได้ขนาดนี้!

ทั้งที่เธอยังไม่ทันได้พูดอะไรสักคำ หมอนี่ก็ชิงลงมือต่อยคนไปแล้ว ตอนนี้ยังมีหน้ามาโยนความผิดให้เธออีก!

"เฮ้อ! ผมแค่จะมาขายของหาตังค์แท้ๆ ทำไมต้องมาเจอเรื่องซวยๆ แบบนี้ด้วยนะ..."

ฉินฝานบ่นพึมพำกับตัวเอง

เซียวรื่อหย่าสวนกลับทันควัน "เรื่องนี้เดิมทีมันไม่เกี่ยวกับนายเลยนะ นายเองไม่ใช่เหรอที่ไม่พูดพร่ำทำเพลง ซัดหน้าเขาไปเต็มหมัด..."

ฉินฝาน: "..."

พลาดแล้ว

เขาพลาดจริงๆ

หลักๆ คือพล็อตเรื่องช่วงนี้มันคุ้นเกินไป สัญชาตญาณตัวเอกเลยทำงานอัตโนมัติ

จริงๆ แค่เดินหนีไปเฉยๆ ก็จบเรื่องแล้ว แต่ฉินฝานดันอยากลองสวมบทพระเอกนิยายตบเกรียนโชว์เทพดูบ้าง

"ไอ้หัวทองนั่นชื่อ หม่าชิงเฟิง นายน้อยรองแห่งตระกูลหม่าเมืองเฟิ่งเทียน"

"ตระกูลนั้นเป็นตระกูลจอมยุทธ์เก่าแก่ ปัจจุบันมีเทพยุทธ์คลาสสี่เลเวลร้อยคอยคุ้มครองอยู่ถึงสองคน อย่าว่าแต่ในมณฑลเฟิ่งเทียนเลย ต่อให้เป็นระดับประเทศ ตระกูลหม่าก็ถือเป็นตระกูลใหญ่ที่มีชื่อเสียง"

"แต่ยังดี ที่นี่คือสถาบันเฟิ่งเทียน ตระกูลหม่ายังเอื้อมมือเข้ามาไม่ถึง"

"แต่นายคงโดนหม่าชิงเฟิงหมายหัวไว้แล้วแน่ๆ แถมทางโรงเรียนก็น่าจะสอบสวนเรื่องที่นายลงมือทำร้ายร่างกายคนอื่นก่อนด้วย"

เมื่อเห็นว่าเรื่องมันจบไปแล้ว รุ่นพี่สาวก็กลับมานั่งไขว่ห้างบนโซฟาหนังแท้ด้วยท่วงท่าสง่างาม ขาขาวเรียวยาวตัดกับชุดกี่เพ้า ดูเซ็กซี่และเป็นผู้ใหญ่จนน่าหลงใหล

"โรงเรียนจะสอบสวน?"

ฉินฝานเอียงคอทำท่าเหมือนมีเครื่องหมายคำถามอันเบ้อเริ่มแปะอยู่บนหัว "ไม่ใช่นะครับพี่ เรื่องมันต้องเป็นแบบนี้ พี่โดนอันธพาลลวนลาม รุ่นน้องอย่างผมทนดูไม่ได้เลยยื่นมือเข้าช่วยซัดมันไปหนึ่งหมัด นี่มันคือการกระทำของวีรบุรุษผู้ผดุงความยุติธรรมชัดๆ จะมาหาว่าทำร้ายร่างกายได้ยังไง?"

เซียวรื่อหย่า: "..."

เธออึ้งไปเลย

แบบนี้ก็ได้เหรอ?

"ในเมื่อตระกูลหม่าเอื้อมมือเข้ามาไม่ถึง ก็ไม่ต้องกังวลแล้วครับ"

"กลับเข้าเรื่องกันดีกว่า พี่ครับ ที่นี่ยังรับซื้อของอยู่ไหม?"

ฉินฝานถามตัดบท

ตระกูลหม่าอาจจะเก่งจริง แต่เห็นได้ชัดว่าในรั้วสถาบันเฟิ่งเทียน ตระกูลจอมยุทธ์เก่าแก่พวกนี้ทำอะไรฉินฝานไม่ได้หรอก

เป็นที่รู้กันดีว่า

มหาวิทยาลัยท็อป 10 ของประเทศ โดยเฉพาะ 5 มหาวิทยาลัยชั้นนำสายต่อสู้ ไม่มีทางเป็นของเอกชน

เพราะนักศึกษาในสถาบันเหล่านี้ คือตัวแทนของกองกำลังสำรองทางยุทธศาสตร์ระดับชาติ!

นักศึกษาจากมหาวิทยาลัยชั้นนำ ส่วนใหญ่พอจบปีสี่ก็ต้องเข้าสู่สนามรบ เข้าสังกัดกองทัพพิเศษทันที!

ตระกูลหม่าจะแน่แค่ไหน กล้าแหย่มือเข้ามาในมหาวิทยาลัยชั้นนำพวกนี้เหรอ?

ไม่ต้องพูดถึงอธิการบดีหรือคณบดีหรอก

เอาแค่รุ่นพี่ที่จบออกไปแล้วไปรับตำแหน่งใหญ่โตในกองทัพพิเศษ

ก็ไม่ใช่คนที่ตระกูลหม่าจะกล้าไปตอแยด้วยแล้ว!

ตระกูลหม่ามีเทพยุทธ์คลาสสี่สองคนแล้วไง? เก่งนักเหรอ?

เก่งแล้วไง!

ในกองทัพพิเศษมีคนที่เก่งกว่าพวกนั้นเป็นสิบๆ คน!

พอคิดได้แบบนี้ ฉินฝานก็เลิกกังวล

เหตุผลที่เขาเลือกเข้า 1 ใน 5 มหาวิทยาลัยชั้นนำ ก็เพราะรัฐบาลให้ความสำคัญกับสถาบันเหล่านี้มาก

นั่นหมายความว่าต่อให้เป็นคนธรรมดาอย่างเขา ขอแค่มีความแข็งแกร่ง ก็จะได้รับความยุติธรรมอย่างที่สุด!

ถ้าไปเข้ามหาวิทยาลัยทั่วไป เกิดฉินฝานไปมีเรื่องกับคุณหนูคุณชายตระกูลไหนเข้า ต่อให้มีมังกรก็อาจจะไม่รอด

เพราะถ้าเจอยอดฝีมือคลาสสี่หน้าด้านๆ มาเล่นงาน เขาในตอนนี้รับมือไม่ไหวแน่

"รับจ้ะ น้องมีอะไรก็เอาออกมาได้เลย"

พอเป็นเรื่องธุรกิจ สีหน้าของเซียวรื่อหย่าก็กลับมาดูมีความสนใจขึ้นเล็กน้อย

แต่เธอก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมาก เพราะคิดว่าเด็กปีหนึ่งที่เพิ่งเข้าเรียนไม่กี่วันจะมีของดีอะไรมาขายได้

ทว่า...

วินาทีต่อมา...

เคร้ง!!

ฉินฝานลูบแหวนมิติ แสงสว่างวาบขึ้น ของล้ำค่ามากมายก็ร่วงกราวลงมาเกลื่อนโต๊ะ!

หือ!?

เซียวรื่อหย่าที่เคยนั่งนิ่งสงบ ถึงกับเด้งตัวลุกขึ้นยืนทันที จ้องมองกองสมบัติตรงหน้าด้วยความตกตะลึง

ด้วยผลของ 'สกิลตรวจสอบ'

รายละเอียดของสิ่งของเหล่านี้ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเธออย่างชัดเจน!

[เครื่องประดับระดับสีม่วง เลเวล 25 'สร้อยคอกลืนเวท'!]

[เครื่องประดับระดับสีม่วง เลเวล 25 'แหวนวายุ'!]

[อาวุธระดับสีม่วง เลเวล 25 'หอกดูดเลือด'!]

[ชุดเกราะระดับสีม่วง เลเวล 25 'เซตเพลิงมาร' 3 ชิ้น!]

[อาวุธระดับสีม่วง เลเวล 25 'ขวานยักษ์ราชาพยัคฆ์'!]

[วัตถุดิบลงอาคมระดับ A 'แก่นอสรพิษน้ำแข็ง'!]

[วัตถุดิบตีเหล็กระดับ A 'กระดูกนิ้วราชาโทลล์'!]

[ตำราสกิลนักเวทระดับ B 'ดาวตกเพลิงระเบิด'!]

[ตำราสกิลนักรบระดับ C 'ยั่วยุผู้กล้า'!]

...

ช็อก!

เซียวรื่อหย่าช็อกตาตั้ง!

แม้แต่ผู้จัดการร้านที่นั่งอยู่บนชั้นสอง ยังสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของสมบัติล้ำค่าเหล่านี้

ด้วยความตกใจ

ผู้จัดการสาวสวยรีบวิ่งตึกตักลงมาจากชั้นสอง

และเมื่อเธอเห็นของที่กองอยู่บนโต๊ะ เธอก็ตกตะลึงจนตาค้างไปอีกคน!

ฉินฝานมองปฏิกิริยาของทั้งสองคนด้วยความพึงพอใจ

เพราะยิ่งพวกเธอตกใจมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งหมายความว่าของพวกนี้จะขายได้ราคาดีเท่านั้น

และก็เป็นไปตามคาด

หลังจากประเมินราคาเบื้องต้น

ผู้จัดการสาวยื่นข้อเสนอมาที่ 60,000 หน่วยกิต

หลักๆ มาจากตำราสกิลนักเวทระดับ B เล่มนั้น ที่ตีราคาไปถึง 35,000 หน่วยกิตแล้ว!

ต้องรู้ก่อนว่า...

ตำราสกิลระดับ B ขึ้นไปดรอปยากมาก!

ยิ่งทำคะแนนเคลียร์ดันเจี้ยนได้ดี โอกาสดรอปของดีก็ยิ่งสูง!

ดังนั้นถึงจะมีนักศึกษาลงดันเจี้ยนเดิมๆ ทุกวัน แต่ตำราสกิลระดับ B ขึ้นไปก็ยังมีออกมาขายน้อยมาก

แถม...

ที่สำคัญคือมันเป็นตำราสกิลของนักเวท

อาชีพนักเวทมีสัดส่วนประชากรไม่น้อยเลยในหมู่ผู้เปลี่ยนอาชีพ!

สมกับที่เป็นอาชีพลูกรัก!

ทำให้ความต้องการตำราสกิลของอาชีพนี้สูงมากตามไปด้วย

ดังนั้นตำราสกิลระดับ B เล่มนี้ขายได้ 35,000 หน่วยกิต ก็ถือว่าสมเหตุสมผล

ตกลงซื้อขาย รับหน่วยกิตเข้ากระเป๋าเรียบร้อย

ฉินฝานเดินออกจากร้านโดยไม่ลังเล

แน่นอน...

ก่อนจะไป ฉินฝานแอบยัดเงิน 1,000 หน่วยกิตใส่มือรุ่นพี่สาวด้วย

จุดประสงค์ก็เพื่อหวังว่าตอนที่โรงเรียนมาสอบสวนเรื่องนี้ รุ่นพี่สาวจะช่วย 'ให้การที่เป็นประโยชน์' กับเขาหน่อย

ออกจากร้านมา

ท่ามกลางเสียงร้องงุ้งงิ้งอย่างตื่นเต้นของลูกมังกรสองตัวในอกเสื้อ ฉินฝานตรงไปที่ซูเปอร์มาร์เก็ตของโรงเรียน สั่งเนื้อสัตว์อสูรชั้นดี 200 ชั่งให้ส่งไปที่วิลล่าทันที

การเก็บเกี่ยววันนี้ถือว่าอุดมสมบูรณ์มาก!

ได้ของดีจากดันเจี้ยนมาเพียบ

สิ่งที่น่าเสียดายคือ...

ในดันเจี้ยนถ้ำยักษ์โทลล์และรังอสรพิษน้ำแข็ง เขาไม่ได้สกิลระดับ S หรือพรสวรรค์ระดับ A อีกเลย

ของรางวัลพิเศษแบบนั้นมีโอกาสดรอปแค่บางครั้ง ไม่ใช่ว่าทำลายสถิติได้แล้วจะได้ทุกครั้งเสมอไป

สองวันต่อมา

ฉินฝานหมกตัวอยู่แต่ในวิลล่าหรู แทบไม่ออกไปไหน

ไม่ใช่ว่าเขาขี้เกียจหรือจะเริ่มอู้งาน

แต่เพราะหลังจากได้สกิลและพรสวรรค์ใหม่มา เขาต้องเข้าไปในห้องฝึกซ้อมเพื่อฝึกฝนและทำความคุ้นเคยกับมันก่อน

ถึงมังกรจะเก่งแค่ไหน

แต่ความแข็งแกร่งของตัวเขาเองก็มองข้ามไม่ได้

ในขณะเดียวกัน...

ทางโรงเรียนก็เริ่มทยอยส่งมอบของรางวัลที่เคยสัญญาไว้

อย่างแรกคือตำราสกิลอาชีพนักฝึกมังกรระดับ S 'โซ่ตรวนแห่งชีวิต'

[โซ่ตรวนแห่งชีวิต (S): ความเสียหายที่คุณได้รับ 80% จะถูกกระจายไปให้สัตว์เลี้ยงมังกรรับแทน]

หมายเหตุ: หากมีสัตว์เลี้ยงมังกรตั้งแต่ 2 ตัวขึ้นไป ความเสียหายจะถูกเฉลี่ยไปให้สัตว์เลี้ยงแต่ละตัวเท่าๆ กัน

สกิลช่วยชีวิตระดับเทพอีกแล้ว!

เสี่ยวจิ่วและเสี่ยวหานในฐานะเผ่าพันธุ์มังกรศักดิ์สิทธิ์ ความถึกทนย่อมไม่เป็นสองรองใคร

การโจมตีที่อาจทำให้ฉินฝานถึงตาย เมื่อถูกถ่ายโอนความเสียหายไปที่ลูกมังกรทั้งสอง อาจจะเหมือนแค่โดนสะกิดเบาๆ สำหรับพวกมัน!

ส่วนตำราสกิลทั่วไประดับ S สามเล่ม และสิทธิ์เข้าใช้ทรัพยากรเพิ่มค่าประสบการณ์ระดับ A อีกสามแห่ง ตอนนี้ยังอยู่ในขั้นตอนการยื่นเรื่องอนุมัติ

เรื่องนี้ฉินฝานเข้าใจได้

ในโลกที่ทรัพยากรขาดแคลนแบบนี้ ทุกประเทศย่อมต้องควบคุมทรัพยากรอย่างเข้มงวด

การจะเบิกตำราสกิลระดับ S ตั้งสามเล่ม และทรัพยากรระดับ A อีกสามที่ ย่อมต้องผ่านกระบวนการตรวจสอบที่ซับซ้อน

"เมื่อสามเดือนก่อน เกิดสงครามครั้งใหญ่ขึ้นที่แนวหน้าเขตแตกหักมิติ"

"แม้ในสงครามครั้งนั้น ทหารหาญจากกองทัพนานาชาติจะล้มตายไปเป็นจำนวนมาก แต่ก็มีอัจฉริยะหลายคนที่เติบโตและสร้างชื่อเสียงขึ้นมาท่ามกลางสมรภูมิเลือด!"

"พวกเขาสังหารศัตรูไปมากมาย สร้างความดีความชอบไว้มหาศาล"

"ทางรัฐบาลย่อมไม่ปล่อยให้วีรบุรุษต้องน้อยใจ จึงทุ่มงบประมาณจากคลังหลวงไปมหาศาลเพื่อเป็นรางวัล"

"ตอนนี้โควตาตำราสกิลระดับ S และทรัพยากรระดับ A ที่สัญญาไว้กับเธอ เลยต้องรอคิวอนุมัติ"

"คาดว่าอย่างเร็วก็น่าจะอีกสามเดือนถึงจะถึงคิวของเธอ เรื่องนี้ครูจนปัญญาจริงๆ ต้องขอให้นักศึกษาฉินฝานเข้าใจด้วยนะจ๊ะ"

"แต่เรื่อง 'ดันเจี้ยนวิญญาณมังกร' อีกหนึ่งเดือนก็จะเปิดให้เธอเข้าไปใช้ได้แล้ว ถึงตอนนั้นทางโรงเรียนจะแจ้งให้ทราบอีกที"

อาจารย์เฮ่อหย่าหลานได้อธิบายเหตุผลให้ฉินฝานฟังตามนี้