บทที่ 54 งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา

บทที่ 54 งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา

เจ็ดวันผ่านไปไวเหมือนโกหก

เช้าตรู่วันนี้ ผู้ปกครองทุกคนในเมืองอันหนิงต่างตั้งตารอคอยอย่างใจจดใจจ่อ นั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์พร้อมกับลูกหลาน รอเวลาเก้าโมงเช้าที่เว็บไซต์ทางการของสำนักงานการศึกษาเมืองอันหนิงจะประกาศผลสอบ

ทุกปี วันนี้ถือเป็นวันที่นักเรียนและผู้ปกครองทั่วประเทศคาดหวังมากที่สุด

เพราะจะพลิกชะตาจากปลาเค็มให้กลายเป็นมังกรได้หรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับวันนี้

สำหรับชาวบ้านตาดำๆ หากลูกหลานสอบติดมหาวิทยาลัยชั้นนำได้ ชะตาชีวิตในอนาคตย่อมเปลี่ยนแปลงไปอย่างมหาศาลแน่นอน

ต้องรู้ก่อนว่า เนื่องจากการหลอมรวมกันของโลกจริงและเกม บวกกับการเริ่มต้นของยุคหายนะ ทำให้พลังของผู้เปลี่ยนอาชีพได้รับความสำคัญอย่างสูงจากทุกประเทศทั่วโลก

อุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องกับผู้เปลี่ยนอาชีพทั้งหลาย ต่างกลายเป็นทางเลือกที่หอมหวานที่สุด

ยกตัวอย่างเช่น...

ครูโรงเรียนมัธยมผู้เปลี่ยนอาชีพ

อาจารย์ฝึกสอนประจำกิลด์นักผจญภัย

ครูสอนภาคปฏิบัติ

...

เป็นต้น

สวัสดิการและค่าตอบแทนของอาชีพเหล่านี้ดีงามเกินมาตรฐานทั่วไปมาก

ดังนั้นชาวบ้านทั่วไปจึงหวังให้ลูกหลานสอบเข้ามหาวิทยาลัยสายต่อสู้ระดับแนวหน้าได้ เพื่อเรียนจบออกมาประกอบอาชีพเนื้อหอมเหล่านี้

แน่นอนว่า...

หากมีผลการเรียนยอดเยี่ยม จนสามารถทำงานต่อในมหาวิทยาลัยใหญ่ๆ ได้ นั่นยิ่งดีเข้าไปใหญ่

ด้วยเหตุนี้ วันประกาศผลสอบจึงกลายเป็นวาระแห่งชาติที่ประชาชนทุกคนให้ความสนใจ

ฉินฝานไม่ได้นั่งเฝ้าหน้าคอมพิวเตอร์รอผลสอบ เพราะเขารู้อยู่แล้วว่าคะแนนตัวเองเป็นยังไง

ยังไงก็ต้องได้ที่หนึ่ง

เจ็ดวันที่ผ่านมา เขาเอาแต่วุ่นอยู่กับการเตรียมตัวออกเดินทางเพื่อฝึกวิชา

ระหว่างนั้นก็ได้ติดต่อซูโหรว ให้เธอช่วยใช้เส้นสายของตระกูลซูหาคนงานที่ไว้ใจได้มาช่วยดูแลบ้านเด็กกำพร้าคนใหม่

ตอนนั้นเอง โทรศัพท์ของฉินฝานก็ดังขึ้น

เมื่อกดรับสาย เสียงใสที่เต็มไปด้วยความดีใจของซูโหรวก็ดังเข้ามาในหู

"ฉินฝาน! ผลสอบออกแล้ว!"

"นายได้ที่หนึ่ง! นายเป็นอันดับหนึ่งของมณฑลหนานโจว!"

ฉินฝานไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นอะไรเลย เพราะเรื่องนี้อยู่ในความคาดหมายของเขาอยู่แล้ว

"แล้วเธอล่ะ? คะแนนเป็นยังไงบ้าง?"

ฉินฝานถามกลับด้วยรอยยิ้ม

"เพราะอานิสงส์จากนายนั่นแหละ คะแนนฉันเลยออกมาดีมาก ติดท็อป 20 ของมณฑลเลย สมัครเข้า 5 มหาวิทยาลัยชั้นนำได้สบาย!"

"ฉันต้องขอบคุณนายจริงๆ นะ ถ้าไม่มีนาย คะแนนฉันคงไม่ดีขนาดนี้!"

ซูโหรวพูดด้วยความจริงใจอย่างที่สุด

คำพูดนี้ไม่ได้เกินจริงเลยสักนิด

ตลอดการสอบ เธอมีหน้าที่แค่ร่ายบัฟให้ฉินฝานนิดหน่อยเท่านั้น

ถึงจะบอกว่าเป็นเพราะอาชีพของเธอเป็นสายซัพพอร์ต แต่ถ้าให้เธอไปจับคู่กับคนอื่น อย่าว่าแต่ท็อป 20 ของมณฑลเลย แค่ท็อป 20 ของเมืองอันหนิงก็ยังลูกผีลูกคน

เพราะต่อให้เป็นการสอบแบบปาร์ตี้ คะแนนรวมของผู้เข้าสอบก็จะถูกกำหนดจากผลงานการแสดงออก

การที่ฉินฝานแบกทีมทำคะแนนพุ่งกระฉูดเพียงคนเดียว ทำให้เธอพลอยได้อานิสงส์ มีคะแนนรวมและคะแนนประเมินสูงลิบลิ่วตามไปด้วย

"งั้นก็ต้องยินดีด้วยนะ จริงสิ แล้วเธอจะสมัครเข้าที่ไหนล่ะ?"

ฉินฝานถามยิ้มๆ

"แล้วนายล่ะ? จะเข้าที่ไหน?"

ซูโหรวไม่ตอบ แต่ย้อนถามกลับแทน

"ฉันน่าจะสมัครเข้าสถาบันตงหลิง"

ฉินฝานตอบ

5 มหาวิทยาลัยชั้นนำ ได้แก่:

สถาบันตงหลิง

สถาบันเฟิ่งเทียน

สถาบันเซิ่งชวน

สถาบันหนานอวิ๋น

สถาบันเย่าซิง

ตามหลักแล้ว

ฉินฝานควรจะสมัครเข้าสถาบันหนานอวิ๋นที่อยู่ใกล้ที่สุด

เพราะสถาบันหนานอวิ๋นตั้งอยู่ในมณฑลหนานโจวพอดี

แต่น่าเสียดายที่...

สถาบันหนานอวิ๋นไม่ได้เน้นสร้างบุคลากรสายต่อสู้

แต่เป็นสถาบันที่เน้นสร้างบุคลากรสายอาชีพรองโดยเฉพาะ

อย่างที่เคยเกริ่นไปแล้ว

ในโลกนี้แบ่งอาชีพออกเป็นไม่กี่ประเภทใหญ่ๆ

สายชีวิต, สายเสริมพลัง, สายต่อสู้

สายต่อสู้มีสถานะสูงสุด โดยแบ่งย่อยเป็นสายโจมตีและสายซัพพอร์ต

ส่วนสายชีวิตและสายเสริมพลัง ถูกจัดรวมกันเป็น 'อาชีพรอง'

เช่น พ่อครัว, นักลงอาคม, ช่างตีเหล็ก, นักปรุงยา...

อาชีพเหล่านี้ล้วนอยู่ในหมวดอาชีพรองทั้งสิ้น

และสถาบันหนานอวิ๋นก็เป็นสถาบันที่เชี่ยวชาญการปั้นอาชีพรองเหล่านี้

ว่ากันว่าคณบดีหลายท่านของสถาบันหนานอวิ๋น ล้วนเป็นผู้มีอาชีพรองระดับเทพเจ้า แม้แต่ในประเทศมังกร หรือระดับโลก ก็ยังมีสถานะและชื่อเสียงสูงส่ง

สิ่งที่น่าสนใจคือ...

ในฐานะสถาบันระดับท็อปด้านอาชีพรอง สถาบันหนานอวิ๋นย่อมเป็นสถาบันที่รวยที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย และการรับนักศึกษาของที่นี่ก็ไม่ดูคะแนนสอบเปลี่ยนอาชีพ แต่จะดูแค่ว่าพรสวรรค์ที่ตื่นขึ้นมานั้นเหมาะสมกับอาชีพรองหรือไม่

นี่คือเหตุผลที่ฉินฝานไม่เลือกสถาบันหนานอวิ๋น แต่เลือกสถาบันตงหลิงแทน

"พ่อฉันอยากให้ฉันไปเรียนที่สถาบันเฟิ่งเทียน..."

น้ำเสียงของซูโหรวหม่นหมองลงอย่างเห็นได้ชัด

"ก็ไม่เป็นไรนี่นา ยังไงนี่ก็เป็นทางเลือกครั้งสำคัญในชีวิต อีกอย่างสถาบันเฟิ่งเทียนก็มีบุคลากรคุณภาพคับแก้ว เธอไปเรียนที่นั่นก็น่าจะได้รู้อะไรเยอะแยะ"

ฉินฝานพูดปลอบใจด้วยรอยยิ้ม

เขาไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก

"จริงๆ แล้วฉันอยากเรียนที่เดียวกับนาย..."

ประโยคนี้ถูกซูโหรวเก็บซ่อนไว้ในใจ ไม่ได้พูดออกไป

เธอเคยรับปากฉินฝานไว้ว่าจะเก็บเรื่องที่เขามีมังกรเป็นสัตว์เลี้ยงไว้เป็นความลับ ต่อให้เป็นพ่อของเธอก็ห้ามบอก

บวกกับนอกจากคะแนนสอบแล้ว ข้อมูลทุกอย่างเกี่ยวกับผู้เข้าสอบล้วนเป็นความลับขั้นสุดยอด

ดังนั้นต่อให้ประกาศผลสอบแล้ว โลกภายนอกก็รู้แค่ว่าฉินฝานได้เป็นอันดับหนึ่ง แต่คลิปบันทึกการต่อสู้ของเขาจะถูกรัฐบาลเก็บรักษาเป็นความลับสุดยอด

ผู้เข้าสอบทุกคนก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน

ประกาศแค่คะแนน ไม่เปิดเผยข้อมูลส่วนตัว

ครูใหญ่และอาจารย์ผู้คุมสอบทุกคนก็ห้ามพูดถึงเรื่องนี้เด็ดขาด

"เอาล่ะ อย่าลืมไปโรงเรียนพรุ่งนี้นะ เดี๋ยวพวกอาจารย์ฝ่ายรับสมัครจากมหาวิทยาลัยชั้นนำจะมากันด้วยตัวเองเลย"

ซูโหรวพูดประโยคนี้ด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา แล้ววางสายไปด้วยความเศร้าสร้อย

ฉินฝานไม่ได้เก็บมาคิดมาก

การที่ซูโหรวเลือกสถาบันเฟิ่งเทียนก็ถือเป็นเรื่องปกติ เพราะมณฑลเฟิ่งเทียนคือเมืองหลวงของประเทศมังกร

ที่นั่นเต็มไปด้วยอัจฉริยะมากมาย และตระกูลใหญ่ๆ ก็ตั้งรกรากกันหนาแน่น เส้นสายโยงใยไปทั่ว การไปเติบโตที่นั่นสอดคล้องกับแผนการขยายอิทธิพลในอนาคตของตระกูลซูเป็นอย่างดี

ไม่แน่ว่าสุดท้ายแล้ว ซูโหรวอาจจะได้แต่งงานเชื่อมสัมพันธไมตรีกับลูกหลานตระกูลใหญ่สักคนก็ได้

เรื่องพวกนี้ฉินฝานไม่ได้สนใจ เขาแค่รู้สึกว่าซูโหรวเป็นลูกคุณหนูที่นิสัยดี ไม่มีนิสัยเสียแบบพวกลูกคนรวย แถมยังมีมารยาท คบเป็นเพื่อนได้สบายใจดี

ถ้าเธอเลือกเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกับเขา ในอนาคตก็อาจจะชวนมาเข้าปาร์ตี้ ช่วยดันให้เก่งขึ้นได้บ้าง

แต่ในเมื่อต้องแยกย้ายกันไปคนละทาง ก็คงต้องปล่อยให้เป็นไปตามนั้น

งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา

ติ๊ง!

ในขณะที่ฉินฝานกำลังคิดว่าจะกินอะไรดีเป็นมื้อเย็น จู่ๆ เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้น

[ยินดีด้วยโฮสต์ที่สร้างชื่อเสียงกระฉ่อนในการสอบเปลี่ยนอาชีพ และคว้าตำแหน่งอันดับหนึ่งของมณฑลหนานโจวมาครองได้สำเร็จ!]

[เมื่อประเมินจากผลงานทั้งหมด โฮสต์ทำภารกิจท้าทายของระบบสำเร็จเกินเป้าหมาย!]

[ระบบกำลังจะเริ่มแจกของรางวัลที่คู่ควรให้กับโฮสต์เดี๋ยวนี้!]

ทันทีที่ได้ยินประโยคนี้ ดวงตาของฉินฝานก็เป็นประกายขึ้นมาทันที ความคิดฟุ้งซ่านเมื่อครู่มลายหายไปจนหมดสิ้น

มาแล้ว!

รางวัลใหญ่จากระบบมาแล้ว!