บทที่ 14 กิ้งก่าน้อย

บทที่ 14 กิ้งก่าน้อย

[ยินดีด้วย คุณได้รับหีบสมบัติเพชร x2!]

[ยินดีด้วย คุณได้รับหีบสมบัติในตำนาน x1!]

[รางวัลทั้งหมดถูกส่งไปยังคลังเก็บของระบบเรียบร้อยแล้ว โปรดตรวจสอบด้วยตนเอง!]

……

ความเร็วในการประมวลผลรางวัลของระบบถือว่ารวดเร็วทันใจมาก

ในวินาทีที่คนทั้งห้าเสียชีวิต

รางวัลก็ถูกส่งมาทันที

ดีกว่าพวกเจ้านายหน้าเลือดที่ชอบดองเงินเดือนพนักงานไม่รู้กี่เท่า

“ฉินฝาน ขอบคุณมากนะ...”

ขณะที่ฉินฝานกำลังจะเปิดคลังเก็บของเพื่อตรวจสอบรางวัล

เสียงใสไพเราะก็ดังขึ้นข้างๆ

เกือบลืมไปเลย...

ยังมีซูโหรวอยู่อีกคน

“ไม่ต้องเกรงใจ เพื่อนร่วมชั้นช่วยเหลือกันเป็นเรื่องปกติ”

ฉินฝานตอบกลับไปอย่างส่งๆ

ประเด็นหลักคือเขากับซูโหรวไม่ได้สนิทกัน

ในห้องเรียน

ซูโหรวคือคุณหนูผู้เพียบพร้อมที่อยู่สูงเกินเอื้อม

ตั้งแต่ประถมจนถึงมัธยมปลาย ชีวิตของเธออยู่ท่ามกลางสปอตไลท์เสมอมา

ถ้าจะพูดให้เวอร์หน่อย ก็คืออยากได้อะไรก็ต้องได้ ดั่งเสกฝนสั่งฟ้า

ด้วยความที่ทางบ้านร่ำรวย ตั้งแต่เด็กเธอจึงไม่เคยขาดแคลนสมุนไพรล้ำค่า หรือทรัพยากรในการฝึกฝน

ดังนั้นเลเวลของเธอจึงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว และได้ทำพิธีเปลี่ยนอาชีพตั้งแต่อยู่ชั้นมัธยมปลายปีหนึ่ง

ปัจจุบันเธอมีเลเวลสูงถึง 15

แต่ติดตรงที่เธอเปลี่ยนอาชีพเป็นนักบวช

อาชีพนักบวชทำได้แค่สนับสนุน การลงดันเจี้ยนคนเดียวเป็นเรื่องยากลำบากมาก อย่าว่าแต่สกิลโจมตีหมู่สำหรับเคลียร์มอนสเตอร์เลย แม้แต่สกิลโจมตีเดี่ยวก็ยังมีน้อยนิด

ถึงอย่างนั้น

อาชีพนักบวชก็ยังเป็นที่ต้องการอย่างมากในการจัดปาร์ตี้

แต่เรื่องพวกนี้ไม่เกี่ยวกับฉินฝาน

ซูโหรวคือคุณหนูผู้สูงศักดิ์

ส่วนเขา...

เป็นแค่เด็กกำพร้ายากจนคนหนึ่ง

ถ้าไม่ใช่เพราะภารกิจที่ระบบมอบหมายมา ฉินฝานกับเธอก็คงไม่มีวันโคจรมาบรรจบกัน

“ในเมื่อปลอดภัยแล้ว งั้นฉันขอตัวก่อน”

ฉินฝานรีบขอตัวลา

ไม่อยากจะข้องแวะกับคุณหนูไฮโซคนนี้มากนัก

จริงๆ แล้วสาเหตุหลักคือเจ้าเสี่ยวจิ่วที่ซุกอยู่ในอกเสื้อเริ่มดิ้นขลุกขลัก อยากจะออกมาวิ่งเล่นเต็มแก่

ถามว่าทำไมเสี่ยวจิ่วถึงย่อขนาดตัวมหึมาสูงเมตรกว่าให้เหลือเท่าแมวน้อยได้ นั่นก็เพราะตอนอัปเลเวลจาก 6 เป็น 7 มันได้ปลดล็อกสกิลเฉพาะเผ่าพันธุ์มังกร:

‘แปลงกายมังกร’

สกิลนี้นอกจากจะทำให้เสี่ยวจิ่วปรับขนาดร่างกายได้อย่างอิสระแล้ว

ยังมาพร้อมกับร่างจำแลงมังกรสุดแกร่งอีกสองร่าง

ร่าง ‘อัคคีผลาญโลก’

ร่าง ‘พลังสะเทือนนภา’

ร่างอัคคีผลาญโลก จะเพิ่มดาเมจเวทมนตร์ 500% แต่ลดดาเมจกายภาพ 500%

ร่างพลังสะเทือนนภา จะเพิ่มดาเมจกายภาพ 500% แต่ลดดาเมจเวทมนตร์ 500%

ต้องยอมรับเลยว่า...

สมกับเป็นเผ่าพันธุ์มังกรศักดิ์สิทธิ์ที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของเผ่ามังกร!

แค่เลเวลอัป ก็ปลุกสกิลแปลงร่างสุดโหดขนาดนี้ได้แล้ว

“ฉินฝาน เดี๋ยวสิ!”

เห็นฉินฝานทำท่าจะเดินจากไป

ซูโหรวที่ปกติมักจะเย่อหยิ่งไม่เห็นหัวใคร กลับเป็นฝ่ายเอ่ยปากรั้งเขาไว้

“มีอะไรอีก?”

ฉินฝานถามด้วยความสงสัย

คน เขาก็ฆ่าให้แล้ว

มอนสเตอร์...

อืม... จากการที่เสี่ยวจิ่วเผลอปล่อยแรงกดดันมังกรออกมาตอนเดินผ่านก่อนหน้านี้ มอนสเตอร์แถวนั้นคงหนีกระเจิงไปหมดแล้ว

ดังนั้นซูโหรวปลอดภัยหายห่วงแน่นอน

แล้วเธอจะเรียกเขาไว้ทำไมอีก?

เห็นสีหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์ของฉินฝานแล้ว ซูโหรวก็กัดริมฝีปากแน่น

เมื่อก่อนไม่ว่าผู้ชายคนไหน ถ้าเธอเป็นฝ่ายเข้าไปชวนคุยก่อน พวกนั้นแทบจะดีใจจนเนื้อเต้น

แต่ฉินฝานคนนี้...

นอกจากจะไม่ดีใจแล้ว ยังดูรำคาญนิดๆ อีกต่างหาก

ทำเอาซูโหรวรู้สึกไปไม่เป็น

แต่เธอก็ยังรีบพูดต่อว่า:

“ฉันเป็นแค่นักบวช อยู่คนเดียวในนี้มันอันตรายเกินไป ถ้ากลางดึกมีมอนสเตอร์บุกมา ฉันคงรับมือไม่ไหว”

“อีกอย่าง... เราก็เป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน นายคงไม่ใจดำทิ้งให้ฉันตกเป็นอาหารมอนสเตอร์หรอกนะ?”

ฉินฝานฟังแล้ว

ก็ดูมีเหตุผล

“เอางั้นก็ได้ งั้นเธอตามฉันมาก่อน”

“พรุ่งนี้ค่อยเดินทางกลับไปเอง”

แต่ซูโหรวกลับหน้าแดงระเรื่อ พูดเสียงเบาว่า:

“คงไม่ได้หรอก ฉันอาจต้องติดสอยห้อยตามนายไปตลอดทริปแล้วล่ะ”

“ทำไม?” ฉินฝานขมวดคิ้ว

ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่น

มีสาวสวยหุ่นดีอย่างซูโหรวมาขอติดตามไปผจญภัยด้วย

คงดีใจจนเนื้อเต้น

แต่ฉินฝานไม่อยากให้เธอตามมา

“เพราะโทรศัพท์ฉันพัง คอมพิวเตอร์นาโนก็เจ๊ง...”

“แผนที่อิเล็กทรอนิกส์กับระบบนำทางก็เลยใช้ไม่ได้ ถ้าเดินสุ่มสี่สุ่มห้ามีหวังหลงทางแน่”

ซูโหรวทำหน้าเว้าวอน ดวงตากลมโตคู่สวยฉายแววน่าสงสารจับใจ

“เฮ้อ!”

ฉินฝานได้ยินแล้ว กลับไม่ได้รู้สึกใจอ่อนเลยสักนิด ตรงกันข้ามเขากลับถอนหายใจยาว

ผู้หญิงนี่มันน่ารำคาญจริงๆ!!

กำลังจะพูดต่อ

“ก๊าวว—”

จู่ๆ

เสื้อบริเวณหน้าอกของฉินฝานก็เริ่มขยับไหว ราวกับมีบางอย่างกำลังจะมุดออกมา

วินาทีต่อมา ท่ามกลางสายตาประหลาดใจของซูโหรว หัวเล็กๆ หัวหนึ่งก็โผล่ออกมา

ดวงตามังกรสีทองสบเข้ากับดวงตาของซูโหรวพอดี

“ว้าว!”

“กิ้งก่าเหรอ?”

ซูโหรวทำหน้าตื่นเต้นทันที

เธอนึกไม่ถึงว่าในอกเสื้อของฉินฝานจะมีกิ้งก่าตัวสีแดงเพลิงซ่อนอยู่

“ก๊าวว!!”

พอได้ยินยัยผู้หญิงปากเสียตรงหน้าเรียกตัวเองว่ากิ้งก่า

เสี่ยวจิ่วก็ของขึ้นทันที

ฟู่!!

พ่นไฟใส่อีกฝ่ายไปหนึ่งที เหมือนจะเตือนซูโหรวว่า ยัยผู้หญิงบ้า อย่ามาพูดจามั่วซั่วนะ! องค์หญิงผู้นี้คือมังกรศักดิ์สิทธิ์เพลิงกัลป์! ไม่ใช่กิ้งก่า!

“ทำแก้มป่องน่ารักจัง!”

ผู้หญิงมักแพ้ทางสิ่งมีชีวิตน่ารักๆ

พอซูโหรวเห็นท่าทางพองลมแถมยังพ่นไฟได้ของเสี่ยวจิ่ว ก็ยิ้มตาหยีด้วยความเอ็นดู

“เสี่ยวจิ่ว ไม่โกรธนะไม่โกรธ! เดี๋ยวฉันทำของอร่อยให้กิน!”

“ยัยนี่ผมยาวแต่ความรู้น้อย อย่าไปถือสาเลยนะ!”

ฉินฝานรีบปลอบเสี่ยวจิ่วที่กำลังหงุดหงิด

จะปล่อยให้มันกระโดดออกมาไม่ได้เด็ดขาด

ไม่งั้นเดี๋ยวซูโหรวได้ช็อกตายแน่!

นี่คือลูกมังกรศักดิ์สิทธิ์เพลิงกัลป์ตัวเป็นๆ เลยนะ!

เผ่าพันธุ์มังกรชั้นสูงในตำนานเชียวนะ!

“นาย...”

ได้ยินฉินฝานยอมว่าเธอผมยาวแต่ความรู้น้อยเพื่อเอาใจเจ้าตัวเล็ก ซูโหรวก็หน้าบึ้งด้วยความไม่พอใจ

แต่พอคิดดูอีกที ก็หายโกรธ

ไม่มีเหตุผลที่ต้องไปอิจฉาสัตว์เลี้ยงตัวเล็กๆ

แถม...

ดูเหมือนเจ้าตัวเล็กนี่จะเป็นสัตว์เลี้ยงของฉินฝาน?

หรือว่ากิ้งก่าตัวนี้จะมีสายเลือดมังกร?

ดวงตาคู่สวยของซูโหรวเบิกกว้างขึ้นทันที

เธอไม่ลืมหรอกนะว่าอาชีพของฉินฝาน คือนักฝึกมังกรในตำนาน!

“นี่คือมังกรเหรอ?”

ซูโหรวโพล่งถามขึ้นมา

ฉินฝานเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบช้าๆ ว่า “ใช่”

“นี่...”

ซูโหรวตะลึงงันไปชั่วขณะ

เธอมองเจ้าตัวเล็กที่ซุกตัวอยู่อย่างว่าง่ายในอ้อมอกฉินฝานด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ นึกไม่ถึงเลยว่ากิ้งก่าน้อยตัวนี้จะเป็นมังกร!?

“แล้วมันเป็นมังกรอะไรเหรอ?”

ซูโหรวถามต่อ

“อย่าถามเลย ถามซอกแซกมันเสียมารยาท”

ฉินฝานตอบเสียงเรียบ

“อ้อ...”

ซูโหรวรู้สึกผิดขึ้นมาทันที

จริงด้วย...

นี่เป็นความลับทางอาชีพของคนอื่น

ย่อมไม่ควรซักไซ้ไล่เลียง

แต่ไม่ว่าจะยังไง เธอก็ตกตะลึงสุดขีด!

ฉินฝานทำสัญญากับเผ่าพันธุ์มังกรได้สำเร็จจริงๆ!

ถึงจะไม่รู้ว่าเป็นมังกรอะไร แต่ก็ทำสัญญาได้แล้ว!

และ...

สิ่งที่ทำให้ซูโหรวตกตะลึงที่สุด ก็คือพลังการต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวของฉินฝาน!

คนคนเดียวรับมือสามพี่น้องมังกรบวกกับจั๋วเฟิงและหลิวชิ่ง แถมยังสังหารหมู่ได้ในพริบตา!

เธอเพิ่งจะรู้ตัวว่า...

เธอมองข้ามความสามารถของเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกันคนนี้ไปถนัดตา