บทที่ 10 ทางเลือกของคนอื่น (อ่านฟรี)

บทที่ 10 ทางเลือกของคนอื่น

หลังจากถูกบอสตัวนี้โจมตีอีกครั้ง จูอู๋เหยียนเหลือบมองพลังชีวิตที่เหลืออยู่ไม่มากของตนเอง ก่อนจะตัดสินใจขั้นเด็ดขาดในที่สุด “พวกเราถอยกันก่อนเถอะ รอให้เลเวล 10 แล้วค่อยกลับมาลองใหม่”

ค่าพลังชีวิตของ บอสเผ่ามิโนทอร์ (มนุษย์วัว) เลเวล 12 ที่อยู่ตรงหน้ายังคงเหลืออีกกว่าสองหมื่นหน่วย ในบรรดาคนในปาร์ตี้ของจูอู๋เหยียน มีเพียงผู้เล่นอาชีพ《นักเวท》เลเวล 7 เท่านั้นที่สร้างความเสียหายได้มากที่สุด แต่นั่นก็เพียงแค่ครั้งละ 50 กว่าหน่วยเท่านั้น

เนื่องจากบอสมิโนทอร์ตัวนี้อยู่ในพื้นที่โล่งกว้างในเขตที่อยู่อาศัย อาคารโดยรอบอยู่ห่างไกลเกินกว่าจะใช้การโจมตีระยะไกลจากบนอาคารได้ และถึงแม้จะพยายามล่อมันเข้าไปก็ไม่เป็นผล ไม่สามารถใช้กลอุบายเหล่านั้นเพื่อสังหารบอสตัวนี้ได้เลย

จากสถานการณ์ตอนนี้ มีเพียงทางเดียวคือต้องเข้าปะทะตรงๆเท่านั้น

แต่น่าเสียดายที่ปาร์ตี้ 8 คนของจูอู๋เหยียนซึ่งมีอาชีพครบถ้วน กลับยังไม่สามารถเอาชนะบอสตัวนี้ได้ เนื่องจากปัญหาด้านเลเวลและอุปกรณ์

มีคนไม่น้อยที่ค้นพบบอสตัวนี้แล้ว แต่ส่วนใหญ่ที่คิดจะเข้ามาล่าต่างก็ต้องทิ้งชีวิตไว้ที่นี่ ส่วนคนที่เหลือก็หนีตายกันกระเจิง

“แต่ว่า...ถ้าโดนคนอื่นตัดหน้าฆ่าไปก่อนจะทำยังไงล่ะ?” สมาชิกทีมคนหนึ่งทักท้วงขึ้น

จูอู๋เหยียนตอบกลับว่า “ถ้าคนอื่นฆ่าได้นั่นก็คือความสามารถของเขา แต่พวกเราตอนนี้ยังไม่มีกำลังพอ กลับไปตั้งหน้าตั้งตาเก็บเลเวลกันก่อนเถอะ”

ในเมื่อเขาที่เป็นหัวหน้าทีมตัดสินใจเช่นนั้น คนที่เหลือจึงต้องยอมตัดใจ

จากนั้นพวกเขาก็ล่าถอยออกจากพื้นที่อย่างระมัดระวัง บอสมิโนทอร์จะเลิกไล่ตามเมื่อพ้นระยะห่างระดับหนึ่ง มันจะรีบเดินกลับไปยังตำแหน่งเดิมเพื่อเดินวนเวียนหรือยืนเหม่อลอยอยู่ตรงนั้น ขณะเดียวกันพลังชีวิตที่เสียไปในการต่อสู้ก่อนหน้าก็จะฟื้นฟูอย่างรวดเร็วจนเต็มหลอด

จูอู๋เหยียนเป็นพนักงานออฟฟิศธรรมดาและเป็นคอเกมตัวยง เขาอาศัยอยู่ต่างถิ่นและยังครองตัวเป็นโสด

วันนี้เป็นวันเสาร์ซึ่งเป็นวันหยุด ในตอนที่เหตุการณ์เปลี่ยนโลกเกิดขึ้น จูอู๋เหยียนกำลังจัดงานสังสรรค์กับกลุ่มเพื่อนที่บ้านพอดี

เมื่อสภาพแวดล้อมรอบตัวเปลี่ยนแปลงไปกะทันหัน เก้าอี้และโซฟาใต้ก้นกลายเป็นเพียงกองเศษขยะ เสียงลึกลับดังขึ้นข้างหู และภาพโฮโลแกรมปรากฏขึ้นตรงหน้า...

ไม่ว่าเรื่องนี้จะน่าเหลือเชื่อเพียงใด หากไม่คิดจะหนี ก็มีแต่ต้องยอมรับความจริงเท่านั้น

เมื่อมองไปที่ไอคอนอาชีพทั้ง 8 ที่ลอยอยู่ตรงหน้า จูอู๋เหยียนได้บอกกับเพื่อนๆ ของเขาว่าอย่าเพิ่งรีบร้อนตัดสินใจเลือก

เมื่อเขาโฟกัสไปที่ไอคอนอาชีพใดอาชีพหนึ่ง ข้อมูลแนะนำอาชีพและสกิลที่จะได้เรียนรู้ในอนาคตจะถูกแสดงออกมาโดยอัตโนมัติ

จูอู๋เหยียนอ่านข้อมูลของอาชีพพื้นฐานทั้ง 8 จนครบ แล้วจึงบอกบทวิเคราะห์และความคิดของเขาให้เพื่อนๆฟัง

จะร่วมกันเอาชีวิตรอดในเกมนี้ไปด้วยกัน หรือจะ ‘สู้เพียงลำพัง’?

แน่นอนว่าพวกเขาเลือกที่จะสู้ไปด้วยกัน

และในเมื่อต้องจัดทีม การจัดสรรอาชีพจึงต้องมีความเหมาะสมและหลากหลายที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ทุกอาชีพมีเอกลักษณ์ของตนเอง ทางที่ดีไม่ควรเลือกอาชีพซ้ำกัน เพราะจะทำให้การจัดสรรอุปกรณ์ในอนาคตทำได้ยาก

สุดท้ายจูอู๋เหยียนจึงเลือกอาชีพ《อัศวิน》ที่ไม่มีใครอยากเล่น ขณะเดียวกันจูอู๋เหยียนที่คุ้นเคยกับเนื้อหาแนวเกมมากกว่าใครเพื่อน ก็กลายมาเป็นหัวหน้าทีมนี้

ความจริงแล้ว ในช่วงที่เกิดการเปลี่ยนแปลง หากข้างกายไม่มีเพื่อนร่วมทีมที่ไว้ใจได้ คนส่วนใหญ่มักจะเลือกอาชีพ《นักเวท》ที่ดูเหมาะสมที่สุด

ไม่ต้องพูดถึงว่ามีคนจำนวนมากที่เคยเพ้อฝันว่าอยากจะมีพลังอำนาจแบบ ‘ท่านจอมเวท’

ด้วยเหตุนี้ จำนวนคนในอาชีพ《นักเวท》จึงมีมากกว่าอาชีพอื่นๆอย่างมาก

เพราะในข้อมูลที่ระบบมอบให้ อาชีพ《นักเวท》มีสกิลสร้างความเสียหายมากที่สุด มีสกิลโจมตีวงกว้าง พลังโจมตีรุนแรงที่สุด เอฟเฟกต์สกิลตระการตา และที่สำคัญคือสามารถยืนโจมตีจากระยะไกลที่ค่อนข้างปลอดภัยได้อีกด้วย

ในเมื่อระบบระบุชัดเจนว่าทุกคนมีเพียง ‘ชีวิตเดียว’ ดังนั้น เพื่อความปลอดภัยและการเติบโตของตนเอง จึงเป็นเรื่องธรรมดาที่คนส่วนใหญ่จะเลือกอาชีพสายโจมตีระยะไกลที่สามารถหลบอยู่ด้านหลังได้

อาชีพ《อัศวิน》มีพลังโจมตีค่อนข้างต่ำ แม้จะมีสกิลรักษาชีวิตและออร่าสนับสนุนมากมาย รวมถึงความถึกทนที่สูงที่สุดในบรรดาทุกอาชีพ แต่เพราะต้องเข้าปะทะระยะประชิดเพื่อรับความเสียหายและต้องเผชิญกับอันตรายมากที่สุด จำนวนคนที่เลือกอาชีพนี้จึงน้อยกว่ามาก

อาชีพ《นักบวช》ก็มีเหตุผลคล้ายกัน แม้จะเป็นสายระยะไกลแต่พลังโจมตีน้อยมาก แทบจะต้องพึ่งพาเพื่อนร่วมทีมตลอดเวลา หากใครคิดจะลุยเดี่ยว ย่อมไม่มีทางเลือกอาชีพนี้แน่นอน

ถึงกระนั้นก็ยังมีคนบางกลุ่มที่เลือกสองอาชีพนี้ นอกจากคนที่มีเพื่อนร่วมทีมตั้งแต่ช่วงแรกแล้ว คนอีกกลุ่มคือคนที่ตัดสินใจโดยมองจาก ‘การณ์ไกล’

เป็นที่คาดการณ์ได้ว่า เพราะจำนวน《อัศวิน》และ《นักบวช》มีน้อยและอ่อนแอในช่วงแรก แต่มีความสำคัญสูงมากในทีมช่วงกลางเกมถึงท้ายเกม ในอนาคตพวกเขาจะกลายเป็นที่ต้องการตัวมากที่สุดในการจัดทีม

ส่วนอาชีพ《นักเวท》ที่มีคนเลือกมากที่สุด ย่อมต้องเผชิญกับ ‘แรงกดดันจากการแข่งขัน’ ที่สูงตามไปด้วย

อย่างไรก็ตาม หากใครมุ่งเน้นเส้นทาง ‘ลุยเดี่ยว’ ก็ไม่จำเป็นต้องพิจารณาเรื่องการจัดทีมให้เสียเวลา

กลุ่มของจูอู๋เหยียนและเพื่อนมี 8 คนพอดี พวกเขาจึงเลือก 8 อาชีพที่แตกต่างกัน

พวกเขาออกล่ามอนสเตอร์ด้วยกัน โดยมีจูอู๋เหยียนเป็นคนจัดสรรของรางวัลที่ได้รับ บางครั้งพวกเขายังเก็บเหรียญทองหรืออุปกรณ์ที่ตกอยู่ตามพื้นได้ ซึ่งเป็นของที่มอนสเตอร์หรือผู้เล่นที่ตายแล้วทิ้งไว้

มีเพียง ‘ศพ’ เท่านั้นที่จะหายไป แต่ไอเทมเหล่านี้จะยังคงอยู่ที่เดิม

บางคนโชคดีหน่อย ก็จะได้พบซากศพของผู้เล่นที่แข็งแกร่งหรือบอสที่ทรงพลัง ทำให้เก็บ ‘ไอเทมดรอป’ อย่างดีได้

นอกจากนี้ หลังจากกลายเป็น ‘ระบบเกม’ ระดับความรุนแรงจากการฟันแทงหรือฆ่ามอนสเตอร์ จะถูกลดทอนลงมาก จะไม่มีภาพเลือดสาด สมองไหล หรือลำไส้ทะลักปรากฏให้เห็น

บาดแผลที่เกิดจากการถูกโจมตีจะไม่มีเลือดไหลออกมา เป็นเพียง ‘รอยแผล’ สีแดงที่ปรากฏขึ้นเท่านั้น ทว่าความรู้สึกเจ็บปวดนั้นยังคงมีอยู่จริง

จะมีความพิเศษเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อถูกโจมตีด้วยสกิลที่ติดสถานะผิดปกติบางอย่างเท่านั้น

ด้วย ‘การตั้งค่า’ แบบนี้ ผู้คนจึงสามารถปรับตัวเข้ากับการต่อสู้ได้รวดเร็วขึ้น มิฉะนั้นเพียงแค่เห็นฉากนองเลือด คนธรรมดาก็คงรับไม่ไหวแล้ว อย่าว่าแต่จะลุกขึ้นมาต่อสู้เลย

เมื่อกลุ่มของจูอู๋เหยียนเพิ่งพ้นจากระยะตรวจจับของบอส พวกเขาก็เห็นชายสองคนในชุดเกราะสีดำเหมือนกันเป๊ะเดินตรงเข้ามา

ขณะเดียวกันก็มีคนอีกหลายกลุ่มเดินตามหลังคนทั้งคู่มาที่นี่ด้วย

จูอู๋เหยียนเข้าใจสถานการณ์ได้ในทันที

(หรือว่า... พวกเขาจะมาเพื่อล่าบอสตัวนี้?)

เพื่อนคนหนึ่งของเขาพูดขึ้น “ชุดเกราะของสองคนนั้นดูเท่ชะมัด? หรือจะเป็นชุดเซต? แถมยังหามาได้เหมือนกันเป๊ะสองชุดเลยด้วย”

“ดูท่าทางพวกเขาคงมาเพื่อฆ่าบอสตัวนั้นสินะ?”

“พวกเราจะทำยังไงดี?”

“ไปลองชวนพวกเขาเข้าปาร์ตี้เราดูดีไหม?”

“พวกเขาอาจจะไม่อยากร่วมมือกับเราก็ได้นะ”

“ไม่ลองก็ไม่รู้หรอก”

“ทางที่ดีควรจะถามเขาด้วย ว่าไปเอาชุดพวกนี้มาจากไหน”

..........

ดังนั้นเมื่อหวังหยุนเฟยและร่างแยกเดินผ่านกลุ่มของจูอู๋เหยียน จูอู๋เหยียนจึงรีบเอ่ยทักหวังหยุนเฟยทันที

“รอเดี๋ยวครับพี่ชาย! คุณกำลังจะไปสู้กับบอสตัวนั้นใช่ไหม? สนใจจะเข้าร่วมปาร์ตี้เดียวกันกับพวกเราไหม? ของที่ดรอปจากบอส คุณจะเป็นคนจัดสรรเองทั้งหมดเลยก็ได้!”

...จบบทที่ 10 ~❤️