ตอนที่ 593 อย่าบังคับให้ข้าต้องทำ

ตอนที่ 593 อย่าบังคับให้ข้าต้องทำ

ลู่กวงคุนมองไปที่หยานฉีแล้วพูดด้วยความโกรธ

เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าหยานฉีในฐานะคนหนุ่มสาวจะกล้าพูดกับเขาแบบนี้ได้

เขาไม่รู้ว่ามันเกิดบ้าอะไรขึ้นกันแน่?

แต่นั่นมันก็มากเกินกว่าที่เขาจะรับได้แล้ว

“ดูเหมือนว่าเจ้าจะไม่รู้ซึ้งถึงความต่างระหว่างสวรรค์และโลกจริงๆสินะ?”

ลู่กวงคุนพูดกับหยานฉี

หยานฉีตอบกลับด้วยรอยยิ้ม "ถ้าเจ้ารู้ซึ้งถึงความต่างระหว่างสวรรค์และโลกจริงๆ เจ้าจะไม่พูดกับข้าแบบนี้เช่นกัน"

"นี่เจ้าหมายความว่าอะไรน่ะ?"

ลู่กวงคุนจ้องมองไปที่หยานฉีแล้วถามกลับ

“เพราะเจ้าเป็นเพียงแค่เทวทูตแห่งจิตวิญญาณระดับ 76 เท่านั้นไงล่ะ”

หลังจากที่ทำภารกิจทักษะสุดยอดระดับสวรรค์การฟาดฟันดาบหนึ่งร้อยล้านครั้งขั้นที่ 7 มาเป็นเวลานาน

หยานฉีเข้ามาถึงเทวทูตแห่งจิตวิญญาณระดับ 73 แล้ว

นอกจากพลังวิญญาณที่ทรงพลังมากแล้ว การเทวทูตแห่งจิตวิญญาณระดับ 76 นั้นก็ไม่ใช่เรื่องยากเกินไปสำหรับเขา

ดังนั้นเขาจึงไม่กลัวลู่กวงคุนอย่างเปิดเผย

แม้ว่าเมื่อเทียบกับทุกคนในที่นี่แล้ว ตระกูลลู่ก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา

เพราะแค่ตระกูลลู่เพียงตระกูลเดียวไม่เพียงพอที่จะทำให้หยานฉีกลัวได้

ลู่กวงคุนและเหล่าผู้อาวุโสทุกคนถึงกับตกตะลึง

เพราะเป็นแค่เทวทูตแห่งจิตวิญญาณระดับ 76 งั้นเหรอ?

พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าหยานฉีจะพูดเรื่องแบบนี้ออกมาได้

นี่เขาบ้าแล้วรึเปล่า?

ไม่รู้ว่าทำไม แต่ลู่กวงคุนในตอนนี้เริ่มรู้สึกว่าหยานฉีไม่ใช่คนปกติทั่วไปอีกแล้ว

เขาพบว่า แม้ว่าหยานฉีจะยังเด็กมากแต่ดวงตาของเขามันสงบนิ่งราวกับช่วงเวลากลางคืนในบริเวณทะเลลึก

คนแบบนี้เป็นใครกันแน่…

“หยานฉี เจ้าเป็นใครกันแน่?”

ลู่กวงคุนจ้องมองที่หยานฉีแล้วถามทันที

เขารู้สึกว่าหยานฉีจะต้องเป็นบุคคลที่มีภูมิหลังอันยิ่งใหญ่อยู่แน่นอน

“ข้าบอกไปแล้วไม่ใช่หรือ ว่าข้าชื่อหยานฉีน่ะ”

หยานฉีคิดว่าสมองของลู่กวงคุนนั้นจะต้องเสื่อมไปตามวัยแล้วหรือเปล่า?

“เจ้าหยานฉี!”

ทันใดนั้นผู้อาวุโสของตระกูลลู่ก็ลุกขึ้นจากที่นั่งด้วยน้ำเสียงของเขาที่โกรธมาก

"พวกข้าเป็นถึงตระกูลลู่อันยิ่งใหญ่ ข้าจะปล่อยให้เจ้าโอหังไปมากกว่านี้ไม่ได้อีก!"

ผู้อาวุโสของตระกูลลู่พูดกับหยานฉี

ใบหน้าของหยานฉีนั้นไม่มีความเปลี่ยนแปลงใดๆ

"ฮ่าๆๆๆๆ" หยานฉีมองไปที่ผู้อาวุโสของตระกูลลู่เบาๆ "เจ้าเป็นใครกันถึงได้กล้าพูดกับข้าแบบนั้นน่ะ?"

เมื่อผู้อาวุโสของตระกูลลู่ได้ยินแบบนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะโกรธ ในฐานะผู้อาวุโสของตระกูลลู่เขาไม่เคยโดนพูดจาดูถูกใส่แบบนี้มาก่อน

ข้าเป็นใครงั้นรึ?

“หลิงนา นี่น่ะหรือคนที่เจ้าเลือกจะพากลับมาน่ะ!”

ผู้อาวุโสของตระกูลมองไปที่ลู่หลิงนาแล้วถาม

ลู่หลิงนาเองก็อายเล็กน้อยที่จะลุกขึ้น "ท่านผู้อาวุโสทุกคน ข้าขอโทษ แต่ปกติแล้วหยานฉีเขาเป็นคนแบบนี้น่ะ"

ฟู่วว….

ลู่กวงคุนและเหล่าผู้อาวุโสทุกคนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พวกเขาไม่คาดคิดว่าลู่หลิงนาจะพูดแบบนี้ออกมา

นี่น่ะหรือความรักทำให้คนตาบอดน่ะ?

หลังจากนั้นไม่นาน ลู่กวงคุนและเหล่าผู้อาวุโสก็กลับมามีสติอีกครั้ง พวกเขาจ้องมองยานฉีด้วยความประหลาดใจ

“หยานฉี เจ้าต้องการจับพลังจิตวิญญาณ ค้อนปีศาจฮ่าวเทียนในหอคอยหวู่ต้าของเมืองตงหนานจริงๆงั้นหรือ?”

ผู้อาวุโสของตระกูลลู่มองไปที่หยานฉีแล้วถามอีกครั้ง

“ใช่ แล้วมีอะไรแปลกงั้นหรือ?”

หยานฉีถามเบาๆ

“เจ้าคิดว่าเจ้าแข็งแกร่งมากพอแล้วหรือ?”

ผู้อาวุโสดูถูกหยานฉี

หยานฉีส่ายหัว “ไม่รู้สิ ข้ายังไม่ได้ชั่งน้ำหนักพลังของข้าเลย”

เมื่อได้ยินแบบ ใบหน้าของผู้อาวุโสก็กระตุกเล็กน้อย

“หยานฉี เจ้าอย่าได้บังคับให้ข้าต้องทำ!”

“บังคับเจ้างั้นรึ?”

หยานฉียิ้ม “ในเมื่อเจ้าพูดแบบนั้น เจ้าคิดว่าข้าจะไม่กล้าพูดบ้างงั้นหรือ?”